• Νίκος Παπανικολάου

#interview: Οι Mani Deum μιλάνε στο Breakroom

Updated: Sep 28


Τι είναι αυτό που μένει όταν τελειώσει η ομορφιά;


Με τους Mani Deum η σχέση μου είναι, σχεδόν, καρμική. Με τον Περικλή έχουμε να μοιραστούμε αρκετές ιστορίες εκτός μουσικής, αυτό είναι και το οξύμωρο, τα υπόλοιπα παιδιά τα γνώρισα όταν μου έκαναν την τιμή να έρθουν να παίξουν σε μία συναυλία πριν από κάποια χρόνια για να μαζευτούν χρήματα για την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης κωφαλάλων. Η αλήθεια είναι πως τους έχω μεγάλη αδυναμία γιατί είναι από τα καλύτερα παιδιά που μπορείς να γνωρίσεις σε αυτή τη δουλειά, εκτός από σπουδαίοι μουσικοί. Και όσο κι αν η ζωή προχωράει, πάντα τους φέρνει στο δρόμο μου κι εμένα στον δικό τους. Ή για να παραφράσω τον Coelho, όταν θες πολύ να δεις τους Mani Deum, πήγαινε στο Barrett. Αλλά ακόμη κι αν δε θες να πας εκεί, φρόντισε να μη τους χάσεις στο Ρομάντσο, αυτό το Σάββατο και μία βδομάδα μετά στο Eightball στη Θεσσαλονίκη όπου θα μοιραστούν τη σκηνή με τους Jane Doe και τους Lower Cut.


Συνέντευξη στον Νίκο Παπανικολάου


Το τελευταίο άλμπουμ σας είναι το When Beauty Ends. Πείτε μου μερικά πράγματα γι’ αυτό.


Μάνος: Ηχογραφήθηκε στα Top Floor Studios, σε παραγωγή Πάνου Τσεκούρα (ο οποίος είναι και ο theremin player της μπάντας) και το mastering έγινε από τον Στέλιο Εφεντάκη. Σηματοδοτεί μια αλλαγή στην πορεία της μπάντας ηχητικά, ίσως σε πιο Americana μονοπάτια σε κάποιες στιγμές και σε πιο ηλεκτρισμένα ροκ σε κάποιες άλλες, χωρίς να αφήνει απ’έξω τον infected folk ‘n’ roll ήχο που τόσο αγαπάμε. Νομίζω κάναμε ένα άλμπουμ χωρίς πίεση, όπως ακριβώς το θέλαμε και φυσικά δεν παραλείψαμε να φωνάξουμε και καλούς φίλους να συμμετέχουν σε αυτό. Σε μεγάλο ποσοστό το When Beauty Ends χρηματοδοτήθηκε από τους ανθρώπους που ήθελαν να το ακούσουν, μέσω προπαραγγελίας στην πλατφόρμα Pledge και αυτό το κάνει μοναδικό για εμάς. Κυκλοφορεί σε gate-fold λευκό (περιορισμένες κόπιες) και μαύρο βινύλιο 180γρ. και περιέχει τον δίσκο σε CD και στις δύο εκδόσεις.


Πως ξεκίνησαν οι Mani Deum; Τι ήταν αυτό που σας ώθησε και σας ένωσε;


Περικλής: Γνωριστήκαμε με τον Μάνο γιατί έπαιζε DJ τις Τρίτες στο Dada. Νομίζω αυτά που μας ένωσαν ήταν τα κοινά ακούσματα και το αλκοόλ. Πήγαινα παιδί 19 χρονών και έπινα τα ουισκάκια μου στην μπάρα και του ζήταγα κομμάτια. Είχα μερικά κομματάκια στην άκρη και από ένστικτο του είπα να τα δουλέψουμε παρέα. Τώρα πίνουμε μαζί τα ποτάκια μας σε live, πρόβες, μπαρ, ταξίδια, ηχογραφήσεις. Στην παρέα έδεσε τρία χρόνια μετά ο τρίτος κρίκος, ο Πάνος, ο οποίος παίζει θέρεμιν και κάνει τις παραγωγές μας. Πέρασαν πολλά άτομα και όργανα σε αυτά τα χρόνια. Πλέον τα δύο άλλα μας μέλη είναι ο Δημήτρης Χατζημήτρος στο μπάσο και η τελευταία μεγάλη μεταγραφή της χειμερινής περιόδου, ο Θοδωρής Kopoul στα τύμπανα.


Δεδομένης της οικονομικής κατάστασης της Ελλάδας, σκεφτήκατε ποτέ να παρατήσετε τη μουσική και να κάνετε κάτι άλλο;


Περικλής: Σκεφτήκαμε αρκετές φορές ομολογώ να τα παρατήσουμε αλλά δε νομίζω πως το θέμα ήταν ποτέ οικονομικό. Αντιθέτως θα σου έλεγα πως η κρίση ίσως μας ένωσε γιατί είναι ο μόνος τρόπος διαφυγής από την καθημερινότητα. Μέσα σε 10 χρόνια οι ισορροπίες είναι συχνά λεπτές γιατί εκτός από συνεργάτες μουσικά είμαστε κυρίως φίλοι και όλες οι σχέσεις περνάνε κρίσεις στο πέρασμα του χρόνου.


