#review: Wild Beasts - Last Night All My Dreams Came True


O δίσκος, Last Night All My Dreams Came True που κυκλοφόρησε στις 16 Φεβρουαρίου μετά από 13 χρόνια πορείας του συγκροτήματος μας υπενθυμίζει ότι οι Wild Beasts άφησαν την δική του πινελιά στις indie rock pop μπάντες του Λονδίνου. Πριν μερικούς μήνες ανακοίνωσαν τον τερματισμό της λειτουργίας τους με ένα επαγγελματικό τρόπο που δεν άφησε περιθώρια για περαιτέρω συζητήσεις επί του θέματος.


Γράφει η Αθανασία Χρυσανθοπούλου


Η έναρξη γίνεται με το κομμάτι 'Wanderlust' από τον δίσκο Present Tense (2014) και η περιπλάνηση στα electro pop μονοπάτια ξεκινά. Ένα κομμάτι που αδιαπραγμάτευτα εκφράζει την θεατρικότητα που τους χαρακτηρίζει. Τα πλαίσια του ρυθμού στον οποίο βαδίζει το κομμάτι καθορίζονται από την αρχή και τα φωνητικά του Hayden Thorpe ολοκληρώνουν το κομμάτι με αποκορύφωμα το στίχο «Don’t confuse me with someone who gives a fuck».


Στη συνέχεια, ανεβαίνουμε ελάχιστα σε ρυθμό, με το 'Big Cat' από τον δίσκο Boy King (2016). Ένα κομμάτι που σίγουρα δεν του αξίζει μόνο μία ακρόαση διότι εκτός από την μουσική οι Wild Beasts ξεδιπλώνουν την μοναδική τους αισθητική που ισορροπεί ανάμεσα στην πηγαία ειλικρίνεια και στον παραλογισμό, όπως και το κίνημα της μοντέρνας τέχνης, ο φωβισμός. Η έννοια φωβισμός προέρχεται από την γαλλική λέξη -fauve που μεταφράζεται και ως «άγριο θηρίο». Επηρεασμένοι λοιπόν από το κίνημα αυτό προσπαθούν να το μεταφέρουν στη μουσική τους με μεγάλη επιτυχία.


Συνεχίζουμε με το αγαπημένο και πολυακουσμένο 'Beautiful Truth' του δίσκου Present Tense (2014). Εδώ η αλήθεια είναι πως μου δίνει μια ελαφρά αίσθηση από Future Islands και τον δίσκο Singles (2014). Χρώματα και φουτουριστική αισθητική συνδέονται με τα φωνητικά και το τραγούδι πλέον παίζει στο repeat. Χορευτικό με τον δικό του τρόπο όπως και τα 'Alpha Female' αλλά και 'Get Μy Bang' (Boy King, 2016) που θα ακούσετε λίγο πιο κάτω,και αυτό γιατί δεν μπαίνουν σε indie pop στερεότυπα της γενιάς τους. Ο δίσκος συνεχίζει εισάγοντας μας βίαια στο παράξενο σκοτάδι που μας αφήνει ως συναίσθημα το επόμενο κομμάτι, '2BU', (Boy King, 2016). Ηλεκτρονική βάση και ευρηματικές εναλλαγές αποδεικνύουν πως αυτός ο δίσκος είναι το καλύτερο δείγμα για τα «άγρια θηρία», και αν ακόμη υπάρχουν αμφιβολίες λίγο πιο κάτω θα βρείτε το 'He Τhe Colossus' που έχει rock επιρροές και μια όμορφη υποψία τζαμαρίσματος.


Κατόπιν, γυρνάμε πίσω με το 'Bed of Nails', (Smother, 2011) που είχε συγκεντρώσει πολλές και διαφορετικές κριτικές. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως το συγκρότημα εμφανίστηκε την ίδια περίοδο με τους Arctic Monkeys και παρουσίαζε μια διαφορετική οπτική γωνία της indie μουσικής σκηνής. Αξιοζήλευτο ως προς την μελωδικότητα και φυσικά φαίνεται η εξαιρετική τεχνογνωσία των τεσσάρων μουσικών από το Κένταλ που έδειχναν από το 2009 ('Two Dancers') τις μουσικές τους προθέσεις. Φυσικά έχουμε περάσει στα 'Hooting Αnd Howling' και 'This Ιs Οur Lot' που ως βασικά συστατικά επιτυχίας είχαν εναλλαγές στον ρυθμό, ευαίσθητα κρουστά και υπέροχο artwork.


Οι παλμοί ανεβαίνουν με το φρέσκο 'Devil’s Palace', (Last Night All My Dreams Came True, 2018) καθώς σε 3.43 sec έχουν καταφέρει να μας συγκινήσουν και να αγανακτίσουμε παράλληλα που μια μπάντα σαν κι αυτή σταματάει να παράγει μουσική. To κομμάτι συνδέει το 'The Devil’s Crayon' με το οποίο έκαναν το ντεμπούτο τους οι Wild Beasts με το 'Palace' από το Present Tense (2014)


Φτάνοντας προς το τέλος ακούμε το 'All The King's Men' (Two Dancers, 2009) και επιστρέφουμε σε αυτήν την ελπιδοφόρα εποχή για την μπάντα για να λήξει ο δίσκος με τον αγαπημένο και κατά τον άποψη μου καλύτερό τους δίσκο Boy King και το κομμάτι 'Celestial Creatures'.


Βαθμολογία: 8/10

Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2021 by Breakroom