#review: MGMT - Little Dark Age


Έντεκα χρόνια και τρία άλμπουμ μετά το ντεμπούτο του Oracular Spectacular, το ντουέτο των Andrew Van Wyngarden και Ben Goldwasser παρουσιάζει το Little Dark Age, μια δουλειά που μάλλον στοχεύει στο να στρογγυλέψει - και όχι να αποτινάξει - το κωμικό ανθυποπόπ προφίλ των MGMT, που οι ίδιοι επέλεξαν να χτίσουν στα προηγούμενα άλμπουμ, απογοητεύοντας απανωτά, και ίσως συνειδητά, τον πυρήνα των οπαδών που είχαν χτίσει την χρυσή εποχή του 'Kids' και του 'Electric Feel'.


Γράφει ο Γιώργος Φακαλής


Και ενώ τα κομμάτια αυτά εντάχθηκαν στο ραδιοφωνικό πάνθεον, το πρόβλημα εμφανίστηκε όταν οι MGMT, ένα σχήμα που ουδέποτε στόχευσε στην καταξίωση μέσω ραδιοφωνικών σουξέ, δεν είχαν άλλη επιλογή από την παραγωγή ενός επόμενου, αντίστοιχα, εμπορικού άλμπουμ που θα ανταποκρινόταν στην τεράστια προσμονή του κοινού τους. Ωστόσο, τόσο το Congratulations, όσο και το ομώνυμο MGMT, μόλις και μετά βίας κατάφεραν να αγγίξουν τα (υπερβολικά) υψηλά στάνταρ, κάνοντας πολλούς να θεωρήσουν το συγκρότημα σχεδόν ξοφλημένο.


Με την εξέλιξη της indie τα τελευταία χρόνια, μετά και την εισχώρηση των synth-pop ήχων κάθε λίγο και λιγάκι, μουσικά είδη άρχισαν να συγχέονται, απογοητεύοντας μεν τους λάτρεις της ατόφιας ηλεκτροκιθαριστικής μουσικής, προσφέροντας, όμως, την ευκαιρία σε καλλιτέχνες να πειραματιστούν και να πατήσουν σε άλλα μονοπάτια. Σε αυτόν το τομέα, το Little Dark Age διαπρέπει. Οι MGMT, χωρίς να παραμερίζουν την κλίση τους στην εκκεντρικότητα, εστιάζουν σε αυτό που ήξεραν - και ξέρουν - να κάνουν με μεγάλη επιτυχία που δεν είναι άλλο από τη δημιουργία πιασάρικων ρυθμών που ερεθίζουν το αυτί. Κομμάτια, όπως τα 'She Works Out Too Much' και 'Me And Michael', τραβάνε αμέσως την προσοχή του, απαίδευτου στη late 80s new-wave αισθητική, ακροατή. Η υποβόσκουσα, σκοτεινή, μα συγχρόνως, παιχνιδιάρικη αύρα που στιγμάτισε τα καλά χρόνια των MGMT δηλώνει παρούσα, ενώ οι συνήθεις τοξικοί έως γελοίοι στίχοι του παρελθόντος περιορίστηκαν, αν και η επιτηδευμένη υπερβολή δε λέει να ξεκολλήσει από τα κιτάπια του Van Wyngarden.


Βέβαια, όλο το άλμπουμ, σε καμία περίπτωση, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως μονοδιάστατο. Συγκεκριμένα, το ομώνυμο single αποπνέει μια πιο goth ατμόσφαιρα, καθιστώντας το ως το νέο, πιθανό soundtrack του Drive. Προσωπικά, αποτελεί και το highlight του Little Dark Age, δίνοντας μια γερή μυτιά απόγνωσης που παρασύρει σε έναν άνευρο χορό, γύρω από έναν κόσμο που δύσκολα συγχωρεί και, πάνω από όλα, αδιαφορεί παντελώς για οτιδήποτε συμβαίνει πέρα από το καβούκι του. Προχωράμε και φτάνουμε στο 'TSLAMP', μια σύγχρονη επανεκτέλεση της Κιβωτού της Ελένης Βιτάλη. Vintage κρουστά και cult synthesizer μελωδίες συνδυασμένες με psych-pop στοιχεία συνθέτουν ένα μάλλον αρκετά γουστόζικο και ανάλαφρο κομμάτι, που σίγουρα θα έκανε πάταγο στα καλοκαιρινά μπαρ πριν δύο δεκαετίες.


Καθώς πλησιάζει το τέλος του άλμπουμ και μετά τρία χιλιοακουσμένα (ολογράφως filler) κομμάτια με τα γνωστά αέρινα echo που έχουν στοιχειώσει τα όνειρα κάθε φαν της νεοκυματικής ποπ, συναντάμε το 'When You’re Small'. Επιτέλους, ένα όμορφο, στιχουργικά, κομμάτι που περιγράφει τις επιλογές που επηρεάζουν τις ζωές μας και μας κατατάσσουν στους νικητές ή στους μόνιμα χαμένους. Από τη μία, “When you’re small / You don’t have very far to fall”, η ασφάλεια της “κανονικότητας”, του μηδενικού ρίσκου και της σιγουριάς. Από την άλλη, “When you're high / It's easier to fight”, η δύναμη της επιλογής, η τόλμη για το βήμα παραπάνω. Τι αξίζει, όμως; Στην τελική, “When you're small /No, you're not very big at all.”


Σε γενικές γραμμές, λοιπόν, το Little Dark Age έχει θετικό πρόσημο. Είναι, αδιαμφισβήτητα, μια αξιόλογη δουλειά για τους λάτρεις του είδους και, κυρίως, μια ευχάριστη έκπληξη για εμάς τους αμύητους. Ωστόσο, τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Φιλότιμη η προσπάθεια των MGMT, αλλά αμφιβάλλω αν θα καταφέρουν να ξεκολλήσουν από πάνω τους ποτέ τη “ρετσινιά” των ραδιοφωνικών επιτυχιών του παρελθόντος. Στο κάτω κάτω, μπορεί να μην επεδίωξαν ποτέ όλο αυτό το υπερβολικό hype γύρω από το όνομά τους.


Βαθμολογία: 6.5/10

Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2021 by Breakroom