Ο Prince ήταν η μουσική ιδιοφυία που δεν υπάκουσε ποτέ σε νόρμες


Ταγμένος στις μουσικές του «ρίζες», το R’n’B, τα Βlues, τη Gospel και τη Funk, ενώ ταυτόχρονα δρούσε σαν μεγάλος rockstar, o Prince «ακούμπησε» πολλές μουσικές, τις απογείωσε με τον δικό του, μοναδικό τρόπο και για χρόνια, κάθε του δημιουργία, ήταν το απόλυτο παράδειγμα τέλειου παντρέματος μουσικολογικού εκλεπτισμού με την εκάστοτε ποπ αισθητική.


Του Διαμαντή Λουδάρου


O, κατά κόσμον, Prince Rogers Nelson γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου του 1958 την Μινεάπολις της Mινεσότα. Παιδί μουσικών της τζαζ, με ρίζες από την Λουιζιάνα, δύσκολα θα απέφευγε το «γραφτό» του, να αφοσιωθεί στη μουσική. Από πολύ μικρός λοιπόν, μελετά και στα επτά του μόλις χρόνια θα γράψει το πρώτο του τραγούδι ‘The Funk Machine’. Το τεράστιο ταλέντο του και η αγάπη του για το μουσικό «διάβασμα» θα μετουσιωθεί σε συμφωνία, το 1978, με την Warner Bros. Records, για δισκογραφικό συμβόλαιο. Την ίδια χρονιά θα κυκλοφορήσει και ο πρώτος δίσκος του For You. Αυτή έμελλε να είναι η αρχή μιας θρυλικής καριέρας.

Οι επόμενοι τέσσερις δίσκοι του, Prince (1979), Dirty Mind (1980), Controversy (1981), και 1999 (1982), τον καθιερώνουν, δημιουργούν μια κραταιά fanbase, ενώ ταυτόχρονα εδραιώνεται και ως το αγαπημένο παιδί της μουσικής βιομηχανίας. Ήταν ξεκάθαρο πλέον πως ο Prince είχε το μουσικό άγγιγμα του Μίδα.


Το 1984 είναι μια χρονιά-σταθμός για την καριέρα του. Μας συστήνει πλέον την backup μπάντα του ως The Revolution και κυκλοφορεί το θρυλικο Purple Rain, το οποίο θα γεννήσει τα classics, όπως το ομώνυμο και το ‘When Doves Cry’. Αυτό είναι και το άλμπουμ που τον καθιερώνει ως έναν εκ των κορυφαίων ποπ καλλιτεχνών, ενώ ταυτόχρονα του δίνει και την ευκαιρία να κάνει ένα «άνοιγμα» προς τον κινηματογράφο, παίζοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Purple Rain και «ντύνοντάς» την με κομμάτια του δίσκου. Αυτή ήταν και η πιο επιτυχημένη δισκογραφική δουλειά του, κατακτώντας την κορυφή του Billboard για 24 εβδομάδες σερί. Επίσης κέρδισε και το βραβείο Όσκαρ στην κατηγορία Best Original Song Score, κατηγορία που πλέον δεν υφίσταται.

Ο Prince πλέον ήταν ένα είδωλο, μια «κολώνα» για την μουσική βιομηχανία και την ποπ κουλτούρα. Γνωρίζοντάς το και ο ίδιος, δρούσε σαν μια larger than life persona. Οι εμφανίσεις τους ήταν μονίμως θέμα συζήτησης και λόγω των εμφανίσεων του, αλλά και λόγω της εκκεντρικότητας που χαρακτήριζε το gimmick που είχε υιοθετήσει. Ο ίδιος βέβαια παράλληλα, ήταν πολύ παραγωγικός μουσικός, έκοβε δίσκους ασταμάτητα και κυκλοφορούσε υλικό με μια συχνότητα που δύσκολα άλλος μουσικός θα μπορούσε να ακολουθήσει, διατηρώντας τόσο υψηλά ποιοτικά στάνταρ, σε σύλληψη, σύνθεση και παραγωγή. Σε διάστημα 30 χρόνων (1985-2015) ο Prince έγραψε 33 άλμπουμ, πουλώντας συνολικά και για τις 39 ολοκληρωμένες δισκογραφικές δουλειές της καριέρας, του πάνω από 100 εκατομμύρια αντίτυπα, νούμερα που τρομάζουν.

