• Νίκος Παπανικολάου

#interview: Ο Γιάννης Λυμπέρης του Release Athens μιλάει στο Breakroom


Φωτογραφία: Μαρίζα Καψαμπέλη

"Πιστεύουμε πως το ελληνικό κοινό, παρά τις τρομερές οικονομικές δυσκολίες, τιμάει πάντοτε κάτι που αξίζει. Το έχει αποδείξει αυτό στο παρελθόν."


Όταν πέρυσι μαθαίναμε για τη δημιουργία ενός νέου μουσικού φεστιβάλ στην Αθήνα, μέσω κρίσης, απορήσαμε όλοι με το θάρρος των διοργανωτών. Όταν είδαμε το lineup με PJ Harvey, Sigur Ros, Beirut και Parov Stelar ως headliners μείναμε άφωνοι. Λίγες ώρες πριν το Release Athens ξεκινήσει την πρώτη μέρα της δεύτερης χρονιάς του, ο Γιάννης Λυμπέρης, από το Γραφείο Τύπου της Fuzz Productions, μίλησε στο Breakroom για το φεστιβάλ, την κρίση που αντιμετωπίζει ο κλάδος, τα ονόματα του φεστιβάλ ως σήμερα αλλά και τα όσα του έμειναν από την πρώτη χρονιά του φεστιβάλ.


Συνέντευξη στο Νίκο Παπανικολάου


To Release Athens ετοιμάζεται για τη δεύτερη χρονιά του. Ποια ήταν αυτά τα πράγματα που μάθατε από την περσινή πρώτη φορά του;


Πιστεύαμε πριν και μάθαμε μετά, πως το κοινό της χώρας θα τιμήσει κάτι οργανωμένο, που τον σέβεται ως θεατή και πελάτη και με καλλιτέχνες που θέλει να δει, για διάφορους λόγους. Και ότι η πολυσυλλεκτικότητα σε φεστιβάλ, δεν είναι πλέον «απαγορευτική».


Αποφασίσατε να δημιουργήσετε ένα νέο μουσικό φεστιβάλ, εν μέσω μίας οικονομικής κρίσης. Πολλοί θα έλεγαν πως μία τέτοια κίνηση ήταν απερίσκεπτη δεδομένων των συνθηκών. Τι ήταν αυτό που σας έκανε να πάρετε το ρίσκο αυτό;


Δεν υπάρχει καμία επιχειρηματική δραστηριότητα πλέον στη χώρα μας –μικρή ή μεγάλη- η οποία δεν περιέχει ρίσκο. Είτε μένεις ακίνητος, είτε προχωράς. Οι δυσκολίες είναι δεδομένες και έχουμε πλέον μάθει να ζούμε με αυτές. Εμείς, ως Fuzz Productions, κάνουμε συναυλίες ολόκληρο τον χρόνο, όχι μόνο το καλοκαίρι.


Βλέποντας το περσινό lineup αλλά και το φετινό, επιλέγετε να φέρετε σπουδαία ονόματα να πλαισιώσουν το lineup ωστόσο είναι ονόματα που δεν φημίζονται για τη μεγαλύτερη δυνατή εμπορικότητα τους, ξέχωρα από την καλλιτεχνική τους αξία. Δε θα ήταν πιο εύκολο για την ελληνική πραγματικότητα να φέρνατε ονόματα που έχουν δεδομένη εμπορική επιτυχία στην Ελλάδα; Γιατί επιλέξατε έναν άλλο δρόμο;


Δεν θα συμφωνήσω, τουλάχιστον για όλα τα ονόματα πέρσι. Η PJ Harvey απέδειξε και εμπορικά - καλλιτεχνικά δεν χρειαζόταν - πως παραμένει κορυφαία. Το ίδιο και οι Sigur Ros. Φέτος, ένα από τα απωθημένα του ελληνικού κοινού, οι Jamiroquai, παραμένουν ένα μεγάλο κεφάλαιο στην παγκόσμια μουσική σκηνή, με ένα comeback που έκανε αίσθηση και τους έφερε σε δεκάδες μεγάλα φεστιβάλ. Οι Thievery Corporation είναι επίσης σταθερή αξία, όπως και οι Archive και Kadebostany ενώ οι Royksopp μαζί με τους Moderat, είναι παρόντες σε μεγάλα φεστιβάλ του εξωτερικού όπως βέβαια και ο ανερχόμενος Michael Kiwanuka. Ουσιαστικά, επιλέξαμε ονόματα που αγαπά το ελληνικό κοινό, ένα που ήθελε πολλά χρόνια να δει, και σπουδαία ονόματα που είναι στο ξεκίνημά τους, όπως η περίπτωση Kiwanuka.


Για τη δυσαναλογία μεταξύ εμπορικότητας και καλλιτεχνικής αξίας των ονομάτων, θεωρείτε πως έχει παίξει ρόλο το ελληνικό ραδιόφωνο;


Nομίζω πως απάντησα παραπάνω. Ονόματα όπως οι Jamiroquai, Thievery Corporation για παράδειγμα, πάντα είχαν θέση στο air play. Mη ξεχνάτε πως είμαστε στην Ελλάδα, μια μικρή χώρα. Φεστιβάλ για παράδειγμα με τρία πολύ «βαριά» ονόματα με κόστος εκατομμυρίων, ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας.


