Οι Sex Pistols έσωσαν τους πάντες


Τη δεκαετία του ’70 επικρατούσε στην Αγγλία μεγάλη αναταραχή. Η φτώχεια και η ανεργία είχαν «χτυπήσει κόκκινο». Ο κόσμος, αγανακτησμένος από αυτήν την κατάσταση αλλά και εξαιτίας της πολιτικής αστάθειας που υπήρχε, έβγαινε στους δρόμους και συμμετείχε σε διαδηλώσεις. Μέσα σε αυτόν τον πανικό, μια παρέα εφήβων, του Steve Jones, του Paul Cook και του Wally Nightingale, από το Hammersmith του Λονδίνου, αγαπούσε τη μουσική και έπαιζε σε διάφορα πάρτυ και τοπικά μαγαζιά. Ώσπου το 1975, χωρίς καλά καλά να ξέρουν μουσική όλα τα μέλη, δημιούργησαν τους Sex Pistols.


Γράφει ο Νικόλας Αραχωβίτης


Σιγά σιγά, άρχισαν να φτιάχνουν το μουσικό εξοπλισμό τους με μηχανήματα και όργανα που έκλεβαν από άλλες μουσικές σκηνές. Λίγο αργότερα στο συγκρότημα εντάχθηκε και ο Glen Matlock, ο οποίος ήταν από τους μόνους που γνώριζε μουσική και κατάφερε να μάθει και στα υπόλοιπα μέλη. Χάρη στη γνωριμία του με τον Malcolm McLaren κατάφερε να του ζητήσει να τους αναλάβει ως μάνατζερ. Έτσι, ξεκίνησε διώχνοντας τον Wally από το συγκρότημα και φέρνοντας τον John Lydon (Johnny Rotten), που με την ασυνήθιστη εμφάνιση και την προκλητική του παρουσία έδωσε «ταυτότητα» στους Sex Pistols.

Η τελική μορφή του συγκροτήματος, δόθηκε όταν μετά την αποχώρηση του Glen το 1977, ο John Simon (Sid Vicious) πήρε τη θέση του στο ρόλο του μπάσου και έτσι απέκτησαν μια ολοκληρωμένη punk διάθεση. Με τον Johnny Rotten στη φωνή, τον Steve Jones στην κιθάρα, τον Sid Vicious στο μπάσο και τον Paul Cook στα τύμπανα, οι Pistols κυκλοφόρησαν το μοναδικό τους studio album Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols. Συνέχισαν να παίζουν μαζί, έως το 1978, ένα χρόνο περίπου πριν τον θάνατο του Sid απο υπερβολική δόση ναρκωτικών. Οι Sex Pistols μέσα σε 26 μήνες ενεργού δράσης, κατάφεραν να περάσουν τα μηνύματά τους στον αγανακτισμένο λαό της Αγγλίας, να φέρουν στη μόδα την punk, πρώτα ως ιδεολογία και τρόπο αντίληψης και έπειτα σαν μουσική, καθώς επίσης και να τη γνωστοποιήσουν σε μεγαλύτερο κοινό.

Οι Pistols ήταν ανέκαθεν ανήσυχοι και προκλητικοί. Στις εμφανίσεις τους, στη μουσική τους, στους στίχους τους, στον τρόπο που έπαιζαν πάνω στη σκηνή, στον τρόπο που μιλούσαν στις συνεντεύξεις τους, ακόμα και στην καθημερινή τους ζωή. Λόγω της αντισυμβατικότητάς τους, έμπλεκαν συνεχώς σε φασαρίες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι εταιρείες με τις οποίες υπέγραφαν συμβόλαιο, να τους διαγράφουν αμέσως. Η πρώτη τους συνεργασία με δισκογραφική εταιρία ήταν αυτή με τη EMI, η οποία δεν κράτησε παραπάνω από μερικούς μήνες.

Το πιο σύντομο συμβόλαιο στην ιστορία της μουσικής


Το πρωινό της 10ης Μαρτίου του 1977, σε μια τελετή τύπου έξω από το παλάτι του Buckingham, σχεδιασμένη από τον μάνατζερ Malcolm, οι Sex Pistols υπέγραψαν δημόσια συμβόλαιο με την A&M Records, ενώ επίσημα, είχε υπογραφεί την προηγούμενη μέρα. Ο Lydon, ο Jones, ο Cook και ο «νεοσύλλεκτος» τότε Vicious, σκόνταψαν βγαίνοντας από μία λιμουζίνα κάνοντας χαβαλέ.

