#review: Hozier - Wasteland, Baby!

Ένα άλμπουμ γεμάτο αγάπη.

Μετά από τέσσερα χρόνια ''απουσίας'' από τη μουσική σκηνή ο Ιρλανδός αγαπημένος του κοινού είναι πίσω με φρέσκο υλικό και είναι έτοιμος να μας ταξιδέψει ξανά με την ιδιαίτερη φιγούρα του, φωνή του και κυριώς τη διαφορετική μουσική του. Φέτος το καλοκαίρι, το ελληνικό συναυλιακό κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει από κοντά τον perfrormer στο Release Festival. Μετά το επικό 'Take Me To Church', που συμπεριλαμβανόταν στο πρώτο άλμπουμ του και αποτελεί, έως και σήμερα, τη μεγαλύτερή του επιτυχία, ο Ιρλανδός τραγουδιστής είναι πίσω ανανεωμένος και πιο σίγουρος από ποτέ για τη μουσική του.

Γράφει η Μάγδα Σαββινίδου

Όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος σε συνέντευξή του, χρειάστηκε κάποιο χρόνο μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και της μουσικής σκηνής γενικότερα ούτως ώστε να βρει τον εαυτό του ξανά και να μπορέσει να γράψει μουσική με καθαρό μυαλό. Χωρίς να έχει συγκεκριμένη δομή και πλάνο για το τι θα βγει, έγραφε κομμάτια που τελικά όλα μπήκαν κάτω από την μουσική ομπρέλα με το όνομα WastelandBaby!. Μία νέα, καθαρή σελίδα στο μουσικό βιβλίο του Hozier ήταν έτοιμη να γραφτεί.

Από το πρώτο κιόλας άκουσμα του δίσκου, κάποιος μπορεί να καταλάβει και να αναγνωρίσει την ιδιαίτερη χροιά του αλλά και την ιρλανδική προφορά στα αγγλικά του, στοιχείο που δίνει μία μοναδικότητα στη συνολική εικόνα του δίσκου. Σε αυτά τα καινούργια 14 κομμάτια παρατηρείται η συνέχεια της παράδοσης του ήχου του, αλλά με περισσότερα στοιχεία της country μουσικής μέσα του. Επίσης, σε όλα του τα κομμάτια είναι φανερό πως ο Hozier πρόκειται για έναν πολύ ταπεινό καλλιτέχνη, γεγονός που γίνεται αντιληπτό στις συνεντεύξεις του, αλλά και μέσα από την μουσική του καθώς καταφέρνει με έναν μαγικό τρόπο περνάει στη μουσική την προσωπικότητά του. Το κομμάτι που έχει δώσει το όνομά του στο άλμπουμ τοποθετήθηκε στο τέλος του δίσκου, ίσως ως κατακλείδα ή τελευταία μουσική πρόταση που χαρακτηρίζει το ύφος και το στυλ αυτού του άλμπουμ. Στο συγκεκριμένο κομμάτι βέβαια θα αναφερθώ παρακάτω.       

