• Νίκος Παπανικολάου

#interview: Οι No Clear Mind μιλάνε στο Breakroom


Από το Μετς, στον Καζαντζάκη και τους Radiohead.


Μετρώντας, αισίως, 13 χρόνια κοινής πορείας, οι No Clear Mind έκαναν το μεγάλο άλμα από ένα instrumental άλμπουμ, το Mets, σε έναν ήχο με στίχους, το Makena, το οποίο ήδη θεωρείται από πολλούς μία από τις πιο ενδιαφέρουσες εγχώριες κυκλοφορίες της χρονιάς. Μιλώντας για τον Καζαντζάκη και τους Radiohead, τη μουσική του 2017 στην Ελλάδα, το νέο τους άλμπουμ και για το αγαπημένο τους μέρος στην Αθήνα, ο Δημήτρης Παγίδας μιλάει στο Breakroom λίγο πριν την μεγάλη εμφάνιση της μπάντας στο six d.o.g.s..


Συνέντευξη στο Νίκο Παπανικολάου


Πως αποφασίσατε να φτιάξετε τους No Clear Mind πριν από 13 χρόνια; Τι ήταν αυτό που σας οδήγησε να το κάνετε;


Ξεκινήσαμε κάπου το 2004 να γράφουμε δειλά δειλά τα πρώτα μας demo. Αυτή τη δημιουργικότητα και διάδραση μεταξύ μας την ονομάσουμε No Clear Mind. Έπρεπε όλο αυτό να έχει ένα όνομα και να ανήκουν κάπου αυτές οι συνθέσεις. Δίνοντας ένα όνομα σε κάποιο τέτοιο εγχείρημα σε κάνει να αισθάνεσαι ότι αυτό που κάνεις ανήκει κάπου και μάλλον φεύγει από πάνω σου ένα βάρος.


Τι σας εμπνέει να καθίσετε κάτω και να γράψετε μουσική;


Καταστάσεις που όταν συμβαίνουν είναι δύσκολο να περιγραφούν και να αντιμετωπιστούν πλήρως με λόγια και σκέψεις, άλλοτε κάποια θέματα που μας απασχολούν για καιρό και που πιστεύουμε πως θα μπορούσαν να εκφραστούν και ως τραγούδι.


Έχετε επιρροές που έχουν καθορίσει ή διαμορφώσει τον ήχο και τους στίχους σας;


Από τους Floyd, τους Radiohead, τον Παπαθανασίου και τον Καζαντζάκη μέχρι την Γαύδο και όλα αυτά τα όμορφα μέρη που έχουμε ζήσει έντονες στιγμές με φίλους και γνωστούς. Τα πάντα στη ζωή μας μας διαμορφώνουν και σε καθημερινή βάση.


Πόσο δύσκολο είναι να προσπαθήσεις να κάνεις μουσική στην Ελλάδα του 2017 και να ζήσεις από αυτή;


Στο επίπεδο της δημιουργίας τα πράγματα δε νομίζω πως είναι δύσκολα μιας και βλέπουμε όλο και περισσότερο κόσμο να ασχολείται με τη μουσική και να δημιουργεί μουσική. Από εκεί και πέρα όμως είναι μια δύσκολη κατάσταση γιατί εκ των πραγμάτων δεν υπάρχει μεγάλο κοινό στη χώρα που να είναι πραγματικά ανοιχτό και πρόθυμο να θυσιάσει τον προσωπικό χρόνο του για να βρει μια νέα μουσική. Έτσι για έναν άγνωστο καλλιτέχνη που θα προσπαθήσει να επικοινωνήσει με κάποιο κοινό μέσω της μουσικής του θα υπάρχει πάντα μια μεγάλη πρόκληση και αναζήτηση, ακόμα και μεσ’ την Αθηνά.


Υπάρχει κάποια εγχώρια μπάντα που έχετε ξεχωρίσει ή θαυμάζετε;


Υπάρχουν πάρα πολύ καλοί μουσικοί και πολλές μπάντες, με πολλούς από αυτούς παίζουμε και παρέα σε διάφορα σχήματα. Χώροι να γίνονται live εύκολα και άνθρωποι μέσα στα πράγματα με αληθινό όραμα δεν υπάρχουν ή είναι ελάχιστοι για να βοηθήσουν όπως πραγματικά πρέπει μουσικές που αξίζει να βγούνε προς τα έξω και εκτός χώρας.


