#LiveReport: Slowdive @ Fuzz Live Music Club

Άνευ όρων παράδοση σε ένα εκστατικό limerence.

Είναι λίγο αστείο πώς, ενώ έχουν περάσει πάνω από δύο δεκαετίες από τότε που γνώρισε την παρακμή της, εκθρονίστηκε από την σαρωτική Britpop και φαινομενικά πέθανε, η shoegaze σκηνή των ‘80s και ‘90s επανέρχεται στο προσκήνιο ολοένα και πιο δυναμικά, αψηφώντας τους δαρβινικούς κανόνες της μουσικής. Οι Slowdive, εμβληματικοί εκπρόσωποι της scene that celebrates itself, επισκέφθηκαν για άλλη μία φορά τη χώρα που ενέπνευσε μία διάσημη φάρσα των The Jerky Boys που με τη σειρά της ενέπνευσε τον τίτλο του δεύτερου δίσκου τους, και σε ένα ονειρικό μυστήριο απέδειξαν ότι όχι απλώς γιορτάζουν το μουσικό είδος που πρεσβεύουν αλλά απολαμβάνουν και την επάνοδό τους περισσότερο από τις αναμνήσεις μίας πρόωρα κομμένης πορείας.

Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκας

Φωτογραφίες: Δημήτρης Δημόπουλος

Η dream pop δεν πέθανε γιατί έπαψε να επιτελεί τους σκοπούς για τους οποίους λατρεύτηκε, αλλά γιατί άνθισε σε μία μουσικά οργασμική περίοδο, στην οποία αναπόφευκτα επικράτησαν εκείνα τα genres που τράβηξαν περισσότερο την προσοχή. Αυτή η εξέλιξη, βέβαια, άφησε τους μουσικούς που τίμησαν τη σκηνή αυτή ακόρεστους δημιουργικά και διψασμένους για ανταπόκριση σε όσα πολλά είχαν ακόμη να παίξουν και να τραγουδήσουν. Έτσι, και το άλλοτε ντροπαλό παρεάκι από το Reading έκανε το comeback του το 2014, έκπληκτο αγαπήθηκε περισσότερο από ποτέ, και έκτοτε μας θυμήθηκε χτες για δεύτερη φορά.

Βέβαια, το shoegazing είναι από εκείνα τα μουσικά είδη που γεμίζουν την ατμόσφαιρα με μουσικά χρώματα. Έτσι, σε μία τέτοια συναυλία, όσο πιο ανοικτός είναι ο χώρος, τόσο γρηγορότερα εξανεμίζεται η ψυχεδέλεια, τόσο λιγότερα συναισθήματα διεγείρονται, τόσο ευκολότερα το event μετατρέπεται σε μία performance που τραβάει τα βλέμματα γι’ αυτό που—σε ένα παράλληλο βουβό σύμπαν—είναι: ένα τσούρμο τύποι που, συγκεντρωμένοι στο μέσο αντί για τον σκοπό, παλεύουν μάταια να σε φέρουν σε οργασμό, χαζεύοντας τα πόδια τους. Αυτός είναι και ο λόγος που η εμφάνισή τους στο περσινό Release Athens Festival και σε μία ορθάνοικτη Πλατεία Νερού, τουλάχιστον συγκριτικά, πέρασε και δεν ακούμπησε. Τότε, βέβαια, έδιναν τη σκυτάλη στους πολύ πιο έμπειρους, χαμαιλέοντες της πάλαι ποτέ shoegaze και νυν ψυχεδελικής σκηνής, Brian Jonestown Massacre και στο μαγικό πλάσμα που ακούει στο όνομα PJ Harvey.

