#review: Empty Frame - Who Wants To Ride The Horse

Δεκατρία κομμάτια, μία ιστορία.

Πέντε άνδρες και μία γυναίκα, ένα ενιαίο σύνολο,μία ενιαία-δημιουργική αλλά και διαφορετική μουσική μπάντα με το δικό της προσωπικό ύφος. Οι Empty Frame, ένα συγκρότημα που για αρκετό καιρό τώρα μέσα από τη σκληρή του δουλειά έχει ξεχωρίσει για το διαφορετικό στυλ και ύφος που προτείνει. Ταρακουνά τα ελληνικά ροκ δεδομένα καθώς συνδυάζει διάφορους ήχους της ροκ μουσικής και δημιουργεί ένα άρτιο και μοναδικό αποτέλεσμα που δεν θυμίζει ένα ακόμη τυπικό συγκρότημα της ελληνικής σκηνής. Ως συγκρότημα, για όσους τους γνωρίζουν τώρα για πρώτη φορά,εκτός από τις πολλές τους εμφανίσεις σε μεγάλα μουσικά φεστιβάλ, έχουν πλαισιώσει σημαντικούς καλλιτέχνες όπως τους Wovenhand και τον Sivert Hoyem.

Γράφει η Μάγδα Σαββινίδου

Tο Who Wants To Ride The Horse είναι ο πέμπτος δίσκος τους που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2018. Η πρώτη τους δισκογραφική κυκλοφορία έγινε το 2011 αλλά η μουσική τους δημιουργία ξεκίνησε νωρίτερα, το 2007 με το Take Over The City που έκανε το συγκρότημα αναγνωρίσιμο στο ευρύτερο κοινό μέσα από το διαδίκτυο και το ράδιο. Το ενδιαφέρον αυτό σχήμα, έφερε στο φως τον Μάρτιο που μας πέρασε ένα ακόμη μουσικό, φρέσκο υλικό που αποδεικνύει για μία ακόμη φορά του πως είναι κάτι το διαφορετικό, που αξίζει να ακούσεις και να αγαπήσεις. Οι παρέα των Empty Frame μας καλωσορίζει στο νέο τους δίσκο με δεκατρία ολοκαίνουργια κομμάτια γεμάτα από εκρηκτικούς ήχους παντρεμένους με την κλασική αλλά και progressive μουσική.

Γενικότερα, το είδος του συγκροτήματος φαίνεται να εμπεριέχει αρκετές και διαφορετικές επιρροές. Το γεγονός αυτό είναι που το κάνει τόσο ξεχωριστό και ενδιαφέρον μουσικά αλλά και στιχουργικά. Όπως συμβαίνει στη μουσική τους πορεία, έτσι και στο δίσκο αυτό η μουσική αλλά και οι στίχοι είναι άμεσα συνδεδεμένοι με εμπειρίες,συναισθήματα και καταστάσεις που κοινωνικά είναι αρκετά αποδεκτές και αναγνωρίσιμες. Ο δίσκος αυτός έχει δεκατρία νέα κομμάτια που επιβεβαιώνουν μέσα από την ακρόασή τους τα πιο πάνω χαρακτηριστικά και αναδεικνύουν την μουσική τους πορεία όσο και το γεγονός ότι οι Empty Frame είναι ένα από τα πιο αξιοπρόσεκτα συγκροτήματα της ροκ αγγλόφωνης σκηνής στην Ελλάδα.

