10 ταινίες για το 2020


Μία ακόμα χρονιά φτάνει στο τέλος της, μία χρονιά την πορεία της οποίας δεν μπορούσε κανείς να φανταστεί. Σεισμοί, πανδημίες, καταποντισμοί, σκάνδαλα, πόλεμοι και ένας καταιγισμός κλισέ αστείων εε εννοώ κωμικής ιδιοφυίας για το Γκοτζίλα ή τους εξωγήινους που περιμένουν στη γωνία για τον επόμενο μήνα. Κοντά σε όλα τα υπόλοιπα, η έβδομη τέχνη βρίσκεται αντιμέτωπη με το δικό της ομιχλώδες τοπίο με τις αποφάσεις των αντιμαχόμενων υπηρεσιών streaming να οδηγούν συχνά σε εξαιρετικά δυσοίωνες προβλέψεις.


Ο blockbuster κινηματογράφος που προσελκύει μαζικά το κοινό, κατά τα συνήθη των τελευταίων ετών σε υψηλών προσδοκιών προϊόντα της pop culture δεν κινήθηκε πολύ: Η Black Widow δεν προσγειώθηκε στις αίθουσες, ούτε και η Wonder Woman (παρότι η τελευταία τυπικά θα κάνει τη δεύτερή της εμφάνιση πριν κλείσει η χρονιά στις συνδρομητικές υπηρεσίες). Το prequel του Kingsman έχει γίνει ανέκδοτο από τις μετακινήσεις, ο επόμενος James Bond περισσότερο ασχολήθηκε με το διάδοχό του, οι Ghostbusters (οι παλιοί οι ορθόδοξοι) δεν πήραν το μερίδιο τους στη νοσταλγία και το φιλόδοξο Dune του Villeneuve μετά βίας πρόλαβε να δείξει ένα τρέιλερ. Το μόνο προϊόν που έγραφε πάνω Marvel για φέτος μάλλον ήταν το New Mutants, μια ταινία για την οποία οι προσδοκίες είχαν φτάσει στα έγκατα της γης και δικαίως.


Κι όμως, μετά από όλα αυτά, υπάρχουν ταινίες που βγήκαν εντός του 2020 και έχουν όλα τα φόντα να μας ικανοποιήσουν. Ακόμα κι αν εδώ γράφω για δέκα, δεν αμφιβάλλω ότι είναι ακόμα περισσότερες. Η φετινή δεκάδα, αυτοτελείς ταινίες (είτε παραγωγές της προηγούμενης χρονιάς που βρήκαν το δρόμο τους μόλις φέτος για τις αίθουσες, είτε originals των streaming services), δεν υστερεί σε σχέση με τις προηγούμενες. Οι περισσότερες, αν όχι όλες εγγυώνται και σε εσάς από ένα ευχάριστο δίωρο έως μια εξαιρετική αφήγηση. Με τη σειρά μου κι εγώ θα σας αναλύσω το γιατί η καθεμία αξίζει το χρόνο σας και συνοπτικά κάποια αξιοσημείωτα θετικά ή αρνητικά στοιχεία που τους χάρισαν τη θέση τους στην κατάταξη.


Αλλά πρώτα θα σας γράψω τι δεν θα βρείτε σε αυτή τη λίστα παρότι ενδεχομένως αξίζει να βρίσκεται: Δεν θα βρείτε το Mank, διότι παρότι γυρίστηκε από τον δημοφιλέστατο David Fincher είναι μια πολύ συγκεκριμένη ταινία με πολύ συγκεκριμένο κοινό: Αν δεν σε ενδιαφέρει το Χόλιγουντ του ’30 και του ’40, μείνε μακριά. Έχει τις στιγμές της για οποιονδήποτε την παρακολουθήσει, ενδεχομένως να χαρίσει στον Gary Oldman το όσκαρ A Ανδρικού αλλά το καλύτερο που άφησε είναι ότι έφερε σε επαφή ένα μεγάλο ποσοστό του κοινού της με το Citizen Kane. Επίσης δεν θα βρείτε το νέο Borat διότι ακριβώς όπως ανέφερα την εποχή που βγήκε, όσο περισσότερο απομακρύνεσαι από την ημερομηνία που βγήκε τόσο λιγότερα έχει να σου πει. Τέλος, δεν θα βρείτε το Χαλβάη 5-0, γιατί είναι το Χαλβάη 5-0 και ακόμα τρέμω να το δω.