Το Σάββατο που μας πέρασε, τα πράγματα ήταν τελείως διαφορετικά: στο Fuzz, οι Slowdive βρήκαν το ιδανικό stage για να ξεδιπλώσουν το οπλοστάσιό τους και ένα εξαιρετικά θερμό κοινό που δε σταμάτησε να τους απολαμβάνει και να επιστρέφει την αγάπη. Παρά την ελαφρώς αποπνικτική ατμόσφαιρα που συνέθεταν η υγρασία και η υψηλή θερμοκρασία εντός του venue καθώς και το στολισμένο φλαμίνγκο στα πλήκτρα της Rachel, ο ήχος ήταν εκπληκτικά αψεγάδιαστος, και οι Slowdive κατάφεραν να βγάλουν προσεκτικά από τις σκονισμένες αποσκευές τους δέκα από τις σπουδαιότερες δικές τους επιτυχίες. Ανάμεσα σ’ αυτές, προσωπικά ξεχώρισα περισσότερο τα κομμάτια από το Souvlaki, με “Souvlaki Space Station” και “When the Sun Hits” να αποθεώνονται από ένα κοινό σε κατάσταση μέθης, και τα αξεπέραστα “Dagger” και “40 Days” να κλείνουν το encore της εμφάνισής τους.

Πέραν της ασφάλειας με την οποία ερμήνευσαν λατρεμένους ήχους από την αγαπημένη δεκαετία της μουσικής μας καλλιέργειας, περιορίστηκαν σε μία πολύ διακριτική διαφήμιση του τελευταίου και ομώνυμου (και πολύ ενδιαφέροντος) φετινού δίσκου τους, Slowdive, ερμηνεύοντας μόλις τέσσερα τραγούδια από αυτόν. Στο τέλος της «κανονικής» διάρκειας του σόου, οι Slowdive διασκεύασαν το Golden Hair του Syd Barrett ακόμη καλύτερα απ’ ό,τι το είχαν κάνει 26 χρόνια πριν, στο ντεμπούτο τους, με τις σκληρές κιθάρες και τη σαγηνευτική φωνή της Goswell να στέλνουν τους Βρετανούς στα αποδυτήρια, πριν την κορύφωση ενός πανέμορφου encore. Πρέπει να σημειωθεί ότι, χωρίς τα οπτικά ερεθίσματα που ξεπηδούσαν από το video wall, η εμπειρία ενδεχομένως να ήταν λιγότερο αξιομνημόνευτη, με κορυφαία στιγμή τα trippy visuals του “Crazy for You”.

Συνοψίζοντας, το βράδυ του περασμένου Σαββάτου, οι Slowdive έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους και χάρισαν ταυτόχρονα ένα από τα καλύτερα λάηβ του 2017 και μία υπέροχα ψυχεδελική εμπειρία για όποιους είχαν την τύχη να βρεθούν στο Fuzz, ιδιαίτερα δε σε όσους αξιοποίησαν την ευκαιρία για να διασκεδάσουν τον έρωτά τους υπό τις ατμοσφαιρικές νότες των Βρετανών. Οι πιο τυχεροί βυθίστηκαν στη μελαγχολία τους, αναπολώντας μία χαμένη ευτυχία, έναν ανεκπλήρωτο έρωτα, το αγαπημένο τους what if.

Το shoegazing πέθανε, ζήτω το shoegazing!

Setlist:

Slomo

Slowdive

Catch the Breeze

Crazy for You

Star Roving

Avalyn

Souvlaki Space Station

When the Sun Hits

Alison

Sugar for the Pill

No Longer Making Time

Golden Hair

Encore

Blue Skied an' Clear

Dagger

40 Days

  • _DSC2663
  • _DSC2680
  • _DSC2706
  • _DSC2719
  • _DSC2747
  • _DSC2757
  • _DSC2765
  • _DSC2773
  • _DSC2781
  • _DSC2788
  • _DSC2825
  • _DSC2827
  • _DSC2854
  • _DSC2857
  • _DSC2875
  • _DSC2892
  • _DSC2913
  • _DSC2915
  • _DSC2924
  • _DSC2933
  • _DSC2958
  • _DSC2969
  • _DSC2976
  • _DSC3001
  • _DSC3006
  • _DSC3023
  • _DSC3027
  • _DSC3037
  • _DSC3049
  • _DSC3053
  • _DSC3064
  • _DSC3073
  • _DSC3077
  • _DSC3099
  • _DSC3105
  • _DSC3118
  • _DSC3127
  • _DSC3139
  • _DSC3140
  • _DSC3141
  • _DSC3145
  • _DSC3156
  • _DSC3163
  • _DSC3185
  • _DSC3196
  • _DSC3202

Αλέξανδρος Νίκας

Διαχειριστής Σελίδας / Μουσικός Συντάκτης

back to top

Comments

AGENDA

No event in the calendar
August 2020
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

Editorial