Το πιο εντυπωσιακό, ίσως από όλα, είναι ότι τους περισσότερους δίσκους τους έγραψε ολομόναχος. Εκτός από πολύ πλούσιες θεωρητικές μουσικές γνώσεις, ήταν και αρτιότατος πολυοργανίστας, παίζοντας αρκετές φορές όλα τα όργανα σε ένα κομμάτι. Σίγουρα, είναι και ένας από τους πιο υποτιμημένους κιθαρίστες, με πάρα πολύ δυνατό emotional παίξιμο και με ιδιαίτερα πρωτότυπη φρασεολογία. Επίσης, σπάνιο ήταν και το φωνητικό του εύρος, το οποίο εκτεινόταν σε περίπου 4,5 οκτάβες (μι 2 – Ντο 7).


Αν επίσης, δεχθούμε ότι οι βραβεύσεις και οι τιμητικές διακρίσεις αντικατοπτρίζουν σε μεγάλο μέρος την γενικότερη αξία ενός καλλιτέχνη, τότε ο Prince και σε αυτόν τον τομέα ανήκει σε μια πολύ περιορισμένου αριθμού ελίτ. Μεταξύ άλλων, τα επτά βραβεία Grammy, τα τέσσερα βραβεία MTV VMA’s και το ένα βραβείο Όσκαρ κρίνονται ως επαρκές δείγμα. Άξιο λόγου είναι επίσης το γεγονός, ότι είναι ένας από τους μικρότερους σε ηλικία μουσικούς που εντάχθηκε ποτέ στο Rock And Roll Hall Of Fame, το 2004, σε ηλικία μόλις 45 χρόνων.

Ο θάνατός του, στις 21 Απριλίου του 2016, έσκασε σαν κεραυνός εν αιθρία. Έξι μέρες πριν, το ιδιωτικό του αεροσκάφος αναγκάστηκε να προσγειωθεί στο Illinois, 24 ώρες πριν παίξει στην Atlanta, για να λάβει ο ίδιος θεραπεία για γρίπη, όπως φημολογείται. Στην συναυλία έπαιξε κανονικά, επέστρεψε στο σπίτι του στη Minessota, όπου και απεβίωσε, σε ηλικία μόλις 57 ετών.


Είναι δύσκολο κάποιος να συγκριθεί με τον Prince. Δεν μου έρχεται κάποιος στο μυαλό που κατάφερε να βγάλει τόσο υψηλής ποιότητας και τόσο ευρείας ποικιλίας μουσικές - ενώ παράλληλα απευθύνεται σε τόσο μεγάλο κοινό. Πραγματικά, με άνεση θα μπορούσε να διδάσκει μουσικολογία και ταυτόχρονα μουσικό marketing σε ακαδημαϊκό επίπεδο. Δεν θέλω να κατηγορηθώ για παρελθοντολάγνος, σίγουρα υπάρχουν πολλοί mainstream μουσικοί που έχουν απύθμενες γνώσεις σήμερα, αλλά το επίπεδο, τη διάρκεια και την επιρροή που άσκησε ο Prince, είναι τρία στοιχεία που δύσκολα θα μπορέσει να συνδυάσει κάποιος δημιουργός στο άμεσο μέλλον. Και εδώ έγκειται η μαγεία. Κατάφερε, μέσα σε τρεις δεκαετίες, να αφήσει πίσω του μια μουσική κληρονομιά που φαντάζει αξεπέραστη.


Όταν η alternative δεν είναι η εναλλακτική σου​

  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify
  • YouTube
  • Twitter

©2021 by Breakroom