Οι Queen έγιναν μύθος γιατί ποτέ δεν έπαιξαν με τους κανόνες του παιχνιδιού

Ή αλλιώς, πως κάνεις μία οπέρα ροκ.

Φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από την ίδρυση των Queen. Ήταν 18 Ιουλίου του 1970 στο Λονδίνο όταν οι Queen έδωσαν το πρώτο live τους. Freddie Mercury, Brian May, Roger Taylor. Ο John Deacon μπήκε στο συγκρότημα το 1971, και έμεινε για πάντα (θα εξηγήσω πιο κάτω αυτό το «για πάντα»). Τι να πει ή γράψει όμως κάποιος για τους Queen που να μην έχει ήδη γραφτεί ή ειπωθεί;

Γράφει ο Μάρκος Σκυριανός

Ο Roger Taylor ήταν ο πιο «συνηθισμένος» άνθρωπος από τους τέσσερις. Ένας πρώην κιθαρίστας/πρώην ukulele player που αποφάσισε να ασχοληθεί με τα ντραμς εξαιτίας του Keith Moon και του Mitch Mitchell. Το 1968 μπήκε στους Smile του Brian May, και όταν ο τραγουδιστής τους πήγε σε άλλο συγκρότημα, ο συγκάτοικός του Freddie Mercury τους πρότεινε να αναλάβει εκείνος τα φωνητικά και να αλλάξουν το όνομα του συγκροτήματος.

Ο Brian May ήταν στους Smile από την αρχή, μαζί με τον τότε τραγουδιστή/μπασίστα τους. Βασικά αστροφυσική σπούδαζε, αλλά τον τράβαγε και η μουσική με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Η πρώτη του ηλεκτρική κιθάρα είναι δικής του κατασκευής, από κομμάτια άλλων κιθάρων. Το ίδιο και ο ενισχυτής που χρησιμοποιούσε. Για αυτό και είναι αυτό τον μοναδικό ήχο που για χρόνια δεν μπορούσε να αναπαραχθεί με τίποτα.

Ο John Deacon, και αυτός πρώην κιθαρίστας, ξεκίνησε να παίζει μπάσο γιατί του άρεσε πολύ η soul. Ήταν και στο κοινό στο Royal Albert Hall το 1968 όταν οι Deep Purple μαζί με τη Royal Philharmonic Orchestra έπαιξαν το 'Concerto for Group and Orchestra' των Deep Purple. Γίνεται κατανοητό ότι πρόκειται για ένα ιδιαίτερο μυαλό. Σε αυτό μπορούμε να προσθέσουμε ότι ασχολείτο με τα «ηλεκτρονικά», έχοντας πειράξει ένα μπομπινόφωνο για να ηχογραφεί τραγούδια από το ραδιόφωνο (δεν υπήρχε τότε το κασετόφωνο όπως το γνωρίσαμε εμείς με το κουμπί Rec), και είχε από σχετικά νέος μία τάση να ψάχνει διαφορετικές τεχνικές ηχογράφησης. Ο Deacon έχει γράψει το 'Another One Bites The Dust'. Ό'τι ηχητικά εφέ ακούγονται στο τραγούδι, ΔΕΝ προέρχονται από synthesizers. Είναι κιθάρες, πιάνο και μπάσο ηχογραφημένα σε μαγνητοταινία. Στη συνέχεια, ο Deacon έχει πειράξει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις ταχύτητες με τις οποίες αναπαράγεται κάθε μαγνητοταινία και τις έχει περάσει μέσα από ένα harmonizer της εποχής. Επίσης, για πολλά χρόνια διαχειριζόταν όλα τα οικονομικά του συγκροτήματος. Το 1997 όμως εγκατέλειψε τα μπάντα. Επί 20 χρόνια είχε ζήσει δίπλα σε μία τεράστια (σε κάθε επίπεδο) προσωπικότητα όπως ο Freddie Mercury. Αφού πέθανε ο Mercury, άντεξε να παραμείνει στο χώρο μόνο έξι χρόνια. Δεν είχε κανένας να του πει τίποτα. Δεν υπήρχε πια κάτι σε μουσικό επίπεδο που να τον ιντριγκάρει.