Έπειτα από τα διαδικαστικά, το συγκρότητα θέλησε να το γιορτάσει στα γραφεία της εταιρίας, με έναν πιο «ιδιαίτερο» τρόπο. Όλα τα μέλη ήταν υπό την επήρεια αλκοόλ. Ο Lydon μιλούσε με προσβλητικό τρόπο στο προσωπικό της εταιρίας και απειλούσε τη ζωή ενός στελεχικού φίλου, ο Jones βρισκόταν σε προσωπική στιγμή με μια fan τους στο δωμάτιο των κοριτσιών και ο Vicious κυκλοφορούσε με αίματα σε όλους τους διαδρόμους, από μια πληγή που είχε κάνει όταν έσπασε μία λεκάνη τουαλέτας. Μερικές μέρες αργότερα το συγκρότημα μπλέχτηκε και σε άλλο καβγά, με έναν γνωστό ενός μέλους της A&M. Μη μπορώντας να δεχτεί αυτή τους τη συμπεριφορά, η δισκογραφική εταιρία διέκοψε το συμβόλαιο της με τους Pistols. Κράτησε μόλις έξι ημέρες(!). Ο Συνιδρυτής της A&M, Herb Alpert, είχε δηλώσει συγκεκριμένα: «Είχαμε τους Sex Pistols, αλλά κατέρρευσε. Ήταν στην A&M για μία εβδομάδα τον Μάρτιο του '77, και ήταν περισσότερο από όσο τους άξιζε να μείνουν». «Ήταν πολύ απαιτητικοί, πολύ τρελοί...» «Ήταν τόσο εγωκεντρικοί και δεν νοιάζονταν για κανέναν άλλο. Οι Pistols ήταν πολύ αγενείς προς το προσωπικό του Λονδίνου και ήταν και αυτό το συμβάν στα γραφεία μας εκεί.»


“Let's get them the f--- off, who needs that!”

Όταν η δισκογραφική παράτησε τους Pistols, αναγκάστηκε να τους αποζημιώσει με χρηματικό ποσό, αλλά και να κατεστρέψει 25.000 αντίτυπα από το επερχόμενο υλικό τους, που περιείχε το δεύτερο single τους με τίτλο God Save the Queen. Μερικά μάλιστα από τα αυθεντικά αντίτυπα πουλήθηκαν αργότερα σαν συλλεκτικά σε πολύ υψηλές τιμές, πράγμα που ήταν οξύμωρο για ένα punk συγκρότημα.


Ύστερα από λίγο καιρό, το συγκρότημα υπέγραψε με τρίτη δισκογραφική, την Virgin Records και τελικά το single κυκλοφόρησε στις 27 Μαΐου του 1977, συμπτωματικά, μία ημέρα πριν την 25η επέτειο της βασίλισσας Ελισάβετ στον θρόνο του Ηνωμένου Βασιλείου, πράγμα που όπως λένε οι ίδιοι, δεν γνώριζαν. Το τραγούδι αυτό παίχτηκε από τους Pistols την επόμενη μέρα σε ένα ποταμόπλοιο στον Τάμεση, καθώς περνούσαν μπροστά από τα Ανάκτορα του Westminster. Από πολλούς θεωρήθηκε πως αυτό αποτελούσε ένα διαφημιστικό κόλπο του Malcom. Οι αστυνομικές αρχές ανάγκασαν το πλοίο να σταματήσει και το συγκρότημα και πολλοί από τους συνοδούς τους συνελήφθησαν θεωρώντας το προσβολή προς τη βασίλισσα.

Το God Save the Queen, παρά το μποϊκοτάζ που έγινε από τα μέσα προώθησης, τη λογοκρισία και την απαγόρευση του να παίζεται στο ραδιόφωνο, κατάφερε να γίνει μεγάλη επιτυχία και να φτάσει στην πρώτη θέση των charts, πράγμα που δε γράφτηκε ποτέ, γιατί ο τίτλος του δε φαινόταν πουθενά.

Οι Sex Pistols ήταν το πιο εμβληματικό συγκρότημα της βρετανικής punk σκηνής. Μια μπάντα που στάθηκε απέναντι σε όλους και σε όλα, τραγουδώντας στίχους γεμάτους αντίδραση για τις τότε καταστάσεις που ζούσαν μέσα στην Αγγλία.