Χωρίς άλλες καθυστερήσεις σας παρουσιάζω…


10. Onward


Τι είναι: Η πιο πρόσφατη ταινία κινουμένων σχεδίων της Pixar, ένα ευχάριστο road trip δύο αδελφιών ξωτικών που νοσταλγούν τη μαγεία σε έναν φανταστικό κόσμο που την έχει ξεπεράσει.

Γιατί αξίζει: Όπου κι αν πηγαίνει η Pixar, ξέρει πώς να σε κάνει να περάσεις καλά στη διαδρομή. Κυλάει γρήγορα, έχει κάποια στοιχεία παρωδίας στα είδη της φαντασίας και φέρνει αυτό το συναίσθημα οικογενειακής θαλπωρής στο οποίο το στούντιο ειδικεύεται.

Γιατί στη θέση 10: Με τα υψηλότατα στάνταρ των ταινιών που μας έχει προσφέρει από το 1995 η Pixar, η τελευταία της ταινία αντικειμενικά ανήκει στο μεσαίο ράφι.


9. Dick Johnson Is Dead

Τι είναι: το καλύτερο ψευδο-ντοκιμαντέρ που μας παρουσίασε φέτος το Netflix, παρότι τους προβολείς της δημοσιότητας μάζεψε το Social Dilemma. Μία σκηνοθέτις ντοκιμαντέρ κινηματογραφεί τον ηλικιωμένο πατέρα της στον οποίο δεν απομένει μεγάλο διάστημα ζωής, προσθέτοντας στη συναισθηματική αυτή εμπειρία τη χιουμοριστική ματιά τους και τις πιο αυθόρμητες σκέψεις τους.

Γιατί αξίζει: Είναι μια από τις πιο πρωτότυπες ματιές στο θέμα της απώλειας κοντινού σου προσώπου και προκαλεί προσωπικές σκέψεις στο θεατή.

Γιατί στη θέση 9: Δεν είναι για όλους και δεν είναι για να τη δεις οποιαδήποτε στιγμή. Η θέαση της σε στιγμές που οι συγκεκριμένες έννοιες σε απασχολούν περισσότερο θα την κατέτασσε υψηλότερα.


8. Palm Springs

Τι είναι: Η τελευταία απόπειρα στο υποείδος επιστημονικής φαντασίας που ασχολείται με τη χρονική λούπα. Έχουμε δει συχνά το συγκεκριμένο concept στα πλαίσια ταινιών δράση και μυστηρίου, εδώ το είδαμε στα πλαίσια ρομαντικής κομεντί. Ακριβώς το είδος της ταινίας που χρειαζόμασταν το καλοκαίρι

Γιατί αξίζει: Andy Samberg (γνωστός από Brooklyn Nine Nine), Cristin Milioti (γνωστή από How I Met Your Mother). Δύο ονόματα που για κάποιους δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα, δύο εξαιρετικά αγαπητές προσωπικότητες με χιούμορ, γήινη παρουσία και πολλή χημεία μεταξύ τους.

Γιατί στη θέση 8: Γιατί έχει μερικά κενά στην πλοκή, ιδίως στις πιο σοβαρές του στιγμές. Δεν νομίζω ότι είναι αρκετά για να πειράξουν κάποιον που ξέρει τι έβαλε να δει και γιατί.


7. Tenet

Τι είναι: Το μόνο Blockbuster που βγήκε εν μέσω πανδημίας στις αίθουσες, η τελευταία ταινία του Christopher Nolan που αφορά δύο πράκτορες που προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο φονικών όπλων που κινούνται αντίθετα στο χρόνο. Χονδρικά.

Γιατί αξίζει: Είναι καλογυρισμένο, έχει πολύ μεράκι στους πρωταγωνιστικούς ρόλους (ιδίως ο Robert Pattinson αρχίζει να εξιλεώνεται στα μάτια του μαζικού κοινού ενόψει The Batman) και ένα μέρος του πολύπλοκου concept του έχει πολύ ενδιαφέρον.

