#LiveReport: The Chemical Brothers @ Ταε Κβον Ντο

Όταν η electronica γίνεται installation.

Από την ημέρα που ανακοινώθηκε η συναυλία των Chemical Brothers, διατυμπάνιζα δεξιά κι αριστερά ότι θα είναι «το πάρτι της χρονιάς» κι ας είναι μόλις Σεμπτέμβρης. Η αλήθεια είναι ότι πιθανότατα έπεσα έξω, αλλά δεν θα μπορούσε να συμβεί με πιο ευχάριστο τρόπο.

Γράφει ο Δημήτρης Φαληρέας

Φωτογραφίες: Χριστίνα Αλώσση

Στην “Στοιχειώδη Αισθητική”, ο Ραφαηλίδης μιλάει για «μικρή» και «μεγάλη» τέχνη. Εκτός εισαγωγικών και χωρίς καμία διάθεση να μειώσει βάσει μεγέθους, αναλύει τις προκείμενες που κάνουν την μεγάλη, μεγάλη και την μικρή, μικρή, τα διαφορετικά άγχη που μπορούν να εκφράσουν, την μπαρούφα που ενίοτε κυριεύει την «μεγάλη», αλλά και τα target groups που δύναται να συγκινήσει η καθεμία. Τα παραδείγματά του είναι ο Μπαχ και ο Μπαχ της λαϊκής μουσικής, Τσιτσάνης. Σε μία τέτοια κλίμακα, οι Chemical Brothers πέφτουν εγγύτερα στον αγαπημένο ρεμπέτη, παρά στον Γιόχαν, τον Σεμπάστιαν, τον Μπαχ. Ή τουλάχιστον έτσι πίστευα πριν από αυτή την συναυλία, που μπορεί να μην τους μεγάλωσε σε αυτό τον βαθμό, αλλά ίσως να κατάφερε, με λίγη βοήθεια από κάμποσους τόνους εξοπλισμού, να γεφυρώσει αυτή την θεμελιώδη διαφορά. Όμως θα επανέλθω σε αυτό…

Φτάνοντας στο Ολυμπιακό Κέντρο Ξιφασκίας λίγο πριν τις 9, η απορία που σχηματίστηκε αυτόματα στο μυαλό μου ήταν «μα γιατί δεν γίνονται πιο συχνά λάιβ εδώ;». Εύκολη πρόσβαση (αν προσέξεις το φανάρι μετά την πεζογέφυρα γκουχ - γκουχ), πανέμορφος χώρος που δένει εξαιρετικά με ηλεκτρονική μουσική και δεν παρουσιάζει κανένα πρόβλημα με την ακουστική. Τα sets των Pene vs Lukas the 3rd, αλλά και του James Holroyd που προηγήθηκαν και κλήθηκαν να ζεστάνουν το κοινό, είχαν ένα μάλλον δύσκολο έργο, καθώς η προσέλευση συνεχίστηκε μέχρι την ώρα που βγήκαν τα «χημικά αδέρφια», τα φώτα ήταν ακόμα δυνατά, ενώ οι μουσικές που επέλεξαν κυμαίνονταν σε ήπια ένταση (λογικό) και ο κόσμος δεν φάνηκε να συγκινείται, με εξαίρεση το τελευταίο εικοσάλεπτο, όταν κάποιες παρέες ύψωσαν τις μπίρες τους και ξεκίνησαν να χορεύουν. Ωστόσο, οι ικανότητές τους σε αυτό το πόστο ήταν ολοφάνερες και υπό άλλες συνθήκες, μπορεί να μιλούσαμε για μία εντελώς διαφορετική εμπειρία.