Ο Freddie Mercury είναι απλά ο Freddie Mercury. Απίστευτες φωνητικές ικανότητες, τεράστιος frontman επί σκηνής, φοβερός μουσικός επί σκηνής και εκτός αυτής, larger than life προσωπικότητα στα ‘70και ‘80s ως ένα από τα απόλυτα party animals, larger than life προσωπικότητα στο ‘90s, ‘00και ‘10ως ένα σύμβολο awareness για το AIDS. Δε συνηθίζω να χρησιμοποιώ τέτοιες εκφράσεις, αλλά ο Mercury μόνο σωματικά έφυγε από τη ζωή το 1991. Όχι πνευματικά, και σίγουρα όχι συμβολικά.

Αυτοί οι τέσσερις τύποι αποτελούσαν τους Queen. Όταν ξεκίνησε το συγκρότημα ήταν ένας φοιτητής Καλών Τεχνών, ένας φοιτητής Αστροφυσικής, ένας φοιτητής Οδοντιατρικής κα ένας φοιτητής Ηλεκτρολογίας/Ηλεκτρονικής. Αυτοί οι τέσσερις έφτιαξαν ένα συγκρότημα που ο κόσμος μιλάει ακόμα, ακούει ακόμα, λατρεύει ακόμα. Τα άλλα τεράστια ονόματα συγκροτημάτων γενικώς της μουσικής (Beatles, Pink Floyd, Led Zeppelin, Rolling Stones, Beach Boys) μπορεί να έχουν και μερικούς που τους κρίνουν αρνητικά (είτε λανθασμένα, είτε όχι). Κανείς δεν έχει να πει κάτι αρνητικό για τους Queen.

Ένα συγκρότημα που ξεκίνησε να παίζει hard rock στον πρώτο του δίσκο (Queen – 1973), αλλά όχι απλό. Είχε στις συνθέσεις του πολλές επιρροές από το progressive rock της εποχής, κάποια folk στοιχεία (Βρετανοί άλλωστε), και κάποιες ιδέες για πολυφωνίες που δεν είχαν άλλοι μέχρι τότε. Συνέχισε με το δεύτερο του δίσκο (Queen II – 1974) όπου οι συνθέσεις έγιναν σαφέστατα πιο πλούσιες και πολύπλοκες από τον προηγούμενο. Σε ένα χρόνο μέσα μόλις. Η εξέλιξη ήταν τεράστια και ξαφνική.

Φτάνει στο τρίτο δίσκο (Sheer Heart Attack – 1974) και δύο πράγματα είναι ξεκάθαρα. Το συγκρότημα έχει βρει το ύφος του. Και αυτό το ύφος έχει πολλά και διαφορετικά πρόσωπα. Ο ίδιος δίσκος έχει το 'Killer Queen', το 'Now IHere' και το 'Stone Cold Crazy'. Και συνεχίζουν την επόμενη χρονιά (Night At The Opera – 1975) και το πρώτο magnum opus. 'Bohemian Rhapsody'. Και αφού προηγήθηκε η «νύχτα», ακολούθησε η μέρα (Day At The Races – 1976). Πλέον είναι εξαιρετικά δύσκολο και χρονοβόρο να καταγραφούν όλα τα διαφορετικά είδη μουσικής που αποτελούν έμπνευση και πρώτη ύλη για τους Queen.