Γιατί στη θέση 7: Πάλι, σε σύγκριση με τα υψηλά στάνταρ του σκηνοθέτη, στέκεται σχετικά χαμηλά. Επίσης αντικειμενικά ίσως να μην ήταν η κατάλληλη στιγμή να βγει στις αίθουσες σε μια εποχή που ο στερημένος από blockbuster κόσμος θα συνέρρεε για να δει κάτι που θα χρειαζόταν να του εξηγήσουν στο YouTube.


6. The Gentlemen

Τι είναι: Η τελευταία μαύρη κωμωδία του Guy Ritchie με φόντο τον βρετανικό υπόκοσμο. Είναι το είδος ταινίας που έδωσε τον Guy Ritchie το σημερινό στάτους του στο Χόλιγουντ με τα εξαιρετικά Lock, Stock and Two Smoking Barrels, Snatch, RocknRolla. Για να είμαστε ακριβείς, ένα είδος πινελιές του οποίου βρίσκουμε σε ο,τι κι αν έχει καταπιαστεί.

Γιατί αξίζει: αξιοζήλευτο cast: Charlie Hunnam, Matthew McConaughey, Colin Farrell, Hugh Grant. Γρήγοροι διάλογοι και δράση, γκάνγκστερ ασόβαροι και γκαφατζήδες αντί για κοστουμάτους αρχηγούς με βαρύγδουπες ατάκες για την ηθική. Με λίγα λόγια, περνάς καλά.

Γιατί στη θέση 6: Γιατί είναι Guy Ritchie στον αυτόματο.


5. La Belle Epoque

Τι είναι: γαλλική ρομαντική ταινία για έναν ηλικιωμένο που προσπαθεί να επιστρέψει στη Γαλλία των ‘70s, όταν και γνώρισε τη γυναίκα του, χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μιας επιχείρησης που δημιουργεί αληθοφανείς αναπαραστάσεις περασμένων εποχών. Η ξενόγλωσση επιλογή της λίστας.

Γιατί αξίζει: Πληροί όλες τις προϋποθέσεις της ταινίας θερινού σινεμά. Ρομαντική χωρίς να κουράζει ή να προσπαθεί υπερβολικά, γρήγορο χιούμορ, εθιστικό soundtrack.

Γιατί στη θέση 5: Είναι ιδανική για ραντεβού, μακάρι να παιχτεί σε θερινά σινεμά και κάποια επόμενη χρονιά.


4. Just Mercy

Τι είναι: Η δεύτερη καλύτερη ταινία δικαστικού δράματος που είδα φέτος. Μία αληθινή ιστορία για την ίδρυση της Equal Justice Initiative, μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης που αναλαμβάνει εφέσεις θανατοποινιτών σε πολιτείες όπου η ποινή αυτή δεν έχει ακόμα καταργηθεί.

Γιατί αξίζει: Για τις στιβαρές ερμηνείες των Michael B. Jordan, Jamie Foxx και για το ισχυρό της μήνυμα. Είναι τέτοιες ταινίες, αληθινές ιστορίες που χαλάνε το αφήγημα μερικών επιτήδειων και ξεγυμνώνουν το συστημικό ρατσισμό σε ορισμένες πολιτείες της αυτοαποκαλούμενης χώρας της ελευθερίας και των δικαιωμάτων.

Γιατί στη θέση 4: Ενώ δεν έχει κάποια σοβαρή αδυναμία, η ακόλουθη τριάδα είναι πιο εντυπωσιακή.


3. The Trial Of The Chicago 7

Τι είναι: η τελευταία δουλειά σκηνοθετικά και συγγραφικά του Aaron Sorkin, η αληθινή ιστορία της δίκης 8 (κι όμως) ατόμων που κατηγορήθηκαν ως ταραχοποιοί το 1968 λόγω του πρωταγωνιστικού τους ρόλου σε μία διαδήλωση εναντίον του πολέμου στο Βιετνάμ.