Οι Chemical Brothers ανέβηκαν στην σκηνή χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση, υπό ένα δυνατό χειροκρότημα ξεκίνησαν με την άκρως εθιστική μπασογραμμή του “Go”, έριξαν στο καπάκι το “Do It Again” και “Free Yourself” και το πάρτι είχε ξεκινήσει για τα καλά. Χορός, αγαπημένα τραγούδια από τα σχεδόν 30 χρόνια δισκογραφίας των πρωτοπόρων του big beat, αστραφτερά φώτα και φουτουριστικά λέιζερ που θα έκαναν κι εμάς να πουλήσουμε την γη μας για «κάτι που γυαλίζει όμορφα» και οπτικά εφέ στην δεκαπεντάμετρη οθόνη πίσω από τους Rowlands και Simons που ήδη είχαν αρχίσει να κλέβουν την παράσταση και να δημιουργούν το ολιστικό -και απίστευτο- show που μας είχαν υποσχεθεί. Η βραδιά συνεχίστηκε σε ανάλογο κλίμα, με την ένταση να αυξομειώνεται συχνά, here we go με πρώτη σκηνή χαμούλη το “Hey Boy, Hey Girl” και να μην ακολουθεί μια γραμμική ροή κλιμάκωσης και τα οπτικά εφέ να γίνονται ολοένα και πιο εντυπωσιακά.

Δυνατά γραφικά και cgi, πανέμορφα σκετσάκια επί οθόνης με εξαιρετικές χορογραφίες, κοστούμια κι ακόμα ισχυρότερη εμφάνιση από τους επιλεγμένους, δομούν ένα υπερθέαμα που δεν περιγράφεται. Κι αν κάτι τέτοιο γίνεται, συγγνώμη, μα δεν ξέρω τις λέξεις.

Κάπου εκεί παίζουν το “Swoon” και το show άρχισε να μετατρέπεται σε εμπειρία. Δυο φιγούρες σαν νεφελώματα μέσα σε ένα background που μοιάζει σαν να είναι φτιαγμένο από την στόφα που γεννιούνται τα όνειρα. Ένα κόκκινο αγόρι που κυνηγάει ένα πράσινο κορίτσι, μα ποτέ δεν το φτάνει και πέφτει σε ένα απροσδιόριστο γαλάζιο κενό στο οποίο συνεχίζει να κολυμπάει για να την αγγίξει.

“…Just remember to fall in love...”

Ο στίχος σε επανάληψη, σε μια γλυκιά μελωδία που ακούγεται σαν τους Air με στεροειδή και δεν αλλάζει πριν την φιλήσει κι ενωθούν οι μορφές τους σε ένα εκτυφλωτικό, ζεστό φως. Ασυναίσθητο χαμόγελο κι ένα ακόμα πιο αυθόρμητο «Θεέ μου, ήταν πανέμορφο» για την πιο κλασική ιστορία έρωτα, που ειπώθηκε με τον πιο ωραίο τρόπο.

Επιστροφή στην κανονικότητα των Chemical, το εργοστάσιο χιτ και ακόμα πιο ακραίων visuals. “Star Guitar” σε mash-up με το “Temptation” των New Order, “Escape Velocity” με μια γιγάντια και φλεγόμενη πριμιτιβιστική μάσκα -που φαντάζομαι ότι τροφοδότησε απλόχερα με εφιάλτες τους τυχόν κουμπωμένους στο κοινό, “Under the Influence” όπου εμφανίστηκαν δυο πεντάμετρα μεταλλικά ρομπότ, “Galvanize” και την εφηβεία μας να παρελαύνει μπροστά από τα μάτια μας και να προκαλεί για έναν ακόμα μεγαλύτερο χαμούλη, “C-H-E-M-I-C-A-L” και “Block Rockin’ Beats” για να κλείσει το σετ με την μυρωδιά του ιδρώτα και της χυμένης μπίρας.

Περίπου τρία λεπτά χειροκροτήματος και ουρλιαχτών ήταν αρκετά για να γυρίσουν στην σκηνή τον Tom και τον Ed και να αποχαιρετίσουν με τον πλέον φαντασμαγορικό τρόπο. “The Private Psychedelic Reel”. Στην οθόνη εναλλάσσονται με νωχελικό τρόπο μεσαιωνικά βιτρό με σκηνές από τον βίο και την σταύρωση του Ιησού, απεικονίσεις της κόλασης και λοιπές χριστιανικές αφηγήσεις κι ενόσω προσπαθούμε να καταλάβουμε αν η σειρά τους κυοφορεί μια ιστορία, έρχονται τα ντραμς για να μας λύσουν την απορία. Τα ίδια βιτρό αρχίζουν να εναλλάσσονται στον ρυθμό του μπιτ και δημιουργούν εικόνες τόσο δυνατές που προκαλούν δέος και σχεδόν σε στέλνουν μισό βήμα πίσω. Φουτουριστικό noise μισόλεπτο σόλο σε απροσδιόριστο όργανο και αντίο χωρίς να έχει ειπωθεί λέξη σε μια νύχτα που θα μνημονεύεται για χρόνια.

