#review: King Gizzard And The Lizard Wizard - Murder Of The Universe


Καλωσήρθατε στο σύλλογο ερευνητών των King Gizzard And The Lizard Wizard. Στο σημερινό επεισόδιο, θα προσπαθήσουμε να μελετήσουμε τη δεύτερη φετινή τους δουλειά, Murder Of The Universe. Ο σοφός λαός λέει ότι στη βράση κολλάει το σίδερο και μιας και το συγκρότημα άρχισε να κερδίζει την αναγνωρισιμότητα που του αξίζει, μας παρουσιάζει το σίκουελ της μουσικής τους περιπέτειας, με τις προβλέψεις για τον ερχομό της ημέρας της κρίσης που παρουσιάστηκαν στο Flying Microtonal Banana να επιβεβαιώνονται.


Γράφει ο Γιώργος Φακαλής


Όπως και στο πορνό, είσαι εδώ για τη δράση και όχι για την πλοκή. Το άλμπουμ αυτό είναι χωρισμένο σε τρεις ραψωδίες, καθεμία από τις οποίες έχει τη δική της πρόζα που διηγείται τρεις ιστορίες μέσα από ανελέητα χτυπήματα ψυχεδελικών αλλαγών και κιθαριστικών εφέ. Στα πρώτα δύο κεφάλαια, αφηγείται η τραγουδοποιός Leah Senior, ενώ στο τρίτο και τελευταίο, ρόλο αφηγητή διατελεί ο “UK, Charles”, μια text-to-speech φωνή του Natural Readers.


Κεφάλαιον πρώτον: The Tale Of The Altered Beast. Πρόκειται για την ιστορία ενός ανθρώπου που συναντά και καταδιώκεται από ένα μυστηριώδες, αιμοδιψές, μεταλλαγμένο θηρίο. Ο ήρωας, σταδιακά, αντιστέκεται όλο και λιγότερο στο γλυκό πειρασμό που του προσφέρει το θηρίο, τη μετάλλαξη σε κάτι παντοδύναμο που έχει την ικανότητα να σκοτώνει. Το αναπάντεχο, όμως, συμβαίνει, όταν έρχονται αντιμέτωποι και συνειδητοποιούν ότι και οι δύο λαχταρούν όλο και περισσότερη δύναμη. Έτσι, αποδεχόμενοι τη μοίρα τους, θηρίο και άνθρωπος γίνονται ένα και μεταμορφώνονται σε ένα πλάσμα που διψάει για σάρκα. Το παραμύθι, όμως, δεν έχει καλό τέλος. Το πλάσμα, αυτό, δεν έχει συναίσθηση των πράξεων του και, τελικά, έρχεται η παράνοια και ο αιώνιος θάνατος.


Κεφάλαιον δεύτερον: The Lord Of Lightning Vs. The Balrog. Εδώ τα λόγια είναι περιττά, ειδικά αν είσαι φίλος του Τόλκιν. Μια διασκευασμένη εκδοχή της μάχης του Γκάνταλφ με το αρχέγονο τέρας του σκότους, τον Μπάλρογκ. Η αέναη μάχη μεταξύ καλού και κακού, φωτός και σκότους. Ο αφηγητής ξεκινάει από την ιστορία του Lord Of Lightning, η οποία πρόκειται για την εξαφάνιση μια πόλης από τον ίδιο. Έκτοτε, θεωρείται μοχθηρός και πανούργος από τους θνητούς. Ωστόσο, τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν αποφασίζει να πετάξει κεραυνό σε ένα πτώμα, το οποίο ως δια μαγείας μεταμορφώνεται στο πλάσμα που ήταν ξακουστό ως Μπάλρογκ. Το πλάσμα, αυτό, έχει ως μοναδικό στόχο να μοιράσει πόνο και να φέρει το χάος στην πόλη. Το τέλος είναι γνωστό. Το καλό κερδίζει το κακό και ο Lord of Lightning φεύγει μακριά, αφήνοντας την πόλη στην ησυχία της.


