#LiveReport: Rockwave Festival Day 2


Eν μέσω ενός εξουθενωτικού καύσωνα, περίπου 6000 μουσικόφιλοι απαρνήθηκαν την παρηγοριά της παραλίας και του air-condition κι έδωσαν το παρόν σε μια μέρα γεμάτη μουσικές εναλλαγές, μελωδίες και συναισθήματα. Με τον Sivert Hoyem να κλέβει τις εντυπώσεις και τους Placebo να κάνουν ένα ταξίδι μέσα στα 20 χρόνια που μας συντροφεύουν, η δεύτερη μέρα του Rockwave ήταν μια μίξη ενθουσιασμού και απογοήτευσης που μας άφησε μια γλυκόπικρη αίσθηση.


Γράφει ο Νίκος Καταπίδης


Φωτογραφίες: Μαρίζα Καψαμπέλη


Με τον ήλιο να ξεροψήνει το Terra Vibe, η δεύτερη μέρα του Rockwave ξεκίνησε με τους Amnesia Pills, οι οποίοι κλήθηκαν να ανοίξουν αυτή τη μουσική γιορτή έχοντας να αντιμετωπίσουν από τη μία τις απάνθρωπες θερμοκρασίες και από την άλλη το λιγοστό κοινό που έψαχνε να βολευτεί στα μετρημένα σκιερά σημεία του Vibe Stage. Πέρα από αυτά, το τρίπτυχο συμπληρώθηκε από ένα τεχνικό πρόβλημα που τους ανάγκασε να ξεκινήσουν ξανά το σετ τους. Παρά τα πολλά εμπόδια, οι Amnesia Pills έκαναν ό,τι μπορούσαν για να αποδώσουν αξιοπρεπώς το υλικό τους. Το indie pop-rock τους φάνηκε λίγο μονότονο και δεν μπόρεσε να δημιουργήσει ενθουσιασμό στο κοινό, ήταν όμως μια ευχάριστη εισαγωγή σε μια γεμάτη μουσικά μέρα.


Συνέχεια με τους She Tames Chaos, που ανέβηκαν εμφανώς πιο δυναμικά στη σκηνή, με πρωταγωνιστική μορφή την Εύη Χασαπίδου-Watson και την επιβλητική φωνή και παρουσία της. Έχοντας στη φαρέτρα τους κομμάτια από το περσινό Oh Fair Father Where Art Thou?, έδειξαν ότι είναι μια καλοδουλεμένη μπάντα με στιβαρά κομμάτια και δυναμικές ερμηνείες. Η frontwoman έδωσε τον καλύτερο εαυτό της, ενώ δε δίστασε να κυλιστεί μέχρι και στο πάτωμα της σκηνής προσπαθώντας να ξεσηκώσει το ακόμη μισοάδειο Vibe Stage.


Eίχε έρθει η ώρα για το άνοιγμα της Terra Stage, με τους νικητές που διοργάνωσε ο Red FM, τους The Last International Playboys. Με ένα σετ γεμάτο πιασάρικα κομμάτια, καθαρά ραδιοφωνικά, ήταν πολύ ορεξάτοι και γεμάτοι ενέργεια, και μάλλον ήταν οι πρώτοι που κατάφεραν να μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι βρισκόμασταν σε ένα χώρο που θύμιζε καμίνι και να αισθανθούμε το vibe μιας φεστιβαλικής μέρας.


Οι Tango With Lions μας ξανατράβηξαν στο Vibe Stage, και με την λιτή αλλά ουσιαστική παρουσία τους επικεντρώθηκαν στη μουσική τους, παίζοντας κομμάτια τόσο από τα δυο άλμπουμ τους αλλά και ένα νέο από τον επόμενο δίσκο τους που πρόκειται να κυκλοφορήσει το φθινόπωρο. Παρά το σχετικά υποτονικό ύφος του ήχου τους, κατάφεραν να κερδίσουν το κοινό, πράγμα που φάνηκε ειδικά σε πιο γνωστά κομμάτια όπως το hit-άκι 'In A Bar' που προκάλεσε και τα πρώτα sing-along της ημέρας.


Για τους Fat White Family θα ταίριαζε η φράση “πολύ κακό για το τίποτα”, καθώς ήταν ξεκάθαρα η χειρότερη εμφάνιση της ημέρας, καθώς φάνηκαν να μην ενδιαφέρονται καν για το κοινό που για πρώτη φορά τους έβλεπε ζωντανά στη χώρα του, αποδίδοντας άνευρα και σχεδόν καταναγκαστικά το post-punk υλικό τους. Πέραν της ερασιτεχνικής σκηνικής τους παρουσίας, ακόμη και το μουσικό μέρος ακούγονταν συγκεχυμένο και αχανές. Ίσως όλο το concept τους να εμπεριέχει μεγάλες δόσεις σαρκασμού, ωστόσο στα πλαίσια ενός φεστιβάλ μια εμφάνιση σαν αυτή φαντάζει μάλλον ατυχής και κακόγουστη.


