• Νίκος Παπανικολάου

#review: Kings Of Leon - When You See Yourself


Οι Kings Of Leon είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα μπάντας που σταμάτησαν να απολαμβάνουν αυτό που κάνουν, γιατί πίστευαν πως είναι μεγαλύτεροι από αυτό που πραγματικά ήταν. Στα ξεκινήματα τους, οι Kings Of Leon είχαν αρκετά πιο σκληρό ήχο από αυτόν με τον οποίο τους έμαθαν οι περισσότεροι. Είναι σύνηθες το φαινόμενο να αλλάζει μία μπάντα τον ήχο της για να γίνει πιο εμπορική. Χωρίς αυτό - απαραίτητα - να είναι κακό.


Γράφει ο Νίκος Παπανικολάου


Οι Kings Of Leon από τα μέσα των 00s μέχρι τα μέσα των 10s, ανέβηκαν πολύ στο μουσικό στερέωμα. Κυκλοφόρησαν τρία πολύ καλά άλμπουμ, τα Only By The Night, Come Around Sundown, και Mechanical Bull, τα οποία τους καθιέρωσαν. Και μετά σιωπή. Ή για να είμαστε πιο σωστοί, από το Only By The Night και έπειτα, τα άλμπουμ των Kings Of Leon είχαν μία καθοδική πορεία. Αμυδρή, αλλά υπήρχε. Βγάζοντας από την κουβέντα τα προβλήματα εθισμών του frontman, Caleb Followill, οι Kings Of Leon έπεσαν στην παγίδα του stardom όπου έγραφαν μουσική για να διατηρήσουν το στάτους τους, και όχι γιατί ήθελαν ή μπορούσαν να βγάλουν καλή μουσική. Και όσο περισσότερο προσπαθούσαν να μείνουν ψηλά, τόσο περισσότερο αποτύγχαναν στο να βγάλουν ένα καλό άλμπουμ, το οποίο είχαν τις μουσικές δυνατότητες να το κάνουν.


Το διάλλειμα τους από το Mechanical Bull του 2013 μέχρι το εξαιρετικό WALLS του 2016, ήταν ένα διάλλειμα στο οποίο προσπάθησαν - και κατάφεραν - να βρουν ξανά το μονοπάτι τους, να γράψουν τη μουσική που ξέρουν, και να αδιαφορήσουν για το κοινωνικομουσικό τους στάτους. Το WALLS ήταν η επιστροφή τους, αλλά και ένα statement σε όσους τους αμφισβήτησαν, πιθανότατα και προς τους ίδιους τους εαυτούς τους. Μία περιοδεία, μία μπάντα που γλείφει ακόμη τις πληγές της, και μετά πάλι σιωπή. Αυτή τη φορά πενταετής. Οι Kings Of Leon πήραν το χρόνο που ήθελαν, που χρειάζονταν. Δεν πιέστηκαν να βγάλουν κάτι για να παραμείνουν ψηλά στο προαναφερθέν μουσικό στάτους. Και το πείραμα δείχνει να πετυχαίνει. Γιατί σταμάτησαν να κυνηγούν τη σκιά της ίδια τους της επιτυχίας, αυτή από τα late 00s.


To When You See Yourself ήρθε τη στιγμή που αρχίσαμε να ξεχνάμε τους Kings Of Leon, και μετά από ένα άλμπουμ που αποτέλεσε τα νέα διαπιστευτήρια της μπάντας, στη νέα της - πιο relaxed - εποχής. Είναι ένα άλμπουμ που θέλει να παντρέψει την προηγηθείσα φήμη τους, και τη νέα τους φιλοσοφία, αυτή στην οποία έχουν έρθει σε ειρήνη με το ότι είναι ok να μην γράφεις μουσική απλά και μόνο για να πουλήσεις. Άλλωστε από τέτοια κομμάτια, άλλο τίποτα. Από το 'Sex On Fire' στο 'Use Somebody' κι από το 'Pyro' μέχρι το 'Supersoaker', οι Kings Of Leon μετράνε ουκ ολίγα hits. Ωστόσο η εμμονή του να γράφουν μόνο τέτοια, φαίνεται πως τους κόστισε. Και δε δείχνουν διατεθειμένοι να το κάνουν ξανά. Τουλάχιστον όχι εσκεμμένα.