Η αλήθεια είναι πως -όπως είπα και παραπάνω- δύσκολα μπορεί να περιγραφεί με λόγια αυτή η εμπειρία. Και δυστυχώς, ούτε οι φωτογραφίες, ούτε τα βίντεο μπορούν με ακρίβεια να μεταδώσουν τον παλμό και την εμπειρία αυτού του show και προτείνω ανεπιφύλακτα να τους δείτε τους Chemical Brothers όπου τους πετύχετε. Βέβαια, έπασχε κι αυτό την «παθογένεια» που έχουν όλα τα ηλεκτρονικά λάιβ κι έχει να κάνει με το on stage remix. Ένα λάιβ δεν μπορεί να έχει απλά ηχογραφημένα τραγούδια που θα αλλάζουν με το play, αλλιώς δεν έχει νόημα, άρα οι καλλιτέχνες πρέπει να ρεμιξάρουν εκείνη την ώρα, με αποτέλεσμα τα τραγούδια να μην ακούγονται ακριβώς όπως οι studio εκδοχές τους -λογικό. Αυτό ήταν περισσότερο προφανές στο “Go” και το “Galvanize”, από τα οποία όμως προέκυψαν ενδιαφέροντα ρεμίξ, διατηρώντας παράλληλα τον αρχικό χαρακτήρα τους, ακόμα κι αν αρχικά φάνηκε να χάνουν σε σημεία. Ωστόσο, το μόνο που θα μπορούσε να καταλογιστεί και ακούστηκε από αρκετό κόσμο, έχει να κάνει με την κλιμάκωση ορισμένων τραγουδιών, που ενώ έχτιζαν εξαιρετικά, δεν είχαν το αντίστοιχο breakdown που θα οδηγούσε στον (εξτρά) χαμούλη. Βάζοντας τα όμως στην ζυγαριά και δεδομένου ότι δεν μειώθηκε σε κάποιον βαθμό η εμπειρία, μάλλον περιορίζεται στην γκρίνια για την γκρίνια.

Για να επιστρέψω λοιπόν στον Ραφαηλίδη και το σημείο συνάντησης της «μικρής» και της «μεγάλης» τέχνης (και για να κλείσω το ραπόρτο κάποια στιγμή), το κλειδί ήταν το σημείο που το show έγινε performance art. Μια συναυλία των Chemical, αφενός δεν υστερεί σε τίποτα από ένα installation «υψηλής τέχνης» από αισθητικής άποψης ή ολότητας ή θεωρητικοποίησης (χάρη στη δουλειά του visual artist τους, Adam Smith), αφετέρου προσέφερε μια εμπειρία πολύ ανώτερη από αυτή που μπορεί να δώσει ένα τυπικό μεγάλο συγκρότημα ή dj και αυτό δεν έχει να κάνει με τα τραγούδια ή το κοινό ή οποιουσδήποτε όρους με τους οποίους εξετάζουμε συνήθως τα λάιβ, αλλά με την ενδοσυμπάθεια και το ωμό συναίσθημα και δέος που προκάλεσε η εμφάνιση. Και το σημείο συνάντησης δεν είναι άλλο από τα «μικρά» κίνητρα που μας οδήγησαν στο Ολυμπιακό Κέντρο Ξιφασκίας και το πώς σε μιάμιση ώρα μετατράπηκαν σε εκφάνσεις των πιο «μεγάλων» στοιχείων της σύγχρονης (και όχι μόνο) Τέχνης. Ή εναλλακτικά, πήγαμε για να κοπανηθούμε και φύγαμε με κομμάτια της ψυχής μας προβεβλημένα πάνω σε αντικείμενα. Αυτό όμως είναι ιστορία για μια άλλη φορά…

“Hold Tight Αθήνα”

  • chemical brothers-1
  • chemical brothers-2
  • chemical brothers-3
  • chemical brothers-4
  • chemical brothers-5
  • chemical brothers-6
  • chemical brothers-7
  • chemical brothers-8

Δημήτρης Φαληρέας

Αρχισυντάκτης

back to top

Comments

release athens iggy pop breakroom

AGENDA

No event in the calendar
January 2019
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31