Manic Street Preachers - Resistance Is Futile

Κι όμως είναι ακόμα εδώ.

Οι Manics κυκλοφορούν δίσκους αδιάκοπα από το 1992. Στις 13 Απριλίου του 2018 κυκλοφόρησαν το 13ο στούντιο άλμπουμ τους, με τίτλο Resistance Is Futile. Ο δίσκος πούλησε 24,000 κόπιες την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας, σκαρφάλωσε στο νούμερο 2 των βρετανικών charts, ενώ έγινε γενικότερα δεκτό με θέρμη από κοινό και κριτικούς. Είναι όμως αλήθεια ένα καλό άλμπουμ; 

Γράφει ο Γιώργος Δημητριάδης

Το άλμπουμ χρήζει δυο ακροάσεων, κατά τη γνώμη μου. Μια γρήγορη, να κάνει ο ακροατής ένα πέρασμα από όλα τα κομμάτια, καθώς και μια δεύτερη, πιο προσεκτική, κρατώντας στο χέρι το εσώφυλλο του CD με τους στίχους. Νομίζω πως αυτό κρατάει ακόμα την μπάντα ενεργή.

Από την άλλη, η μουσική τους εμένα δεν μου αρέσει. Τουλάχιστον όχι τόσο όσο την απόλαυσα στα early 90s, κυρίως με το Generation Terrorists του 1992. Προσοχή! Η μπάντα είναι ακόμα αξιόλογη, με αξιοπρόσεκτα επιτεύγματα και με ένα κοινό ακόμη ενεργό, που θα γεμίσει στάδια για τους Manics. 

Ο τελευταίος δίσκος τους, το Futurology του 2014, ήταν ένας πραγματικά πολύ καλός δίσκος. Το στοίχημα με το επόμενο βήμα της μπάντας είναι αυτό ακριβώς που είπε σε μια συνέντευξή του ο Nicky Wire: “The new album is either a new era, or the end”. Από την άλλη, αυτή ακριβώς η δήλωση προιδεάζει για μια συναισθηματική ακρόαση του δίσκου. Και εκεί είναι που τα καταφέρνουν καλά οι Ουαλοί. Τα τραγούδια έχουν μπόλικο συναίσθημα, γεγονός που δεν ξέρω αν τους πάει στη νέα εποχή, αλλά μάλλον δεν είναι το τέλος.

"People get tired / people get old. Έτσι ξεκινάει το πρώτο τραγούδι του δίσκου, το People Give In, το οποίο είναι μάλλον αδιάφορο μουσικά, αλλά στιχουργικά μας δείχνει ότι η μπάντα είναι εδώ, στο σήμερα της, στη middle age της. Το ξέρει και πάει με τα νερά της.

Ακολουθεί το International Blue, το οποίο ήταν και το πρώτο single. Ένα τραγούδι έμπνευση, μια υπέροχη σύνθεση που ισορροπεί τέλεια ανάμεσα στη μελαγχολία για τις μέρες που πέρασαν και την αισιοδοξία για εκείνες που θα έρθουν.

Το Distant Colours, ήταν το επόμενο single που κυκλοφόρησε στις 16 Φεβρουαρίου του 2018. Αν αντέξετε τη μελαγχολία και τη θλίψη που αποπνέει, θα φτάσετε ως το Vivian, μια μπαλάντα αφιερωμένη στην Αμερικανίδα street photographer Vivian Maier. Το Dylan & Caitlin είναι μια αξιοπρόσεχτη στιχουργική απόπειρα, η οποία όμως αποτυγχάνει από τη μουσική ένδυση που της φορέθηκε, ενώ το Liverpool Revisited είναι άλλη μια υπέροχη στιγμή του δίσκου. Μια ωδή στην ιστορική αγγλική πόλη, το λαό και τους αγώνες του. Οι Manics δεν ήταν ποτέ no politica.

Από εκεί και μετά, το ρεζερβουάρ τους μοιάζει να αδειάζει. Καμία ενέργεια και καμία συνοχή στα τραγούδια του άλμπουμ. Το καθένα μόνο του μπορεί να σταθεί ως σύνθεση, πλην όμως δεν πατάνε σε κάποια κοινή βάση, ούτε αφορούν την ίδια θεματική ενότητα.

Ο νέος δίσκος των Manic Street Preachers είναι η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων.  Υπάρχει μια φθορά, υπάρχει μια ελάττωση της ταχύτητας, αλλά το πιο σημαντικό με την μπάντα είναι να βρεί το δρόμο που θα την οδηγήσει στο επόμενο άλμπουμ της.

Βαθμολογία: 6,5/10

Album Info

Manic Street Preachers - Resistance Is Futile

Label | Columbia

Producers | Dave Eringa - Gavin Fitzjohn - Guy Massey

Release Date | 13/4/2018

Tracklist

1. People Give In

2. International Blue 

3. Distant Colours 

4. Vivian

5. Dylan & Caitlin

6. Liverpool Revisited

7. Sequels of Forgotten Wars 

8. Hold Me Like a Heaven

9. In Eternity

10. Broken Algorithms

11. A Song for the Sadness

12. The Left Behind

Γιώργος Δημητριάδης

Μουσικός συντάκτης

back to top

Comments

 

AGENDA

No event in the calendar
July 2018
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

Editorial