And the winner is...: Πέντε προβλέψεις πριν την απονομή των βραβείων Oscar

Οι ταινίες που αναμένουμε να δώσουν «μάχη» για το πολυπόθητο αγαλματίδιο.

Με την κινηματογραφική σεζόν του 2019 να έχει πλέον κλείσει οριστικά, ήρθε η στιγμή όπως κάθε Φεβρουάριο, για το μεγαλύτερο κινηματογραφικό συμβάν της χρονιάς. Η περασμένη χρονιά ήταν μια από τις πιο «φορτωμένες» των τελευταίων χρόνων, με δεκάδες σπουδαία φιλμ σε κάθε κατηγορία, πράγμα που μετέτρεψε τα φετινά Όσκαρ σε μια πυρετώδη κούρσα, με τους συμμετέχοντες να μονομαχούν σε κάθε απονομή μείζονος βραβείου. Ας δούμε λοιπόν τις ταινίες και τους καλλιτέχνες που συναγωνιστούν φέτος για το πολυπόθητο αγαλματίδιο, αλλά και όλους όσους δυστυχώς έμειναν απέξω. 

Γράφει ο Αλέσσιο Γκούτζιος

Βραβείο καλύτερης ταινίας

Το Όσκαρ καλύτερης ταινίας ευρέως θεωρείται αυτό που φέρει το μεγαλύτερο κύρος, ως εκ τούτου έχει και τον μεγαλύτερο αριθμό υποψηφίων. Εννέα υποψηφιότητες, εννέα ταινίες, εννέα πραγματικά αριστουργήματα. Έχοντας παρακολουθήσει όλους τους συμμετέχοντες, ένα μπορώ να πω με σιγουριά. Οποιαδήποτε άλλη χρονιά, καθένα από αυτά τα καταπληκτικά φιλμ θα μπορούσε να είναι φαβορί, αν όχι αδιαμφισβήτητος νικητής. Είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς ποια από όλες αυτές τις φανταστικές ταινίες θα αναδειχθεί εν τέλει η καλύτερη στα μάτια της ακαδημίας, ωστόσο μπορούμε να ξεχωρίσουμε κάποιους από τους υποψηφίους που, για τον έναν ή τον άλλον λόγο, κατέχουν ένα αβαντάζ σε σχέση με τις υπόλοιπες. Το «1917», έχοντας κερδίσει και το Golden Globe στην αντίστοιχη κατηγορίας, είναι ίσως το φετινό φαβορί, εάν φυσικά μπορούμε να μιλήσουμε για φαβορί. Εξαιρετικό από κάθε άποψη, το φαντασμαγορικό «one-shot» πολεμικό δράμα του Sam Mendes υψώνει την έννοια της δράσης σε άλλο επίπεδο, προσφέροντας στο κοινό μια πρωτόγνωρη εμπειρία θέασης. Έπειτα έχουμε το «Parasites», την ταινία-φαινόμενο που προκάλεσε τεράστια αίσθηση παγκοσμίως. Παρά το «τείχος» της ξένης γλώσσας, o Bong-joon Ho κατάφερε να ενώσει διαφορετικές κοινωνίες, μέσα από την σκληρή πραγματικότητα που παρουσίασαν τα Παράσιτα. Αρκετές πιθανότητες νίκης φέρουν το «Once upon a time in…Hollywood» και το «The Irishman», κυρίως όμως διότι προέρχονται από δύο παραδοσιακά  Όσκαρικούς κινηματογραφιστές, ακόμη και αν πιστεύω πως και οι δύο ταινίες δεν βρίσκονται στο επίπεδο της υπόλοιπης φιλμογραφίας τους. Για το Joker δεν υπάρχει κάτι να σχολιάσει κανείς. Η σκέψη του να βραβεύσει η ακαδημία μια comic book ταινία ως καλύτερη της χρονιάς μοιάζει παραπάνω από αδιανόητο. Τέλος, παρότι το «Jojo Rabbit» και το «Marriage Story» αποτελούν προσωπικά αγαπημένα για φέτος, δε βρίσκω πως έχουν μεγάλες πιθανότητες να βραβευτούν στην συγκεκριμένη κατηγορία. 

