#TurnItUp: The Cramps - Bad Music for Bad People


Το μενού σήμερα έχει ατόφιο psychobilly, και φυσικά, ποιος μπορεί να το κάνει καλύτερα από αυτούς που φέρουν το παράσημο των πρωτοπόρων του είδους. Με όνομα που παραπέμπει στις κράμπες που έπονται της χρήσης ηρωίνης, ο Lux Interior και η Poison Ivy Rorschach, ή πιο απλά The Cramps, αποτελούν τους ιδρυτές του CBGB punk rock κινήματος που εμφανίστηκε τη δεκαετία του ‘70 στο ομώνυμο κλαμπ της Νέας Υόρκης, το οποίο απαρτιζόταν μεταξύ άλλων από τους Ramones, την Patti Smith, τους Talking Heads και τους Blondie.


Γράφει ο Γιώργος Φακαλής


Αναμειγνύοντας το rockabilly του Johnny Cash, το garage rock των Sonics με τα horror blues του Screamin’ Jay Hawkins, οι Cramps μας σερβίρουν μια ωμή, ανεπεξέργαστη μουσική με μινιμαλιστικό drumming, ενώ αίσθηση στο κοινό θα προκαλέσει η παντελής έλλειψη μπάσου στην πρώιμη δισκογραφία τους. Στιχουργικά, κυριαρχεί το κάφρικο, χυδαίο χιούμορ, οι υποχθόνιες σεξουαλικές προσβολές προς όλους, καθώς και αναφορές σε horror b-movies, από τις οποίες αντλούν έμπνευση και για τη δημόσια εικόνα τους. Ουρλιαχτά, παραφωνίες, πρόζες με στόμα γεμάτο βαμβάκι θα καθιερώσουν τον Lux Interior ως ένας από τους πλέον εφευρετικούς έως και cult περσόνες που εμφανίστηκαν ποτέ στη μουσική βιομηχανία.


Σχετικά με το Bad Music for Bad People, όλα είναι λάθος. Αρχικά, είναι ένα compilation άλμπουμ που δημιουργήθηκε από ένα compilation άλμπουμ που κυκλοφόρησε μόλις μια χρόνια πριν, το ...Off The Bones, γι’αυτό κατηγορήθηκαν και για φιλοχρηματισμό. Επιπλέον, σε πολλά κομμάτια, η μπάντα μοιάζει ασυγχρόνιστη καθώς ψάχνει να πατήσει πάνω στις φιοριτούρες του Lux. Σαν να μην έφταναν αυτά, υπήρξαν καταγγελίες από εξοργισμένους καταναλωτές που επέστρεφαν βινύλια, καθώς δεν είχε τυπωθεί ούτε μια νότα πάνω τους. Η επίσημη δικαιολογία της δισκογραφικής; Δεν ήταν αρκετά κακοί για αυτό το άλμπουμ.


Σχετικά με το Bad Music for Bad People, όλα είναι σωστά. Κιθαριστικά riff που θα επηρεάσουν όσα λίγα έχουν καταφέρει την punk, την garage και τη rock εν γένει, αφοπλιστικές ερμηνείες από τον Lux Interior που βρωμάνε τρουίλα και τραγούδια που τόσο μας έχουν λείψει να ακούσουμε στα μεθεόρτια μιας πετυχημένης εξόδου στο αγαπημένο μας μπαρ. 'New Kind of Kick', 'I Can’t Hardly Stand It', 'Goo Goo Muck' και 'Human Fly' θα γίνουν σημαιοφόροι της αλήτικης μουσικής, θα διασκευαστούν κατά κόρον, ενώ θα ντύνουν κινηματογραφικές επιτυχίες για τις επόμενες δεκαετίες. Ναι, είμαστε αρκετά κακοί για τόσο κακή μουσική.


Η αγαπημένη μας μορφή Τέχνης δεν βασίζεται στα εφέ και τα κασκαντεριλίκια. Η βάση της στηρίζεται στην απλότητα και την αυθεντικότητα. Δύο συγχορδίες αρκούν για να μας κάνουν να σηκωθούμε από ντιβάνια και καναπέδες. Βάλτε, λοιπόν, αυτά τα κλαπατσίμπαλα που παίζουν οι Cramps και χορέψτε σαν να μην υπάρχει αύριο.

Original Release Date | 1984

Label | I.R.S.

Producer | Poison Ivy


Running Time | 31:17


Tracklist

A1. Garbageman

A2. New Kind of Kick

A3. Love Me

A4. I Can't Hardly Stand It

A5. She Said

B1. Goo Goo Muck

B2. Save It

B3. Human Fly

B4. Drug Train

B5. TV Set

B6. Uranium Rock


Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2021 by Breakroom