Όγδοο άλμπουμ λοιπόν. Πέντε χρόνια μετά το WALLS και τη νέα εποχή της μπάντας. Το When You See Yourself, αποτελεί ένα πάντρεμα όσων προαναφέρθηκαν. Δηλαδή τα κομμάτια που μπορούν να γίνουν hits, αλλά και κάποια άλλα πολύ πιο προσωπικά, τα οποία γράφτηκαν γιατί απλά έτσι τους βγήκε. Ωστόσο ακόμη προσπαθούν να συνδυάσουν αυτές τις δύο τους πλευρές, κάτι που μάλλον κοστίζει λίγο στο άλμπουμ συνολικά. Αλλά ας τα πάρουμε ένα-ένα.


Το άλμπουμ ξεκινάει με το ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ, το 'When You See Yourself, Are You Far Away'. Με μία μελωδία σήμα σήμα κατατεθέν των Kings Of Leon, σε ένα κομμάτι που περιμένει κανείς μία κορύφωση, η οποία ωστόσο δεν έρχεται ποτέ, κι αυτό σε αφήνει με μία αίσθηση πως κάτι απουσιάζει. Οι στίχοι ωστόσο, είναι η προσπάθεια του Followill να μοιραστεί με τον ακροατή ψήγματα σοφίας που έμαθε στην πορεία της ζωής του, όπως το "The pleasures of this life I’m told, will spit you out in the middle of the road", για να καταλήξει σε βαθυστόχαστες ερωτήσεις του "When you see yourself are you far away? Is it night or day?".


Εν συνεχεία, το lead single του άλμπουμ, το 'The Bandit', το οποίο ξεφεύγει εντελώς από το κομμάτι που προηγήθηκε. Ένα κομμάτι γεμάτο riffs και στίχους που μιλούν για καουμπόηδες και περιπέτειες στην Άγρια Δύση του σήμερα, μία τέχνη που οι Kings Of Leon κατέχουν καλά και την κάνουν - επιτυχημένα - για χρόνια. Το τρικ του ενός catchy κομματιού να διαδέχεται ένα ενδοσκοπικό συνεχίζεται ως το τέλος του άλμπουμ. Μην ξεχνάτε, υπάρχουν οι fans που έμαθαν τους Kings Of Leon μόνο από το 'Sex On Fire' και άλλα αντίστοιχα hits. Η μπάντα δε σνομπάρει, σέβεται και δίνει. Άλλωστε για τους υπόλοιπους από εμάς, που προτιμούμε τα πιο προσωπικά κομμάτια, το άλμπουμ δε μας αφήνει παραπονεμένους.


Και μετά το hit, ακολουθεί το '100,000 People'. Οι ρυθμοί πέφτουν ξανά, σε ένα αργό κομμάτι που μιλάει για το ρόλο της αγάπης κόντρα σε αυτή την κενότητα της σύγχρονης εποχής. Βαθιές μπασογραμμές, η φωνή του Followill κουμπώνει εξαιρετικά, όσο ο ίδιος αφηγείται την ιστορία ενός ερωτευμένου άνδρα που βρίσκεται σε σύγχυση λόγω της ταχύτητας της εποχής. "The start of something new, still nothing makes me feel the way you do", ο Followill κυρήττει το δυνατό λόγο της αγάπης, για να συνεχίσει με το 'the stars all fade, but one remains the same, you do".


Το άλμπουμ θα συνεχίσει με τις ίδιες εναλλαγές - hit σε προσωπικό σε hit σε προσωπικό - εναλλάσοντας ωστόσο και τη θεματολογία. Από τους καουμπόηδες και τις ερωτικές ιστορίες, οι Kings Of Leon έχουν επίγνωση πως μεγαλώνουν και ως άλλοι National - καθαρά ως προς τη θεματολογία - τραγουδούν γι' αυτό στο 'Fairytale'. Όλα τα μέλη της μπάντας έχουν πλέον οικογένειες με παιδιά, και δείχνουν τη θέληση τους να ζήσουν και να δώσουν προτεραιότητα σε αυτά που πραγματικά θέλουν, ακόμη κι αν αυτό δεν είναι η μουσική τους. Κάτι που είναι απόλυτα κατανοητό, ειλικρινές, και ανθρώπινο.