Γιατί αξίζει: Για πολλούς λόγους. All star cast με προεξάρχοντες Sacha Baron Cohen και Eddie Redmayne, διάλογοι εθιστικά γραμμένοι αν και όχι απόλυτα ιστορικά ακριβείς, καλή αξιοποίηση της μη γραμμικής αφήγησης και ένα αρκετά σημαντικό θέμα για κάθε ενδιαφερόμενο πέρα από τους εραστές των νομικών, το θεμελιώδες δικαίωμα στη δίκαιη δίκη.

Γιατί στη θέση 3: Στο σημείο που έχουμε φτάσει είναι μικρές οι διαφορές


2. 1917

Τι είναι: Η ταινία που μετά από αυτή την περιπετειώδη χρονιά μου μοιάζει σα να βγήκε τρία χρόνια πίσω, ένα καλογυρισμένο θρίλερ του Sam Mendes για τον A’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την αποστολή δύο Βρετανών στρατιωτών να μεταφέρουν ένα μήνυμα διασχίζοντας τη Γαλλία ώστε να αποτρέψουν μια επικείμενη επίθεση των συμμάχων τους πριν οι τελευταίοι πέσουν σε παγίδα.

Γιατί αξίζει: Όλοι έχουν ακούσει ως τώρα για το θρυλικό δίωρο μονόπλανο που εντυπωσίασε και σάρωσε στα απανταχού βραβεία, θεωρούμενο μέχρι και την τελευταία στιγμή φαβορί για ταινία της χρονιάς. Ναι, είναι αρκετά εντυπωσιακό (σε βαθμό που το νιώθεις σαν επίδειξη). Έχει και κάποιες συναισθηματικές στιγμές ικανές να συγκινήσουν και τους μη θαυμαστές του είδους. Από τις καλύτερες πολεμικές ταινίες που έχουν βγει στη δεκαετία με λίγα λόγια.

Γιατί στη θέση 2: Ενδεχομένως θα μπορούσε να είναι και θέση 1 αλλά…


1. Hamilton

Τι είναι: Κινηματογράφηση του ομώνυμου θεατρικού που κλέβει καρδιές εδώ και 5 χρόνια όπου κι αν παίζεται. Μία ταινία που έσπασε ρεκόρ streaming στο Disney+ όταν βγήκε μέσα στο καλοκαίρι. Μία έμπνευση του υπερ-ταλαντούχου Lin-Manuel Miranda που μετέτρεψε την ιστορία του πολύπαθου Alexander Hamilton, ενός από τους στυλοβάτες του αμερικανικού κράτους όταν αυτό κέρδισε την ανεξαρτησία του, σε μιούζικαλ.

Γιατί αξίζει: Είναι το είδος ταινίας που έχεις ανάγκη σε μια δύσκολη χρονιά σαν το 2020 για να αποδράσεις από τη δυστοπία, να γελάσεις, να απολαύσεις τη μουσική και το στίχο, να μάθεις, να περάσεις καλά. Υπουργικά συμβούλια μετατρέπονται σε rap battles, φιγούρες όπως ο βασιλιάς Γεώργιος ο Γ' της Βρετανίας μετατρέπουν τα πολιτικά τους σχέδια σε ερωτικές μπαλάντες και τρεις αδερφές ερμηνεύουν κομμάτια βγαλμένα από τη χρυσή εποχή της Disney, αυτή στην οποία επιστρέφει ο καθένας μας όσο κι αν μεγαλώνει για να νιώσει ξανά παιδί. Εγώ το αποκαλώ δυόμιση περίπου ώρες αγνής ευτυχίας.

Γιατί θέση 1: Μια ερώτηση που θα ρωτήσουν όσοι δυσπιστούν μαθαίνοντας ότι είναι μιούζικαλ. Δώστε του την ευκαιρία κι ίσως μετά από τέσσερα ή πέντε τραγούδια να πιάσετε τον εαυτό σας να τραγουδάει και να ενδιαφέρεται για μια ιστορία που ποτέ δεν είχε ξανακούσει στο παρελθόν.

Καλή χρονιά με υγεία και καλές προβολές, ραντεβού στις αίθουσες!