• Νίκος Παπανικολάου

Τι σημαίνει το Brexit για τη μουσική βιομηχανία;


Με τη Μεγάλη Βρετανία να είναι εκτός των κόλπων της Ευρωπαϊκής Ένωσης από χθες, πολλοί είναι αυτοί που αναρωτιούνται τι συνεπάγεται αυτό τόσο για τους Βρετανούς όσο και για τους Ευρωπαίους πολίτες, και τι ουσιαστικά αλλάζει. Με μία διαδικασία που κράτησε τέσσερα χρόνια για να γίνει πράξη, σε μία χώρα διχασμένη, το μέλλον φαντάζει αρκετά αβέβαιο.


Γράφει ο Νίκος Παπανικολάου


Είναι αλήθεια πως ουδείς θα μπορούσε να προβλέψει τις συνέπειες του Brexit, τόσο στην καθημερινότητα των μη Βρετανών που ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στην επιχειρηματική και βιομηχανική ζωή του τόπου, όπου μοιραία θα χρειαστεί να προσαρμοστεί σε μία νέα πραγματικότητα. Ανάμεσα στις βαριές βιομηχανίες της Μεγάλης Βρετανίας είναι και η μουσική. Από τους καλλιτέχνες που ζουν από αυτή, τους συναυλιακούς χώρους και τις μπάντες, βρετανικές και μη, που περιοδεύουν εντός και εκτός Ηνωμένου Βασιλείου, όλοι επηρεάζονται από την αποχώρηση. Άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο, σίγουρα όμως η μουσική βιομηχανία στη Βρετανία παύει να είναι αυτό που ξέραμε.


Hit the road Jack…or not?


Οι περιοδείες των καλλιτεχνών είναι ένα κομμάτι της μουσικής βιομηχανίας στο οποίο επέρχονται μεγάλες αλλαγές είτε αναφερόμαστε σε Βρετανούς καλλιτέχνες που θα ήθελαν να περιοδεύσουν εκτός Βρετανίας είτε σε μη Βρετανούς Ευρωπαίους που θα ήθελαν να περιοδεύσουν εντός Βρετανίας. Οι πολίτες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είχαν τη δυνατότητα να μετακινούνται ελεύθερα από χώρα μέλος σε χώρα μέλος λόγω της συνθήκης Σένγκεν. Έτσι, η αποχώρηση της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, επί της ουσίας, θα αναγκάσει τους καλλιτέχνες να αντιμετωπίζουν τις ίδιες διαδικασίες που αντιμετωπίζουν όταν ταξιδεύουν εκτός ΕΕ, είτε στην Αμερική είτε στη Ρωσία. Βίζες, ταξιδιωτικά έγγραφα, άδειες παραμονής και αρκετή ταλαιπωρία θα γίνουν καθημερινότητα για όλους τους καλλιτέχνες, όπως και η μεταφορά του εξοπλισμού. Με τις προηγούμενες συνθήκες, αν ήθελε ένας καλλιτέχνης θα μπορούσε να πάρει ένα βαν και να γυρίσει από χώρα σε χώρα, με μόνο απαραίτητο έγγραφο το διαβατήριο του. Ωστόσο από την 1η Ιανουαρίου, χάθηκε για πάντα αυτή την ευκολία. Μία βίζα για χώρες εντός Σένγκεν κοστίζει 95 ευρώ για κάθε άτομο. Αν θεωρείτε το ποσό μικρό, απλά πολλαπλασιάστε το όταν μιλάμε για μπάντες, συνεργεία, τεχνικούς, μάνατζερ, ηχολήπτες και εργάτες όταν μιλάμε για περιοδείες μεγάλων ονομάτων της μουσικής, οι συναυλίες των οποίων χρειάζονται εκατοντάδες άτομα για να καταφέρουν να γίνουν τα υπερθεάματα που βλέπουμε. Επιπρόσθετα θα χρειάζεται κάποιου είδους δελτίο για να εισάγουν ή να εξάγουν τον εξοπλισμό τους χωρίς να χρειαστεί να πληρώσουν κάποιου είδους φορολογία γι’ αυτό.


Μία μάνατζερ, η Ellie Giles, έκανε έναν πρόχειρο υπολογισμό για το πόσο θα κοστίσει να περιοδεύσει μία εξαμελής μπάντα, σε μία τετραήμερη περιοδεία, βάσει των νέων κανονισμών. Στον υπολογισμό έχει το βαν της περιοδείας, τα καύσιμα, τα τέλη του Eurotunnel, τη διαμονή των μελών της μπάντας, καρνέ, και έξοδα για την έκδοση βίζα. Στο τέλος του tweet, που μπορεί κανείς να δει παρακάτω, η Giles δηλώνει πως πλέον είναι ανέφικτο να περιοδεύει κανείς.

Η Μεγάλη Βρετανία είναι ένας παράδεισος για τους μουσικούς που περιοδεύουν σε αυτή. Με τα έσοδα από τις πωλήσεις των δίσκων να έχουν μειωθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια και με πλήθος συναυλιακών χώρων να κλείνουν ανά την υπόλοιπη Ευρώπη και τον κόσμο, η Ευρώπη συνεχίζει να παραμένει έναν από τους συναυλιακούς προορισμούς που συνεχίζουν να αποφέρουν έσοδα στον εκάστοτε καλλιτέχνη. Παράλληλα αν υπάρχουν όλες αυτές οι δυσκολίες και οι περιορισμοί, πολλοί από τους συναυλιακούς χώρους θα δυσκολευτούν να κρατηθούν όρθιοι ανακυκλώνοντας διαρκώς τα ίδια και τα ίδια ονόματα, δηλαδή τα Βρετανικά.


