#review: Imagine Dragons - Evolve


Τρίτο δισκογραφικό βήμα για τα αγόρια από τη Νεβάδα και, κρατώντας το CD στα χέρια, ήδη από τον τίτλο, ένιωσα μια αισιοδοξία, ότι η μπάντα κάνει το επόμενο, εξελικτικό βήμα της και λογικά, θα ακούσω κάτι καινούριο, κάτι φρέσκο.


Γράφει ο Γιώργος Δημητριάδης


Διαβάζοντας το εσώφυλλο, αρχίζουν τα πρώτα σύννεφα. Την παραγωγή, λέει, του δίσκου έχουν αναλάβει, μαζί με την μπάντα οι Alex da Kid (X Ambassadors), Joel Little (Lorde, Ellie Goulding) και Mattman & Robin (Gwen Stefani, Taylor Swift). Σκέφτηκα δυνατά «τι διάβολο ήχο έφτιαξαν όλοι αυτοί;». Έφτιαξαν ένα ψηφιδωτό, αταίριαστων ήχων, που μάλλον ποπίζουν ελαφρά, παρά θυμίζουν τις ένδοξες indie στιγμές του παρελθόντος.


Η αλήθεια είναι ότι η μπάντα τολμάει εδώ, να αλλάξει, να ακουστεί αλλιώς, να ανοιχτεί και σε ένα άλλο ακροατήριο. Κατά τη γνώμη μου εγκλωβίζεται σε αυτή την προσπάθεια και τελικά, οι καλύτερες στιγμές του άλμπουμ, είναι εκείνες, στις οποίες θυμίζουν τις μέρες του Smoke And Mirrors ('Thunder', 'Rise Up', 'Believer'). Βασικά, υπάρχει μια αίσθηση απώλειας προσανατολισμού, τουλάχιστον αυτό συνέβη σε μένα.


Καλώς ή κακώς η μπάντα μας συστήθηκε ως ροκ, indie, με συναυλίες σε μεγάλα στάδια, έχοντας στην playlist τους τρίλεπτα pop-rock διαμαντάκια (όλοι πιάσαμε μια κιθάρα μαθαίνοντας το 'Radioactive'). Σε αυτό το βήμα υπάρχουν υπερβολικά πολλές ιδέες για τον ήχο τους και την εξέλιξη του, οι οποίες μπλέκονται όλες μαζί, μπερδεύοντας πρώτα και κύρια τα ίδια τα μέλη των Dragons.


Η εξέλιξη είναι πάντα μια καλή ιδέα, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι γίνεται και εύκολα πράξη.


Αν είστε φαν του συγκροτήματος, θα βρείτε ένα τρόπο να στριμώξετε το CD στη δισκοθήκη σας. Αν πάλι όχι, θα βγάλετε τα ακουστικά σας, θα παραγγείλετε ακόμη ένα ποτό και θα κάνετε μια βουτιά μέχρι να έρθει. Στο μεταξύ θα το έχετε ξεχάσει ήδη.


Καλό καλοκαίρι σε όλους σας.


Βαθμολογία: 5/10