Πιθανότερος νικητής: 1917

Βραβείο Α’ Ανδρικού ρόλου

Έχοντας σαρώσει Golden Globe, BAFTA και SAG Αwards, ένα είναι το όνομα που φέτος λάμπει σαν υπερκαινοφανής αστέρας σε αυτήν την κατηγορία. Joaquin Phoenix. Υπέροχος, ταλαντούχος και χαρισματικός, κάθε του βράβευση και δημόσια εμφάνιση μοιάζει να είναι μια τυπική απλώς διαδικασία πριν τη μεγάλη του στιγμή στα φετινά Όσκαρ, όπου για μια τελευταία φορά φέτος θα κλέψει την παράσταση (και τις καρδιές μας). Σε καμία περίπτωση όμως δε μπορούμε να πούμε πως δε το αξίζει πλήρως. Ο χαρακτήρας του «Άρθουρ Φλέκ» που παρουσίασε φέτος στον κόσμο ήταν μοναδικός και μελετημένος σε βάθος. Το Joker ήταν μια από τις ταινίες που συζητήθηκαν   περισσότερο φέτος, και για αυτό ευθύνεται σε τεράστιο βαθμό ο Joaquin Phoenix πράγμα που δε μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Ωστόσο εάν το πρωί των Όσκαρ ο ήλιος ανατείλει από την δύση και συμβεί το απροσδόκητο, το όνομα που θα ήθελα να ξεστομίσει η Olivia Colman την στιγμή της ανακοίνωσης του νικητή είναι του Adam Driver. Η τρομερή του επίδοση στο Marriage Story είναι ανεπανάληπτη, και εμφανίζει στοιχεία μεγάλου καλλιτέχνη. Σκηνή προς σκηνή, ο Adam Driver ξεδιπλώνει το τεράστιο ταλέντο του, βάζοντας όλο του τον εαυτό σε κάθε λέξη, κάθε κίνηση και κάθε έκφραση. Για κακή του τύχη όμως, είναι η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά που πέφτει πάνω σε έναν σχεδόν ξεκάθαρο νικητή, και ελπίζω πραγματικά να μην έπεσε θύμα της κατάρας του Di Caprio. 

Πιθανότερος νικητής: Joaquin Phoenix

Βραβείο Β’ Ανδρικού ρόλου

Το πραγματικά αξιοσημείωτο με αυτήν την κατηγορία, είναι πως η φετινή λίστα των υποψηφίων θα μπορούσε να ίδια με αυτήν του 1990. Μια πραγματική μητέρα των μαχών ανάμεσα σε ιερά τέρατα της υποκριτικής, που δεσπόζουν στον κινηματογραφικό κόσμο εδώ και δεκαετίες. Ωστόσο, θα είμαι ειλικρινής. Δε μπορώ να σκεφτώ άλλον νικητή πέρα από τον Brad Pitt. Όσο επιβλητική και αν ήταν η εμφάνιση του Hopkins στο «Two Popes», όσο δυνατές υποκριτικές και αν παρουσίασαν  ο Joe Pesci και ο Al Patsino στο «The Irishman», οσο  χαρισματικός και αν ήταν ο Tom Hanks στο «Α wonderful day in the neighborhood» , φέτος ο Brad Pitt βρίσκεται σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο. Ο χαρακτήρας του «Cliff Booth» αποτελεί το άλφα και το ωμέγα του «Once upon a time in Hollywood» και είναι ο παράγοντας που δένει όλες τις διαφορετικές πτυχές της ταινίας μαζί. Και επιπλέον, ο Brad Pitt είναι αυτός που μας χάρισε την μοναδική ίσως παραδοσιακά «Tarantinesque» στιγμή της ταινίας. 

Πιθανότερος νικητής: Brad Pitt

Βραβείο Α’ Γυναικείου ρόλου

Με γνώριμα πρόσωπα αλλά και νέες εμφανίσεις, τα βραβεία Α’ Γυναικείο ρόλου περιέχουν φέτος πολλές ενδιαφέρουσες προσωπικότητες.  Μετά τις ανεπιτυχείς εμφανίσεις της το 2016 και το 2018, η Saoirse Ronan επιστρέφει για τρίτη φορά ως διεκδικητής του συγκεκριμένου Όσκαρ, έχοντας δώσει μια καταπληκτική ερμηνεία στο «Little Women». Μεγάλη επιστροφή για την Charlize Theron η οποία 14 χρόνια μετά το «North Country» βλέπει και πάλι το όνομά της στην λίστα με τους υποψηφίους. Αντιθέτως, πρώτη εμφάνιση στα βραβεία της Ακαδημίας για την Scarlett Johansson. Στην εμφάνισή της στο «Marriage Story» έδειξε το πραγματικό μέγεθος της υποκριτικής της ικανότητας και φίμωσε όλους όσους δεν την τοποθετούν μαζί με τους καλυτέρους ηθοποιούς της γενιάς της. Ακόμη και αν νιώθω πως δεν έχει μεγάλες πιθανότητες νίκης, είμαι σίγουρος ότι το χρυσό αγαλματίδιο δε θα αργήσει να προστεθεί στην  συλλογή της. Το όνομα που περισσότερο ακούγεται φέτος ωστόσο είναι αυτό της Renée Zellweger. 16 χρόνια μετά την τελευταία επιτυχημένη Οσκαρική της καμπάνια, επιστρέφει με δυναμισμό για να «σηκώσει» το φετινό Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου, μετά από μια συγκλονιστική επίδοση στο «Judy».

