#review: Florence and the Machine - High As Hope

Μια avant-garde προσπάθεια αναδιαπραγμάτευσης του παρελθόντος.

Από το 2009, που αναδείχθηκε μέσω του BBC Poll Of Sound, η Florence έχει καταφέρει να αναδειχθεί σε αξία. Είναι η avant garde νεράιδα που κάθε φορά σε κάνει να ανατριχιάσεις, να κλάψεις και να λυτρωθείς – πολλές φορές και τα τρία ταυτόχρονα. Και το σίγουρο με αυτήν είναι ότι δε θα βρεις κακή στιγμή στους δίσκους της – από το Lungs του 2009 μέχρι το φετινό High As Hope έχουν περάσει σχεδόν δέκα χρόνια και μας έχει χαρίσει υπέροχες στιγμές, όπως το Dog Days Are Over, το Shake It Out και το St. Jude. Κι έτσι το ξέρεις – ότι δεν πρόκειται να απογοητεύσει.

Γράφει η Ιωάννα Μαλούνη

Το High As Hope είναι ό,τι πιο avant garde έχει κάνει η Florence – χωρίς  να χάνει την προσβασιμότητά του. Ταυτόχρονα είναι και το πιο προσωπικό της άλμπουμ. Η ίδια έχει πει ότι το High As Hope είναι κάτι σαν προσπάθεια θεραπείας κι επαναδιαπραγμάτευσης του παρελθόντος. Η ιστορία του ξεκινάει από το June, ένα κομμάτι που περισσότερο ακούγεται μαζί με τις βροχές του Ιούνη, να περιγράφει τη ζωή της στα tour. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Είναι η διαπίστωση ότι δε μπορείς να κρατάς για πάντα τον εαυτό σου απασχολημένο και πρέπει να δεις τα πραγματικά σου προβλήματα. Και το πρώτο από αυτά ονομάζεται Hunger. Το πρώτο single περιγράφει τη λαχτάρα που έχουμε όλοι για να αγαπηθούμε – η οποία ενίοτε μετατρέπεται σε εμμονή. Ωστόσο τραγουδάει «And I didn't have to call it loneliness» - και δίνει από μόνη της τη λύτρωση από τις ενοχές που μερικές φορές εμπεριέχει η έντονη επιθυμία για κάτι που πολλές φορές δεν έχουμε βιώσει καν.

Κι η επιστροφή στις σκέψεις, στις καταστάσεις του παρελθόντος και τα συναισθήματα δε σταματάει εδώ. Το South London Forever είναι μια ωδή στο πώς βίωσε η Florence τα 20s της, το αλκοόλ, τα ναρκωτικά και τη μουσική σκηνή από την οποία προήλθε.  Περιγράφει το μελοδραματισμό της ηλικίας με μια πιο ώριμη και αποστασιοποιημένη ματιά, αλλά με μια ευαισθησία να τη διέπει – εξ ου κι ο στίχος «Everything I did was another way to scream your name».  Αναφέρεται ακόμα και στο ghosting στο Big God, δίνοντας σε αυτό το φαινόμενο μια άλλη διάσταση – συνδέει την επικοινωνιακή εξαφάνιση κάποιου με τη γενικότερη ανάγκη για επικοινωνία κι αγάπη και το κενό που αφήνει αυτή μέσω απλών διαδικασιών, όπως το να μην απαντάει κάποιος το μήνυμά σου. Το Grace είναι ένα τεράστιο «συγγνώμη» στην αδελφή της. Το The End Of Love – το οποίο είναι ό,τι πιο κοντινό μουσικά στο How Big, How Blue, How Beautiful – είναι μια λυτρωτική μπαλάντα που δεν αναφέρεται απλά σε ένα χωρισμό, αλλά και στην παρόρμηση που την οδήγησε σε αυτή τη σχέση, το πώς αυτή η σχέση μοιάζει με την αυτοκτονία της γιαγιάς της και στην εξαρτικότητά της από το ίδια της την ανάγκη να μη νιώθει κενή, κάνοντας έτσι την αυτοκριτική της. Το 1000 Years είναι μια κατάθεση το πώς βίωσε το 2016 και όλα τα μεγάλα του γεγονότα και το Sky Full Of Song μια περιγραφή των ψυχολογικών της μεταπτώσεων.

Δεν παύει, ωστόσο, να ζει στο παρόν και να τραγουδάει για τα πράγματα που της αρέσουν και για την προσωπική της φιλοσοφία. Το Patricia είναι αφιερωμένο στην Patty Smith, την οποία έχει ανάγει σε μια μητριαρχική φιγούρα, προτείνοντας έτσι αυτό το συνδυασμό μουσικού, ποιήτριας και ακτιβίστριας ως παγκόσμιας ηγέτιδας. Το No Choir κρύβει όλην την προσωπική της φιλοσοφία – η απουσία ρεφρέν είναι ένα ξεκάθαρο statement ότι μπορείς να εκφράσεις τη χαρά σου με πιο υπόκωφους τρόπους. Κι ίσως το No Choir να είναι το κομμάτι που εξηγεί τη μουσική λιτότητα όλου του άλμπουμ, να εξηγεί γιατί σε αυτό το δίσκο ακούς καθαρά τη Florence κι όχι τις μεγάλες φιλόδοξες συνθέσεις του παρελθόντος, γιατί το High As Hope δε νοιάζεται αν θα επαναλάβει κάποια εμπορική επιτυχία, γιατί η εξομολόγηση γίνεται πιο σημαντική από οτιδήποτε σε αυτό το δίσκο.

Σε πολλούς το High As Hope θα φανεί αρχικά δύσπεπτο. Όμως αρκεί λίγη υπομονή για να καταλάβεις την αξία αυτού του δίσκου, να καταλάβεις πόσο σημαντικά και relatable είναι όλα όσα θίγει η Florence μέσα σε αυτόν. Κάπου θα βρεις και τον εαυτό σου – ίσως σε όλες αυτές τις στιγμές παρόρμησης που περιγράφει, στη λαχτάρα για αγάπη, στις στιγμές που μετανιώνει για όλα όσα έχει κάνει. Κι αυτό είναι που ξέρει να κάνει η Florence καλύτερα – να επιστρατεύει το λυρισμό της με προσβάσιμο τρόπο για να σου προκαλέσει αβίαστα συγκίνηση. 

 

Βαθμολογία: 8/10

Album info:

Florence and the Machine - High As Hope

Label | Virgin EMI

Producers | Emile Haynie, Florence Welch

Release Date | 29/6/2018

Tracklist:

1. June

2. Hunger

3. South London Forever

4. Big God

5. Sky Full of Song

6. Grace

7. Patricia

8. 100 Years

9. The End of Love

10. No Choir

Ιωάννα Μαλούνη

Μουσική συντάκτρια

back to top

Comments

big sexy noise omega ray gagarin gagarin 205 banner athens breakroom

AGENDA

No event in the calendar
October 2018
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

Editorial