Ο δίσκος Wrong Creatures των Black Rebel Motorcycle Club είναι το party στην υπόγεια διάβαση


Την είχε φοβηθεί στην αρχή. Η όψη της μπορούσε να υποστηρίξει μία ανδρική και μία γυναικεία φύση στον ίδιο βαθμό. Όλο εκείνο το μακιγιάζ φαινόταν να βαραίνει τόσο το πρόσωπο της που στα σημεία των ρυτίδων των εκφράσεων είχε σπάσει έντονα καθιστώντας την αγριότερη. Θυμόταν ακόμη την έκφραση της. Ανοίγωντας προκλητικά το στόμα σφίγγοντας με νεύρο τις γνάθους της και ανασηκώνοντας τα χείλη της, συνόδευε το ειρωνικό της βλέμμα.


Γράφει η Αναστασία Μαρκολέφα


Την αγνοούσε, τον φόβιζε. Δεν θυμόταν ποιός είχε προτείνει να πάνε σε αυτό το ηλίθιο πάρτυ αλλά η μουσική τον ενοχλούσε και του προκαλούσε έναν ηλίθιο κόμπο στο στομάχι. Αγχώδης από πάντα.


It's another song


Then it's gone


It's just another song


And then it's gone


“Πάρε ένα ποτό να χαλαρώσεις ρε μαλάκα, να έχω φέρει και πράμα στην τσάντα. Άραξε θα βρούμε την Ρούλα και βλέπουμε τι κάνουμε”


Ξεφύσηξε και κατάλαβε πως μονόδρομος ήταν λίγο αλκοόλ, δεν ήταν για άλλα. Μπορεί να είχε κλείσει μόλις τα είκοσι αλλά ρε φίλε είχε κατασταλάξει στο τι γούσταρε και τι όχι.


“Μπορείς τώρα να σταματήσεις την γκρίνια και να αράξεις?”


Όλοι έδειχναν να είναι απασχολημένοι, παρατήρησε γύρω του σχολαστικότερα.


Στο νησί είχε ησυχία τέτοια ώρα.


Την πλησίασε αργά. Αν είχε περισσότερα κότσια ίσως την πετούσε μία για πάντα στη θάλασσα, να γλιτώνει από διλήμματα και αηδίες. Χαζομάρες, ήταν τα μίσα καλά του χρόνια.


There's no one ready for this, and for this


Our calls are all faded and disheveled


Εκείνη πλάτη. Στο δεξί χέρι κρατούσε ένα τσιγάρο και έδειχνε να έχει βολευτεί σε μία περίεργη στάση με τα πόδια της τεντωμένα και ακουμπησμένα σε ένα πεζούλι.


“Τι ήρθαμε να κάνουμε εδώ?”


Την πλησίασε και τον κοίταξε με το αυστηρό αδιάφορο βλέμμα της λες και είχε ακούσει το ερώτημα να βγαίνει φωναχτά από την σκέψη του.


-Κάθομαι δίπλα στη θάλασσα μα η κουφόβραση παραμένει η ίδια


-Το ξέρω. Τι λες να κάνουμε?


-Πάλι τα ίδια θα πούμε?


-Πάλι δεν δείχνεις να έχεις όρεξη..


Take yourself apart from me


Down into a flame


You're everything one could keep


You're worn with every face


-Απλα βαρέθηκα να κοροιδευόμαστε


Τράβηξε την καρέκλα, την ξεβόλεψε και κάθισε δίπλα της. Ήταν εκείνη η ώρα του καλοκαιρινού σούρουπου που δεν ήταν τόσο φωτεινά ώστε να διακρίνει λεπτομέρειες όμως ήταν αρκετά σκοτείνα για να παραμορφώθούν λίγο τα πράγματα γύρω του. Κοίταξε το πρόσωπο της και σχεδόν διέκρινε την απέχθεια της για αυτό που ετοιμαζόταν να κάνει. Έτσ