Στον επόμενο δίσκο (News Of The World – 1977) είχαν αποφασίσει να απλοποιήσουν λίγο τα πράγματα. Το punk είχε πρωτοεμφανιστεί και έβαλε συνεχώς εναντίον των «δεινοσαύρων» που έγραφαν τεράστια σε διάρκειες τραγούδια. Έβγαλαν λοιπόν έναν πιο απλό και προσβάσιμο δίσκο. Ο οποίος ανοίγει με το 'We Will Rock You' και το 'We Are The Champions'. Δήλωση. Οι Queen δε γράφουν πομπώδη συνθέσεις επειδή το επιτάσσει η εποχή. Γράφουν έτσι γιατί αυτό θέλουν. Και δε θα πρέπει να νομίζει κανείς ότι δεν μπορούν αλλιώς. Πότε άλλοτε ένα συγκρότημα με διαμέτρημα σαν τους Queen το 1977 αποφάσισε να κυκλοφορήσει δίσκο που θα άνοιγε με ένα acapella τραγούδι;

Το 1978 κυκλοφορούν το Jazz. Ο δίσκος ανοίγει με το 'Mustapha'. Οι στίχοι του 'Mustapha' είναι σε Αγγλικά, Αραβικά, Περσικά και μερικές λέξεις που δημιούργησε μέσα στο studio ο ίδιος ο Mercury. Οι κριτικοί της εποχής θεώρησαν το δίσκο ως μία δήλωση ελιτισμού και απαξίωσης. Κατά πάσα πιθανότητα, είχαν δίκιο. Απλά, στο σήμερα και με τη προοπτική που μας δίνουν τα 42 χρόνια από τη κυκλοφορία του μπορούμε να καταλήξουμε πως «καλά έκαναν».

Όμως οι Queen δεν επαναπαύονται. Για αυτό και στο The Game (1980) επαναπροσδιόρισαν τον ήχο τους σε τεράστιο βαθμό. Το 'Another One Bites The Dust' του Deacon που ανέφερα νωρίτερα, βρίσκεται σε αυτό το δίσκο. Enough said. Από το Hot Space του 1982 μέχρι και το Innuendo του 1991 οι Queen απλώς παίζουν με τα πάντα. Με τα είδη, με τα κλισέ, με συνεργάτες, με τον κόσμο, με τις εταιρείες. Τους πειράζουν μέσα από τη μουσική τους και τις συνθέσεις τους, χωρίς όμως αυτές οι συνθέσεις να είναι δημιουργημένες ως σχόλια. Μέσα σε αυτούς τους δίσκους υπάρχει το 'Under Pressure' (μαζί με τον David Bowie), το 'Who Wants To Live Forever' (από το ανεπίσημο soundtrack του Highlander), το 'Want To Break Free' (με το εμβληματικό βίντεο), το 'Want It All' και άλλα μεγάλα τραγούδια. Και φυσικά, το 'The Show Must Go On'.

Φέτος συμπληρώνονται λοιπόν 50 χρόνια από την ίδρυσή τους. Αλλά η αλήθεια είναι ότι οι Queen έχουν σταματήσει να υπάρχουν από το 1997. Ο δίσκος Made In Heaven του 1995 είναι ο τελευταίος δίσκος των Queen με τον Freddie Mercury. Και το single 'No-One but You (Only The Good Die Young)' είναι η τελευταία ηχογράφηση των Brian May, John Deacon και Roger Taylor. Κυκλοφόρησε το 1997 και είναι το tribute των τριών προς τον Mercury. Μετά από αυτό, ο Deacon αποχώρησε από τη μουσική.

Η καταγραφή των ειδών μουσικής που χρησιμοποίησαν στις συνθέσεις τους οι Queen, και των ειδών μουσικής που επηρέασαν είναι πάρα πολύ δύσκολη. Ας απομονώσουμε ένα χαρακτηριστικό του ήχου τους. Τις πολυφωνίες. Η αρχή βρίσκεται σε συγκροτήματα όπως οι Beach Boys. Το έκαναν και άλλοι πριν από αυτούς, αλλά αυτοί το εξέλιξαν σε σημαντικό βαθμό. