• Δημήτρης Φαληρέας

#LiveReport: Ejekt Festival Day 2


© C. Alossi Photography

Μπορεί η εβδομάδα να άρχισε με τα βλέμματα στραμμένα στο Ηρώδειο και τους Foo Fighters, αλλά στο τέλος της, η προσοχή έπεφτε στην Πλατεία Νερού για τη δεύτερη ημέρα του Ejekt Festival. Kasabian, Jesus and Mary Chain, Peter Hook & the Light, Of Montreal και Black Hat Bones ήταν οι πρωταγωνιστές σε μία πολυαναμενόμενη συναυλιακή ημέρα που ευτυχώς αυτή τη φορά είχε τον καιρό σύμμαχο, με το ελαφρύ θαλασσινό αεράκι και τη συννεφιά να μας προστατεύουν απ’ τη ζέστη.


Γράφουν οι Δημήτρης Φαληρέας και Αλέξανδρος Νίκας


Φωτογραφίες: C. Alossi Photography


Πρώτοι εμφανίστηκαν οι Black Hat Bones, με ελάχιστη ακόμη προσέλευση, αλλά χωρίς εκπτώσεις στην εμφάνισή τους. Δυναμικό performance και μπόλικη όρεξη σημάδεψαν το ημίωρο τους, αλλά ο αρκετά παλιακός — αν και καλογυαλισμένος — ήχος μιας νέας μπάντας, σε συνδυασμό με την ώρα, δεν άφησαν περιθώρια ταύτισης με το κοινό. Αν και ένα συγκρότημα εύκολο στο αυτί, φαίνεται να πρεσβεύουν μια μουσική που έχει πεθάνει εδώ και πολλά χρόνια. Δεν προκαλούν γκρίνια, αλλά ούτε μπορούν να προκαλέσουν και κάτι παραπάνω από μια απλή συμπάθεια.


Ένα καλό act είναι αυτό που ξεκινάς να παίζεις και δεν σε ξέρει κανείς, αλλά όταν φεύγεις σε έχουν μάθει όλοι. Κάπως έτσι έγινε με τους Of Montreal. Η cross-dresser περσόνα του Barnes κέρδισε αμέσως την προσοχή του κόσμου, την οποία κράτησε μέχρι τέλους, χάρη στο παίξιμο τους. Ιδιαίτερη μουσική με άπειρες αναφορές, από την 80’s ηλεκτρονική μουσική, μέχρι την ψυχεδέλεια, η εμφάνισή τους κλιμακωνόταν σταθερά—σχεδόν προγραμματισμένα—και σιγά σιγά συγκέντρωνε όλο και περισσότερο κόσμο κοντά στη σκηνή, μέχρι που στο 'The Past is a Grotesque Animal', ένα τραγούδι πολύ φορτισμένο και ισχυρό με το οποίο επέλεξαν να κλείσουν το setlist τους, δεν υπήρξε άτομο που να μη χορέψει, ή έστω να μην κουνήσει ρυθμικά το κορμί του.


Το «βαρύ πυροβολικό» ξεκίνησε με τον Peter Hook, πρώην μπασίστα των Joy Division και των New Order, όπου με την μπάντα του, The Light, ήρθαν για να μας ταξιδέψουν πίσω στο 1979 και τις μελωδίες του Unknown Pleasures. Η φωνή του Hook δεν ακουγόταν ιδιαίτερα καλά και επισκιαζόταν από τα όργανα συνεχώς — κάτι που συνεχίστηκε και στους Jesus And Mary Chain — αλλά η on stage ενέργειά του και φυσικά τα τραγούδια ήταν αρκετά ώστε να μην μείνουμε παραπονεμένοι. Εννοείται ότι δεν παρέλειψαν να ερμηνεύσουν αγαπημένα κομμάτια από το θρυλικό δίσκο των Joy Division και προσθέτοντας και άλλες μεγάλες επιτυχίες, όπως το 'Atmosphere', το 'Transmission' και το 'Love Will Tear us Apart', που σε ένα πολύ ωραίο timing συνέπεσαν με το ηλιοβασίλεμα, δημιουργώντας μια μαγική ατμόσφαιρα όσο εμείς τραγουδούσαμε “…dance, dance, dance, dance, dance to the radio…”.