Πόσο εύκολο είναι για έναν promoter να επενδύσει τα χρήματα του στη δημιουργία ενός νέου φεστιβάλ; Ποιες είναι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει αυτό το κομμάτι της ελληνικής επιχειρηματικότητας;


Οι δυσκολίες είναι πολλές και ακόμα περισσότερες τα τελευταία χρόνια με την αύξηση της φορολογίας. Δεν νομίζω πως ο αναγνώστης θέλει να μάθει λεπτομέρειες και δεν χρειάζεται. Ένας νοήμων άνθρωπος καταλαβαίνει πως όσα ζει και αυτός, τα ζει ο καθένας μας, σε διαφορετική κλίμακα.


Υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να κάνει η ελληνική κυβέρνηση ώστε να διευκολύνει ή ακόμη και να ενθαρρύνει αντίστοιχες κινήσεις δημιουργίας μουσικών φεστιβάλ;


Εννοείται πως υπάρχουν. Πάνω απ’ όλα η εκμετάλλευση του τουρισμού το τρίμηνο Ιούνιος - Αύγουστος.


Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα έχει τρία μεγάλα μουσικά φεστιβάλ. Το Rockwave Festival, το Release Athens και το Ejekt Festival. Για μία χώρα τόσο μικρή όσο η Ελλάδα, θεωρείτε πως είναι πολλά αυτά τα φεστιβάλ; Δεδομένου του εισιτηρίου που έχει ο καθένας αλλά και του ότι ο θεατής, λόγω μειωμένων εσόδων, θα κληθεί να επενδύσει τα χρήματα του σε ένα από αυτά.


Αυτό δεν το κρίνουμε εμείς, αλλά μόνο οι θεατές. Και εμείς είμαστε θεατές και σκεφτόμαστε πολλές φορές το ίδιο. Για κάτι ποιοτικό σε κάθε τομέα του, υπάρχει χώρος αλλά ταυτόχρονο το ρίσκο είναι μόνιμο. Αυτή είναι η πραγματικότητα και με αυτή προχωράμε.


Έχετε αντιμετωπίσει ως τώρα αρνητικότητα από μπάντες που τους προτείνετε να εμφανιστούν στην Ελλάδα; Ως προς το κομμάτι της κρίσης και της έλλειψης εμπιστοσύνης που έχουν προς τη χώρα μας.


Όχι, αρνητικότητα δεν υπάρχει. Οι μπάντες και οι εκπρόσωποί τους συνεργάζονται με πρόσωπα. Διοργανώνουμε συναυλίες εδώ και χρόνια, οπότε ατζέντηδες και καλλιτέχνες μας γνωρίζουν καλά πλέον. Βέβαια, η κρίση έχει γεννήσει προβλήματα και πολλές φορές βλέπουν τη χώρα με διαφορετικό μάτι. Αλλά αυτό έχει να κάνει με τη γενικότερη εικόνα και όχι εμάς ως διοργανωτές.


Πολύς κόσμος εκφράστηκε θετικά για τις παροχές που συνάντησε στο περσινό Release Athens, όπως εύκολη πρόσβαση στις τουαλέτες που ήταν κάτι παραπάνω από αρκετές, λογικές τιμές στα ποτά και τήρηση του χρονοδιαγράμματος. Αν και μερικά από αυτά είναι αυτονόητα, πόσο ικανοποιημένοι είστε που ο κόσμος αναγνώρισε και επιβράβευσε αυτά τα θετικά;


Αυτός ήταν ο στόχος εξαρχής. Δυστυχώς στην Ελλάδα, τίποτε δεν είναι αυτονόητο. Και χωρίς ίχνος έπαρσης, η ανταπόκριση μετά το τέλος κάθε ημέρας και εκατοντάδες μηνύματα, ήταν σίγουρα κάτι σημαντικό για εμάς. Για να απολαύσει κάποιος μια συναυλία, που είναι κάτι προσωπικό πολλές φορές, χρειάζεται να μην σκέφτεται αρνητικά από τυχόν προβλήματα στο χώρο.


Τέλος, κι αφού σας ευχαριστήσω για τον χρόνο σας, θα ήθελα να μου πείτε τι εύχεστε για το Release που ξεκινάει σε λίγες ημέρες αλλά και για τις επόμενες χρονιές του.


Σίγουρα επιτυχία ανάλογη με την πρώτη χρονιά μας και πάνω απ’ όλα ο κόσμος να φύγει με νέες αναμνήσεις και ένα χαμόγελο. Σκοπός μας είναι να προσφέρουμε καλή μουσική και να δούμε τον κόσμο να περνάει καλά, γιατί η καθημερινότητα είναι πάντα εκεί. Το ίδιο και για το μέλλον. Πιστεύουμε πως το ελληνικό κοινό, παρά τις τρομερές οικονομικές δυσκολίες, τιμάει πάντοτε κάτι που αξίζει. Το έχει αποδείξει αυτό στο παρελθόν.

Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2020 by Breakroom