Πιθανότερος νικητής: Renée Zellweger

Βραβείο B’ Γυναικείου ρόλου

Ακόμη μια κατηγορία που εμφανίζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η λίστα των υποψηφίων για το βραβείο Β’ Γυναικείου ρόλου περιέχει κάποια πολύ ενδιαφέροντα ονόματα. Αξιοσημείωτο γεγονός είναι η διπλή υποψηφιότητα της Scarlet Johansson, αυτήν την φορά για την αξιαγάπητη εμφάνισή της  στο «Jojo Rabbit». Είναι η ενδέκατη φορά στην ιστορία των Όσκαρ που ένας ηθοποιός εξασφαλίζει υποψηφιότητα για βραβείο πρωταγωνιστή και δευτεραγωνιστή, ωστόσο είναι η πρώτη φορά που κάποιος ηθοποιός καταφέρνει να έχει διπλή υποψηφιότητα, στην πρώτη του συμμετοχή στα Όσκαρ. Δυστυχώς όμως και εδώ η δεσποινίς Johansson δε φέρει μεγάλες πιθανότητες νίκης. Το μεγάλο φαβορί της κατηγορίας όλα δείχνουν πως είναι η Laura Dern για την επίδοσή της στο «Marriage Story». Η σχέση της Dern με την ακαδημία είναι λίγο περίεργη, καθώς πολλές φορές αδικήθηκε μετά από καταπληκτικές ερμηνείες, η οποίες δεν της εξασφάλισαν ούτε μια θέση ως υποψήφια. Λαμπρότερο παράδειγμα ήταν η πλήρης αδιαφορία που έδειξε η Ακαδημία προς τις δύο εμφανίσεις της σε ταινίες του David Lynch, μία στο «Wild at Heart» και μια στο «Inland Empire». Η δεύτερη περίπτωση εξόργισε τόσο πολύ τον σκηνοθέτη, που τον ώθησε να πάρει δραστικά μέτρα ώστε να πιέσει την Ακαδημία να λάβει υπόψη την Laura Dern ως υποψήφια. Συγκεκριμένα, ο David Lynch αποφάσισε να πάρει στα χέρια του την καμπάνια προώθησης της Dern, στήνοντας εξέδρα έξω από σπίτια κριτών, οπλισμένος με τεράστια πανό και μια αγελάδα. Δεν κατάλαβα ποτέ ποιο ακριβώς ήταν το συμβολικό νόημα της αγελάδας, ωστόσο μάλλον ούτε και οι κριτές, μιας και παρά τις πράξεις του Lynch, αγνόησαν την ηθοποιό έτσι και αλλιώς και δεν την συμπεριέλαβαν στην λίστα των υποψηφίων. Έτσι λοιπόν μετά από πολλές κακοτυχίες και αναποδιές, και προς μεγάλη χαρά της ίδιας και του David Lynch, φαίνεται πως φέτος είναι η χρονιά που επιτέλους θα παραλάβει το πολυπόθητο αγαλματίδιο.

