#LiveReport: Rockwave Festival Days 2-3

Heavy Metal σεισμός!

Ημέρα 1η (19/7): Το ίδιο το μέταλ!

Πέμπτη 19 Ιουλίου, η μέρα που ξεκινάει το πιο καυτό metal διήμερο. Βρισκόμαστε μακριά από την ανυπόφορη φασαρία και ζέστη της Αθήνας σε ένα τεράστιο χώρο μέσα στην φύση και στα δέντρα, κρατώντας το τυχερό χαρτάκι που μας επιτρέπει να εισέλθουμε στον χώρο διεξαγωγής των συναυλιών. Είναι σημαντικό να τονίσουμε την άρτια σχέση λειτουργικότητας και ομορφιάς που παρουσίαζε ο χώρος γιατί ακόμη και τα μέρη από μπορούσες να προμηθευτείς τα απαραίτητα για την συναυλία (νερό, αναψυκτικά, φαγητό κ.α.) ήταν απολύτως οργανωμένα και ταίριαζαν με την αισθητική του χώρου.

Γράφει η Αθανασία Χρυσανθοπούλου
Φωτογραφίες: Χριστίνα Αλώσση

Τέρμα όμως με τις πολλές αναλύσεις περι εικόνας, παίρνουμε την δροσερή μπύρα μας και πάμε να ακούσουμε στο Vibe Stage τους Jacks Full. Αθηναίοι hard rockers με διάθεση για έξαλλα riffs, με τρέλα και ενθουσιασμό. Δυναμικό setlist με κομμάτια από τον δεύτερο τους δίσκο που θα κυκλοφορήσει σε λίγο καιρό και μια δεμένη παρέα πάνω στην σκηνή συμπλήρωναν τέλεια αυτό το καυτό καλοκαιρινό μεσημέρι. Περίμενα βέβαια να τελειώσουν το live τους με το αγαπημένο μου “Circus” αλλά πριν προλάβω να το σκεφτώ καλύτερα ανέβηκαν στην σκηνή Null ‘O’ Zero.

Με δυναμική που απέπνεε την φράση, “Τέρμα τα αστεία, απόψε θα ακούσουμε metal” εμφανίσθηκαν στην σκηνή και μας χάρισαν τα riff και τις κραυγές τους με την ένταση να ανεβαίνει στα ύψη. Αγαπημένο κομμάτι το “Unleashed By Fire” που στηρίζεται σε κλασικές γραμμές της metal και είναι άξιο εκτίμησης.  Στις 13 Ιουλίου κυκλοφόρησαν τον 2ο δίσκο τους με τίτλο “Instructions to Dominate” το οποίο προβλέπεται να γίνει το αγαπημένο του κοινού.

Σειρά έχουν οι Foray Between Ocean, μια πενταμελής μπάντα με βαριές κιθάρες, έντονα φωνητικά ξεσπάσματα αλλά και χορωδιακά διαλείμματα, σχημάτισαν ένα αρκετά ενδιαφέρον set το οποίο ικανοποίησε απόλυτα τους φίλους του death metal αλλά και αυτούς που ήθελαν να πειραματιστούν σε αυτό το είδος μουσικής. Αναμφίβολα μια πολύ θετική εμφάνιση που εστίασε στο πρώτο τους δίσκο, "Depression Neverending", το οποίο κυκλοφόρησαν το 2016.

Η μεγάλη σκηνή έχει γεμίσει ήδη από τους φανατικούς οπαδούς των Accept έτοιμοι να αναφωνήσουν για τον δικό τους Wolf. Η θρυλική γερμανική πεντάδα μπήκε στην σκηνή πατώντας τέρμα γκάζι με το "Die by the Sword" και η ενέργεια ανέβηκε αμείλικτη καθώς οι headbangers της πρώτης γραμμής είχαν αναλάβει δράση. Ο σπουδαίος frontman Mark Tonillo εκτέλεσε άψογα κάθε νότα με την εκρηκτική επιμεταλλωμένη φωνή του. Υπήρξε ελάχιστη λεκτική αλληλεπίδραση με το πλήθος, χωρίς να αφήσουν ποτέ την ευκαιρία να σπάσει ο δυναμικός ρυθμός που είχαν δημιουργήσει. Το λαμπερό μπάσο του Peter Batles συμπλήρωνε ιδανικά τους ρυθμούς της κιθάρας του Hoffman και αυτό γινόταν αισθητό στα σόλο που είχαν μεταξύ τους. Φυσικά, δεν μπορώ να μην μιλήσω για τα τύμπανα του Christopher Williams που πίστευα πως χτυπούσαν στον ίδιο ρυθμό με την καρδιά μου εκείνη την στιγμή. Μάλλον αυτό το έντονο χτύπημα της καρδιάς σου ευθύνεται για τα τρελά mosh pit που γίνονται συναυλίες τους. Γενικά φίλε αναγνώστη άκου Accept να δεις τι θα πει heavy metal.

