A quick fix of... ULVER


Σκοτεινοί, μυστήριοι απρόβλεπτοι και μουσικά ανένταχτοι. Ο ηγέτης της πιο ιδιαίτερης μπάντας του Βορρά Kristoffer Rygg, μας μίλησε λίγες μέρες πριν οι ULVER εμφανιστούν ζωντανά στη χώρα μας.


Συνέντευξη στην Ιωάννα Παπαναστασοπούλου


Κάνατε τα πρώτα σας ζωντανά show φέτος. Τι θα λέγατε ότι άλλαξε και σας παρακίνησε να ανεβείτε στην σκηνή;


Θα έλεγα πως το σημαντικότερο κίνητρο, εκτός από το γεγονός πως υπάρχουν ελάχιστα ή καθόλου λεφτά, ήταν η ανάγκη να ξεπεράσουμε τους φόβους μας. Μιλώντας για τον εαυτό μου προσωπικά, πέρασα μια πολύ σκοτεινή περίοδο στη προσωπική μου ζωή τελευταία και αντί να παριστάνω τον Ερμή τον Τρισμέγιστο, το να ανέβω πάνω στη σκηνή μου φάνηκε η καταλληλότερη αντίδραση. Έχω αναγκαστεί να πάρω πολλές αποφάσεις τελευταία και ως μουσικός, πιστεύω πως οι ζωντανές εμφανίσεις είναι πλέον επιβεβλημένες για να αντιμετωπιστούν οι αλλαγές στη μουσική βιομηχανία. Πολύ απλά, δεν έχουμε πια την πολυτέλεια να αυτοαποκαλούμαστε studio μπάντα. Θα το αφήσω πάνω στους Έλληνες να αποφασίσουν αν αυτή η εξέλιξη είναι καλή ή όχι!


Είναι προφανές ότι προτιμάτε να απέχετε από κάθε είδους δημοσιότητα. Υπήρξε κάποια στιγμή, που μπήκατε σε πειρασμό να αλλάξετε κάποια στοιχεία του μουσικού σας στυλ, μόνο και μόνο για χάρη της εμπορικής επιτυχίας;


Όχι, είμαστε πολύ περήφανοι για οποιοδήποτε συμβιβασμό. Ενδεχομένως να υπάρχουν πολλοί τομείς στους οποίους θα μπορούσαμε να φανούμε πιο έξυπνοι μιλώντας από επιχειρηματική πλευρά… αλλά ακόμα και σήμερα, με την μπάντα να δίνει συναυλίες, εξακολουθούμε να είμαστε αρκετά ηλίθιοι ώστε να ξοδεύουμε όλα τα χρήματα στην παραγωγή: Πολυπληθές πλήρωμα, ακριβό back line, μεγαλοπρεπή φώτα, οπτικοακουστικός εξοπλισμός κ.λ.π. Καταλήγουμε με ψίχουλα και φυσικά ως συνήθως, απλήρωτους λογαριασμούς.


Πώς θα περιγράφατε την εσωτερική διαδικασία που σας έκανε να εξελίξετε τον ήχο σας μέσα στα χρόνια; Υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο συγκρότημα/ καλλιτέχνης, μία ξαφνική εμπειρία ζωής που επηρέασε το στυλ σας ή ήταν απλά μία φυσική διαδικασία για σας;


Επηρεαζόμαστε από πράγματα που διαβάζουμε και ακούμε, όπως όλοι άλλωστε. Χωρίς τέτοιες κατευθύνσεις, δεν μπορεί να υπάρξει αποτέλεσμα. Αλλά δυσκολεύομαι να αποδώσω την αλλαγή μας σε κάτι συγκεκριμένο. Αναπόφευκτα, θα ήταν μια μεγάλη λίστα από γεγονότα.


Μπορείτε να ονομάσετε ένα αγαπημένο soundtrack που εύχεστε να είχατε γράψει;


Υπάρχουν πολλά εκπληκτικά soundtrack, αλλά συχνά η μουσική είναι συνδεδεμένη με τις εικόνες και πολλές φορές δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς το περιεχόμενο μιας ταινίας. Τις προάλλες ήμουν στο Birmingham με τους Αethenor και αγόρασα ένα βινύλιο του Alain Goraguer, το La Planete Sauvage από το 1973. Καταπληκτικό, παλιομοδίτικο υλικό αν και είναι αρκετά μακριά από την αισθητική των Ulver. Κάτω από αυτό το πρίσμα, θα έλεγα κάποιες δουλειές του Nino Rota ίσως. Είναι πιο συγγενής ήχος στον δικό μας. Υπάρχει όμως, ένα τραγούδι που θα ήθελα πολύ να είχα γράψει: εκείνο το κομμάτι της Marianne Faithful από το City of Lost Children του Badalamenti. Πανέμορφο.


Ποια συγκροτήματα ή καλλιτέχνες μονοπολούν τα CD/i Pods σας αυτές τις μέρες;


Περισσότερο ψυχεδελική μουσική από τα 60s. Διαφορετικά, μου αρέσει να ακούω μουσική που γεμίζει και πλανάται στο δωμάτιο, δημιουργώντας ατμόσφαιρα. Arvo Part, Terry Riley, Fennesz, οτιδήποτε. Aπό Jazz, John/Alice Coltrane, Charles Mingus, Miles Davis, τέτοια πράγματα.


Στο τελευταίο σας album Shadows Of The Sun περιλαμβάνετε μια σημείωση στα credits “Στην μνήμη όλων εμάς. Ulver, Ambassaden, Oslo, 2006-2007”. Να υποθέσουμε ότι το Shadows Of The Sun είναι η τελευταία σας δουλειά, το κύκνειο άσμα σας;


Όχι, θα συνεχίσουμε για λίγο ακόμα, αλλά το συγκεκριμένο άλμπουμ ήταν στιχουργικά αρκετά προσηλωμένο στο γεγονός πως όλοι έχουμε έρθει εδώ με μια θανατική ποινή κατά κάποιο τρόπο… το παλιό καλό “weltschmerz” (σ.σ. οικουμενικός πόνος). Είναι κάτι σαν μία ελεγειακή κατακλείδα. Μία πρόταση που θα μείνει και αφότου θα έχουμε φύγει. Όπως και η μουσική βεβαίως.


Έχοντας ήδη παίξει black metal, ambient electronica και trip hop, θα έλεγε κανείς -και δίκαια μάλιστα- ότι ποτέ δεν ξέρουμε τι να περιμένουμε από εσάς. Αλήθεια, έχετε οραματιστεί το επόμενο σας βήμα;


Έχουμε κάποια πράγματα στα σκαριά, και ανυπομονώ να έρθει ο χειμώνας για να κλειστούμε στο στούντιο ξανά! Το πρώτο πράγμα που θα βγει στην επιφάνεια θα είναι ένα άλμπουμ σύμπραξης με τα παιδιά από τους Sunn O))). Θα είναι κάτι αιθέριο…


Σε λίγες μέρες θα παίξετε ζωντανά στην Ελλάδα. Υπάρχει κάποιο ελληνικό στοιχείο - οτιδήποτε - που να έχει επηρεάσει την μουσική σας με οποιονδήποτε τρόπο;


Αυτό είναι εύκολο: Η τραγωδία.

Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2020 by Breakroom