#review: Tool - Fear Inoculum

Άξιζε η αναμονή;

Fun fact. Το ρεκόρ του μεγαλύτερου χρονικού διαστήματος μεταξύ δύο δίσκων του ίδιου συγκροτήματος/καλλιτέχνη ΔΕΝ το έχουν οι Tool. Το έχει η Linda Perhacs που έβγαλε το ντεμπούτο της την 1η Απριλίου του 1970 (Parallelograms) και κυκλοφόρησε τον δεύτερό της δίσκο 43 χρόνια και 11 μήνες αργότερα, στις 4 Μαρτίου 2014 (The Soul Of All Natural Things). Οπότε, ας το βγάλουμε αυτό από τη μέση από την αρχή, για να τελειώνουμε. Ναι, περιμέναμε 13 χρόνια, αλλά από το 2007 έως το 2015 μάλλον δεν μπορούσαν να ηχογραφήσουν τίποτα από νομικής άποψης. Οπότε το θέμα συζήτησης «13 χρόνια και», ας το κλείσουμε μία και καλή. Δεν έχει και τόσο νόημα.

Γράφει ο Μάρκος Σκυριανός

Νόημα έχει ότι οι Tool κυκλοφόρησαν καινούριο δίσκο, τον πέμπτο της δισκογραφίας τους. Η βασική του μορφή περιλαμβάνει 7 τραγούδια και η συνολική διάρκεια είναι ελάχιστα μικρότερη από τη χωρητικότητα ενός κλασικού CD. Προφανώς γιατί οι Tool αρέσκονται στο να δοκιμάζουν τα όρια των καταστάσεων γύρω τους. Αλλά, ακόμα και αν εξετάσουμε την «πλήρη» έκδοση του δίσκου, αυτή αποτελείται από τρεις ακόμα συνθέσεις που στην ουσία τους είναι interludes διάρκειας μέχρι 3 λεπτών maximum, και τα οποία λειτουργούσαν ως «διαλείμματα» σε ένα αρχικό πλάνο της μπάντας που ήθελε τον δίσκο να είναι μία ενιαία σύνθεση με διάρκεια λίγο μικρότερη από 90 λεπτά. 

Ο δίσκος ανοίγει με το ομότιτλό του, το οποίο κυκλοφόρησε σε single και video λίγες μέρες πριν την επίσημη κυκλοφορία του δίσκου. Έχω την αίσθηση ότι ξεκινάει νωχελικά. Θα ήθελα να μπορώ να πω ότι προσπαθεί να δημιουργήσει μία ατμόσφαιρα αντίστοιχη του δίπολου Parabol/Parabola, αλλά μου δίνει την αίσθηση ότι είναι πιο νωχελικό. Βέβαια, όπως οι περισσότερες συνθέσεις αυτού του δίσκου, αυτό ισχύει μέχρις ενός σημείου που από την εξέλιξή του, το τραγούδι εμφανίζει όλες τις κλασικές Tool ιδιότητες. 

Στο Pneuma που ακολουθεί, το «χτίσιμο» του τραγουδιού γίνεται πιο σαφές σε σχέση με το προηγούμενο. Είναι εμφανές ότι όλη η σύνθεση στοχεύει σε μία συγκεκριμένη κλιμάκωση, η οποία και έρχεται. Παρόλα αυτά, οι τεχνοτροπίες των Jones, Carey και Chancellor δημιουργούν μία αίσθηση αβεβαιότητας. Και αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα ατού των Tool και σε αυτό τον δίσκο, αλλά και στο σύνολο της δισκογραφίας τους. Η συνεχής σύνθεση riffs και μέτρων σε μέτρα πρώτων αριθμών (prime numbers) δημιουργεί μία αίσθηση συνεχούς κίνησης. Μέσα στις συνθέσεις των Tool είναι σπάνιο να συναντήσουμε κάποια στιγμή εκτόνωσης (release), πάρα μόνο στο κλείσιμό τους. 

Ακολουθεί το Invincible το οποίο είναι ξεκάθαρα μοιρασμένο στα 2 και σε συνθετικό, αλλά και σε στιχουργικό επίπεδο. Θεωρητικά ο δίσκος καλύπτει στιχουργικό ένα ενιαίο concept, αλλά είναι πολύ χαλαρό και «ανοιχτό» για να θεωρηθεί concept album. Οι στίχοι αφορούν την εσωτερική αναζήτηση του Keenan (και του ανθρώπου γενικότερα) στο τώρα και στο αύριο. Αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο και αν όντως έχουν γραφτεί οι στίχοι του δίσκου στο σύνολό του με αυτό το concept κατά νου, τότε κατά πάσα πιθανότητα το μέσο του Invincible είναι η τομή μεταξύ του τώρα και του αύριο. 