Το μάθημα της ιστορίας της metal μουσικής συνεχίζεται με τους Saxon, τους πατέρες της heavy metal. O Biff και η παρέα του αποτελούν σκληρά βρετανικά μέταλλα με φανατικό κοινό που τους ακολουθεί από το 1977 αν σκεφτεί κανείς πως έχουν πουλήσει πάνω απο 23 εκατομμύρια άλμπουμ σε όλο τον κόσμο. Ο ήλιος έχει αρχίσει να πέφτει και τώρα αυτό που κυκλώνει την σκηνή είναι η ιπποτική ενδυμασία και η φωνή του Biff Byford μπαίνοντας δυναμικά με το νέο τους κομμάτι "Thunderbolt" που ακολουθείται γρήγορα από το "Sacrifice". Το setlist περιλάμβανε παλιές και νέες διαδρομές και φυσικά μέσα σ’αυτές δεν μπορούσε να λείπει το αγαπημένο του ελληνικού κοινού, “Ride Like The Wind”, υπενθυμίζοντας σε όλους εμάς πόσο cool και rock τυπάκια αισθανθήκαμε όταν το πρωτοακούσαμε. Με το θάνατο του Lemmy και τελικά των  Motörhead, υπάρχει ένα τεράστιο κενό στην κλασική σκηνή heavy metal που δεν θα γεμίσει ποτέ και αυτό οι Saxon το γνωρίζουν και με σεβασμό αφιέρωσαν το ‘They Played Rock and Roll’  στον μοναδικό μας Lemmy. Ευχαριστούμε Saxon.

To πλήθος αρχίζει να μετακινείται προς την μικρή σκηνή που σε λίγα λεπτά θα εμφανιστούν οι Sabaton, τα αγαπημένα παιδιά της metal στην Ευρώπη. Βέβαια, υπάρχουν και κάποιοι που πιάνουν ήδη θέση για τους Judas Priest, και εκτιμώ και σέβομαι αυτήν την κίνηση γιατί εκεί φαίνεται ο σωστός fun της μπάντας. Καλωσορίζουμε λοιπόν, τα πελώρια σουηδικά ηλεκτρικά μέταλλα. Πιστεύω για τους Sabaton η συναυλία είναι μια μάχη στην οποία αυτοί είναι οι στρατιώτες καθώς φορούσαν όλοι ταιριαστά καμουφλάζ παντελόνια, ο τραγουδιστής Joakim Brodén ένα αλεξίσφαιρο γιλέκο και τα τύμπανα εμφανίστηκαν μέσα σ’ ένα tank. Με το πληθωρικό αυτό σκηνικό η συναυλία ξεκινάει με την οθόνη να γεμίζει βόμβες που εκρήγνυνται. Το κοινό μετατρέπεται σε φανατικούς οπαδούς με κραυγές που πλαισιώνουν κομμάτια όπως το “Swedish Pagans” ή το “Sparta” με τον Brodén να παίρνει το όπλο του (κιθάρα) και να εκτελεί ένα ένα τα αγαπημένα τραγούδια του πλήθους. Είναι από τα πιο εμπορικά συγκροτήματα αυτή την στιγμή στην metal σκηνή, αλλά εγώ επιμένω πως εκτός από τον κλασσικό metal αναμφίβολα παίξιμο τους δεν μου έχουν δώσει κάτι άλλο που θα μου προκαλέσει ενθουσιασμό. Ποιος νοιάζεται όμως για τέτοιες σκέψεις σε 3 λεπτά πρέπει να τρέξω να προλάβω θέση για τους Judas.

