• Νίκος Παπανικολάου

You only sing when you're winning


Πόσο ίδια και, συνάμα, πόσο διαφορετικά μεταξύ τους είναι το ποδόσφαιρο και η μουσική;


Δύο από τα πιο αγαπημένα λαϊκά θεάματα στο πλανήτη δείχνουν να ήταν από πάντα αλληλένδετα, μέσα από συνθήματα, ιστορίες, πανηγυρισμούς, απογοητεύσεις και χαρές. Την ουσία της ζωής δηλαδή. Για περισσότερα από πενήντα χρόνια, το ποδόσφαιρο και η μουσική έχουν μία σχέση λατρείας, μία σχέση αλληλένδετη. Ήδη από τη δεκατία του '60, όταν η μανία των Beatles είχε κατακτήσει τον κόσμο, οι οπαδοί της Liverpool τραγουδούσαν το KOP, τη θύρα των οργανομένων οπαδών της, το 'She Loves You'. 

Γράφει ο Νικος Παπανικολάου


Από την άλλη, το 'You’ll Never Walk Alone' των Gerry And The Pacemakers, έγινε το πιο ανατριχιαστικό σύνθημα των οπαδών της Liverpool, μετά την τραγωδία του Χίλσμπορο. Ήταν 15 Απριλίου του 1989, όταν το στάδιο φιλοξενεί τον ημιτελικό του Κυπέλλου Αγγλίας με αντιπάλους την Nottingham Forest και την Liverpool. Μετά από μια σειρά από σοβαρά λάθη (εσφαλμένη κατανομή των φιλάθλων, προχειρότητα, κακοδιαχείριση μιας κατάστασης εκτάκτου ανάγκης), αψυχολόγητες ενέργειες του επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης οδήγησαν στην είσοδο υπεράριθμων οπαδών της Liverpool στην εξέδρα Leppings Lane, στη βόρεια κερκίδα του σταδίου. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί τρομερή πίεση στους οπαδούς που μπήκαν πρώτοι στο στάδιο. Κάποιοι πρόλαβαν να πηδήσουν στον αγωνιστικό χώρο του Σταδίου. Υπήρχαν, όμως, και αυτοί που δεν πρόλαβαν. Ως αποτέλεσμα, 96 οπαδοί της Liverpool έχασαν την ζωή τους και 776 τραυματίστηκαν.

Tο ποδόσφαιρο με τη μουσική πάντα έδειχναν να συνυπάρχουν τόσο αρμονικά πατώντας σε τόσο διαφορετικές βάσεις ωστόσο. Και αυτό είναι που κάνει τόσο ξεχωριστή αυτή τη σχέση. Είναι μία σχέση που αντέχει στις χαρές αλλά και στις λύπες. Μία σχέση που δε γνωρίζει από κοινωνικές τάξεις ή εθνικότητες. Μία σχέση που τα εξισώνει όλα.  Η λατρεία των αδερφών Gallagher για τη Manchester City, του Robert Plant για τη Wolves, τα συνθήματα των οπαδών από τις μικρότερες κατηγορίες ως τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις, το χιλιοτραγουδισμένο 'Seven Nations Army' των White Stripes, η αγάπη του James Lavelle των Unkle και του 3D των Massive Attack για τη Napoli, o χαρακτηρισμός του George Best ως τον πέμπτο Beatle, το ποδόσφαιρο είναι γιορτή. Και γιορτή δε μπορεί να υπάρξει χωρίς ρυθμό, χωρίς τραγούδι. Στις χαρές και στις λύπες.

Δεν είναι λίγα και τα κομμάτια που έχουν ως πηγή έμπνευσης το ποδόσφαιρο. O Morrissey έχει τραγουδήσει για την αεροπορική τραγωδία της Manchester United στο Μόναχο, δυστύχημα που ξεκλήρισε μία ολόκληρη, σχεδόν, ομάδα ενώ ο Μάνος Χατζιδάκις θα γράψει ποίημα για τον George Best. Το ποδόσφαιρο μοιάζει με χορό. Το τανγκό του Maradona, του Messi, του Zidane. Ο Giovanni Trapattoni, σε συνέντευξη του, είχε δηλώσει πως το να ακούει κανείς κλασική μουσική, θα βελτίωνε τις ποδοσφαιρικές του ικανότητες. 


"Ακούγοντας τον Μότσαρτ, θα γίνεις καλύτερος ποδοσφαιριστής. Θα μάθεις πολλά για την ένταση, το ρυθμό, το tempo και τη δομή. Θα μάθεις να διαβάζεις το παιχνίδι. Ήταν εξαιρετική εμπειρία για μένα. Πιστεύω πως έγινα καλύτερος παίχτης και άνθρωπος μέσω της μουσικής," θα δηλώσει ο θρυλικός Ιταλός προπονητής. 

To ποδόσφαιρο, βγάζοντας απ’ έξω τα κέρδη και τη μαφία που το λυμαίνεται, είναι γιορτή, είναι θέαμα, είναι η στιγμή που όλοι οι άνθρωποι, παρά τις διαφορές τους ενώνονται. Όπως, ακριβώς, συμβαίνει και με τη μουσική. Συναισθήματα, χορός, τραγούδι, πάντα μέσα στο ποδόσφαιρο θα ζει η μουσική. Και το αντίστροφο. O σπουδαίος Ουρουγουανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Εντουάρντο Γκαλεάνο, στο βιβλίο του Τα χίλια πρόσωπα του ποδοσφαίρου το είχε περιγράψει ως εξής:


«...Και μια ωραία μέρα, η θεά του ανέμου φιλά το πόδι του άντρα, το χτυπημένο, το περιφρονημένο πόδι του κι από αυτό το φιλί ένας αστέρας του ποδοσφαίρου γεννιέται μέσα σε ένα παχνί άχυρο, σε μια καλαμένια καλύβα. Κι αυτός κάνει τον κόσμο να κρέμεται από μια μπάλα...».


Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2020 by Breakroom