Από το 2013 και το Mets έως το Makena που κυκλοφόρησε πρόσφατα. Πόσα είναι αυτά που έχουν αλλάξει ως προς τον ήχο σας και τι σημαίνει για εσάς το νέο άλμπουμ;


Ο ήχος της μπάντας θεωρώ πως διαμορφώνεται εκφράζοντας τι θα θέλαμε να ακούμε στα αυτιά μας σε συνάρτηση με κομμάτια που παίζουμε. Η μετάβαση από ένα σχεδόν instrumental δίσκο σε ένα δίσκο με τραγούδια και ηχογραφημένα jam ήταν κάτι που θέλαμε να κάνουμε σίγουρα αλλά δεν είχαμε σχεδόν καμιά ιδέα για το ποια θα ήταν τα μέσα και ποιο το αποτέλεσμα. Έτσι, όσο προχωρούσε η δημιουργία του Makena, τόσο περισσότερο καταλαβαίναμε τι γίνεται μουσικά, σε τι μουσικό τοπίο μπαίνουμε δηλαδή, και τόσο πιο δραστικές ήταν και οι αλλαγές μας. Αυτή η διαδικασία, η οποία ήταν πρωτόγνωρη για τη μπάντα ως σύνολο, είναι που εκφράζεται, θεωρώ, σε αυτό το δίσκο.


Πείτε μου λίγο για τη διαδικασία της ηχογράφησης του Makena; Διάβασα πολλά ωραία αλλά εσείς μπορείτε να τα διηγηθείτε καλύτερα.


Η διαδικασία αυτή ξεκίνησε από τη φιλική παραχώρηση ενός πολύ παλιού και καλοδιατηρημένου οικήματος όπου θα γράφαμε το επόμενο μας album. Αυτός ο χώρος ονομάζεται Μάκενα. Εκεί ξεκινήσαμε να γράφουμε κυριολεκτικά μέρα - νύχτα μουσική λόγω του περιορισμένου χρόνου που διαθέταμε, κάτι που ήταν διασκεδαστικό χάρη στην ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε απ'τη στιγμή που μπήκαμε εκεί. Ξεκινήσαμε γράφοντας κάποια κομμάτια που είχαμε προλάβει να τα δοκιμάσουμε και σε live και στη συνέχεια μπήκαμε στα λιγότερο διαμορφωμένα κομμάτια είτε σε κομμάτια που αποφασίσαμε να αλλάξουμε τελείως γιατί, όπως ανέφερα και πριν, είχαμε ήδη αρχίσει να καταλαβαίνουμε πως βγαίνει κάτι διαφορετικό που μάλλον αξίζει να το ακολουθήσουμε.


Πως ζείτε τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα σήμερα; Τι σας απογοητεύει περισσότερο και τι σας δίνει ελπίδα για το μέλλον;


Απογοητευτική είναι η μονιμότητα του θεάτρου πολιτικής και οικονομίας που ζούμε και όχι μόνο στα όρια της χώρας νομίζω. Φθείρει φυσικά τους αδύναμους και δημιουργεί τελικά παράλογους τρόπους σκέψης στον κόσμο που είχε συνηθίσει να σκέφτεται απλοϊκά. Αυτό που δίνει ελπίδα για το μέλλον είναι η επικοινωνία μεταξύ ανθρώπων που αρχίζουν να κατανοούν ότι έχουν κοινά προβλήματα και ότι ίσως να αξίζει βήμα-βήμα, να διαμορφώσουν πιο βιώσιμες συνθήκες, αξιοποιώντας όποια μέσα διαθέτουν.


Ποιο είναι το αγαπημένο σας σημείο στην Αθήνα και γιατί;


Ο λόφος του Φιλοπάππου. Είναι ένα μαγικό μέρος με φοβερή ενέργεια που σε κάνει να νιώθεις ομορφιά σε μία Αθήνα πνιγμένη στα κτίρια.


Στις 10 Απριλίου εμφανίζεστε στο six d.o.g.s μετά από μία περιοδεία σε άλλες χώρες. Πως νιώθετε για την εμφάνιση αυτή;


Είναι μια πολύ ιδιαίτερη συνθήκη, παίζεις σε μέρη τα οποία είναι οικεία αλλά όταν εμφανίζεσαι εκεί ως μπάντα μετά από δύο χρόνια νομίζω σε γεμίζει με ενδιαφέρον και ανυπομονησία. Θα είναι κάτι έντονο για όλους εκεί και πάνω από όλα για εμάς.

Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2020 by Breakroom