Το άλμπουμ είναι ένα μουσικό διαμαντάκι καθώς ενώνει με φοβερή αρμονία το υλικό,τις υφές των διάφορων ειδών μουσικής που συνδυάζει. Τίποτα δεν ακούγεται ξένο και κουραστικό μουσικά όσο και ακουστικά, όσο αφορά την ακουστική του ίδιου του δίσκου, ο ήχος είναι καθαρός και εύηχος. Συγκεκριμένα, μία από τις πιο ενδιαφέρουσες στιγμές του δίσκου αυτού είναι το κομμάτι 'Horse' που έδωσε το όνομα στο δίσκο του άλμπουμ και αποτελεί ένα εξαιρετικό δείγμα της δουλειάς του γκρουπ. Ανήκει ξεκάθαρα στο ύφος της μπάντας και είναι ένα πολύ ενδιαφέρον κομμάτι που για τα ελληνικά δεδομένα είναι σίγουρα κάτι καινούργιο και διαφορετικό. Επίσης, το 'Hide' είναι ένα κομμάτι που μου κέντρισε το ενδιαφέρον από το πρώτο κιόλας άκουσμα. Το πιάνο συνδυάζεται, στο μελωδικό αυτό κομμάτι, με τα ήσυχα ντραμς και τα εύηχα φωνητικά. Το αποτέλεσμα είναι ένα κομμάτι που έχει έναν ρυθμό που κολλάει σε αυτόν που θα το ακούσει ενώ φυσικά θα το αγαπήσει. Άρτιο, ισορροπημένο με πολύ σωστή ενορχήστρωση και σύνθεση. Ένα ακόμη κομμάτι που πιστεύω πως είναι αξιοσημείωτο είναι το 'Mr.Controversial'. Με ενδιαφέρον τίτλο και σύνθεση φυσικά,το κομμάτι αυτό φέρει επιρροές από κλασική μουσική που με την ιδιαίτερη μουσική του ατμόσφαιρα το καθιστά ως ένα από τα αγαπημένα μου προσωπικά σημεία του δίσκου. Ακολουθεί το 'All That Remains'. Μελωδία και ρυθμός, συγχρονισμένα φωνητικά συνδυασμένα με καθαρά drums. Ένας νοσταλγικός ήχος που έχει πολλές επιρροές από το alternative rock και τη new wave σκηνή. Απίστευτο στιγμιότυπο του άλμπουμ που αποδεικνύει για μία ακόμη φορά το ότι η παρέα αυτή είναι άνθρωποι με μουσικές και ουσιαστικές ικανότητες σύνθεσης που δημιουργούν ένα μοντέρνο αποτέλεσμα που εμπεριέχει, ωστόσο, κλασικές επιρροές.

Στη συνέχεια του δίσκου ακολουθεί ένα κομμάτι που μέσα από τον ήχο του μας λέει μία δική του ιστορία. Ήχος πιο δυναμικός και επιθετικός με πολλά και καθαρά progressive στοιχεία. Ο λόγος για το 'D-Oppression', με την έντονη ρυθμικότητα που συγχωνεύεται με το κλασικό βιολί σε ένα καταπληκτικό αποτέλεσμα. Για το τέλος άφησα το πιο ξεχωριστό κομμάτι του δίσκου για μένα, το 'In Circles'. Με το κομμάτι αυτό, όπως λέει και ο τίτλος, είναι σαν να ολοκληρώνεται ένας κύκλος ενώ δε θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερος τρόπος ολοκλήρωσης αυτού του μουσικού ταξιδιού. Κλείνοντας ο δίσκος, αφήνει μία πολύ συγκεκριμένη αίσθηση, αυτή της ενότητας. Ο δίσκος στο σύνολό του είναι ένας δίσκος που ανήκει σε πολλά και παράλληλα σε κανένα συγκεκριμένο μουσικό είδος. Έχει απίστευτα μουσικά μέρη με εξαιρετικά μελετημένες συνθέσεις που ξεχειλίζουν από πάθος για μουσική και κατακλύζουν με συναισθήματα όποιον τον ακούσει.

Συνολικά, οι Empty Frame έκαναν μία ακόμη πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά, ιδανική για αυτούς που λατρεύουν την αποτελεσματική μίξη των μουσικών ειδών. Ο δίσκος θεωρώ πως πρέπει να ακουστεί ως ένα συνολικό έργο και όχι αποσπασματικά. Έχει μία ενιαία ιστορία, η οποία ξετυλίγεται μέσω του κάθε κομματιού που αφηγείται ένα κεφάλαιο αυτής. Σαφέστατα, το άλμπουμ αξίζει μία προσεκτική ακρόαση καθώς ο καθένας μπορεί να ξεχωρίσει το ταλέντο της μπάντας αλλά και την τεράστια εξέλιξη που έχουν παρουσιάσει μέσα στα χρόνια της μουσικής τους πορείας.

Βαθμολογία 8/10

Album Info

Emtpy Frame - Who Wants To Ride A Horse

Label | iota5 Records

Producers | Empty Frame, Στέφανος Δουβίτσας

Release Date | 12/3/2018

Tracklist

1. Walking Away

2. Horse

3. Feels Like A Breeze

4. This Is Where You Go

5. Hide

6. Burning Walls

7. Mr. Controversial

8. All That Remains

9. The Not Bowing

10. Wheels

11. D-oppression

12. Spirit

13. In Circles

Μάγδα Σαββινίδου

Μουσική συντάκτρια

back to top

Comments

marina diamonds 2019 breakroom athens

candlemass 2019 breakroom athens

lara fabian 2019 breakroom athens

deerhunter 2019 breakroom athens

AGENDA

No event in the calendar
November 2019
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30