Πιθανότερος νικητής: Laura Dern

Βραβείο καλύτερου Σκηνοθέτη

Φτάνουμε λοιπόν και στο τελευταίο από τα «Big Five» Όσκαρ, δηλαδή το βραβείο σκηνοθεσίας, το οποίο όπως και κάθε χρόνο παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον, και είναι ίσως το μοναδικό που δεν φέρει ξεκάθαρο νικητή. Ακόμη και αν όλα δείχνουν πως ο Sam Mendes θα προσθέσει ένα δεύτερο αγαλματίδιο στην συλλογή του, θέλω να επαναλάβω πως ο Tarantino και ο Scorsese είναι παραδοσιακά Όσκαρικοί κινηματογραφιστές. Αν σε ένα πράγμα είναι προβλέψιμη η Ακαδημία κινηματογράφου είναι στο πόσο «κολλημένη» είναι με κάποια συγκεκριμένα ονόματα. Για αυτό το λόγο δε το θεωρώ διόλου απίθανο να χαρίσει το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας σε έναν από τους δύο αυτούς (εξαιρετικούς φυσικά) σκηνοθέτες, ιδιαίτερα στην περίπτωση που δεν καταφέρουν να εξασφαλίσουν αγαλματίδια σε άλλες κατηγορίες. Σε καμία περίπτωση επίσης δε θα ήθελα να μειώσω τον Bong-Joon Hο μιας και οι σκηνοθετικές ικανότητες που έδειξε στo «Parasites» είναι μοναδικές, και αξίζει το βραβείο αυτό όσο κάθε άλλος, αν όχι περισσότερο. Τέλος για τον Todd Philips δυστυχώς ισχύει το ίδιο επιχείρημα που ισχύει και για το βραβείο καλύτερης ταινίας. Αφού δε τα κατάφερε o Christopher Nolan το 2008, βρίσκω εξαιρετικά απίθανο να καταφέρει ο Philips να πάρει σπίτι ένα όσκαρ σκηνοθεσίας για μια comic book ταινία.

Πιθανότερος νικητής: Sam Mendes

 

Φυσικά και πέρα από τις βασικές πέντε, τα φετινά βραβεία της Ακαδημίας κινηματογράφου εμφανίζουν μεγάλο ενδιαφέρον και σε όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες. Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στους υποψηφίους, θα βρούμε πραγματικά αριστουργήματα σε κατηγορίες όπου ο οποιοσδήποτε μπορεί να αναδειχθεί νικητής, όπως για παράδειγμα στην κατηγορία καλύτερης φωτογραφίας ή πρωτότυπου/διασκευασμένου σεναρίου.

Κλείνοντας λοιπόν τον σχολιασμό μου για τα φετινά Όσκαρ, θα ήθελα να εκφράσω την απογοήτευσή μου για κάποιες σημαντικές ελλείψεις. Πρώτα από όλα αυτήν του Adam Sandler για την τρομερή του εμφάνιση στο αριστουργηματικό «Uncut Gems» Μετά την επική αγνόηση που υπέστη το 2002 για την ερμηνεία του στο «Punch-Drunk Love» πίστευα πραγματικά πως φέτος θα είχε την ευκαιρία να λυτρωθεί. Μεγάλη και ιδιαίτερα απογοητευτική είναι και η έλλειψη του Eddy Murphy, ο οποίος εξέδωσε ένα ρεσιτάλ υποκριτικής στο «Dolemite is my name». Επίσης, παρακολουθώντας τα Όσκαρ τα τελευταία χρόνια, ένα πράγμα μου είναι πλέον ξεκάθαρο. Η Ακαδημία δεν αγαπάει το Χόρορ. Βλέποντας ταινίες όπως το «Hereditary» και το «Midsommar» να μένουν εκτός συναγωνισμού, είναι πλέον ξεκάθαρο πως οι κριτές λαμβάνουν υπόψη τις ταινίες τρόμου μόνο όταν αυτές περιέχουν ένα σημαντικό κοινωνικό μήνυμα, όπως για παράδειγμα το «Get out». Το μεγαλύτερο όμως θύμα αυτού του ανεξήγητου μίσους της Ακαδημίας προς το Χόρορ, είναι με διαφορά το «The Lighthouse». Ο σουρεαλιστικός εφιάλτης του Robert Eggers θα μπορούσε να είναι υποψήφιος σε όλες τις κατηγορίες, από σκηνοθεσία μέχρι μίξη ήχου.  Αντ’ αυτού, η ταινία κατάφερε να αποκομίσει μονάχα μια υποψηφιότητα για καλύτερη φωτογραφία, και αυτή χαριστικά, μιας και δεν είναι καν το πιο δυνατό κομμάτι της ταινίας. Το να αφήσουν έξω από τα φετινά Όσκαρ τον Willem Dafoe και τον Robert Pattinson ήταν ένα πραγματικό έγκλημα.

Αλλά μάλλον η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου ξέρει καλύτερα από εμάς τους κοινούς θνητούς σινεφίλ. 

Αλέσσιο Γκούτζιος

Κινηματογραφικός συντάκτης

back to top

Comments

AGENDA

No event in the calendar
August 2020
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

Editorial