• Νίκος Παπανικολάου

#interview: Οι διοργανωτές του Ejekt Festival μιλάνε στο Breakroom


Photo by Yannis Papanastasopoulos

Τελικά πόσο δύσκολο είναι να δούμε ένα μεγάλο όνομα στην Ελλάδα;


Είμαστε γκρινιάρηδες ως συναυλιακό κοινό εμείς οι Έλληνες; Απαιτητικοί ίσως; Βλέπουμε καλές συναυλίες στην Ελλάδα τελικά ή πάντα θα γίνεται αυτή η αιώνια σύγκριση με την Ευρώπη; O καθένας θα απαντήσει διαφορετικά, βασισμένος στα δικά του μέτρα και τα δικά του σταθμά. Κάποιες φορές θα έχει δίκιο, κάποιες άλλες όχι. Όμως, πόσο εύκολο είναι τελικά να ανταποκριθεί κάποιος στις απαιτήσεις του ελληνικού συναυλιακού κοινού; Πόσο δύσκολο είναι να διοργανωθεί μία συναυλία ή πόσο μάλλον ένα φεστιβάλ;


Προφανώς εγώ δεν είμαι ειδικός για να απαντήσω τα παραπάνω ερωτήματα, ωστόσο παρακάτω μιλάνε δύο άνθρωποι του χώρου, ο Γιάννης Πάλτογλου και ο Ανδρέας Φερνές από τη Detox Events, μία εταιρεία που αν μη τι άλλο θεωρείται από τις μεγαλύτερες στη χώρα μας στον τομέα της διοργάνωσης συναυλιών έχοντας φέρει ονόματα όπως οι Editors, White Lies, Kasabian, Moby, Pixies, Pet Shop Boys, White Lies, Parov Stelar, James, Faith No More, Bad Religion, Miles Kane, Happy Mondays, James Blake, Starsailor, Jarvis Cocker, James Lavelle και πολλούς ακόμη.


Συνέντευξη στον Νίκο Παπανικολάου


Αρχικά, θα ήθελα να μου πείτε, με ποιο κριτήριο γίνεται η επιλογή των ονομάτων. Εννοώντας, τι είναι αυτό που σας ωθεί ώστε να κλείσετε κάποιο όνομα για κάποια συναυλία ή φεστιβάλ, δεδομένου πως κάποια ονόματα έχουμε κουραστεί να τα βλέπουμε στην Ελλάδα.


Το προσωπικό γούστο, η άποψη για τις επιθυμίες του ελληνικού κοινού και ως ένα βαθμό, η εκάστοτε “μόδα”. Όσο για την έννοια “έχουμε κουραστεί να βλέπουμε κάποια ονόματα στην Ελλάδα”, ας αποδεχτούμε επιτέλους ότι τα συγκροτήματα περιοδεύουν διαρκώς και πηγαίνουν εκεί όπου έχουν κοινό. Δηλαδή στην Αγγλία ή στη Γερμανία βλέπουν κάθε χρόνο άλλα συγκροτήματα; Γίνονται πάρα πολλές συναυλίες για ειδικά γούστα, οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί συζητιέται συνεχώς αυτό το θέμα. Είναι άλλο το τι αρέσει στο ελληνικό κοινό και άλλο το τι θέλουν να του αρέσει οι δημοσιογράφοι, αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε.


Πόσο ελκυστική είναι η Ελλάδα, ως συναυλιακό μέρος, για να προσεγγίσει ένα όνομα μεγάλης εμπορικής αξίας;


Για τα πολύ μεγάλα ονόματα, καθόλου. Δεν έχουν κίνητρο να έρθουν στην Ελλάδα, καθώς δεν πουλάνε CD ή ό,τι άλλο πουλάει η δισκογραφία σήμερα. Επίσης τα ονόματα που είναι στο peak τους είναι δύσκολο να έρθουν λόγο ότι η αγορά μας είναι πολύ μικρή. Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας επίσης δεν βοηθά και πολύ.


Επηρεάζει η οικονομική κρίση τις μπάντες; Από την άποψη πως θεωρούν πως η Ελλάδα είναι ένα ανασφαλές οικονομικά περιβάλλον.


Ως έναν βαθμό, ναι. Αλλά κυρίως ενδιαφέρονται για την αμοιβή τους, που δεν πέφτει λόγω των συνθηκών της χώρας μας.