Έχω ήδη ανατριχιάσει, μα πρέπει να συγκρατηθώ, αν κάνω από τώρα έτσι αύριο στους Maiden τί θα κάνω; Σκέψεις πολλές, αμήχανες κινήσεις, αλλά η λύτρωση είναι εδώ με το πρόσφατο “Firepower” οι Judas Priest είναι εδώ κλείνουν στόματα γιατί αποδεικνύουν πως δεν είναι τυχαίο να είσαι 50 χρόνια συγκρότημα. Τρία τραγούδια στην σειρά "Grinder", "Sinner" και "The Ripper" αντιπροσωπεύουν την ιστορία αυτών των ανθρώπων και τα παίζουν τώρα μπροστά μας. Ακολούθησαν, το "Turbo Lover" και το "Angel"  που έδωσαν στον Halford την ευκαιρία να πιάσει την ανάσα του γιατί είχε έρθει η ώρα για τη μοτοσικλέτα και το "Hell Bent For Leather". Νιώθω πιο rock από ποτέ. Τελικά τελείωσαν το κύριο σετ με το “Painkiller” και η φωνή του Halford πάρα τα 65 του χρόνια ήταν σαν κρύο μέταλλο. Το αποκορύφωμα αυτής της νύχτας ήταν το συγκινητικό αφιέρωμα στον Glenn Tipton. Παρ’όλα αυτά ο Andy Sneap καλύπτει με σεβασμό την παρουσία του Tipton προσθέτοντας μια ενθουσιώδη σκηνική παρουσία. Φυσικά, δεν μπορώ να μην μιλήσω για το Rockstar Richie Faulkner κιθαρίστα των Judas με την τρελή αλληλεπίδραση με το κοινό. Είναι οι Judas Priest, τους είδαμε το 2018 στο Rockwave Festival και εξακολουθούν να μας παραδίδουν απλόχερα τα metal αγαθά τους. They will be return!

Ημέρα 2η (20/7): Δεν παίζουν heavy metal oι Iron Maiden, το heavy metal παίζει Iron Maiden.

Έφθασε η μεγαλή μέρα, πριν ακόμη το καταλάβω πως ξημέρωσε είχα βρεθεί πάλι στο Terra Vibe. Εξοικειωμένη πλέον με το χώρο, πράττω τα απαραίτητα και είμαι έτοιμη για το δεύτερο metal κύμα.

Γράφει η Αθανασία Χρυσανθοπούλου
Φωτογραφίες: Χριστίνα Αλώσση

Rollin’ Dice στην σκηνή και ξεκινάμε δυναμικά. Καυτός ήλιος και από κάτω εμείς να λιώνουμε με blues rock ρυθμούς με αισθητική 70s να πλανάται στο χώρο. Επικεντρώθηκαν στο πρώτο τους άλμπουμ, “Way to the Sun” που κυκλοφόρησε το 2017 και έγινε αρκετά γνωστό στον κόσμο αφού σε προηγούμενο live διανεμόταν δωρεάν. Ένα συγκρότημα άξιο εκτίμησης που περιμένουμε πολλά από αυτούς στο μέλλον.

Προχωράμε στους W.E.B., ένα dark black death metal συγκρότημα από την Αθήνα. Οι ίδιοι δηλώνουν πως η μουσική τους εκφράζει το σκοτάδι, το θάνατο μέσω της αδρεναλίνης και της ποίησης. Οι W.E.B. είναι εδώ για να σας πάρουν μαζί τους στην metal εκδρομή μέσα στην νύχτα που τόσο αγαπούν. Η αλήθεια είναι πως ο κόσμος του death metal κινείται με τους δικούς του ρυθμούς και είναι μια συχνότητα που εγώ δεν μπορώ να την πιάσω. Παρ’όλα αυτά οι φίλοι του είδους έχουν ήδη επιβιβαστεί στο βανάκι του συγκροτήματος.

Δεν θα σας το κρύψω, οι Monumentστο TerraStageμου φάνηκαν η χαρά της ζωής αμέσως μετά. Γεμάτη ενέργεια και ζήλο στο παίξιμο τους ήρθαν και αρχίσε το χώμα να προετοιμάζεται για την δύση του ηλίου. OPeterElis, από τα Κάτω Πατησιά που πριν λίγα χρόνια παρακολουθούσε το RockwaveFestivalαπό την θέση μας όπως μας δήλωσε έφυγε από την Ελλάδα για να πάει στο Λονδίνο και να χτίσει την μπάντα του και όπως αποδείχθηκε έπραξε λαμπρά. Φιγούρες βγαλμένες από τα 80sκαι αγνή metalμουσική είναι τα συστατικά ενός καλoύ live.

Συνεχίζουμε με τους The Raven Age, συγκρότημα από το Λονδίνο με πάνω απο 250 live εμφανίσεις στο ενεργητικό τους μαζί με ονόματα όπως ANTHRAX, GOJIRA, MASTODON, GHOST, IRON MAIDEN και TREMONTI. Ο ένας κιθαρίστας εκ των δύο, είναι ο George Harris γιος του μπασίστα των Iron Maiden, Steve Harris. Παρ' όλ' αυτά, αυτός που έκλεβε την παράσταση ήταν ο Matt James με τα δουλεμένα φωνητικά του αλλά και την αλληλεπίδραση με το κοινό.

