#review: The Decemberists - I'll Be Your Girl

Μία χαλαρή playlist για ένα ανοιξιάτικο road trip με φρεντάκι και γυαλί ηλίου.

Ομολογώ ότι η σχέση μου με τους Decemberists αρχίζει -και κατά πάσα πιθανότητα θα σταματήσει- με αυτό το κείμενο, μιας και δεν επαφίεται στα προσωπικά μου μουσικά γούστα. Ωστόσο, δεν μπορώ να αγνοήσω το γεγονός ότι πρόκειται για μια μπάντα ολοκληρωμένη, που υποστηρίζει την ύπαρξή της στο μουσικό στερέωμα με αξιόλογες παραγωγές, που γνωρίζει το τι θέλει να παρουσιάσει στο κοινό της και που δείχνει να έχει υπό απόλυτο έλεγχο το μουσικό εύρος της. Άλλωστε, η υποψηφιότητά τους το 2011 με το “Down By The Water” για το καλύτερο rock κομμάτι στα βραβεία Grammy μόνο τυχαία δεν μπορεί να είναι. Στην τελική, αυτό που μετράει είναι ο ίδιος ο δημιουργός να σέβεται το προϊόν του και ως προς αυτό, οι Decemberists είναι άξιοι σεβασμού.

Γράφει ο Γιώργος Φακαλής

Όγδοο άλμπουμ λοιπόν, με τίτλο I’ll Be Your Girl για τα παιδιά από το Portland και όλα τα στοιχεία που κέντρισαν το ενδιαφέρον του κόσμου και, εν τέλει, έχτισαν το κοινό τους δηλώνουν παρόντα. Φολκλορικές ακουστικές κιθάρες, εμφατικά synth, balkan πινελιές από ακορντεόν και η φωνή του Colin Meloy ντύνουν μερικές από τις πιο ευφάνταστες ιστορίες που ακουστούν εκεί έξω. Οι επιρροές από τους Waterboys είναι εμφανείς στη ενορχήστρωση, ενώ οι ερμηνείες θυμίζουν έντονα κάτι από Morrissey, ο οποίος εξάλλου αποτελεί μια από τις κυριότερες πηγές έμπνευσης του Meloy.

Ξεκίνημα με το μάλλον απαισιόδοξο “Once In My Life”, έναν εσωτερικό μονόλογο ενός απογοητευμένου και εξαντλημένου, συναισθηματικά, ανθρώπου που, όμως, ποτέ δεν έπαψε να ελπίζει ότι ο τροχός κάποτε θα γυρίσει. Ακολουθεί το πολιτικοποιημένο “Cutting Stone”, μια αλληγορία για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ σε ό,τι αφορά τις υπερπόντιες πολεμικές εκστρατείες. Όταν το μόνο που έχεις είναι ένα σφυρί τα πάντα μοιάζουν με καρφί, όταν το μόνο που έχεις είναι ένα όπλο, τα πάντα μοιάζουν με μάχη που πρέπει να κερδηθεί. Η επικριτική διάθεση των Decemberists, σχετικά με την πολιτική κατάσταση της Αμερικής, συνεχίζεται και στο lead single του δίσκου, το ναρκισσιστικό “Severed”, το οποίο φαντάζει βγαλμένο από ένα καθημερινό όνειρο του Donald Trump. Στο ρόλο του αφηγητή της ιστορίας αυτής, ένας αντι-ήρωας έχων εξουσία, υπέρμαχος της ευνοιοκρατίας και του νεποτισμού, μια αυτάρεσκη καρικατούρα που επιζητά κάθε είδους διαχωρισμό και κρύβει τις παθογένειες κάτω από το χαλάκι. Αναμφισβήτητα, το highlight του άλμπουμ.

