AC/DC - Power Up


Οι AC/DC κυκλοφόρησαν καινούριο δίσκο, σαν το παλιό κρασί.


Γράφει ο Μάρκος Σκυριανός


Έχουμε και λέμε:


Πρώτον, ο Brian Johnson είχε ένα πρόβλημα ακοής και είχε αποχωρήσει από τη μπάντα. Αυτό γνωρίζαμε. Αυτό είχε πει και ο ίδιος σε διάφορες συνεντεύξεις του. Δεύτερον, ο Malcolm Young είχε αποχωρήσει από τη μπάντα από 2014 λόγω άνοιας. Μετά, έφυγε από τη ζωή. Και μάθαμε πως στεναχωρήθηκε ο Angus, και είδαμε και τη φωτογραφία με τον Angus πίσω από τη νεκροφόρα με μία θήκη κιθάρας στο χέρι. Τρίτον, ο Phil Rudd είχε κάποια νομικά θέματα. Και είχε αποχωρήσει κι εκείνος από τη μπάντα. Πάλι, αυτό γνωρίζαμε. Και είχε αντικατασταθεί από τον Chris Slade. Τέταρτον, ο Cliff Williams είχε αποχωρήσει από τη μπάντα, και την ενεργό δράση γενικότερα. Λόγω κούρασης, λόγω ηλικίας, λόγω του ότι έτσι ήθελε. Τρίτη φορά που «αυτό γνωρίζαμε».


Μετά από μερικές συναυλίες με τον Axl Rose να κάνει τον τραγουδιστή, άρχισαν να ακούγονται διάφορες φήμες για καινούριο δίσκο. Βέβαια, όντας ακροατής των Tool, έχω μάθει εδώ και χρόνια να μη δίνω ποτέ σημασία στις «φήμες» για καινούριο δίσκο. Οι φήμες όμως φούντωναν. Και να φωτογραφίες από παπαράτσι έξω από στούντιο στο Vancouver. Και μαθαίνουμε ότι έχει επιστρέψει ο Phil Rudd (η πρώτη επιστροφή). Στις αρχές Οκτωβρίου μάθαμε και τα επίσημα νέα. Ο Johnson γύρισε (δεύτερη επιστροφή), ο Williams γύρισε (τρίτη επιστροφή) και οι AC/DC έχουν έτοιμο το 17ο δίσκο της καριέρας τους. Ή, όπως λέγεται ότι έχει πει ο ίδιος ο Malcolm Young πριν πολλά χρόνια, τη 16η φωτοτυπία ενός δίσκου τους.


Σε περιπτώσεις τέτοιων συγκροτημάτων, με πάνω από 50 χρόνια καριέρας και δισκογραφίας, που δισκογραφούν ακόμα, σε κάθε καινούρια κυκλοφορία τίθεται το ίδιο ερώτημα πάντα: τι έχουν να προσφέρουν; Well…


Ο Malcolm Young είχε πει πριν χρόνια: “People can go out and hear REM if they want deep lyrics; but at the end of the night, they want to go home and get fucked! That’s where AC/DC comes into it”. Άμα το λέει ο ίδιος ο ένας-εκ-των-ιδρυτών, πώς να διαφωνήσουμε εμείς; Βέβαια, μου έρχεται στο μυαλό ένα άλλο ερώτημα πάνω σε αυτή τη λογική. Δηλαδή, υπάρχει κάποιο τραγούδι σε αυτό το δίσκο που μπορεί να πετύχει τον προαναφερθέντα στόχο/σκοπό καλύτερα/πιο εύκολα από ότι κάποιο άλλο τραγούδι από τις προηγούμενες 15 φωτοτυπίες του ίδιου δίσκου; Η απάντηση είναι «όχι».


Μέσα σε 12 τραγούδια που διαρκούν 41 λεπτά οι AC/DC δεν κάνουν τίποτα που να μην το έχουν ξανακάνει. Ίδια ακκόρντα, ίδια solos, ίδια ατμόσφαιρα, ίδια breaks, ίδιες εισαγωγές, ίδια backing vocals. Η σειρά όλων είναι διαφορετική και έτσι δεν αντιγράφουν κανένα από τα τραγούδια τους σε ποσοστό μεγαλύτερο του 20%. Αυτό που έχει αλλάξει είναι τα φινάλε. Πλέον τα τραγούδια δεν τελειώνουν με κάποιο power chord, όπως μέχρι και το Black Ice (2008). Έχουν μία κάποια «ουρά» και είναι σαν να γίνεται κάποιου είδους fade out. Αν θέλετε, μπορείτε να το συνδέσετε αυτό με την απουσία του Malcolm Young. Αυτό που κάνουν σε αυτό το δίσκο περισσότερο από όποιον άλλο δίσκο τους, είναι κάποια «κόλπα» στην παραγωγή. Έχουν κρύψει κάποιες αδυναμίες του Johnson με την παραγωγή των φωνητικών. Έχουν κρύψει την απουσία του Malcolm με έναν πολύ ευδιάκριτο ήχο στο μπάσο. Αλλά, δεν πειράζει.


At the end of the day, τι μένει; Τι θα κάνει έναν ακροατή rock/metal μουσικής να επιστρέψει σε αυτό το δίσκο σε έξι μήνες, σε έναν χρόνο, σε πέντε χρόνια κλπ. Θα απαντήσω μέσω μία ερώτηση: Θυμάται κανείς πιο πρόσφατο τραγούδι των AC/DC από το Black Ice; Όχι. Και δεν πειράζει είναι η αλήθεια. Έτσι κι αλλιώς, οι AC/DC ήταν πάντοτε μία live μπάντα. Μπάντα που ήθελες να τη δεις ζωντανά, από κοντά για να την ευχαριστηθείς. Για τα κανόνια, για τη καμπάνα και για όλα όσα κάνει επί σκηνής ο Angus Young. Για αυτό υπάρχουν ακόμα οι AC/DC. Γιατί αυτοί θέλουν να τα κάνουν αυτά, κι εμείς να τα βλέπουμε. Οι στούντιο δίσκοι ίσως και να περισσεύουν. Ειδικά από τη στιγμή που από τα 12 τραγούδια, τα 3-4 θα έχουν μία κάποια αναγνωρισιμότητα για μία περιοδεία, κι εκεί θα τελειώσει η ζωή τους. Όπως ακριβώς έγινε και με τα τραγούδια του προηγούμενου δίσκου τους (Rock Or Bust – 2014). Σκεφτείτε ότι το Σεπτέμβριο του 2016, στην τελευταία τους συναυλία μέχρι τώρα (και τελευταία τους συναυλία με τον Axl Rose να κάνει τον τραγουδιστή), που ήταν και η τελευταία της περιοδείας Rock Or Bust Tour, σε ένα set 21 τραγουδιών (+4 για encore) χώρεσαν μόλις δύο από τον τελευταίο τους (τότε) δίσκο. Πόσα μπορούμε να περιμένουμε να χωρέσουν από τον φετινό;


Βαθμολογία: 6/10

Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2021 by Breakroom