Η ζέστη έχει αρχίσει και απομακρύνεται, ο Mark Tremonti εισέρχεται στο Terra Stage και ήδη κάποιες παρέες τρέχουν για να προλάβουν καλή θέση. Λατρεμένα μελωδικά φωνητικά ενσωματώνονται άψογα με την φρενίτιδα των riffs της κιθάρας και  μας υπενθυμίζουν πως στην σκηνή βρίσκονται οι Tremonti.  Έχουν μόλις κυκλοφορήσει το album “A Dying Machine” από το οποίο έπαιξαν μόνο το “Throw Them To The Lions”, το οποίο παρουσιάζει ένα παραμορφωμένο riff με τον ήχο της κιθάρας να γίνεται πιο crunchy προσθέτοντας μια επιπλέον επιθετικότητα στο κομμάτι. Σε γενικές γραμμές αποτέλεσε μια γεμάτη ενέργεια συναυλία με τους Tremonti να κατακτούν επιπλέον έδαφος στο εγχώριο κοινό. 

Η ώρα είναι 8 μ.μ. , είμαστε όλοι έτοιμοι για την πρώτη εμφάνιση των Volbeat στην χώρα μας. H ευφορία είναι σχηματισμένη στα πρόσωπά μας καθώς το riff χτυπάει στον ρυθμό του “The Devil’s Bleeding Crown” . Σε λίγα λεπτά το κοινό μετατρέπεται σε μια ακανόνιστη μάζα, γροθιές, σπρωξίματα, και εκρήξεις χαρακτηρίζουν την εμφάνισή τους. Το Rock n roll είχε πάντα τους επικριτές του διότι νόμιζαν πως αποτελεί την μουσική του διαβόλου λόγω των ακραίων ξεσπασμάτων του κοινού όταν ο Bill Haley και οι Comets τραγουδούσαν "Rock Around the Clock" ή όταν τα κορίτσια λιποθυμούσαν στην θέα του Elvis. Αυτό που οι άνθρωποι δεν κατανοούσαν είναι πως το rock και αργότερα το heavy metal έκαναν το κοινό να νιώθει και να θέλει να εκφράσει τα συναισθήματά του. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελούν οι Volbeat που το μείγμα της rockabilly / heavy metal μουσικής τους έχει μαγέψει το κοινό από το 2001 που σχηματίστηκαν στην Δανία. Με έμπνευση ονόματα όπως Elvis Presley και Slayer έχουν πάρει την ουσία του rock n roll και το προσφέρουν στην καθαρή και διασκεδαστική μορφή του. Τα φωνητικά του Poulsen άψογα έρχονται να προστεθούν ιδανικά στα κιθαριστικά σόλο του Rob Caggiano. Γενικά, είναι μια μπάντα πυρκαγιά που ελπίζουμε να την ξαναδούμε όσο πιο σύντομα γίνεται.  Το μόνο σίγουρο είναι πως μας συμπάθησαν.