Τέρμα με τα πολιτικά, όμως. Δύο μπαλαντούλες που κουβαλάνε κάτι από τις κιθάρες των Green Day μας επαναφέρουν στην καθημερινότητα και την πάλη των συναισθημάτων. Από τη μία, το “Starwatcher” μιλάει για τη σιωπή ως στάση σε όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας και πώς αυτό ισοδυναμεί με συνενοχή και, από την άλλη, το “Tripping Along” επιθυμεί να σπάσει κάθε κοινωνικό και ηθικό φραγμό για να φτάσει στον έρωτα, με τον Maloy να τραγουδάει χαρακτηριστικά “But oh what I'd do just to lie with you die in your arms?”. Στη συνέχεια, ακούμε το “Your Ghost”, ένα western spagghetti φλαμένγκο, βγαλμένο από τους καινούριους δίσκους των Kasabian, ενώ το ακόλουθο “Everything is Awful” μοιάζει περισσότερο με μια επανεκτέλεση του ξεχασμένου “Golden Touch” των Razorlight, και θα μπορούσε κάλλιστα να ακουστεί σε κάποια διαφήμιση για ένα καινούριο τραπεζικό δάνειο.

Πλησιάζοντας στο τέλος του I’ll Be Your Girl, πέφτουμε πάνω στο επόμενο soundtrack των παιδικών μας χρόνων. “We All Die Young” μας ενημερώνει μια χαρούμενη χορωδία από παιδικές φωνούλες και μας κάνει να σκεφτόμαστε πόσα αγνοούσαμε όταν ήμαστε σε εκεινή την τρυφερή ηλικία. Background drumming και μπασογραμμές των (παλιών) Black Keys, σαξοφωνάκι για να απαλύνουμε τον πόνο μας και τα παιδιά να μας θυμίζουν την πικρή αλήθεια με τον πιο γλυκό τρόπο. Και μιας και κάναμε το ταξίδι στο παρελθόν, ήρθε η ώρα για το παραμύθι πριν την καληνύχτα, με τίτλο “Rusalka, Rusalka - Wild Rushes”. Πρόκειται για μια διασκευή ενός σλαβικού μύθου για την Rusalka, τη γοητευτική γοργόνα που με τα τερτίπιά της σαγήνευε τους περαστικούς, τους οποίους οδηγούσε στον πνιγμό. 8 λεπτά λυρικής πρόζας, με συνοδεία κέλτικων ρυθμών και ένα πομπώδες τέλος, στα οποία μαθαίνουμε την τύχη δύο διαφορετικών νεαρών, ενός που από επιλογή θυσιάστηκε για να γευτεί τη στιγμιαία ηδονή και ενός αγαθού και ανυποψίαστου περαστικού. Για το ομώνυμο και τελευταίο κομμάτι του άλμπουμ, δεν υπάρχει κάτι να σχολιαστεί. Μια εύθυμη μπαλάντα, από αυτές που βγαίνουν με το κιλό κάθε χρόνο, σε σημείο πού φαίνεται αξιοπερίεργο στο να φτάσει να δώσει το όνομά του σε ολόκληρο δίσκο.

Κλείνοντας, έχω την εντύπωση ότι οι Decemberists προσπάθησαν να ακολουθήσουν πολλές κατευθύνσεις χωρίς να δεσμευτούν σε μία συγκεκριμένη. Δηλαδή, αν έπρεπε να πληρώσεις για να ακούσεις μια λίστα με τραγούδια από U2, New Order, The Smiths και όλη αυτή τη συνομοταξία, τότε νομίζω ότι το I’ll Be Your Girl θα ήταν η δωρεάν έκδοσή της. Η δουλειά θα γινόταν, αλλά θα έλειπε η αυθεντικότητα.

Βαθμολογία: 6/10

Album Info:

The Decemberists - I'll Be Your Girl

Label | Capitol

Producer | John Congleton

Release Date | 16/3/2018

Tracklist:

1. Once in My Life

2. Cutting Stone

3. Severed

4. Starwatcher

5. Tripping Along

6. Your Ghost

7. Everything Is Awful

8. Sucker's Prayer

9. We All Die Young

10. Rusalka, Rusalka / Wild Rushes

11. I'll Be Your Girl

Γιώργος Φακαλής

Μουσικός συντάκτης

back to top

Comments

 

AGENDA

No event in the calendar
July 2018
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

Editorial