Pink Floyd: Οι πρωτοπόροι της ψυχεδέλειας


Αδιαμφισβήτητα, οι Pink Floyd θεωρούνται ένα από τα πιο μυστηριώδη αμφιλεγόμενα συγκροτήματα που γέννησε ποτέ η ροκ μουσική.


Φυσικά, δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε τις απαράμιλλες μουσικές τους δυνατότητες. Ιδιαίτερα συναισθηματικοί και πρωτοποριακοί, με στίχους που δεν περνούν απαρατήρητοι, οι περίπλοκες συνθέσεις τους δημιουργούν ένα εκθαμβωτικό αποτέλεσμα. Αναντίρρητα, τα εξώφυλλα των άλμπουμ τους χαρακτηρίζονται, δικαίως, ουτοπικά.

Γράφει η Εύα Ρίζου

Ας τα πάρουμε λοιπόν από την αρχή. Οι Pink Floyd σχηματίστηκαν το 1965 στο Λονδίνο, όπου διαδραματίζουν εδώ και περίπου 30 χρόνια σημαντική επιρροή για την ροκ μουσική. Το όνομα του συγκροτήματος είναι παρμένο από ένα άλμπουμ των blues μουσικών Pink Anderson και Floyd Council. Τα μέλη που αποτελούσαν το συγκρότημα αρχικά ήταν ο Syd Barrett, ο Roger Waters, ο Nick Mason, και ο Rick Wright. Από τα τέλη της δεκαετίας του '60 που εμφανίστηκαν εισέβαλαν αισθητά στο βρετανικό ψυχεδελικό κίνημα της εποχής, με τη πρώτη τους μουσική απόπειρα να γίνεται το 1967 με το άλμπουμ The Piper At the Gates of Dawn. Ήταν ένα ελάχιστο δείγμα των ικανοτήτων που είχε να μας παρουσιάσει μετέπειτα ο πολυτάλαντος Syd Barrett.

Σαφέστατα, ο συγκεκριμένος δίσκος προσδίδει μία τελείως διαφορετική μουσική ταυτότητα σε σχέση με την σημερινή των Pink Floyd που όλοι, λίγο πολύ, γνωρίζουμε. Αξιοσημείωτο σε αυτόν τον δίσκο ήταν οι μουσικές απόπειρες του Syd. Ο Barrett ήταν το "μεγάλο μυαλό", θα μπορούσαμε να πούμε, στα πρώτα βήματα των Pink Floyd. Αξεπέραστος τραγουδοποιός, ωστόσο τον διέλυσε η αλόγιστη χρήση παραισθησιογόνων ουσιών, κάτι που είχε ως απόρροια να αντιμετωπίζει δυσκολίες επαφής με τα υπόλοιπα μέλη. O Barrett εν ολίγοις ήταν η πηγή έμπνευσης για τους Floyd. Καθετί που σκεφτόταν, εν τέλει, το έκανε άπιαστο και ονειρικό στα μάτια των άλλων. Το 1967, ακολουθεί το επόμενο μουσικό τους αριστούργημα Saucerful of Secrets. Όμως, η παρανοϊκή συμπεριφορά του Barrett δεν έδινε την δυνατότητα στα υπόλοιπα μέλη να συνεχίσουν τις live εμφανίσεις τους και έτσι ο ίδιος αποσύρθηκε το 1968, όταν και αντικαταστάθηκε από τον David Gilmour

Δύο χρόνια μετά, κυκλοφορούν το Ummagumma, ίσως το πιο ιδιαίτερο και αξιοθαύμαστο άλμπουμ τους. Το συγκεκριμένο άλμπουμ περιλάμβανε δύο δίσκους, έναν live και έναν με studio ηχογραφήσεις. Πλέον, το ταλέντο του Gilmour είναι αισθητό. Χωρίς αμφιβολία ο δίσκος αυτός δεν αποπνέει αίσθημα ξεγνοιασιάς όπως το Piper at the Gates of Dawn. Το Ummagumma είναι το έρεισμα για τη μετέπειτα επιτυχημένη πορεία των Floyd. Ακολουθεί το Atom Heart Mother του 1970 και φυσικά δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε το αξιομνημόνευτο εξώφυλλο με την πασίγνωστη σε όλους αγελάδα. Δίσκος που άλλαξε άρδην την φιλοσοφία των Pink Floyd. Και μετά ήρθε το Dark Side of the Moon, δίσκος που μπήκε αιώνια στους καλύτερους της ροκ μουσικής. 