Ζούμε σε εποχές που παντού γύρω μας βλέπουμε άσχημες καταστάσεις. Προσφυγικό, άνοδος του νεοφασισμού, κοινωνική και οικονομική κρίση. Τελικά τελείωσε η ομορφιά ή υπάρχει ακόμη; Κι αν ναι, που υπάρχει;


Περικλής: Η ομορφιά ήταν, είναι και θα είναι μέσα μας και στους ανθρώπους που θέλουμε να έχουμε δίπλα μας. Στο δίσκο μας, When Beauty Ends, ο όρος "ομορφιά" χρησιμοποιείται κυρίως ειρωνικά, περιγράφοντας τη φούσκα στην οποία ζούσαμε. Αυτή έληξε και πλέον έχουμε να αντιμετωπίσουμε μία νέα πραγματικότητα, πιο ρεαλιστική και ωμή. Αλλά αν χάσουμε την αισιοδοξία μας θα χαθούν όλα, γιατί αν δεν έχεις δεν μπορείς να προσφέρεις.


Πείτε μου μερικούς δίσκους που έχουν επηρεάσει τη μουσική σας.


Mάνος: Nick Cave and the Bad Seeds – Henry’s Dream, Sixteen Horsepower – Sackcloth ‘n’ Ashes, Madrugada – Industrial Silence, Morphine – Like Swimming, The Gun Club – Miami, Current ’93 – Thunder Perfect Mind και θα μπορούσα να σου λέω μέχρι μεθαύριο...


Ανήκετε σε μία σκηνή η οποία έχει αρκετά και καλά ονόματα στη χώρα μας. Ποια ξεχωρίζετε από αυτά;


Περικλής: Οι δύο μεγαλύτερες μπάντες της χώρας είναι οι Jane Doe και οι Lower Cut με τους οποίους θα μοιραστούμε τη σκηνή του Ρομάντσο το Σάββατο 9 Απριλίου και το αμέσως επόμενο Σάββατο στο 8ball στη Θεσσαλονίκη! Κατά τα άλλα καλοί είναι και άλλοι πολλοί που δε θα ονομάσω γιατί θα ξεχάσω κανέναν και μετά θα μας κοιτάνε στραβά...


Κοιτάζοντας το παρελθόν, τι ζητάτε από το μέλλον των Mani Deum;


Mάνος: Περισσότερους δίσκους, περισσότερα live, περισσότερα ποτά, ποτέ δεν είναι αρκετά όλα αυτά. Το μέλλον των Mani Deum μπορώ να το φανταστώ και αν έχουμε την υγεία μας και μας ακούν πέντε άνθρωποι θα συνεχίσουμε μαζί τους αυτό το ταξίδι. Αυτό που έχουμε σαν απαίτηση πια είναι καλύτερες συνθήκες από τους παραγωγούς – διοργανωτές. Τα γνωστά θέματα...


Ξέχωρα από μπάντα, είστε και παρέα μεταξύ σας. Επηρεάζει το ένα το άλλο;


Περικλής: Όπως ανέφερα και πριν, το να είσαι φίλος με τους συνεργάτες σου μπορεί να προκαλέσει τριβές στη δουλειά σου. Ευτυχώς σε αυτό που κάνουμε δεν εμπεριέχεται το οικονομικό, εννοώντας ότι κανείς μας δεν το βλέπει βιοποριστικά (θα ήταν άλλωστε ανόητο ίσως στη χώρα που ζούμε). Όταν τσακωνόμαστε συνήθως θα πάμε για ένα ποτό και θα τα βρούμε. Δεν είμαστε και πολύ δύσκολοι άνθρωποι όταν κάτσουμε σε μία μπάρα..


Υπάρχει κάτι οξύμωρο στους στίχους σας. Γίνεστε ρομαντικοί αλλά και κυνικοί ταυτόχρονα. Συνυπάρχουν αυτά τα δύο;


Μάνος: Συνυπάρχουν γιατί αν το δω σαν να είμαι τρίτο πρόσωπο, μάλλον έτσι είμαστε και σαν άνθρωποι. Ρομαντικοί δεν ξέρω βέβαια αν είμαστε ακριβώς, σίγουρα όμως απασχολούν πολλά το κεφάλι μας. Αυτά τα πολλά αν δεν τα αποδομήσεις με κάποιο τρόπο, θα πέσουν να σε πλακώσουν.


Φέτος κλείνετε δέκα χρόνια ως μπάντα. Να περιμένουμε κάτι ξεχωριστό στο Ρομάντσο;


Μάνος: Το Ρομάντσο για εμάς θα είναι ένα μεγάλο πάρτι. Με όλη την σημασία. Εκτός του ότι μοιραζόμαστε την σκηνή με αγαπητά μας πρόσωπα, τους Jane Doe (τον Τσακνή μας) που εκτιμούμε ότι είναι όντως από τις καλύτερες μπάντες που έχει βγάλει η σκηνή και είναι υπέροχοι άνθρωποι και τους Lower Cut που είναι άψογοι στην συνεργασία και καταπληκτικοί μουσικοί, ουσιαστικά βγαίνουμε πρώτη φορά σε full ηλεκτρικό σετ μετά τον Δεκέμβρη και την συναυλία με τους The Sisters Of Mercy, με νέο ντράμερ και πολύ πολύ όρεξη. Είναι και αυτά τα δέκα χρόνια που λες που δεν καταλάβαμε καν πως πέρασαν, οπότε φέτος είναι μια χρονιά για εμάς που θέλουμε να κάνουμε πολλά και διάφορα πράγματα. Το Ρομάντσο λοιπόν θα είναι αυτή η αρχή, αυτό το restart που λέμε και διψάμε να το παρουσιάσουμε.


Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2020 by Breakroom