#review: Girlpool - Powerplant


Δύο χρόνια μετά το Before The World Was Big, τα τρομερά κορίτσια του Los Angeles είναι ξανά εδώ. Ο κόσμος είναι ακόμα μεγάλος για αυτές, όμως στο νέο δισκογραφικό τους εγχείρημα έχουν κατεβάσει το ένα πόδι από το σύννεφο της dreampop και πατάνε στη γη με έναν όμορφα θορυβώδη τρόπο.


Γράφει ο Γιώργος Δημητριάδης


Η Cleo Tucker και η Harmony Tividad ακολουθούν και στο Powerplant του 2017 την ίδια πετυχημένη συνταγή, προχωρώντας ταυτόχρονα σε ορισμένες μικρές, αλλά εξαιρετικά σημαντικές πινελιές. Οι συνθέσεις εδώ είναι χτισμένες με την κιθάρα και το μπάσο των κοριτσιών, ενώ πολλές φορές χρησιμοποιούν τις φωνές τους για να δέσουν μουσικά στην αρμονία. Αυτή τη φορά, πηγαίνουν ένα βήμα παραπέρα και χρησιμοποιούν ιδανικά τύμπανα, ανοίγοντας νέα πεδία στο μουσικό τους στίγμα. Το παίξιμο του drummer, Miles Wintner, δίνει βάθος στον ήχο του ντουέτου, ενώ οι φωνές είναι ακόμα ο κεντρικός πυρήνας του ήχου.


Η ποιητικότητα των στίχων, όχι μόνο δεν κρύβεται πίσω από τον θόρυβο που κάνουν στον νέο δίσκο, αλλά αυτό το νέο στοιχείο, λειτουργεί κιόλας σαν μια μάσκα, πίσω από την οποία η μπάντα βγαίνει από την εσωστρέφεια στο φως. Η δε αμεσότητα των στίχων, συμπληρώνει αυτό το υπέροχο παζλ, το οποίο αποτελείται από τρίλεπτα διαμαντάκια, ωδή στην απλότητα. Το άλμπουμ είναι απλό, όχι απλοϊκό. Το εντυπωσιακό σε αυτό τον δίσκο είναι ότι, σε αντίθεση με το ντεμπούτο τους, οι στίχοι δεν έχουν γραφτεί από κοινού, αλλά τόσο η Tucker όσο και η Tividad, έφεραν στο στούντιο κείμενα που έγραψε και δούλεψε η κάθε μια μόνη της.


Στο τέλος της ακρόασης του δίσκου, μένει κανείς με την αίσθηση μιας άψογης συνεργασίας, μιας δεμένης μουσικά και συναισθηματικά μπάντας, καθώς η ξεχωριστή δουλειά των μελών των Girlpool, έγινε κοινή τόσο γρήγορα και όμορφα στην ενορχήστρωση.


Βαθμολογία: 8/10