#interview: Οι Expatriate μιλάνε στο Breakroom


Λίγο πριν την εμφάνιση τους στο Οξυγόνο!


Λίγο πριν την εμφάνισή τους στο Οξυγόνο στις 24 Σεπτεμβρίου, ο frontman των Expatriate Ben King, μιλάει για τη ζωή του ως εκπατρισμένος, το νέο τους άλμπουμ και τα φιλανθρωπικά του μελλοντικά σχέδια!


Συνέντευξη στην Ιωάννα Παπαναστασοπούλου


Έχετε πολύ ενδιαφέρον ιστορικό ως συγκρότημα, καθώς κατάγεστε και έχετε ζήσει σε διάφορα μέρη του κόσμου, όπως στην Αυστραλία, στην Ελλάδα και στην Ινδονησία. Κάποιος θα σκεφτόταν πως η μουσική σας θα είχε αναπόφευκτα έντονα πολυεθνικά στοιχεία, παρόλα αυτά δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Πως και έτσι;


Παρότι μεγαλώσαμε σε διαφορετικά μέρη του κόσμου, μας άγγιξε η δυτική κουλτούρα, όπως συμβαίνει συνήθως, σωστά; Μεγαλώνοντας ακούγαμε Νirvana, Smashing Pumpkins, Depeche Mode, Sonic Youth κ.λ.π. Από την άλλη, τρέφαμε βαθιά εκτίμηση για την μουσική που προερχόταν από τα μέρη που ζούσαμε, όπως από την Ινδονησία. Η άποψή μου είναι πως μπορεί να αποβεί καταστροφικό να προσπαθήσεις να ενσωματώσεις ένα κομμάτι διαφορετικού πολιτισμού σε μια οποιαδήποτε τέχνη, μόνο και μόνο για να πεις ότι το έκανες, χωρίς να εξυπηρετεί το έργο.


Το όνομά σας (Expatriate), φαίνεται πως το τιμάτε στην πράξη μέχρι και σήμερα. Εκπατρισμένοι αυτή τη φορά στο Βερολίνο, πως κρίνετε την εμπειρία του να μετακινείστε συνέχεια; Αισθάνεστε ευλογημένοι που γνωρίζετε νέα μέρη και κόσμο, ή καταραμένοι που δεν έχετε μια σταθερή βάση και ενδεχομένως την αίσθηση της “πατρίδας”;


Tις περισσότερες φορές αισθανόμαστε ευλογημένοι που μπορούμε και ταξιδεύουμε σε πολλά μέρη και παίζουμε την μουσική μας στον κόσμο. Γνωρίζουμε καλά πόσο τυχεροί είμαστε που μας δόθηκε μια τέτοια ευκαιρία. Προσωπικά μεγάλωσα με τόσο έντονη την εμπειρία της μετακίνησης, που μοιάζει φυσιολογικό πια. Το Βερολίνο ήταν δοκιμασία και αποδείχθηκε ένα υπέροχο μέρος για όλους μας αυτή την περίοδο. Υπάρχουν πολλά ερεθίσματα εδώ που μπορεί να σου αποσπάσουν τη προσοχή, παρ’ όλα αυτά έχεις την εντύπωση πως αυτή η πόλη είναι πιο «αργή» από το Λονδίνο, το Παρίσι ακόμα και την Αθήνα. Ο αέρας του Βερολίνου είναι πιο ήρεμος, κατά κάποιο τρόπο ενδείκνυται για περισυλλογή. Αν είσαι ο τύπος ανθρώπου που αγαπά τον ηλεκτρισμό μιας χαοτικής Μητρόπολης, τότε δεν βρεις εδώ αυτό που θες. Μεγάλωσα στην Τζακάρτα με 12 εκ. πληθυσμό, οπότε καταλαβαίνεις, κάποιες φορές το Βερολίνο μου φαίνεται νωχελικό.


Επέλεξες την μουσική από τις πολιτικές επιστήμες, που σπούδαζες. Ήταν μια εύκολη μεταστροφή για σένα; Βλέπεις τον εαυτό σου σε κάποια φάση μελλοντικά να επιστρέφει στην πολιτική με οποιοδήποτε τρόπο;