Από την άλλη, η κλιματική αλλαγή παίρνει τη μορφή ενός ρομάντζου που εκτυλίσσεται σε μία πόλη, μέσα από γράμματα, και μία αναζήτηση της ησυχίας και της ηρεμίας, στο 'Claire And Eddie'. Υπάρχει μία γενικότερη ανάγκη της μπάντας να ζητήσει (από τον κόσμο;) να κατέβουν οι ταχύτητες, να αρχίσουμε να ζούμε, και να συνειδητοποιήσουμε όσα έχουν πραγματικά σημασία. Κάτι που - αναμφίβολα - συνέβη στον ένα και πλέον χρόνο που βρισκόμαστε μέσα στην πανδημία, και με το φόβο της αρρώστιας και του θανάτου να βρίσκονται καθημερινά στις σκέψεις μας.


Ωστόσο, οι Kings Of Leon δεν ξεχνούν το ρόλο τους ως μουσικοί - και δη ως ψυχαγωγοί - αλλά και ως άνθρωποι που έχουν φοβηθεί το ίδιο με τον υπόλοιπο κόσμο. Κι αυτό τους δημιουργεί την ανάγκη να γράψουν κομμάτια με τα οποία πέρασαν καλά κι αυτό - κλισέ αλλά αλήθεια - περνάει και στον ακροατή. Η φανκίλα του 'Stormy Weather', η νοσταλγία του 'Golden Restless Age' και η αποθέωση της νεότητας, αυτής που βγάζει φωτιές από τα μάτια κι από την οποία εξαρτάται - μοιραία - το μέλλον του κόσμου αυτού. Επιπλέον, κομμάτια όπως το 'Echoing' έχει αυτή την αδρεναλίνη των πρώτων άλμπουμ, της νεότητας, ενώ το 'A Wave' εναλλάσεται μεταξύ θρήνου και δυναμικών riffs. Αν το άλμπουμ ήταν ένα κομμάτι, αυτό θα ήταν το 'A Wave'.


Οι Kings Of Leon στοχάζονται σε όλο το άλμπουμ, είτε με πιο catchy μελωδίες είτε με κάποιες όχι και τόσο εμπορικές, η μπάντα συνεχίζει να θέτει ερωτήματα, στα οποία δεν έχει απαραίτητα τις απαντήσεις. Οι ίδιοι μιλούν και για τα δικά τους λάθη, τους εθισμούς, όπως στους στίχους του 'Supermarket', στο οποίο λένε πως "never be whole again, until I get clean". Το 'Supermarket' πρωτογράφτηκε το 2008, ωστόσο η μπάντα δεν είχε τρόπο να το ολοκληρώσει, πιθανότατα γιατί δεν ήξεραν και οι ίδιοι τη συνέχεια ή και το τέλος της ιστορίας που ήθελαν να πουν, γιατί εκείνη εξελισσόταν την ίδια στιγμή.


Συνολικά, το When You See Yourself είναι ένα άλμπουμ δύο ταχυτήτων. Και ενδεχομένως γι' αυτό να μη γίνει και τόσο εμπορικό. Αξίζει όμως να σημειωθεί πως ουδέποτε ήταν αυτός ο σκοπός του, όπως συνέβη και με τον προκάτοχο του. Το άλμπουμ είναι γεμάτο αυτογνωσία, τρυφερότητα, και αντιμετωπίζει την ανθρώπινη θνητότητα με ειλικρίνεια και αγάπη, προσπαθώντας να βρει τη σημασία των στιγμών όσο αυτές συμβαίνουν. Παράλληλα, οι κιθάρες με τις οποίες τους μάθαμε είναι ξανά παρούσες, σε ένα άλμπουμ που πηγαίνει από την τραγωδία στην τόλμη μέσα σε μερικές νότες, ακριβώς όπως συμβαίνει και στη ζωή, που τα πάντα μπορούν να αλλάξουν σε μερικές στιγμές. Μπορεί το When You See Yourself να μην περιέχει τον ενθουσιασμό που είχε το WALLS - ως προς το νέο ύφος της μπάντας - ωστόσο είναι ένα άλμπουμ ειλικρινές και αυτοαναφορικό. Κι ας είναι άνισο, του το συγχωρούμε.

Βαθμολογία: 7,5/10


Kings Of Leon - When You See Yourself


Δισκογραφική: RCA


Παραγωγός: Markus Dravs


Διάρκεια: 51:26