Πολλοί θεωρούν πως κάποιες συναυλίες είναι πρόχειρα στημένες για τα λεφτά του εισιτηρίου. Μιλήστε μου λίγο για το στήσιμο μίας συναυλίας. Υπάρχουν κάποια στάνταρ; Κάποιες προϋποθέσεις;


Οι συναυλίες γίνονται όπως και στα άλλα κράτη. Ανάλογα με το μέγεθος του ονόματος, υπάρχουν οι αντίστοιχες προϋποθέσεις. Άλλο να κάνεις την Madonna στο ΟΑΚΑ και άλλο να κάνεις μια συναυλία στο ΑN ή το Six D.O.G.S.. Δεν μπορεί να πει κανείς ότι η συναυλία της Madonna στο ΟΑΚΑ υπολειπόταν σε κάτι από τις υπόλοιπες της περιοδείας της.


Δεδομένης της οικονομικής στενότητας του συναυλιακού κοινού, πόσο δύσκολο είναι να κρατηθεί χαμηλά η τιμή αλλά η ποιότητα της συναυλίας να είναι υψηλή;


Το θέμα δεν είναι τι θέλει να κάνει ο διοργανωτής, αλλά τι θέλει δει το ελληνικό κοινό και σε ποια τιμή. Όταν οι περισσότερες συναυλίες δεν βγάζουν καν τα έξοδά τους, δεν μπορούμε να συζητάμε για χαμηλές τιμές ή υψηλή ποιότητα. Οι τιμές έχουν πέσει αισθητά, αλλά έχει πέσει πολύ το βιοτικό επίπεδο του Έλληνα.


Υπάρχει η εντύπωση στους περισσότερους πως οι μπάντες που έρχονται στην Ελλάδα δεν ερμηνεύουν με την ίδια όρεξη ή πάθος όπως θα ερμήνευαν για παράδειγμα στην Αγγλία. Συμμερίζεστε αυτή την άποψη;


Φυσικά όχι. Δεν έχω ακούσει ποτέ αυτό το πράγμα και δεν ισχύει. Υπάρχουν πάρα πολλά συγκροτήματα που ισχυρίζονται ότι το ελληνικό κοινό είναι ένα από τα καλύτερα τις Ευρώπης.


Υπάρχουν πράγματα που έχετε διαβάσει/δει/ακούσει τα οποία σας ενόχλησαν ή τα βρήκατε κακεντρεχή;


Ναι, αλλά σε κάθε επάγγελμα υπάρχουν αυτά. Η δουλειά μας είναι να κάνουμε συναυλίες, όχι να συζητάμε για τον καθένα και τις ορέξεις του. Η εταιρεία έχει πάγια πολιτική να μην ασχολείται και να μην απαντάει σε απρέπειες.


Θα είχε τη δυνατότητα η Ελλάδα να διοργανώσει ένα φεστιβάλ επιπέδου Primavera; Και επιλέγω επίτηδες το συγκεκριμένο φεστιβάλ για να μην πάμε σε υπερβολές. Αν όχι, για ποιους λόγους;


Όχι. Το Primavera έχει εξελιχθεί σε ένα θηριώδες φεστιβάλ, οπότε είναι αδιανόητο να μιλάμε για κάτι αντίστοιχο. Ούτε για κάτι αρκετά μικρότερο μπορούμε να μιλάμε σε αυτό το στυλ μουσικής, όπως έχει δείξει το πρόσφατο παρελθόν και μάλιστα, σε μια περίοδο οικονομικής ευμάρειας για την Ελλάδα, όπως ήταν τα '00s. Οι λόγοι είναι πολλοί: απουσία συνεργασίας κράτους/δημοτικών φορέων, τεράστια κόστη, απουσία μεγάλων χορηγών, πολύ μικρό ανάλογο κοινό στην Ελλάδα, εξωπραγματική ανεργία στους νέους κλπ.


Πως βλέπετε το συναυλιακό μέλλον της Ελλάδας μελλοντικά; Με δεδομένη την οικονομική κρίση και τη χρηματική στενότητα.


Εξαιρετικά δύσκολο, όπως δείχνουν τα τελευταία δύο χρόνια. Με την πορεία της χώρας να συνεχίζει καθοδικά για αρκετά χρόνια ακόμα, όποιος κάνει ξένες συναυλίες στην Ελλάδα είναι τρελός, χωρίς υπερβολή.


Τέλος, και αφού σας ευχαριστήσω πάρα πολύ για το χρόνο σας και τις απαντήσεις σας, θα ήθελα μία ευχή – σκέψη – ελπίδα για τις μελλοντικές συναυλίας στη χώρα μας.


Να βρίσκονται τρελοί να αναλαμβάνουν το απίστευτο ρίσκο που είναι η διοργάνωση ξένων συναυλιών σε μια χώρα με μυριάδες προβλήματα και συναυλιακό κοινό μόλις μερικών χιλιάδων.

Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2020 by Breakroom