#review: Liam Gallagher - As You Were


Για πάνω από ένα χρόνο, στα social media του μικρότερου εκ των αδελφών Gallagher επικράτησε ένα πανηγύρι, που αυτή τη φορά και προς έκπληξη όλων δεν αφορούσε την ανταλλαγή κολακειών με τον μεγαλύτερο αδερφό Noel. Ή μάλλον αφορούσε και αυτό, μεταξύ της προώθησης του καινούργιου σόλο δίσκου του Liam Gallagher. Με τίτλο As You Were, και πρώτο single το (καλύτερο τραγούδι του άλμπουμ) 'Wall of Glass', οι προσδοκίες για την πρώτη δουλειά του Liam Gallagher μετά την διάλυση των Oasis και των Beady Eye, τέθηκαν αρκετά ψηλά.


Γράφει η Βικτώρια Χαραλάμπους


Στιχουργικά το άλμπουμ στο σύνολό του δεν έχει να δείξει τίποτα καινούργιο, και τίποτα που να ενθουσιάσει οποιοδήποτε πέρα από το αφοσιωμένο fan base των Oasis. Φωνητικά, ο Liam Gallagher ακούγεται καλύτερα απ’ ό,τι έχει ακουστεί σε διάστημα δεκαετίας. Μουσικά, από την άλλη, το As You Were επιβεβαιώνει ότι είκοσι χρόνια μετά, οι μουσικοί ορίζοντες του Gallagher δεν έχουν διευρυνθεί στο ελάχιστο. Έμεινε εκεί που τον αφήσαμε-κάπου στα 90’s, να νοσταλγεί τους Beatles. Με παραγωγό τον βραβευμένο Greg Kurstin το άλμπουμ αποκτά μία μοντέρνα διάσταση πάνω στις κλασικές νότες του Gallagher, όπως ακούμε στο 'Come Back to Me', στο 'Paper Crown', και στο 'Doesn’t Have To Be That Way'.


Στις πιο επιτυχημένες στιγμές του άλμπουμ - το 'For What It’s Worth' - από τις καλύτερες μπαλάντες της μετά-Oasis εποχής, και το 'I Never Wanna Be Like You', αμφότερα σχόλια για τον ταραχώδη χωρισμό της μπάντας, και τη μετέπειτα σχέση Liam και Noel. Φυσικά, από το άλμπουμ δεν θα απουσίαζαν οι αναφορές στους Beatles ('You Better Run'), αλλά και οι σχολιασμοί για το Brexit (What’s it to be free, man? What’s a European? Me, I just believe in the sun. - 'Chinatown'), και για το σύγχρονο lifestyle και τη νεύρωση με το φαίνεσθαι στο 'All My People/All Mankind' (All my people, all mankind, all truth-seekers shine. Stand down and less of the cheese. Selfies, what a fucking disease.)


Το As You Were μπορεί να μην καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον και στα πενήντα έξι λεπτά της διάρκειας του, και ιδιαίτερα σε τραγούδια γραμμένα εξ' ολοκλήρου από τον Gallagher ('Universal Gleam', 'Greedy Soul' κλπ.). Παρόλα αυτά αποτελεί μία ευχάριστη ακρόαση, που θα ικανοποιήσει κάθε fan των Oasis και της πορείας του frontman τους εν γένει.


Βαθμολογία: 7/10