Πλέον ο Waters γνώριζε την μεγαλύτερη δόξα που είχε εκλάβει ποτέ. Αρκετά, τραγούδια του δίσκου έγιναν απευθείας επιτυχία. Ανάμεσα τους τα `Time`, `Us and Them` και `Money`. Απώτερος στόχος του συγκεκριμένου δίσκου είναι να εμφυσήσει στους ανθρώπους την καταναλωτική μανία των ανθρώπων. Πουλήθηκαν περισσότερα από 30 εκατομμύρια αντίτυπα του άλμπουμ και για αρκετούς μήνες είχε καταλάβει την πρώτη θέση των charts. Tο Wish You Were Here, θα αποτελέσει διάδοχο του Dark Side Of The Moon, το 1975 και θα έχει εξίσου μεγάλη επιτυχία. Πλέον, οι Pink Floyd είχαν κατορθώσει να γίνουν οικουμενικά αναγνωρισμένοι. Θα συνεχίσουν με τον δίσκο Animals, δύο χρόνια αργότερα, που μπορεί να μην είχε την ίδια ανταπόκριση με το Dark Side Of The Moon αλλά θεωρείται ισάξιος του. Πλέον οι Pink Floyd ήταν έτοιμοι να δώσουν στο κόσμο ένα από τα σπουδαιότερα, αν όχι το σπουδαιότερο, άλμπουμ όλων των εποχών. Το The Wall κυκλοφορεί το 1979. Ένας δίσκος πραγματικό αριστούργημα. Μετέπειτα, και στη σκιά του The Wall, ακολουθούν τα A Collection of Great Dance Songs του 1981, The Final Cut του 1983, Works του 1983 και A Momentary Lapse of Reason του 1987.

Θα ακολουθούν αρκετές ηχογραφήσεις και βιντεοσκοπήσεις από ζωντανές εμφανίσεις τους και τον Απρίλιο του 1994 κυκλοφορεί το The Division Bell, ο πρώτος δίσκος της μπάντας χωρίς τον Roger Waters, ο οποίος είχε αποχωρήσει από τους Pink Floyd μετά από διαμάχες που είχε με τον David Gilmour. Με τον δίσκο αυτό, κατάφεραν να κερδίσουν το πρώτο τους Grammy για το κομμάτι `Marooned`, βραβείο που πήραν για την καλύτερη ροκ ενορχήστρωση. Ο Waters θα κυνηγήσει δικαστικά για πολλά χρόνια τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας, προκειμένου να μην περιοδεύουν με το όνομα Pink Floyd. Τελικώς, και μετά από συμβιβασμό τα εναπομείναντα μέλη των Pink Floyd θα συνεχίσουν να περιοδεύουν με το όνομα αυτό και να λένε live τα περισσότερα κομμάτια τους. Το συγκρότημα θα επανενωθεί το 2005, για ένα και μόνο βράδυ, για τις ανάγκες του London Live 8 Concert, κάτι που δημιούργησε προσδοκίες στο κοινό για την οριστική επανένωση της μπάντας. Ωστόσο, ο θάνατος του Rick Wright, το 2008, έβαλε ταφόπλακα στις ελπίδες αυτές, μία για πάντα.

Φέτος, και μετά από 19 χρόνια δισκογραφικής απουσίας, ανακοινώνουν τη κυκλοφορία ενός «νέου» άλμπουμ. Το Endless River θα είναι το κύκνειο άσμα μίας από τις μεγαλύτερες ροκ μπάντες όλων των εποχών. Θα περιλαμβάνει ακυκλοφόρητα ορχηστρικά κομμάτια από το 1994, κομμάτια που δούλεψαν ο Nick Mason, ο David Gilmour αλλά και ο μεγάλος Rick Wright. Φυσικά, στο άλμπουμ αυτό δε συμμετέχει ο Roger Waters, αφού τα κομμάτια που περιλαμβάνονται σε αυτό ηχογραφήθηκαν κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων του The Division Bell, όταν και είχε αποχωρήσει ο Waters από τη μπάντα.

Εν κατακλείδι, μπορεί οι Pink Floyd, από την ψυχεδέλεια που τους χαρακτήριζε από το 1967, να μεταπήδησαν σε άλλα μουσικά κινήματα βάζοντας ένα μικρό τέλος στην ψυχεδελική τους επιρροή, ωστόσο όσες αλλαγές κι αν προσπάθησαν να κάνουν δεν ξέφυγαν ποτέ από αυτήν την ονειρική μελωδία που τους αντιπροσώπευε και θα τους αντιπροσωπεύει για πάντα.

Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2020 by Breakroom