Ακούγοντας λοιπόν το νέο αυτό υλικό, ξεχώρισα κάποια από τα κομμάτια που θεωρώ ότι θα αποτελέσουν μεγάλες επιτυχίες, κάτι που φαίνεται να ξέρει να κάνει ο Hozier. Από την πρώτη στιγμή ακούμε ένα κομμάτι ρυθμικό, το 'Nina Cried Power', που θυμίζει τον παλιότερα κομμάτια του και με τον τρόπο αυτό βάζει την υπογραφή του. Με τα μαγευτικά του φωνητικά και τις δεύτερες φωνές που υποστηρίζουν και γεμίζουν το κομμάτι έχει δημιουργηθεί ένα άρτιο, μελωδικό κομμάτι που για κάποιο λόγο στο μυαλό μου το έχω ως ένα τέλειο κομμάτι για soundtrack σε κάποια ταινία. Παρακάτω, ένα από τα προσωπικά μου αγαπημένα, το 'No Plan'. Πολύ όμορφος ρυθμός που σου κολλάει με το πρώτο άκουσμα. Σέξυ μπάσο και κιθάρα δένουν σωστά με την μπάσα και αισθαντική φωνή του Hozier. Ένα τέλειο κομμάτι να ακούς όταν πέφτει ο ήλιος όπως λένε και οι στίχοι. Μετά το 'No Plan' ακολουθεί το 'Nobody' που για κάποιο λόγο στον ήχο θυμίζει, στο μέρος της κιθάρας, κάτι από Red Hot Chili Peppers. Πέρα από αυτό, το κομμάτι ακούγεται πολύ ευχάριστα, με πολύ τρυφερούς στίχους να το στολίζουν. Συνεχίζοντας, το 'Dinner and Diatribes' ξεχωρίζει σίγουρα ανάμεσα στα κομμάτια αυτού του άλμπουμ, με έναν αρκετά ιδιαίτερο ρυθμό με ορθή αρμονία, μπάσα και ντραμς που δίνουν έναν δυναμικό παλμό στον ήχο του άλμπουμ. Σίγουρα ένα κομμάτι που θα αγαπήσει αρκετά και το συναυλιακό κοινό.

Λίγο πριν τελειώσει το όμορφο αυτό ταξίδι που μας πάει ο Hozier έρχεται το 'Sunlight', ένα ακόμη κομμάτι που υμνεί με το ύφος του και τους στίχους τον έρωτα. Όπως και σε πολλά κομμάτια του δίσκου, έτσι και το 'Sunlight' έχει ως θέμα του τον έρωτα. Κάπως έτσι, σχεδόν χωρίς να το καταλάβεις, το άλμπουμ τελειώνει, σημάδι που δηλώνει πως ο Hozier έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για μία ακόμη φορά. Όπως προανέφερα, το τελευταίο κομμάτι με το οποίο κλείνει το άλμπουμ και δένει με αυτόν τον τρόπο όλο το μουσικό πακέτο είναι το 'Wasteland, Baby!', ένα ήρεμο, καθαρό μουσικά κομμάτι. Οι ρυθμοί είναι ξεκάθαροι και στο κομμάτι υπάρχει μία νότα ελπίδας ενώ παράλληλα στο άλμπουμ υπάρχει μία διαρκής εξύμνηση της αγάπης.

Η αγάπη, λοιπόν, είναι φανερή σε όλο το άλμπουμ κάτι που αποδεικνύει πως ο Hozier έκανε πολύ καλό στον εαυτό του να αποτραβηχθεί για λίγο καιρό και να επιστρέψει με ένα τόσο τρυφερό αλλά μουσικά και ηχητικά πολύ καλό αποτέλεσμα. Για όσους θέλουν να επιβεβαιώσουν τα παραπάνω καλά θα κάνουν να δουν τον Hozier στο Release Festival και να νιώσουν από κοντά την ιδιαιτερότητα του άλμπουμ αλλά και του ίδιου ως καλλιτέχνη. Hozier είναι εδώ και ήρθε να μας αποδείξει πως δεν ξέρει μόνο να γράφει hits όπως το 'Take Μe Τo Church' αλλά και άλμπουμ με ποιότητα που αποδεικνύεται στο συνολικό αποτέλεσμα. Για μένα, το Wastelands, Baby! είναι ένα νέο αγαπημένο και εύχομαι να γίνει και δικό σας. 

Βαθμολογία: 8/10

Album Info

Hozier - Wasteland, Baby!

Release Date | 1/3/2019

Label | Island

Producers | Hozier - Markus Dravs - Rob Kirwan - Ariel Rechtshaid

Tracklist

1. Nina Cried Power (featuring Mavis Staples)

2. Almost (Sweet Music)

3. Movement

4. No Plan

5. Nobody

6. To Noise Making (Sing)

7. As It Was

8. Shrike

9. Talk

10. Be

11. Dinner & Diatribes

12. Would That I

13. Sunlight

14. Wasteland, Baby!

Μάγδα Σαββινίδου

Μουσική συντάκτρια

back to top

Comments

AGENDA

No event in the calendar
August 2020
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

Editorial