Children, wake up, hold your mistake up: Όταν οι Arcade Fire έκαναν την απώλεια άλμπουμ


Είναι Σεπτέμβρης του 2004 και όλοι πιστεύουν ότι το Indie Rock δεν είχε κάτι άλλο να πει. Τότε είναι που κάνει ντεμπούτο , η μετέπειτα βραβευμένη με Grammy, μπάντα από τον Καναδά, Arcade Fire με τον δίσκο Funeral. Με μπροστάρη τον Win Butler, μία φιγούρα που θαρρείς πως είχε ξεπηδήσει από κάποιον γκοθ πίνακα. Μαζί του ήταν η σύζυγος του, Regine Chassagne αλλά και ο αδερφός του, Will Butler. O δίσκος γεννήθηκε σε έναν κόσμο που είχε αλλάξει για πάντα. Η 11η Σεπτεμβρίου ακόμη νωπή, τα τρομοκρατικά χτυπήματα σε Λονδίνο και Μαδρίτη θα επιβεβαίωναν πως το πένθος και η τρομοκρατία θα γίνονταν, δυστυχώς, καθημερινές έννοιες στη ζωή μας.


Γράφει ο Δημήτρης Μάρρας


Όταν το άλμπουμ ετοιμαζόταν, αρκετοί συγγενείς των μελών της μπάντας απεβίωσαν. Η μπάντα χρησιμοποίησε το άλμπουμ ως έναν τρόπο να πενθήσει και να ξεπεράσει το χαμό των αγαπημένων τους προσώπων. Ο τίτλος του άλμπουμ έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με το εξώφυλλο που απεικονίζει τη γέννηση ενός έργου. Ήταν μία εποχή που τα πάντα άλλαζαν, βίαια και απρόσμενα. Ο κόσμος εισερχόταν σε μία εποχή όπου τα πάντα θα ήταν υπο αμφισβήτηση, οι συγκρούσεις θα γίνονταν ολοένα και περισσότερες, τα απολυταρχικά καθεστώτα θα γεννιόνταν ξανά στον κόσμο αυτό. Βόμβες, θόρυβος, κραυγές, μαρτύρια, κρίση, μετανάστευση, αδικία. Μία καθημερινότητα από μικρές απώλειες και μικρές κηδείες.


Με ωδές στον έρωτα και την απόδραση των προβλημάτων μέσω αυτού όπως το πρώτο κομμάτι του δίσκου 'Neighborhood #1 (Tunnels)' μέχρι παρομοιώσεις (γεμάτες πετυχημένο σκοτεινό χιούμορ) της αυτοκτονίας με το ταξίδι του μικρού σκυλιού 'Laika', που πήγε στο διάστημα χωρίς να γυρίσει ζωντανό, κάθε κομμάτι του άλμπουμ είναι μία γροθιά στην κατάθλιψη. Με αποκορύφωμα τα πιο σκληρά σε ήχο τραγούδια του δίσκου 'Neighborhood #3 (Power Out)' και 'Wake Up'. Το άλμπουμ θα γινόταν το soundtrack μίας γενιάς που τα μάτιας θα γέμιζαν από εικόνες φρίκης, μίας γενιάς που θα βίωνε την απόρριψη και τη κατάθλιψη. Μίας γενιάς που προσπαθούσε να βρει κάτι να την εκφράσει, κάτι να μιλήσει μέσα της, κάτι με το οποίο να ταυτιστεί, κάτι να την καθησυχάσει. Σε έναν κόσμο τυφλής τρομοκρατίας, τα θύματα ήταν άνθρωποι με τους οποίους όλοι ταυτιστήκαμε. Άνθρωποι που ήταν στο λάθος τρένο, στον λάθος συναυλιακό χώρο, στο λάθος όροφο, στο λάθος κτίριο.


Το άλμπουμ θα γινόταν μύθος. Ο David Bowie κήρυξε τους Arcade Fire ως την αγαπημένη του μπάντα, μία σχέση που κράτησε μέχρι και τον θάνατο του. Μαζί θα ερμηνεύσουν το 'Wake Up' σε μία συγκλονιστική στιγμή, με την οποία ακόμη ανατριχιάζει κανείς. Αυτό που θα διαφοροποιούσε τους Arcade Fire από τις υπόλοιπες μπάντας, ήταν πως ο κόσμος μπορούσε να ταυτιστεί μαζί τους. Δεν ήταν ροκ σταρ, ούτε ένιωσαν ποτέ ως τέτοιοι, παρά το γεγονός πως θεωρούνται μία από τις σπουδαιότερες μπάντες εκεί έξω. Το Funeral, παρά τους σκοπούς της δημιουργίας του, μόνο ως ένα απαισιόδοξο ή θλιβερό άλμπουμ μπορεί να χαρακτηριστεί. Είναι γιορτή της ζωής μετά τη φρίκη του θανάτου. Είναι η προσπάθεια να ξορκίσεις την απώλεια με τη μουσική. Το Funeral αποτέλεσε το άλμπουμ-ύμνο για τους ανθρώπους που πάντα ένιωθαν διαφορετικοί, πάντα έβλεπαν τη ζωή διαφορετικά, σε κάθε ηλικία.


Οι Arcade Fire αναζήτησαν πραγματικά συναισθήματα χωρίς να γίνουν μελό και κουραστικοί. Θρήνησαν μα και αποδέχθηκαν τον θάνατο, γιορτάζοντας τη ζωή. Όλα αυτά με ομορφιά και μπαρόκ αισθητική καθώς είναι πολύ συχνά τα στοιχεία κλασσικής μουσικής στα περισσότερα κομμάτια του δίσκου. Ο δίσκος αυτός θα μας μεταφέρει σε όλες τις μεταβατικές σου στιγμές, θα επαναφέρει τις γλυκόπικρες αναμνήσεις μας και θα μας πει τις πιο σκληρές αλήθειες υπό της συνοδεία σπουδαίας μουσικής. Για τους ίδιους τους Arcade Fire, το άλμπουμ αποτελεί μία μελωδική κραυγή υπενθύμισης πως ο,τι κι αν συμβεί, η ζωή πάντα θα συνεχίζεται. Με τα καλά και τα άσχημα. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο αυτό το άλμπουμ αγαπήθηκε όσο λίγα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αυτό το άλμπουμ θα βρίσκεται πάντα εδώ, για εμάς. Γιατί η ζωή και η απώλεια είναι έννοιες ταυτόσημες. Ο θάνατος είναι μέρος της ζωής και η ζωή είναι μέρος του θανάτου. Και όσο υπάρχει το άλμπουμ αυτό, όσο ακούμε τις νότες και τους στίχους τα αυτιά μας, η κάθε απώλεια θα γίνεται λίγο πιο ανεκτή, ο πόνος λιγότερο έντονος, η ζωή λίγο πιο φωτεινή.

Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2021 by Breakroom