Κεφάλαιον τρίτον: Han-Tyumi And The Murder Of The Universe. Πλέον, έχουμε μεταφερθεί σε έναν ψηφιακό κόσμο, στον οποίο κυριαρχεί ο Han-Tyumi, ένα μπερδεμένο cyborg με συνείδηση. Μέσα από εσωτερικές συγκρούσεις, ο Han-Tyumi βρίσκει το νόημα της ύπαρξής του, να πετύχει αυτά που κανένα cyborg δεν είχε καταφέρει μέχρι τώρα. Και αυτά, προφανώς(!), δεν είναι άλλα από το να προκαλούν το θάνατο και να κάνουν εμετό - ναι, καλά διαβάσατε. Έτσι, δημιουργεί μια φονική μηχανή που έχει ως μόνο σκοπό να ξερνάει. Καθώς, όμως, το δημιούργημα αυτό αρνείται την αγάπη του δημιουργού του, ο Han-Tyumi αποφασίζει να ενωθεί μαζί του, γεγονός που οδηγεί σε ολέθριες συνέπειες. Η μηχανή βγαίνει εκτός ελέγχου, εκρήγνυται και τεράστιες ποσότητες εμετού εκτοξεύονται και καλύπτουν ολόκληρο το σύμπαν, σηματοδοτώντας όχι μόνο το τέλος του άλμπουμ αλλά και ολόκληρου του κόσμου.


Το Murder Of The Universe δεν είναι ένας απλός δίσκος. Μπορεί να μην είναι το καλύτερο άλμπουμ του 2017, πάντως σίγουρα είναι ένα από τα σπουδαιότερα. Βέβαια, ίσως είναι νωρίς για μεγάλα λόγια, αλλά έπειτα από πολλά χρόνια ακούμε κάτι, πραγματικά, καινούριο και αυθεντικό. Οι λεπτομέρειες της όλης παραγωγής δίνουν μια εξωπραγματική πινελιά στο όλο project του τρελού κύριου McKenzie. Από τις παρανοϊκές ιστορίες των τριών chapter και την παγωμένη, ανέκφραστη φωνή του “UK, Charles” μέχρι τα απρόσμενα riffs από προηγούμενα άλμπουμ που διανθίζουν τις παύσεις ανάμεσα στα κομμάτια δείχνουν ότι τα παιδιά έχουν μουσική παιδεία και ξέρουν τι τους γίνεται. Εξάλλου, ποιος πρόσεξε ότι ο Han-Tyumi είναι αναγραμματισμός του humanity; Μήπως είμαστε, τελικά, εμείς τα ανθρωποειδή που φτιάχνουμε τις μηχανές που πετάνε σκουπίδια και μολύνουν τις αισθήσεις μας και θα οδηγήσουν τον κόσμο μας σε μια απέραντη χωματερή;


Τέλος, θα ήθελα να κάνω μια αμιγώς μουσική παρατήρηση για τη χρήση των 9/8 στο συγκεκριμένο άλμπουμ. Ο ρυθμός αυτός δεν είναι περασμένος στο “λογισμικό” μας και συμβάλλει σε μια επαναλαμβανόμενη “αρρυθμία” στο κεφάλι μας, προκαλώντας μια αίσθηση χάους και ασάφειας για τη συνέχεια. Και ποιος θα ήταν ο καταλληλότερος ρυθμός για ένα έργο που αναφέρεται στη μέρα της κρίσης και την τελική καταστροφή που πολλοί περιμένουν αλλά δεν γνωρίζουν το πότε. Άλλωστε, στο Murder Of The Universe τίποτα δεν αφέθηκε στην τύχη και, σίγουρα, δεν ακολουθήθηκε η πεπατημένη. Κι αν πιστεύαμε ότι το Flying Microtonal Banana θα ήταν μια ευχάριστη έκπληξη από “κάποιους άγνωστους”, πλέον είναι σαφές ότι έχουμε μπροστά μας ψήγματα της σπουδαιότερης (ψυχεδελικής) μπάντας των επόμενων δεκαετιών.


Εν κατακλείδι, λοιπόν, το Murder Of The Universe δεν είναι easy-listening άλμπουμ. Έχει πράγματα να σου δώσει, αρκεί να μπεις μέσα του, να ακούσεις αυτά που έχει να σου πει. Σαν πρώτο άκουσμα, μάλλον είναι αρκετά πολύπλοκο και δύσπεπτο, αλλά αν αποφασίσεις να ακολουθήσεις το ταξίδι του και γίνεις μέρος των ιστοριών, τότε, ανοίγονται μπροστά σου 45 λεπτά εγκεφαλικής καύλας.


Βαθμολογία: 8/10