Για μια τελευταία φορά στο Vibe Stage, oι Cigarettes After Sex αποτέλεσαν μια καλή στιγμή για να πάρουμε μια ανάσα αλλά και να νιώσουμε λίγο καλύτερα μετά το φιάσκο που μόλις είχαμε παρακολουθήσει να εκτυλίσσεται στη μεγάλη σκηνή του Terra Vibe. Ίσως ακατάλληλοι για ένα φεστιβάλ, ωστόσο πολύ μελωδικοί και ατμοσφαιρικοί, πέραν του πυρήνα των οπαδών τους που ενθουσιωδώς έδειξαν τις αντιδράσεις τους κατάφεραν να κερδίσουν αρκετούς νέους φίλους ειδικά με τα hit-άκια τους 'Affection' και 'Nothing’s Gonna Hurt You Baby'. Σίγουρα θέλουμε να τους ξαναδούμε σε ένα κλειστό χώρο όπου οι συνθήκες θα είναι ιδανικότερες για τη δημιουργία της κατάλληλης ατμόσφαιρας που αρμόζει σε αυτό τον ήχο.


Είχε έρθει η ώρα να μετακινηθούμε για τελευταία φορά στο Terra Stage, αυτή τη φορά για να υποδεχθούμε τον αγαπημένο του ελληνικού κοινού Sivert Hoyem και τη μπάντα του. Ήδη οι επευφημίες είχαν ξεκινήσει, και φαίνεται πως ο Hoyem αντί να κατεβάζει ρυθμούς κι εντάσεις με τα χρόνια γίνεται όλο και πιο επιβλητικός και δυναμικός επί σκηνής. Ξεκίνημα με Madrugada και 'Look Away Lucifer' και το κοινό είχε πάρει φωτιά, με τα δυνατά χειροκροτήματα αλλά και τις φωνές να γίνονται ένα με τις παθιασμένες ερμηνείες του Hoyem που έδειξε εμφατικά πόσο ταλαντούχος είναι τόσο φωνητικά όσο και στη σκηνική του παρουσία. Επίσης συγκλονιστικό ήταν και το 'Give It A Whirl' που έδωσε χώρο και στη μπάντα του να αφήσει το στίγμα της. Ο Sivert Hoyem έδειξε να απολαμβάνει τον ενθουσιασμό του κόσμου, ενώ δε δίστασε να κατέβει από τη σκηνή για να βρεθεί κοντά στους οπαδούς του. Ξεχωριστή στιγμή ήταν το 'Majesty' που πραγματικά απογειώθηκε με την “πειραγμένη” εκτέλεση, ενώ το κλείσιμο ήρθε με το 'Moon Landing', που ίσως να μην ήταν το καταλληλότερο για να επισφραγίσει αυτή την εμφάνιση, μετά από κομμάτια σαν το 'Sleepwalking Man' που όπως παίχτηκε ζωντανά απέκτησε μια πολύ πιο εντυπωσιακή υπόσταση σε σχέση με τη στουντιακή του έκδοση. Εν τέλει, ήταν μια εξαιρετική εμφάνιση που απέδειξε ξανά πως δεν είναι τυχαία η σχέση αγάπης που έχει αναπτυχθεί μεταξύ του καλλιτέχνη και του ελληνικού κοινού. Μέχρι την επόμενη φορά.


Στα πλαίσια της επετειακής τους περιοδείας για τα 20 χρόνια παρουσίας στο μουσικό στερέωμα, οι Placebo κλήθηκαν να συμπτύξουν μουσικές και συναισθήματα στο περιορισμένο set που τους δόθηκε στα πλαίσια του Rockwave. Η πρώτη ανατριχίλα της βραδιάς ήρθε στο άνοιγμα κιόλας με το 'Pure Morning', ενώ συνεχίστηκε με το 'Soulmates' μετά από δυο νεότερα κομμάτια που ίσως θα μπορούσαν να δώσουν τη θέση τους σε κάποιο από τα hit-άκια που μάταια πολλοί περιμέναμε να ακούσουμε ('Every You Every Me', 'Meds', 'Post Blue', 'Battle For The Sun' μερικά από τα παραδείγματα). Οι Molko και Olsdal απογείωσαν το 'Without You I’m Nothing' που προκάλεσε συγκίνηση και θερμά χειροκροτήματα με την παράλληλη προβολή του David Bowie στις οθόνες της σκηνής. Η ένταση ανέβηκε στα 'Special K' και ειδικά στο 'The Bitter End' που ενθουσίασε τον κόσμο, ενώ στο 'Infra-Red' εντύπωση προκάλεσε η φιγούρα του Donald Trump πάνω σε μια πειραγμένη συσκευασία τσιγάρων με το προειδοποιητικό μήνυμα "Seriously harms you and others around you" και τις αναμενόμενες αποδοκιμασίες προς το πρόσωπό του. Το encore άφησε ανάμεικτα συναισθήματα, από τη μία γιατί συγκίνησε με την διασκευή του 'Running Up That Hill' της Kate Bush, από την άλλη όμως άφησε πολύ κόσμο με την προσδοκία για κάποιο ακόμη κομμάτι που δεν ήρθε τελικά ποτέ.