Η νύχτα έχει απλωθεί για τα καλά, το φεγγαρί στέκεται ακριβώς απέναντι από την μεγαλή σκηνή σαν να περιμένει κι αυτό μαζί μας την εμφανισή τους. Το συναίσθημα είναι ακριβώς σαν να περιμένεις να δεις τον πρώτο σου έρωτα μετά από χρόνια. Οι κόρες των ματιών διαστέλλονται γι’ αυτούς που σε έκαναν να αγαπήσεις την μουσική, που ξενυχτάς, που θυμώνεις και που γελάς μαζί τους. Οι Iron Maiden δεν παίζουν απλά heavy metal, το heavy metal παίζει Iron Maiden. Tο “Doctor Doctor” είναι στα αυτιά μας, 35.000 κόσμος δεχεται τους αγγέλους της ροκ μουσικής. Και όντως, οι πιλότοι του πολεμικού αεροσκάφους προσγειώνονται με το "Aces High" και συνεχίζουν με το "Where Eagles Dare". Ολο το setlist μας απογείωσε ειδικά στο σημείο που έπαιξαν το “Fear Of The Dark” μαζί με το “The Number Of The Beast” είδαμε την εφηβεία να περνάει μπροστά από τα μάτια μας και ένα στάδιο είχε σηκωθεί όρθιο. Μόνο ευγνωμοσύνη για τον Bruce Dickinson που μας προσφέρει την κοφτερή φωνή του και που μαγεύει ακόμη και αυτούς που δεν είναι λάτρεις του είδους. Ένας μεγάλος δημιουργός εκείνη την νυχτά μέσα από την μουσική του και την φωνή του έδωσε ένα μύνημα μαζί με όλους εμάς ενάντια στον πόλεμο. "Freedom, against Nazis", αναφώνησε πριν το “The Clansman” και η συγκίνηση ήταν ευδιάκριτη στα μάτια των περισσότερων. Ατσάλινοι και άριστοι επαγγελματίες αποδεικνύουν κάθε φορά πως είναι το νούμερο ένα συγκρότημα. Οι Iron Maiden δεν είχαν ποτέ ιδιαίτερη ραδιοφωνική υποστήριξη αλλά κάθε φορά που κάνουν μια εμφάνιση γεμίζουν γήπεδα και στάδια, γι΄αυτό και έχουν κερδίσει το σεβασμό όλων. Ήταν ένα σόου στο οποίο σκηνικά και μουσική ολοκλήρωναν ένα τοπίο που έμοιαζε με cinema και θα δούμε λίγες φορές στην ζωή μας. Τέλος, οι περισσότεροι προσγειωθήκαμε στην πραγματικότητα λόγω της δυσκολίας εξόδου από το φεστιβάλ εκτός από μερικούς ρομαντικούς σαν κι εμένα που λέγαμε “ Ποιος νοιάζεται μωρε; Μόλις είδαμε MAIDEN”.

Setlists

Iron Maiden:

1.Aces High

2.Where Eagles Dare

3.2 Minutes To Midnight

4.The Clansman

5.The Trooper

6.Revelations

7.For The Greater Good Of God

8.The Wicker Man

9.Sign Of The Cross

10.Flight Of Icarus

11.Fear Of The Dark

12.The Number Of The Beast

13.Iron Maiden

14.The Evil That Men Do

15.Hallowed Be Thy Name

16.Run To The Hills

 

Judas Priest:

1.Firepower

2.Grinder

3.Sinner

4.The Ripper

5.Lightning Strike

6.Bloodstone

7.Saints In Hell

8.Turbo Lover

9.Prelude

10.Tyrant

11.Night Comes Down

12.Freewheel Burning

13.Guardians

14.Rising From Ruins

15.You've Got Another Thing Comin'

16.Hell Bent For Leather

17.Painkiller

18.Metal Gods

19.Breaking The Law

20.Living After Midnight

 

Volbeat:

he Devil’s Bleeding Crown / 

2.Heaven Nor Hell/A Warrior’s Call/I Only Want To Be With You 

3.Lola Montez 

4.The Lonesome Rider 

5.Sad Man’s Tongue 

6.Dead But Rising

7.For Evigt 

8.16 Dollars

9.Seal The Deal 

10.Let It Burn 

11.Doc Holiday 

12.Black Rose 

13.Fallen 

14.Still Counting

 

Sabaton:

1.Ghost Division 

2.Winged Hussars

3.Blood Of Bannockburn

4.Swedish Pagans 

5.Carolus Rex

6.The Last Stand

7.Into The Fire

8.Sparta

9.Resist And Bite

10.Night Witches

11.Primo Victoria

12.Coat Of Arms

13.Shiroyama 

14.To Hell And Back

 

Saxon:

1.Thunderbolt 

2.Sacrifice

3.Motorcycle Man

4.Strong Arm Of The Law

5.Battering Ram 

6.Power And The glory

7.The Secret Of Flight

8.Ride Like The Wind

9.They Played Rock And Roll

10.Crusader

11.Princess Of The Night

12.Heavy Metal Thunder

13.Wheels Of Steel

14.Denim And Leather

 

Accept:

1.Die by the Sword

2.Restless and Wild

3.Pandemic

4.Koolaid

5.Princess of the Dawn

6.Up to the Limit

7.Analog Man

8.Metal Heart

9.Teutonic Terror

10.Fast as a Shark

11.Balls to the Wall

12.I’m a Rebel

13.Burning

 

Tremonti:

1.Another Heart

2.You Waste Your Time

3.My Last Mistake

4.So Your Afraid

5.Catching Fire

6.Flying Monkeys

7.Radical Change

8.Things I’ve Seen

9.Throw Them To The Lions

10.A Dying Machine

11.Cauterize

12.I Wish You Well

 

 

back to top

Comments

release athens alice in chains breakroom

release athens cypress hill dub fx breakroom

release athens slayer rotting christ breakroom

lamb of god athens breakroom

AGENDA

June 2019
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29

Editorial