Είχε πια νυχτώσει όταν ακούστηκε το intro του 'Amputation' και εμφανίστηκαν τα αδέρφια Reid στη σκηνή. Κατά πολλούς το σημαντικότερο shoegaze συγκρότημα, σε περιοδεία, μετά το αξιοπρεπέστατο φετινό, δισκογραφικό comeback τους. Παρά τα χαμηλωμένα μικρόφωνα, οι Jesus And Mary Chain ήταν εξαιρετικοί και έδωσαν σάρκα και οστά στις φαντασιώσεις των φαν τους στην Ελλάδα, οι οποίοι περίμεναν πολλά χρόνια για το βράδυ της Παρασκευής. Συνταιριάζοντας όμορφα επιτυχίες του παρελθόντος, όπως το 'Blues from a Gun' ή το 'April Skies', με νέα κομμάτια, όπως το 'War on Peace' και το 'All Things Pass', ήρθαν στην Πλατεία Νερού εξοπλισμένοι με ένα υπέροχο πρόγραμμα που όμως δεν ήταν αρκετό για κανέναν από όσους ήρθαν για να ακούσουν τους Jesus And Mary Chain. Ο καθένας είχε τα 1-2 προσωπικά του αγαπημένα που (μάλλον) δεν τα άκουσε, άλλα όλοι συναντηθήκαμε για να τραγουδήσουμε το 'Just Like Honey' και να χορέψουμε στο 'I Hate Rock n’ Roll'. Θα μπορούσαμε να πούμε περισσότερα, αλλά η εμφάνιση τους μας άφησε να αναρωτιόμαστε δύο πράγματα και νομίζουμε ότι αρκούν: πότε θα ξανάρθουν και γιατί απουσίαζαν για σχεδόν είκοσι χρόνια.


Πολύ μετά την αποχώρηση των Jesus And Mary Chain, αλλά και αρκετά λεπτά μετά τις 23.00 που ήταν προγραμματισμένη η έναρξη της συναυλίας τους, κάνουν την εμφάνισή τους οι Kasabian. Ως headliners του Ejekt Festival για τρίτη φορά μέσα σε έξι καλοκαίρια, ήξεραν πολύ καλά ότι τους αγαπάμε όσο μας αγαπούν κι εκείνοι καθώς και ακριβώς ποια είναι η συνταγή της επιτυχίας απέναντι από το αγαπημένο, όπως είπε και ο Tom Meighan, αθηναϊκό κοινό. Σε αντίθεση με τις setlists των προηγούμενων επισκέψεών τους, όμως, οι Kasabian ενέμειναν στο πλαίσιο της περιοδείας τους. Έτσι, αντί να μας προσφέρουν μία ισορροπημένη δόση συναισθήματος και ξέφρενης διασκέδασης, επέλεξαν να υπερτονίσουν το δεύτερο, με αποτέλεσμα το σχετικά μικρό — τηρουμένων των αναλογιών — κοινό να χοροπηδάει ασταμάτητα, από το 'III Ray (The King)' με το οποίο μπήκαν έως το 'Fire' με το οποίο, προς έκπληξη κανενός, έκλεισαν. Αυτό έχει δύο αναγνώσεις. Αφενός ότι, όπως και οι περισσότερες επιτυχημένες μπάντες που ξεκίνησαν στα late ‘90s/early ‘00s, οι Kasabian πλέον φέρουν στην πλάτη τους μία ποικιλία δισκογραφικών επιτυχιών ύφους συνεπούς με αυτό που γουστάρουν να κάνουν και που επί της ουσίας απαρτίζουν τη μουσική τους ταυτότητα. Αφετέρου ότι η κατά τ’ άλλα καταιγιστική και υπέροχη εμφάνισή τους άφησε αρκετούς παραπονεμένους.