Στη συνέχεια του δίσκου συναντάμε το Descending. Στο οποίο έχουμε και το μοναδικό guest performer του δίσκου, τον Lustmord, ο οποίος παρέχει (όπως ακριβώς σημειώνεται και από τους ίδιους) “wave and water sound effects”. Προσωπικά με εξέπληξε αυτό, καθώς δεν είχα συνηθίσει τους Tool σε τόσο ambient ηχοτοπία. Το τραγούδι στη συνέχεια εξελίσσεται όπως και το προηγούμενο, μέχρι να φτάσουμε σε άλλο ένα σπάνιο φαινόμενο για τραγούδι των Tool, μιας και έχουμε μία ελάχιστη και μικρή δισολία. Και μετά, μεταμόρφωση και ένα τεράστιο ορχηστρικό μέρος.

Περνώντας στο 5ο τραγούδι αυτού του δίσκου, έφτασα σε μία προσωπική «πρωτοτυπία». Ομολογώ ότι δεν το περίμενα να μου συμβεί αυτό σε δίσκο των Tool. Αλλά, δυστυχώς, το Culling Voices με κούρασε. Χρειάζεται περίπου το μισό της συνολικής διάρκειας για να «χτιστεί» και να φτάσει σε μία κάπως τελική μορφή. Και εκεί διαπιστώνω ότι ακόμα δεν έχει φτάσει σε αυτή. Θα χρειαστεί λίγο ακόμα. Χρειάστηκαν τα 7 από τα 10 λεπτά του τραγουδιού. 

Το έκτο τραγούδι του δίσκου, το Chocolate Chip Trip, είναι το Moby Dick του Danny Carey. Drums, κρουστά, synthesizers, mandala και λοιπά σε ένα 5λεπτο drum solo. 

Ο δίσκος κλείνει με ένα 15λεπτο έπος με τίτλο 7empest. Και είναι το πιο “Tool” τραγούδι όλου του δίσκου. Το πιο βαρύ, το πιο metal βάσει των riffs που ακούμε και της παραγωγής, με τα πιο «σκληρά» φωνητικά του Keenan. Θεωρητικά το “7” στον τίτλο έχει να κάνει με κάποιο βαθύτερο νόημα που βρίσκεται σε όλο το δίσκο, αλλά αυτό θα γίνει περισσότερο σαφές τις επόμενες μέρες που θα κυκλοφορήσουν και τα video clips που έχει ετοιμάσει η μπάντα για τον δίσκο. 

Σαν γενικό συμπέρασμα θα μπορούσα να πω ότι οι Tool κινούνται σε ασφαλή μονοπάτια σε όλο το δίσκο, παρά τη χρήση ambient στοιχείων και drum/guitar synthesizers. Βέβαια, γίνεται ακόμα μία φορά αντιληπτό ότι αυτά τα ασφαλή μονοπάτια είναι τα δικά τους. Κανένα άλλο συγκρότημα δεν γράφει μουσική κατ’ αυτόν τον τρόπο, κανένα άλλο συγκρότημα δεν ακολουθεί αυτούς τους απαράβατους εσωτερικούς κανόνες, κανένα άλλο συγκρότημα δεν έχει 4 μέλη με αυτή την αντίληψη περί μουσικής, σύνθεσης και ενορχήστρωσης. Οπότε, το γεγονός ότι ακολουθούν ασφαλή μονοπάτια δεν είναι σε καμία περίπτωση μειονέκτημα. Γιατί πρόκειται για τα δικά τους μονοπάτια. 

Η μόνη διαφορά που μπορώ να εντοπίσω στον φετινό δίσκο σε σχέση με τους προηγούμενούς τους είναι ο Maynard James Keenan. Στο 7empest είναι ο γνωστός Keenan και από προηγούμενους δίσκους. Στα υπόλοιπα τραγούδια τόσο οι στίχοι του όσο και οι ερμηνείες είναι πιο ώριμες από ποτέ. Συνεχίζει στην ίδια νοοτροπία διατήρησης ισορροπίας εντός του συγκροτήματος φυσικά, αλλά αυτή τη φορά οι στίχοι μοιάζουν πιο κατασταλαγμένοι. Αν ισχύει το χαλαρό concept που ανέφερα και παραπάνω, τότε μοιάζει ο ίδιος να έχει ολοκληρώσει την συνειδητοποίηση που στέκεται μουσικά και στιχουργικά, και αρχίζει να σκέφτεται πως θα κινηθεί στο μέλλον. Και προσωπικά αντιλαμβάνομαι αυτή την ολοκλήρωση στο παρακάτω τετράστιχο:

Cry aloud

Bold and proud

Where I've been

Here I am

Where I am

Βαθμολογία: 9/10

Album Info

Tool - Fear Inoculum

Label | Volcano Entertainment - RCA Records

Producer | Tool

Release Date | 30/8/2019

Tracklist

1. Fear Inoculum

2. Pneuma

3. Litanie contre la peur

4. Invincible

5. Legion Inoculant

6. Descending

7. Culling Voices

8. Chocolate Chip Trip

9. 7empest

10. Mockingbeat

Μάρκος Σκυριανός

Συντάκτης

back to top

Comments

 

AGENDA

No event in the calendar
September 2019
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30