#MovieReview: The Lighthouse

Ποίηση σε ασπρόμαυρο φόντο.

Το σκοτεινό αυτό θρίλερ του Robert Eggers ήταν μία ιδέα του αδερφού του σκηνοθέτη, του Max Eggers. Στην έρευνά του ο Rober Eggers ήρθε σε επαφή με την ιστορία του φάρου Smalls στην Ουαλία. Στην ιστορία αυτή υπήρχαν δύο άνδρες, ένας μεγαλύτερος και ένας μικρότερος με το ίδιο όνομα, Thomas. Η ιδέα αυτή επηρέασε τον Eggers και έτσι το Lighthouse έχει δύο μόνο ηθοποιούς. Ο μεγαλύτερος Willem Dafoe, το αφεντικό θα λέγαμε κατά μία άποψη, ο έμπειρος θαλασσόλυκος και ο νέος βοηθός του Robert Pattinson.

Γράφει η Μάγδα Σαββινίδου (Art Cube)

Η βασική γραμμή της πλοκής είναι ουσιαστικά η ιστορία δύο φαροφυλάκων που προσπαθούν να κάνουν το καθήκον τους για έναν απροσδιόριστο χρόνο που βρίσκονται σε αυτό το απομακρυσμένο και περίεργο μέρος που τους επιφυλάσσει εκπλήξεις, αλλά και έντονες συγκρούσεις. Ο σκηνοθέτης συνεργάστηκε και έγραψε μαζί με τον αδερφό του το σενάριο για την ταινία, η οποία έχει μεγάλο ενδιαφέρον τόσο από πλευρά σκηνοθεσίας όσο και από πλευρά ανάλυσης αλλά και τελικής απόδοσης του νοήματος. Η ταινία είναι γυρισμένη ασπρόμαυρη, κάτι που ενισχύει πολύ τη σκηνοθεσία και την ερμηνεία αλλά φυσικά και το τοπίο στο οποίο γυρίστηκε. Είναι γυρισμένη σε 35αρι φιλμ που την κάνει να μοιάζει σαν τετράγωνη. Μία ταινία μυστήριο που λειτουργεί σαν παραβολή, σαν ένα συμβολικό σκοτεινό παραμύθι πλεγμένο με μυθολογικά, θρησκευτικά και υπαρξιακά στοιχεία.

Ο βλοσυρός εφιάλτης που έχει καταφέρει να αποδώσει στη μεγάλη οθόνη ο Eggers ενισχύεται λόγω της αχρωμίας του με τη σκιά και το φως, το μαύρο και το άσπρο. Παρατηρείται μία ισορροπία στις σχέσεις αυτές που κάνουν το ασπρόμαυρο φιλμ να είναι το πλέον κατάλληλο για τη συγκεκριμένη ιστορία. Ο εγκλεισμός και η πίεση είναι επίσης ένα πολύ σημαντικό και κυρίαρχο στοιχείο στην ιστορία των δύο ανδρών που ζουν σε ένα σπίτι. Ο ήχος της απειλής του έξω κόσμου (συνεχές βουητό των ανέμων και χτυπήματα των κυμάτων στα βράχια) έρχεται να τροφοδοτήσει την αίσθηση περιορισμού, κάτι που μεταδίδεται άμεσα στο θεατή κατά τη διάρκεια της προβολής. Ο Eggers έχει καταφέρει, κάνοντας μεγάλη έρευνα και δίνοντας μεγάλη έμφαση στις λεπτομέρειες, να δημιουργήσει μία ταινία περίεργη και απόκοσμη, μία ιδιαίτερη παραβολή που δεν θυμίζει τίποτα που έχουν ξαναδεί.

Η έννοια της σιωπής σε αυτή την ταινία σημαίνει πολλά. Η σιωπή και η απουσία λόγου σε αρκετά σημεία δίνει τη δυνατότητα στην εικόνα και τον ήχο να λάμψουν μέσα από το φακό. Τα οπτικοακουστικά ερεθίσματα είναι δυνατά να υποκαταστήσουν το λόγο σε κάποια από τα πιο κύρια σημεία της ταινίας. Από τη δημιουργία αυτή του Eggers δεν λείπουν και οι συμβολισμοί. Σύμβολα όπως ο γλάρος, η γοργόνα και άλλα πολλά, που είναι κινηματογραφικά ευανάγνωστα, εντάσσονται στο creepy κομμάτι αυτού του φιλμ και ενισχύουν την εικονοποιία. Σίγουρα ένα τέτοιο φιλμ θα μπορούσε να θεωρηθεί θρίλερ αλλά κυρίως με την έννοια του ψυχολογικού τρόμου. Πολλαπλοί είναι και οι συμβολισμοί που αφορούν τη σχέση του ανθρώπου με τη θάλασσα, την ίδια τη ζωή, το θάνατο, την απειλή από το άγνωστο. Φυσικά ο σκηνοθέτης για να μας αποφορτίσει έχει προνοήσει εντάσσοντας και χιουμοριστικά στοιχεία με έξυπνο τρόπο. Ο χρόνος και ο τόπος δεν προσδιορίζονται, χάνουν την υπόστασή τους και μεταθέτουν το δράμα αυτών των δύο ανδρών σε κάτι το μεταφυσικό. Σχεδόν Mπεκετικά, είναι σαν να συμβαίνουν όλα κυκλικά, ένας φαύλος κύκλος φτάνοντας στα πλαίσια του ονειρικού με την εφιαλτική έννοια. Τελικά συμβαίνουν όλα αυτά που βλέπουμε και βλέπουν οι χαρακτήρες; Για πόσο καιρό άραγε και που ακριβώς είναι αυτός ο βράχος. 

Υποκριτικά, η επιλογή των δύο πρωταγωνιστών είναι άριστη καθώς ο Dafoe και ο Pattinson γίνονται ένα δίδυμο που παλεύει, συμφιλιώνεται, συγκρούεται και απομακρύνεται το ένα από το άλλο μέσα σε μία σφαίρα που ακροβατεί στα όρια του πραγματικού και του μη πραγματικού. Και οι δύο τους δίνουν δυνατές ερμηνείες, με γλαφυρότητα στα εκφραστικά τους μέσα και με την ερμηνεία τους συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο. Όσο για τον Pattinson, ίσως να έχει δώσει σε αυτή την ταινία μία από τις καλύτερές του ερμηνείες καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του. 

Μία ταινία που είτε θα αρέσει είτε όχι. Πάντως αξίζει της προσοχής σας και θα σας δώσει την ευκαιρία να έρθετε σε επαφή με κάτι αρκετά ποιητικό.

Βαθμολογία: 7,5/10

Μάγδα Σαββινίδου

Μουσική συντάκτρια

back to top

AGENDA

No event in the calendar
July 2020
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

Editorial