Συγκεκριμένα, οι Kasabian ερμήνευσαν κομμάτια από ολόκληρο το φάσμα της δισκογραφίας τους, δίνοντας παραδόξως δυσανάλογα μεγάλη βαρύτητα στο 48:13 και δυσανάλογα μικρή στο Velociraptor!, σεβόμενοι όμως παράλληλα τους fans τους και περιορίζοντας την παρουσίαση του νέου τους υλικού σε μόλις πέντε κομμάτια από το ολοκαίνουριο For Crying Out Loud, και δη των πλέον αγαπημένων. Πλην ενός: δεν υπήρχε άνθρωπος στην Πλατεία Νερού που να μην αναρωτήθηκε για ποιον αδιανόητο λόγο δεν απόλαυσε live το υπέροχα καλοκαιρινό και ιδιαίτερα ευχάριστο 'Wasted'. Από την άλλη, όπως μετά από κάθε συναυλία αγαπημένου καλλιτέχνη, μπορούμε να γράφουμε επί ώρες για τα κομμάτια που έλαμψαν δια της απουσίας τους το βράδυ της δεύτερης μέρας του φετινού Ejekt, όπως για παράδειγμα το αγαπημένο διαμάντι 'Sand Clit (Reason is Treason)', ή τα πιο παραδοσιακά 'Doberman' και 'Days are Forgotten', ή ακόμη τα πολύ αγαπημένα στην Ελλάδα 'Goodbye Kiss', 'Thick as Thieves' και 'Where Did All The Love Go?'. Τέτοια κομμάτια θα προσέφεραν στο τραπέζι το συναίσθημα που δυστυχώς τόσο έλειψε, δίνοντας παρ’ όλα αυτά τόπο στον ιδρώτα και το ατελείωτο πάρτι. Μοναδικά διαλείμματα από την παράνοια, για συγκρότημα και κοινό, αποτέλεσαν το φρέσκο 'Put Your Life On It' (που θα κέρδιζε εξίσου τον κόσμο και χωρίς το old-fashioned και αχρείαστο request για αναπτήρες) και το υπέροχο 'I.D.', το οποίο όμως έτσι κι αλλιώς έδενε αρμονικά με τη νιρβάνα της υπόλοιπης setlist, με το κοινό μεθυσμένο πλέον να εξομολογείται την αγάπη του για τη μουσική. Αδιαμφισβήτητα αλλά και αναμενόμενα, το απόλυτο highlight της βραδιάς δεν ήταν άλλο από το 'Vlad The Impaler': όσες φορές κι αν το παίξουν, σε όποιο venue, σε όποια χώρα ή ήπειρο, μπροστά σε οποιοδήποτε κοινό, αυτό το κομμάτι θα ξυπνάει τους νεκρούς, θα ξεσηκώνει τους ζωντανούς, και θα εμφανίζεται ως εικόνα της απόλυτης ελευθερίας και παράνοιας στο μυαλό οποιουδήποτε τυχερού αναγκάζεται να απαντήσει σοβαρά στην ερώτηση «μα καλά, μας δουλεύεις, mosh pit στους Kasabian;».


Εν τέλει, η δεύτερη μέρα του Ejekt Festival 2017 ήταν πολύ ευχάριστη εξ αρχής, με τα δύο σπουδαία ονόματα του φεστιβάλ να μας χαρίζουν πανέμορφες εμπειρίες. Παρά τον σχετικά κακό ήχο (κυρίως στο μπάσο) που βαραίνει τόσο την παραγωγή όσο και τα τεχνικά τιμ των συγκροτημάτων και που σημάδεψε επί της ουσίας όλα τα acts πλην των headliners, οι Jesus Αnd Mary Chain αποτέλεσαν αναμφίβολα το σπουδαιότερο διαμάντι της βραδιάς, με τους φανατικούς θαυμαστές τους που βρέθηκαν εκεί μόνο και μόνο για πάρτη τους να μένουν απόλυτα ικανοποιημένοι και τους υπόλοιπους να εκπλήσσονται πολύ ευχάριστα. Οι Kasabian, από την άλλη, παρότι επλήγησαν από το ετερόκλητο του festival lineup και το post-punk και shoegaze lead-in των Peter Hook και Jesus And Mary Chain και την αντίστοιχα ετερόκλητη μουσική τοποθέτηση του κόσμου που είχαν απέναντί τους, χάρισαν στην Αθήνα αυτό που τόσο πολύ είχε ανάγκη ένα κατά τ’ άλλα γεμάτο και τίμιο μουσικό καλοκαίρι: χορός, διασκέδαση και παράδοση ψυχής και σώματος.


Οι φωτογραφίες είναι από την επίσημη σελίδα του Ejekt Festival στο Facebook


Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2021 by Breakroom