• Νίκος Παπανικολάου

#interview: Οι MENTA μιλάνε στο Breakroom

Ενημερώθηκε: 28 Σεπτ 2020


Λίγο πριν την εμφάνιση τους με τους FILM στο Death Disco.


Έχουν αναμφισβήτητα έναν από τους πιο ενδιαφέροντες ήχους εκεί έξω. Ιδίως αν μιλάμε για την ελληνική πραγματικότητα και το πόσο δύσκολο είναι να κάνεις κάτι κόντρα στο ρεύμα. Ωστόσο οι ΜΕΝΤΑ, μετά από έξι άλμπουμ και πολλά χρόνια μέσα στη μουσική έχουν πολλά ενδιαφέροντα πράγματα να πουν. Ο Δημήτρης Λαϊνάς μιλάει για το Telepherique, το ίντερνετ και την επιρροή του στη μουσική, τα όνειρα τους, την ελληνική πραγματικότητα και άλλα πολλά.


Συνέντευξη στον Νίκο Παπανικολάου


Εννέα νέα κομμάτια, μόνο η μουσική να μιλάει σε κάτι εντελώς διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Τι συμβολίζει για εσάς το Telepherique και τι σας ενέπνευσε για να το δημιουργήσετε;


Η έμπνευσή μας είχε να κάνει κυρίως με τις εικόνες τις οποίες αντιμετωπίζουμε στη διάρκεια κάθε μέρας στην πόλη που ζούμε. Πρέπει να προσπαθήσεις να τις εξηγήσεις μέσα σου, να τις κατανοήσεις και κάπου εκεί ξεκίνησε το Telepherique.


Τι σημαίνει ο τίτλος του άλμπουμ για εσάς;


Είναι η αφήγηση μιας μικρής ιστορίας ή ακόμα και η ιστορία μιας ζωής. Με την έννοια της διαδρομής που κάνει διαρκώς το τελεφερίκ. Έχει αφετηρία, μέση και τέλος.


Εδώ και αρκετά χρόνια, ή αλλιώς εδώ και έξι άλμπουμ, καταφέρνετε να έχετε πάντα ένα άρτιο αποτέλεσμα. Νιώθετε επιτυχημένοι μετά από όλα αυτά και τι στόχους έχετε για τα χρόνια που έρχονται;


Σαφώς και νιώθουμε επιτυχημένοι. Είναι επιτυχία να ρίχνεις μια ματιά στο παρελθόν σου και να σου αρέσει ακόμα το μουσικό σου αποτύπωμα στον χρόνο. Επίσης θεωρώ επιτυχία να μην το έχουμε βάλει ακόμα κάτω, παίζοντας σε συγκρότημα στην Ελλάδα τα τελευταία 16 χρόνια. Στόχος είναι πάντα ο επόμενος καλύτερος δίσκος.


Πώς δημιουργήθηκαν οι ΜΕΝΤΑ και ποια ήταν τα όνειρα σας όταν ξεκινούσατε;


Από μια παρέα παιδιών με αγάπη για τη μουσική. Το ίδιο όνειρο έχουμε ακόμα: να φτιάχνουμε ενδιαφέρουσα μουσική με ταπεινότητα και σεβασμό για τον ακροατή.


Πώς είναι να δημιουργείς μουσική στην Ελλάδα των τελευταίων χρόνων; Δεδομένης της υπάρχουσας κατάστασης, οικονομικής και κοινωνικής.


Η περίοδος που διανύουμε είναι από τις δυσκολότερες που έχουμε ζήσει σε κοινωνικό και προσωπικό επίπεδο. Αυτό είναι ευχή και κατάρα. Κατάρα γιατί το περιβάλλον στο οποίο κινείσαι είναι τοξικό και ευχή γιατί με έναν τρόπο ''σπρώχνεις'' το μυαλό σου σε εσωτερικές αναζητήσεις. Αυτό είναι η μεγάλη ευκαιρία για δημιουργία.


Ποιες είναι οι μουσικές σας επιρροές; Τι σας εμπνέει;


Ακούσαμε πολύ Beatles, Beach Boys, Clash αλλά και Nirvana ως πιτσιρικάδες. Στην συνέχεια σίγουρα διευρύναμε τα ακούσματά μας. Ακολούθησαν πολλά πράγματα από jazz, hip-hop, ηλεκτρονική, soul και funk. Στα παραπάνω αν αναμείξεις και μια γερή δόση κλασσικής, γιατί όλοι περάσαμε από ωδεία, βγάζει το κοκταίηλ «μέντα». Γενικά, πάντως, μ ας εμπνέουν oι ανήσυχοι μουσικοί που εξελίσσουν και πάνε ένα βήμα πιο μπροστά την τέχνη τους κάθε φορά.


Ίντερνετ: Εχθρός ή φίλος της μουσικής;


Φίλος. Δε μου λείπει η περίοδος που ψάχναμε για νέες μουσικές όπως οι γάτες στα σκουπίδια. Άλλωστε το έχουμε χρησιμοποιήσει πολύ για να προωθήσουμε τη δουλειά μας και θεωρώ ότι αυτό είναι αρκετά σημαντικό.


Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στη μουσική βιομηχανία, τι θα ήταν αυτό;


Είναι τόσο πολλά! Ιδανικά νομίζω θα την γκρεμίζαμε και θα την χτίζαμε από την αρχή.


Το ελληνικό κοινό ξέρει από μουσική ή όχι; Πάντα υπό το πρίσμα πως υπάρχει καλή και κακή μουσική, όχι καλά και κακά είδη μουσικής.


Είναι αρκετοί οι άνθρωποι σε αυτό το σπουδαίο μουσικό σταυροδρόμι (Ελλάδα), που αναγνωρίζουν εύκολα την καλή μουσική. Όμως θα υπάρχουν πάντα, περισσότεροι που δε θα δώσουν την ευκαιρία στον εαυτό τους να ακούσει κάτι σπουδαίο γιατί δε θα παιχτεί στην τηλεόραση, για παράδειγμα.


Ποια ήταν η συναυλία στην οποία βρεθήκατε και δε θα ξεχάσετε ποτέ;


Αν πρέπει να πω μόνο μία τότε θα διάλεγα τους Flaming Lips στο Gagarin, αλλά, έτσι θα αδικούσα τους Nine Inch Nails στο Θέατρο Βράχων.