#TurnItUp: The Fuzztones - Lysergic Emanations


Η Αμερική για τον μέσο χατζηροκά της δεκαετίας του ‘80 είναι μία κόλαση. Από τη μία, οι ντισκοτέκ ασφυκτιούν από νέους και νέες που χτυπιούνται στους ρυθμούς των Bee Gees και της Donna Summer. Από την άλλη, κολλητά δερμάτινα, ζώνες με καρφιά και κουμπαρέ χτενίσματα. Είναι οι γκλαμάδες που rockaroun - με την κατάλληλη προφορά - με τους Mötley Crüe, τους Aerosmith και τους Bon Jovi. Η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο.


Γράφει ο Γιώργος Φακαλής


Η αγανάκτηση αυτή θα δώσει την σκυτάλη στην δημιουργία. Μουσικοί και μουσικόφιλοι, μεγαλωμένοι με τους The Sonics και τους Wailers, αποφασίζουν να αναβιώσουν το κίνημα της garage των 60s. Στην Νέα Υόρκη, ο Rudi Protrudi κουμπώνει την κιθάρα στον ενισχυτή, τσιτώνει το ηχείο και τερματίζει το fuzz, το εφέ που σηματοδοτεί τον βρώμικο ήχο. Μαζί με την Deb O’nair και τον Elan Portnoy τραγουδάνε για την καλοπέραση, το αλκοόλ, το σεξ και τα ναρκωτικά. Είναι οι Fuzztones, και το 1985 κάνουν το δισκογραφικό τους ντεμπούτο με το Lysergic Emanations.


Η μουσική των Fuzztones δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από αυτήν που χρειάζεται για διασκέδαση μέχρις εσχάτων. Βασικά κιθαριστικά, πιασάρικα riff, λίγη παραμόρφωση για την ψυχεδέλεια μετά την πέμπτη μπύρα, και δυνατό drumming για να πιάσεις τον ρυθμό στο πόδι. Άλλωστε, όπως είχε δηλώσει ο Rudi στην συνέντευξη που κάναμε πριν από λίγα χρόνια με αφορμή την εμφάνισή τους στην Αθήνα, η μουσική δεν χρειάζεται να είναι δύσκολη για να αρέσει, αλλά της πρέπει να μιλάει απευθείας στην καρδιά, για πράγματα απλά και ξέγνοιαστα.


Μπορεί κάποιοι να χαρακτηρίζουν τους Fuzztones αποδοκιμαστικά ως “bar band”, μπορεί, πάνω από όλα, να είναι μία συναυλιακή μπάντα, ωστόσο, το Lysergic Emanations διαψέυδει τον ισχυρισμό αυτό. Περικλείοντας μέσα του μερικές από τις κλασσικότερες επιτυχίες στο χώρο της garage, όπως το “Strychnine” και το “She’s Wicked”, ο δίσκος αποδεικνύει με τον πλέον πειστικό τρόπο, ότι, ίσως τελικά, οι Νεοϋορκέζοι είναι μία από τις υποτιμημένες περιπτώσεις, μιας μουσικής που δεν εκτιμήθηκε ποτέ όσο τις άξιζε από τους πολλούς.


Το συγκεκριμένο βινύλιο θέλει παρέα και αλκοόλ. Θέλει να γίνει το σαλόνι ένα συνοικιακό μπαράκι, να ακούγονται καλοκαιρινές ιστορίες με μεθύσια και έρωτες, όσο, από πίσω, βαράνε τα γκρουβάτα ακόρντα της “Cinderella”.

Original Release Date | 1985


Label | ABC


Producer | Elan Portnoy, Rudi Protrudi

Running Time | 40:36

Tracklist

A1. 1-2-5

A2. Gotta Get Some

A3. Journey To Tyme

A4. Ward 81

A5. Strychnine

A6. Radar Eyes

B1. Cinderella

B2. Highway 69

B3. Just Once

B4. She's Wicked

B5. As Time's Gone

B6. Living Sickness