• Δημήτρης Φαληρέας

#LiveReport: Europavox Athens 2018 Day 1


© Christina Alossi

Οι disc jockeys είναι μία κατηγορία καλλιτεχνών που σηκώνει μεγάλη κουβέντα. Ποιόν DJ μπορείς να πεις καλλιτέχνη, ποιος απλά βάζει τραγούδια στη σειρά στο μαγαζί του μπάρμπα του, αν όντως δημιουργούν, που σταματάει το «πρόγραμμα» και που ξεκινάει το performance, μπλα μπλα μπλα. Οι τέσσερις DJs που μοιράστηκαν τη σκηνή του Fuzz στην πρώτη ημέρα του Europavox Athens 2018,την Παρασκευή 23/4, απάντησαν πειστικά…


Γράφει ο Δημήτρης Φαληρέας


Κακά τα ψέματα, ο πολύς ο κόσμος (δε βγάζω την ουρά μου απ’ έξω) ήρθε για τον Kavinsky. Ψημένος πέντε χρόνια τώρα με το Outrun, εν αναμονή του δεύτερου δίσκου, ήρθε με κολλεγιακές ζακέτες και γυαλιά ηλίου - κατευθείαν από προβολή του Drive και ταυτισμένος βαθιά στη συνείδηση του με τον Ράιαν τον Γκόσλινγκ (ξανά, δε βγάζω την ουρά μου απ’ έξω). Και αυτή η λογική σε φεστιβάλ είναι λίγο επικίνδυνη στην Ελλάδα, κάτι που φάνηκε με την μειωμένη προσέλευση στο set της Kouklaki που ξεκίνησε στις 20:00. Ωστόσο δεν άφησε χώρο για παράπονα, κινούμενη σε dark pop -και όχι μόνο- ηλεκτρονικές μελωδίες και ένα άρτιο παιχνίδι με τα εφέ της σκηνής.


Ακολούθησε ο Εσθονός NOËP, σε σαφώς πιο χαρούμενους ήχους. Μίλησε λίγο παραπάνω, χαμογέλασε αρκετά και μετέδωσε αυτή την ευφορία στο κοινό. Ένα set βγαλμένο από τα πιο όμορφα ραδιοφωνικά πρωινά, βουτηγμένη στους ήχους της δεκαετίας και που άφησε μόνο χαμόγελα στο φινάλε του.


Η Zamilska ήταν η επόμενη που ανέβηκε στη σκηνή, αλλά και η ευχάριστη της βραδιάς. Σκοτεινή, δυναμική και θορυβώδης techno που δυσκολεύεσαι να κατατάξεις με ακρίβεια και θρέφει ένα ιδιαίτερο συναίσθημα που δε σε αφήνει να ησυχάσεις. Άλλοι το μεταφράζουν σαν μια αίσθηση δύναμης, άλλοι σαν κάτι άβολο, όλοι όμως συμφωνούν ότι πρόκειται για κάτι ικανό να προκαλέσει συναίσθημα και σκέψη. Η ατμόσφαιρα στα ίδια επίπεδα, με τον καπνό και τα φώτα να δένουν εξαιρετικά με την μουσική και να ανάγουν το σετ σε μοναδική εμπειρία.


Η ώρα έχει φτάσει πλέον 23:00, το Fuzz έχει πλέον γεμίσει και το μεγάλο κόκκινο “K” εμφανίζεται. Τα γυαλιά ηλίου κατεβαίνουν να καλύψουν τα μάτια, τα τσιγάρα ανάβουν και το νεκρό, από το 1986, alter ego του Vincent Belorgey παίρνει τη θέση του μπροστά στις κονσόλες. Εκεί λοιπόν που με το πρώτο “play” όλοι περιμένουμε να χαθούμε κάπου ανάμεσα στο Μαϊάμι του Drive και το Λος Άντζελες του Bret Easton Ellis, ο Kavinsky αποφασίζει να ξεκινήσει με ένα πειραγμένο dubstep remix του “Killing in the Name Of” από τον SebastiAn. Και από νωρίς όλοι καταλαβαίνουμε ότι αυτό το set δε θα είναι ακριβώς αυτό που περιμέναμε…


…Remix του “Nightcall” στη συνέχεια και αρχίζει μια ροή τραγουδιών κι εναλλαγών που ναι μεν πατούσαν στην neo-80’s synthwave, αλλά είχαν μια σαφώς πιο χορευτική διάθεση, με τα on spot remix του Γάλλου να ανταλλάσσουν την νοσταλγία του arcade με τη dubstep και να θυσιάζουν τους φοίνικες της παραλιακής για τον ιδρώτα του χορού στο club. “Blizzard”, “Protovision”, “Roadgame”, “Odd Look”, “Testarossa Autodrive” ξεχώρισαν, ενώ οι επιλογές του δεν περιορίστηκαν στη δισκογραφία του, με μεγαλύτερη έκπληξη το διακριτικό και ευχάριστο remix στο “Baba O’Riley” των Who. Κλείσιμο με “Nightcall” -το original mix τη φορά, επευφημίες και χειροκροτήματα, encore και κλείσιμο με Beastie Boys και - oh my God, it’s a mirage, I’m telling y’all it’s - “Sabotage”.


Εν συντομία, ένα DJ set από τον Kavinsky απαντάει όλα τα ερωτήματα που διατυπώθηκαν στον πρόλογο. Ένας DJ δημιουργός, που δεν ξεκουράζεται στιγμή ενόσω παίζει (ακόμα και αν θα μπορούσε), οι αλλαγές και οι μίξεις του εξαιρετικές, όπως και η άμεση μετατροπή ενός κοινού που ήρθε να «τσιλάρει» και έφυγε χορεύοντας. Και νομίζω ότι είναι ασφαλές να πούμε ότι η πρώτη μέρα του Europavox Athens ξεπέρασε τις προσδοκίες, προσφέροντας ένα άρτιο show και μια εμπειρία ζωής. Όσο περίεργο κι αν ακούγεται στους ορκισμένους λαιβάδες, όσοι είχαν την τύχη να βρεθούν την Παρασκευή στο Fuzz, καταλαβαίνουν τι λέω. Και όσοι δεν βρέθηκαν, προτείνω ανεπιφύλακτα να μη χάσουν την επόμενη φορά…


Ευχαριστούμε θερμά το Fuzz Live Music Club και τη Χριστίνα Αλώσση για την παραχώρηση των φωτογραφιών.


Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2020 by Breakroom