#watchlist: Audioslave - Live In Cuba



Like A Stone!


Ο Chris Cornell άφησε το στίγμα του στην μουσική ιστορία κυρίως με τους Soundgarden και την γενικότερη παρουσία και συνεισφορά του στην γιγάντωση της grunge σκηνής. Σε καμία περίπτωση όμως, δεν πρέπει να υποτιμάται και το έργο του με το project των Audioslave. Με την συνθετική «σπονδυλική στήλη» των Rage Against The Machine και την φωνάρα του Cornell οι απαιτήσεις και οι προσδοκίες ήταν από την αρχή της πορείας τους εκτοξευμένες, και δικαίως! Δεν άφησαν κανέναν παραπονεμένο, εκτός από εκείνους που ήθελαν να δουν τους Rage Against The Machine με άλλον στα φωνητικά, ή τους Soundgarden με άλλους μουσικούς. Κατόρθωσαν να διαμορφώσουν μια μοναδική ταυτότητα, που πιθανότατα ήταν και το μεγαλύτερό τους επίτευγμα!


Του Διαμαντή Λουδάρου


Οι Audioslave δημιουργήθηκαν το 2001 στην California από τους Cornell / Morello / Wilk / Commeford. Η δισκογραφία τους περιορίζεται σε τρία studio albums: Audioslave (2002), Out of Exile (2005), Revelations (2006). Έχουν επίσης βραβευθεί με τρία Grammy. Η πορεία τους διήρκεσε μόλις έξι χρόνια, καθώς το 2007 διαλύθηκαν. Η αρχή έγινε στις 22 Ιανουαρίου του 2007, όταν και ανακοινώθηκε ότι οι Rage Against The Machine θα ενωθούν ξανά για μια και μόνο συναυλία, στο Coachella Valley Music and Arts Festival, στις 29 Απριλίου του 2007. Λιγότερο από ένα μήνα αργότερα, στις 15 Φεβρουαρίου του 2007, ο Cornell ανακοίνωσε επίσημα την αποχώρηση του από τους Audioslave, επικαλούμενος προσωπικά προβλήματα, αλλά και καλλιτεχνικές διαφορές. Από τότε ξαναβρέθηκαν κι έπαιξαν μαζί τον περασμένο Ιανουάριο για μια και μοναδική φορά.


Live In Cuba


Η συναυλία έγινε στις 6 Μαΐου του 2005 και το DVD κυκλοφόρησε στις 11 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Το συγκεκριμένο live είναι ιστορικό, καθώς είναι η δεύτερη φορά που επιτρέπεται σε μπάντα από τις Ηνωμένες Πολιτείες να παίξει στην Κούβα, μαζεύοντας μάλιστα και 70.000 άτομα! Το setlist αποτελείται από originals τους, αλλά και από κομμάτια των Soundgarden, Rage Against The Machine. Η παραγωγή είναι άριστη. Ένας από τους παραγωγούς είναι ο Rick Rubin, ένα όνομα που από μόνο του εγγυάται ποιοτικό αποτέλεσμα. Ο ήχος είναι πολύ καλός. Αν και η λιτή ενορχήστρωση που έχει διαλέξει η μπάντα δεν αφήνει χώρο για τρελές «ακροβασίες» στον ήχο, το αποτέλεσμα είναι μια χαρά. Η κινηματογράφηση είναι σε υψηλά επίπεδα, επικεντρωμένη αρκετά στο κοινό, ώστε να καταγράφει αντιδράσεις ενός μη εκπαιδευμένου κοινού σε τέτοιου είδους εμπειρίες. Γενικότερα είναι ίσως η καλύτερη επιλογή, αν σε ενδιαφέρει να ακούσεις τον Cornell να τραγουδάει πολλά, διαφορετικά πράγματα.


Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2020 by Breakroom