Συναυλιακοί χώροι, αυτό το μυστήριο!


Αν και δεν είναι ευρέως γνωστό, όλοι οι συναυλιακοί χώροι της Βρετανίας δέχονταν επιχορηγήσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπολογίζεται πως η ΕΕ έδινε περισσότερα από ένα δισεκατομμύρια ευρώ στη βιομηχανία της τέχνης και οι αιτήσεις για επιχορήγηση που γίνονταν από τη Βρετανία είχαν ποσοστό αποδοχής κοντά στο 46%. Κάποια μικρότερα venues έπαιρναν χρήματα από την ΕΕ υπό την προϋπόθεση πως θα φιλοξενούσαν κάποιο ευρωπαϊκό όνομα στη σκηνή τους, κάτι που αφενός τους επέτρεπε να έχουν ένα μη αμελητέο έσοδο και αφετέρου να αποκτήσουν μία διαφορετικότητα ή πολυπολιτισμικότητα στο πρόγραμμα τους. Η αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ, ωστόσο, θα σταματήσει τις επιχορηγήσεις αυτές και το κόστος θα πρέπει να το αναλάβει η Βρετανία, κάτι που είναι αρκετά αμφίβολο να γίνει.


Αγορά βινυλίων και CD: Προνόμιο για λίγους;


Επειδή όταν αναφερόμαστε στα βινύλια ή τα CD αναφερόμαστε σε ένα φυσικό προϊόν, είναι ευκολότερο να προβλεφθούν οι αλλαγές σε αυτό στην αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ. Οι εισαγωγές θα μπορούσαν, θεωρητικά, να γίνουν φθηνότερες αν η Βρετανία διαπραγματευόταν ειδικές συμφωνίες με τις υπόλοιπες χώρες, ωστόσο το κόστος παραγωγής θα ήταν σίγουρα υψηλότερο. Με τα περισσότερα βρετανικά labels να παράγουν τα προϊόντα τους σε χώρες εντός της ΕΕ, ενδεχομένως να χρειαστεί να πληρώσουν ειδική φορολογία για να έχουν εμπορικές συναλλαγές με χώρες εντός της ΕΕ, κάτι που δε συνέβαινε πριν. Βάσει της νέας συμφωνίας υπάρχει φορολογία τελωνείου 2,5% για αγαθά που κοστίζουν μέχρι 650 ευρώ, ωστόσο πάνω από αυτό το ποσό η φορολογία αλλάζει προς τα πάνω. Αυτό ενδεχομένως να φέρει αύξηση στις λιανικές τιμές των βινυλίων και των CDs και ίσως να αναγκάσει τα labels να χρεώνουν περισσότερα για να μη μπουν μέσα. Υπάρχουν ελάχιστα πιεστήρια βινυλίων ανά τον κόσμο κάτι που σημαίνει πως με την αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ, είτε θα πρέπει να αυξηθεί το κόστος των προϊόντων αυτών είτε θα πρέπει να δημιουργηθούν πιεστήρια εντός της χώρας. Ο,τι κι από τα δύο κι αν αποφασιστεί, είναι σίγουρο πως θα έχει απώλειες, είτε οικονομικές είτε ποιοτικές.


Άρα τι μέλλει γενέσθαι;


Οι Βρετανοί μουσικοί έχουν ήδη ξεκινήσει μία καμπάνια για να ενταχθούν τα επαγγέλματα τους στην κατηγορία αυτών που μπορούν να συνεχίσουν να ταξιδεύουν ελεύθερα στην ΕΕ. Ήδη πολλοί διοργανωτές συναυλιών κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς βλέπουν τη βιομηχανία να δέχεται ένα ακόμη μεγάλο πλήγμα μετά την πανδημία. Σύμφωνα με δημοσίευμα του BBC, ο Boris Johnson προσπάθησε να εξασφαλίσει καλύτερες συνθήκες για τους Βρετανούς μουσικούς, κάτι που η ΕΕ αρνήθηκε. Από την Πρωτοχρονιά, όποιος θέλει να μείνει για περισσότερες από 90 μέρες στην ΕΕ, δε θα μπορεί να το κάνει ελεύθερα. Αν και τρεις μήνες μάλλον είναι αρκετοί για μία ευρωπαϊκή περιοδεία, σε κάποιες χώρες - όπως η Ισπανία, η Ιταλία, και η Δανία - θα χρειαστούν επιπλέον άδειες, κάτι που πιθανότατα θα κοστίζει. Αν και το θέμα της ελεύθερης μετακίνησης των μουσικών δεν έχει οριστικοποιηθεί ακόμη - αν και υπάρχει συμφωνία - είναι αρκετοί αυτοί που ανησυχούν. Με τις μπάντες και τους καλλιτέχνες να έχουν τις περιοδείες και τα merch που πουλάνε σε αυτές, ως βασική πηγή εισοδήματος, μία ακριβή μετακίνηση σε χώρες της ΕΕ, ενδεχομένως να ωθήσει μπάντες σε διάλυση και μουσικούς σε απελπισία.

Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2020 by Breakroom