#review: St. Vincent - Masseduction


Η St. Vincent είναι πολύ καλή για ν’ αξίζει σ’ αυτόν τον κόσμο. Κι ευτυχώς ο κόσμος το παίρνει χαμπάρι σιγά σιγά – εξ ου και το Grammy καλύτερου Alternative Album το 2015 για το ομώνυμο άλμπουμ της. Το Grammy αυτό την έκανε ακόμα πιο αναγνωρίσιμη ενώ η ίδια βούτηξε σε ακόμα πιο βαθιά νερά με τη σχέση της με την Cara Delevigne, η οποία έληξε το 2016.


Γράφει η Ιωάννα Μαλούνη


Είναι, λοιπόν, το Masseduction ένας δίσκος χωρισμού; Το εισαγωγικό 'Hang On Me' δίνει μια απάντηση. «I cannot stop the airplane from crashing» τραγουδάει η Άνι κάτω από μια επιμελημένη synth ενορχήστρωση, θρηνώντας μια σχέση που τελειώνει. Το πρώτο single, 'New York', είναι μια απλή για τα δεδομένα της St. Vincent μπαλάντα που ανατρέπεται μόλις η Άνι τραγουδάει «You are the only motherfucker in this city who can handle me», εφόσον παραδέχεται ότι κανείς και τίποτα δεν πρόκειται ν’ αντικαταστήσει τον έρωτα της. Και στο δεύτερο, στο 'Los Ageless', διερωτάται «how can anybody have you and lose you and not lose their minds too?».


Κι αν νομίζετε ότι το θέμα «πρώην» τελειώνει εδώ, σκεφτείτε ότι η Delevigne δανείζει τα φωνητικά της στο επόμενο κομμάτι, 'Pills'. Το 'Pills' αναφέρεται στην ψυχική υγεία και στον υπερκαταναλωτισμό, έχει στα credits του ονόματα, όπως του Kamasi Washigton, της Jenny Lewis και του Jack Antonoff, και θυμίζει την τραγουδιστική φρενίτιδα της Άνι. Έτσι, το Masseduction δε μένει μόνο σ’ ένα θέμα. Όπως η ίδια έχει πει, ο δίσκος είναι μια ματιά στη ζωή της. Συναντάμε, λοιπόν, κομμάτια που ανατρέχουν σε θέματα σεξουαλικότητας, όπως το ομότιτλο όπου η Άνι τραγουδάει «I can’t turn off what turns me on» και στο «βρώμικο» funk του 'Savior', καθώς και σε θέματα φύλου, σαν το 'Sugarboy', που πλαισιώνεται από αριστουργηματικούς στίχους όπως «Got a crush on tragedy», κι από γρήγορους ρυθμούς που υπογραμμίζουν το πόσο ρευστά είναι τα όρια φύλου. Συναντάμε ακόμα και τον Johnny του 'Marry Me' και του 'Prince Johnny' από προηγούμενους δίσκους και την Άνι να τραγουδάει πληγωμένη για το ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που εξαφανίζεται κι εμφανίζεται απρόοπτα, που γνωρίζει το πραγματικό της πρόσωπο, έναν άνθρωπο στον οποίο ακόμα και τώρα θέλει να ευχηθεί «Happy Birthday, Johny» συμπληρώνοντας εντελώς καρδιοραγιστικά «wherever you are». Παραπέμπει σε σκηνικά αποκάλυψης στο σαρωτικό 'Fear The Future' ενώ δε διστάζει να μιλήσει ανοιχτά για ναρκωτικά, θάνατο και καταστροφή στο 'Young Lover' και στο κινηματογραφικό 'Smocking Section'. Το τελευταίο δε είναι μια πολύ περίεργη ωδή στις αυτοκτονικές σκέψεις και στο τι αφήνει πίσω του ένας αυτόχειρας, πριν κλείσει με την Άνι να τραγουδάει «this is not the end».


Το Masseduction είναι ένας δίσκος που δε φοβάται να σε πετάξει από το ένα θέμα στο άλλο. Η Άνι μπλέκει προσωπικές της αφηγήσεις με κοινωνικά θέματα, τη φαντασία με την πραγματικότητα, τη σοβαρότητα με την τρέλα. Φροντίζει να υπενθυμίζει τη μοναδικότητά της με κάθε τρόπο και να σε κάνει να μην πεις ποτέ για κάτι άλλο «α, αυτό μου θυμίζει St. Vincent». Και καλά κάνει το κορίτσι.


Βαθμολογία: 9/10

Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2021 by Breakroom