#MovieReview: Widows

Women have the power.

Μετά την τεράστια επιτυχία που γνώρισαν τα Hunger (2008), Shame (2011) και 12 Χρόνια Σκλάβος (2013), ο Στιβ ΜακΚουίν επέστρεψε με τις πολυαναμενόμενες  «Χήρες». Μία ταινία που βασίζεται στα δύο επικρατέστερα αμερικάνικα-και μη- κινήματα των τελευταίων χρόνων , που δεν είναι άλλα από τα #MeToo και #BlackLivesMatter, και μία αρκετά επιτυχημένη απόπειρα του σκηνοθέτη να μπει στην ομάδα του σινεμά είδους αποτελούν τον πυρήνα του “Widows”. 

Γράφει η Δανάη Σαραντοπούλου

Μία αποτυχημένη απόπειρα ληστείας, οδηγεί στο θάνατο τον εγκληματία Χάρι Ρόουλινγκς και τους τρεις συνεργάτες του. Η κατάσταση αυτή, φέρνει τη χήρα του, Βερόνικα, αντιμέτωπη με την υποχρέωση να ξεπληρώσει τους λογαριασμούς που ο άνδρας της είχε αφήσει ανοιχτούς: να πληρώσει σ’ έναν υποψήφιο δήμαρχο – γκάνγκστερ τα χρήματα που του χρωστούσε. Με μόνο κληροδότημα το σημειωματάριο του Χάρι και με το χρόνο να μετράει αντίστροφα σε βάρος της, η Βερόνικα αποφασίζει να συσπειρώσει τις υπόλοιπες τρεις χήρες ώστε να θέσουν σε εφαρμογή το τελευταίο σχέδιο του συζύγου της. Η ανταπόκριση των δύο στο κάλεσμα, θα φέρει κοντά τις, άγνωστες μεταξύ τους, Βερόνικα, Άλις και Λίντα, οι οποίες θα συνεργαστούν παρά τις έντονες αμφιβολίες και την ανασφάλεια. Με στόχο να κλέψουν 5 εκατομμύρια ευρώ από το σπίτι του -επίσης, υποψήφιου δημάρχου- Τζακ Μάλιγκαν, οι χήρες θα ακολουθήσουν πιστά το σχέδιο του Χάρι, προκειμένου να πληρώσουν το χρέος και να ορθοποδήσουν οικονομικά.  Μέσα σ’ ένα σύστημα που αποδεικνύεται διεφθαρμένο, για ακόμη μία φορά, η Βερόνικα έρχεται αντιμέτωπη με αποκαλύψεις που δεν περίμενε και προσπαθεί, μαζί με τις υπόλοιπες γυναίκες (που εν καιρώ γίνονται τρεις), να σπάσει τα δεσμά που την πίεζαν όλον αυτό τον καιρό. 

Ο ΜακΚουίν , έχοντας ως πρώτη ύλη τη μίνι σειρά της Λίντα λα Πλάντε, Prime Suspect, σκηνοθετεί ένα καθαρό  heist movie, που θα μπορούσε, βέβαια, να είναι και ένα σύγχρονο φίλμ νουάρ. Δημιουργώντας μία ταινία είδους, ο βραβευμένος σκηνοθέτης περιγράφει, με γλαφυρό τρόπο, τη δομή της αμερικανικής εξουσίας, τη διαπλοκή της, μέσα από πολιτικά πρόσωπα, και τη μορφή που παίρνει ως αστυνομική βία. Με μία και μοναδική ωμή σκηνή, δείχνει τι εστί αμερικανική αστυνομία και γιατί κινήματα σαν το #BlackLivesMatter είναι απαραίτητα και επιβεβαιώνει, για ακόμη μία φορά, το σκηνοθετικό του μεγαλείο.

Μαζί με την Τζίλιαν Φλιν του Gone Girl, πλάθουν γυναικείους χαρακτήρες που συνδυάζουν τα χαρακτηριστικά μίας καθημερινής Αμερικανίδας, μιας Αμερικανίδας καταπιεσμένης από το ανδρικό της περιβάλλον- και όχι μόνο- που διψάει να ελευθερωθεί και να πάρει τη ζωή στα χέρια της, να αποδείξει πως είναι ικανή, ακόμη και αν οι γύρω της  το αμφισβητούν. Και οι τρεις πρωταγωνίστριες ενσαρκώνουν άψογα το ρόλο αυτό. Βαϊόλα Ντέιβις, Μισέλ Ροντρίγκεζ και Ελίζαμπεθ Ντεμπίκι καταπιέζονται, θρηνούν, θυμώνουν και επαναστατούν με αρτιότητα και χωρίς υπερβολές. Το φιλμ, λοιπόν, μετρά αρκετές καλές ερμηνείες, σε μικρούς και μεγάλους ρόλους.

Η ταινία προσπαθεί, στο σύνολό της, να περάσει ένα δυνατό φεμινιστικό μήνυμα, το οποίο, όμως, δεν γίνεται  φανερό εξαρχής αλλά κλιμακώνεται καθ’ όλη τη διάρκειά της. Οι χήρες δεν αντιλαμβάνονται αρχικά, τουλάχιστον έντονα, την καταπίεση και τον περιορισμό. Ωστόσο, όσο περνάει ο χρόνος, και βιώνουν τη μοναξιά καταλαβαίνουν την εξάρτηση της ζωής τους από τους άνδρες τους και τις στερήσεις που έχουν υποστεί εξαιτίας τους.  Ώσπου, στο τέλος ,όπως στις περισσότερες κινηματογραφικές ταινίες, έρχεται η κορύφωση, η λύτρωση και η ανεξαρτησία. 

Παρόλα αυτά, σε ελάχιστα σημεία γίνεται λόγος για γυναικεία αλληλεγγύη και καμία από τις ηρωίδες δε φαίνεται να σκέφτεται ιδιαίτερα την άλλη. Καμία δε δηλώνει πως θέλει να εκδικηθεί για όλες, καμία δε νιώθει αγανάκτηση για τη βία, την ψυχολογική και σωματική, που ασκείται στις υπόλοιπες γυναίκες. Ίσως, αυτή να είναι και η μόνη πικρή αίσθηση που αφήνει αυτό το φιλμ.

Γεμάτες αλληγορίες, εκπλήξεις, μυστήριο, δράση, καταγγελίες και χειραφετητικές τάσεις οι «Χήρες» σίγουρα στέκονται αντάξιες απέναντι στις απαιτήσεις του κοινού και τα, προ προβολής, θετικά σχόλια αλλά θα έφερναν δικαίως και τους Στιβ ΜακΚουίν και Βαϊόλα Ντέιβις, ξανά πίσω στα Όσκαρς. 

Βαθμολογία : 4/5 

 

 

 

 

back to top

marina diamonds 2019 breakroom athens

candlemass 2019 breakroom athens

lara fabian 2019 breakroom athens

deerhunter 2019 breakroom athens

AGENDA

No event in the calendar
December 2019
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31