• Νίκος Παπανικολάου

O Lou Reed ήταν ο Andy Warhol της μουσικής


Είναι δύσκολο να μπορέσει κάνεις να χαρακτηρίσει τον Lou Reed. Διάνοια; Eίδωλο; Kαι τα δυο μαζί; Όπως κι αν τον είχες στο μυαλό σου, το πιθανότερο είναι πως θα έπεφτες μέσα. Ο Lou Reed ήταν τόσα πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Τόσα πολλά που θα μπορούσε να θεωρηθεί μύθος. Αν δεν είναι ήδη. Γεννημένος στις 2 Μαρτίου του 1942 στο Brooklyn, από μικρός ονειρευόταν να παίξει μια μέρα μουσική. Έμαθε να παίζει κιθάρα από παιδάκι και ταυτόχρονα συμμετείχε σε διάφορες σχολικές ροκ μπάντες. Η μουσική τον κέρδισε ολοκληρωτικά και αμετάκλητα.


Γράφουν οι Δημήτρης Φαληρέας και Νίκος Παπανικολάου


Μετά το σχολείο θα δουλέψει ως συνθέτης στη δισκογραφική εταιρία Pickwick Records. Όμως αυτό δε τον γέμιζε και την επόμενη χρονιά θα δημιουργήσει τους Velvet Underground. Αν και δεν υπήρξαν και η πιο εμπορική μπάντα, το αντίθετο μάλιστα, κατάφεραν να αλλάξουν καθοριστικά τη μουσική. Και σε αυτό βοήθησε η συνάντηση τους και η φιλία τους με τον Andy Warhol. Mε τους Velvet Underground θα κυκλοφορήσει τέσσερα άλμπουμ. Τα κύρια θέματα των κομματιών που έγραφε ήταν τα ναρκωτικά και ο θάνατος.


"We're sponsoring a new band. It's called the Velvet Underground"


Μερικές φορές είναι εύκολο να αναγνωρίσεις την ιστορία εν τη γενέσει. Μεγάλες στιγμές με αντίστοιχο αντίκτυπο που σηματοδοτούν τις ημερομηνίες που θα θυμόμαστε, από την 11η Σεπτεμβρίου μέχρι το χτύπημα στο Bataclan κι από το θάνατο της Lady D στον πιο πρόσφατο, του Kobe Bryant. Κάποιες άλλες φορές όμως όχι. Ιδίως όταν μιλάμε για τον κόσμο της Τέχνης. Κανείς δεν σκέφτηκε ότι παρακολουθεί το πρώτο λάιβ του μεγαλύτερου συγκροτήματος στην ιστορία όταν πρωτοείδε τέσσερις έφηβους από το Λίβερπουλ (aka Beatles), κανείς δεν συνειδητοποίησε την σημασία που θα αποκτούσε η κιθάρα του Asheton όταν πρωτοάκουσε τους Stooges.


Μία τέτοια περίπτωση είναι η παρακάτω τηλεοπτική συνέντευξη του Andy Warhol από το 1966. Ένα χρόνο πριν κυκλοφορήσει η θρυλική Μπανάνα, οι Velvet Underground, ήταν ένα συγκρότημα υπό την προστασία και το management ενός εξέχοντα ποπ αρτ καλλιτέχνη, το οποίο μόλις είχε αρχίσει να εμφανίζεται σε γκαλερί. Ένας ακόμη διάττοντας αστέρας στη Νέα Υόρκη του Factory. Ή τουλάχιστον έτσι αντιμετωπίζεται. Το ενδιαφέρον του δημοσιογράφου - προφανώς - έχει άλλη κατεύθυνση, ο Warhol ουσιαστικά αρνείται να κάνει κουβέντα και σε ανύποπτο χρόνο συστήνει στο κοινό ένα συγκρότημα που θα καταλήξει ως ένα από τα επιδραστικότερα όλων των εποχών, με την αρκετά casual φράση "We're sponsoring a new band. It's called the Velvet Undergound".


Ακολουθούν κάποια πλάνα με τους Velvet να παίζουν το 'Venus In Furs' ένα χρόνο πριν κυκλοφορήσει και... cut. Το ενδιαφέρον μιας τέτοιας συνέντευξης το '66 ήταν ο Andy και αυτή η μπάντα ήταν απλά ένα side project του. Η Nico και ο Lou Reed θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι άλλοι δύο Warhol superstars και να τελείωνε εκεί η κουβέντα. Όμως τα πράγματα έγιναν διαφορετικά, αυτή δεν είναι μία ακόμα εμφάνιση ενός καλλιτέχνη με τεράστια αγάπη προς τον τηλεοπτικό φακό, αλλά η ημέρα που οι Velvet Underground συστήθηκαν στο κοινό.

O Lou Reed, ωστόσο, θα αποχωρήσει από τη μπάντα το 1970 και θα μετακομίσει στο Λονδίνο όπου θα γνωρίσει τον David Bowie, ο οποίος θα είναι παραγωγός του πρώτου του σόλο άλμπουμ, του Transformer.


Τα άλμπουμ του θα γίνουν κλασικά, θα μελοποιήσει Edgar Alan Poe και θα συνεχίσει να παίζει μουσική μέχρι το τέλος. Ο Lou Reed ήταν, είναι και θα παραμείνει μια έμπνευση. Τόσο μεγάλη που κάποιος θα μπορούσε να τον τοποθετήσει πλάι στους Beatles ή τους Rolling Stones. Και αυτό δε θα ήταν ύβρις αλλά τιμή. Τόσο για τον ίδιο όσο και για αυτούς. Όπως και να έχει όμως, υπήρξαμε τυχεροί που ζήσαμε μέχρι τέλους έναν τόσο δημιουργικό, τολμηρό, πρωτοποριακό άνθρωπο που ακόμα και μέσα στο πιο γκρίζο πράγμα, έβλεπε χρώματα και τέχνη.

Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2020 by Breakroom