Η μουσική βιομηχανία κουβαλά μπόλικη πολιτική για να με κρατά χορτάτο πίστεψέ με! Σοβαρά τώρα, μάλλον η μουσική με επέλεξε, όχι εγώ αυτήν. Υπόβοσκε ένα συναίσθημα που ήθελε να εξερευνηθεί και να κυνηγηθεί. Όπως με τα περισσότερα πράγματα στη ζωή, πρέπει να βγεις μπροστά , να φτάσεις στη σανίδα και να κάνεις τη βουτιά. Νιώθω πολύ καλά που εγώ το έκανα. Είμαι πολύ ευχαριστημένος που έδωσα σε μένα και στο γκρουπ μια ευκαιρία να φτάσουμε από το τίποτα, κάπου. Δεν είναι συνηθισμένο να ρισκάρουν οι άνθρωποι στη ζωή τους. Όσο για το μέλλον, θα ήθελα πολύ να ιδρύσω έναν οργανισμό στην Ινδονησία που θα βοηθά φτωχά παιδιά να έχουν πρόσβαση σε μουσικά όργανα. Οι Ινδονήσιοι έχουν την μουσική μέσα τους. Ένα πράγμα που με ενοχλεί πολύ είναι να βλέπω παιδιά να μην έχουν τις ίδιες ευκαιρίες , με παιδιά π.χ του δυτικού κόσμου. Φυσικά και δεν έχω εμπιστοσύνη στους ηγέτες των κρατών. Ποιος έχει όμως; Η ουσιαστική δουλειά που βοηθά πραγματικά κάποιους ανθρώπους σε μικρή και μεγάλη κλίμακα, γίνεται μέσω μη-κυβερνητικών οργανώσεων. Αυτός είναι ένας τομέας που θα ήθελα να εξερευνήσω.


Είναι γνωστό πως το Βερολίνο έχει γίνει ο καλλιτεχνικός πυρήνας της Ευρώπης, Η διαμονή σας εκεί, έχει επηρεάσει –θετικά πάντα- τη δημιουργικότητα σας;


Το Βερολίνο μας έχει επηρεάσει ηχητικά, έχουμε γίνει πιο περιπετειώδεις με τη μουσική μας, κάτι που θα αποτυπωθεί στο επερχόμενο άλμπουμ. Αλλά δεν νομίζω να μας έχει επηρεάσει αλλιώς. Δεν κατάλαβα ποτέ τους ανθρώπους που πρέπει να πάνε κάπου για εμπνευστούν, ή για να δημιουργήσουν. Πιστεύω πως είτε το ‘χεις το μέσα σου, ή δεν το ‘χεις, είναι τόσο απλό. Ή αλλιώς συμβαίνει υποσυνείδητα, με το να ταξιδεύεις συνεχώς και να απορροφάς νέες εικόνες και εμπειρίες. Το να πεις όμως π.χ ‘θα πάω στο LA και αυτό θα με βοηθήσει να γράψω ή να ζωγραφίσω’, δεν το καταλαβαίνω.


Η Αυστραλία είναι υπεύθυνη για πολλά indie-electronic γκρουπ τα τελευταία χρόνια, όπως για τους Presets τους Grafton Primary κλπ. Η Γερμανία που κατοικείτε από την άλλη, είναι υπεύθυνη για αρκετά παρακλάδια της electro μουσικής. Παρ’ όλα αυτά εσείς μένετε πιστοί στις εκρηκτικές κιθάρες και σε σκοτεινές μελωδίες, που αν κάποιος δεν σας ήξερε θα νόμιζε πως είστε Βρετανοί.


Χμμμ… καλά, περίμενε μέχρι να βγει το 2ο άλμπουμ μας!


Ποιες είναι οι πιο αξιομνημόνευτες συναυλίες που έχετε δώσει και γιατί;


Στο Βουκουρέστι τον Ιούλιο του 2009 ανοίγοντας για τους Placebo, σε ένα τεράστιο ανοιχτό πάρκο. Νιώσαμε σαν τους Beatles. Το κοινό ήταν τόσο γενναιόδωρο στις αντιδράσεις του, που δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ. Επίσης, την πρώτη φορά που κάναμε περιοδεία στην Αυστραλία ανοίγοντας για τους Presets! Ήταν υπέροχο που παίζαμε μαζί τους, γνωρίζοντας πως είναι από τα μεγαλύτερα γκρουπ στην Αυστραλία. Σου δίνει ελπίδα!


Σύντομα, θα μπείτε στο στούντιο για την δεύτερη δισκογραφική δουλειά σας. Πες μας κάτι για τον ήχο της και για τα ρίσκα που προτίθεστε να πάρετε…


Θέλουμε να είναι πιο πολύχρωμο πιο δυνατό, πιο συναισθηματικό και πιο αριστοκρατικό. Οπωσδήποτε θα κάνουμε κάποιες αλλαγές στον ήχο που ίσως ξαφνιάσουν κάποιους, αλλά πάντα μέσα στο πλαίσιο αυτού που ονομάζουμε ‘καλή σύνθεση’ και τιμώντας το κάθε μας κομμάτι. Νομίζω πως αυτό μας χαρακτηρίζει. Θέλουμε πολύ αυτό το άλμπουμ να είναι σαν ταξίδι. Να παίζεται από την αρχή μέχρι το τέλος και να «καταβροχθίζεται». Θα είναι μια νυχτερινή βόλτα, αν θες. Εξάλλου γράφτηκε μέσα στην νύχτα της Τζακάρτα, του Βερολίνου και του Σίδνεϊ, οπότε το ήθος και το όνομα του γκρουπ εξακολουθεί να διατηρείται!


Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2020 by Breakroom