#MovieReview: Bohemian Rhapsody

We’ll always have somebody to love.

Την Πέμπτη 1 Νοεμβρίου κυκλοφόρησε στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες, το Bohemian Rhapsody, η ταινία - ωδή στην ιστορία μίας από τις σημαντικότερες μπάντες στην ιστορία της ροκ μουσικής, των Queen. Είναι ίσως, μία από τις πιο πολυσυζητημένες και αναμενόμενες βιογραφίες που δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια κι αυτό είναι απολύτως λογικό. Οι απορίες για την παραγωγή πολλές, αλλά η κυριότερη ήταν το ποιός θα μπορούσε να ενσαρκώσει ικανοποιητικά μία τόσο εκκεντρική, περίεργη και ασυνήθιστη περσόνα όπως ήταν ο Φρέντι Μέρκιουρι. Και ο Ράμι Μάλεκ απαντάει στην ερώτηση αυτή με τον καλύτερο τρόπο σε όλη τη διάρκεια της ταινίας και είναι, μάλλον, η μόνη ικανοποιητική απάντηση.

Γράφει η Δανάη Σαραντοπούλου

Το περιεχόμενο της ταινίας είναι γνωστό. Η ιστορία στήνεται γύρω από τη δημιουργία την άνοδο, την πτώση και την αναγέννηση από τις στάχτες των Queen λίγο πριν το τέλος του Φρέντι. Ο σχηματισμός τους στο πάρκινγκ μίας παμπ, οι καινοτόμες δημιουργικές πρακτικές, η ραγδαία άνοδος με περιοδείες και άπειρες ώρες ηχογράφησης, η σύνθεση του "Bohemian Rhapsody" σε μία απομονωμένη αμερικανική παροικία, η συνειδητοποίηση της σεξουαλικής ταυτότητας από το Φρέντι, η τοξική του σχέση με τον παραγωγό Πωλ, η απόσχιση του από την υπόλοιπη μπάντα, η σόλο καριέρα και η εσωτερική παρακμή, η διάγνωση με τον ιό HIV, η επανένωση και τέλος, η θρυλική συναυλία στο Live Aid. Αυτή είναι η ιστορία των Queen ή τουλάχιστον έτσι παρουσιάζεται μέσα από το “Bohemian Rhapsody”. 

Δυστυχώς, όμως, η αποτύπωσή της στη μεγάλη οθόνη δεν είναι τόσο καλή όσο ακούγεται. Η λαμπερή ζωή του Φαρούκ Μπουλσάρα, κατά κόσμον Φρέντι Μέρκιουρι προσφέρει πλούσιο υλικό για σκηνοθετική ευελιξία. Ταυτόχρονα, βέβαια, μπορεί εύκολα να ρουφήξει το σκηνοθέτη  στη δύνη της ποσότητας και η ζωή του Μέρκιουρι να μην προβληθεί όπως θα άρμοζε. Και αυτό συνέβη στους Μπράιαν Σίνγκερ και Ντέξτερ Φλέτσερ. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το φιλμ χρειάστηκε περίπου δύο χρόνια, δύο σκηνοθέτες και αρκετούς ανασχεδιασμούς για να ολοκληρωθεί.

Η ταινία, σε πολλά σημεία, αφήνει χάσματα στην ιστορία και τείνει να ωραιοποιεί την πορεία του συγκροτήματος, δείχνοντας το δρόμο προς τη δόξα στρωμένο με ροδοπέταλα. Η καθημερινή και φιλική σχέση των μελών δεν προβάλλεται ιδιαίτερα στα χρόνια της επιτυχίας ενώ δίνεται μεγαλύτερη βαρύτητα στα χρόνια της κρίσης. Η επιρροή, επίσης, του Μπράιαν Μέι στο σενάριο είναι φανερή μιας και η παρουσίαση των υπόλοιπων χαρακτήρων, σε αντίθεση με εκείνον του Φρέντι Μέρκιουρι, αγγίζει τα όρια της αγιογραφίας. Το βάρος της διάλυσης ρίχνεται αποκλειστικά στον Μέρκιουρι με τους Μέι, Τέιλορ και Ντίκον να μη φέρουν καμία ευθύνη. Επιπλέον, εκτός του τελευταίου αποθεωτικού εικοσαλέπτου στο Live Aid, η ταινία ελλείπεται μουσικής, κάτι που κανένας δεν περιμένει από μία βιογραφία για τον Φρέντι Μέρκιουρι.

Ωστόσο, η ταινία κρύβει στο μανίκι της δύο άσσους, τους οποίους παίζει με ιδιαίτερη δεξιότητα σε όλη τη διάρκειά της. Πρώτο δυνατό χαρτί ο Ράμι Μάλεκ. Ο Μπράιαν Μέι είχε απόλυτο δίκιο όταν χαρακτήρισε τον ηθοποιό «δώρο». Ο Μάλεκ κατάφερε να ενσαρκώσει με άρτιο τρόπο έναν ρόλο-πρόκληση και να διαψεύσει εκείνους που υποστήριζαν πως το Μέρκιουρι πρέπει να υποδυθεί ένας ηθοποιός πιο έμπειρος, που κουβαλάει στην πλάτη του κάτι περισσότερο από μία σειρά. Οι κινήσεις του, οι εκφράσεις του, η ομιλία του, ακόμη και οι σκηνές της απόλυτης ησυχίας δείχνουν πόσο πολύ δούλεψε ο νεαρός ηθοποιός για το αποτέλεσμα που ο θεατής βλέπει στις αίθουσες. 

Ο δεύτερος άσσος πάνω στον οποίο η παραγωγή πατά, είναι η νοσταλγία. Οι φανς του συγκροτήματος που σπεύδουν να δουν την ταινία, νιώθουν και τα 134 λεπτά της- και στο διάλειμμα και μετά το τέλος- μία ανατριχίλα. Η θέαση της ζωής ενός θρύλου, όπως και ήταν ο Φαρούκ Μπουλσάρα, της έμπνευσης και της δημιουργίας ορισμένων από τα πιο σημαντικά κομμάτια της μουσικής βιομηχανίας δεν αφήνουν περιθώριο για γενναιότητες. Το Live Aid ξεκινάει και ο εκάστοτε μουσικόφιλος προσπαθεί να κρατηθεί από το να κλάψει με λυγμούς. Δύσκολα κάποιος μένει ασυγκίνητος και αντικειμενικός απέναντι στο μεγαλείο των Queen. 

Η ταινία θα μπορούσε εύκολα να χαρακτηριστεί ως ένα απλό, μέτριο φιλμ και να μπει στο συρτάρι μαζί με άλλες πολλές κοινότυπες βιογραφίες. Ωστόσο ο Ράμι Μάλεκ και το μεγαλείο -ή η Αυτής Μεγαλειότητα- των Queen σώζουν το καράβι Bohemian Rhapsody από ένα καταστροφικό ναυάγιο. Πως θα μπορούσε άλλωστε κάτι που περιέχει μέσα του το όνομα "Φρέντι Μέρκιουρι" να είναι απλώς μία μετριότητα; 

Βαθμολογία: 3,5/5

back to top

prophets of rage athens 2019 breakroom

off the hook festival athens 2019 breakroom

AGENDA

August 2019
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
30
31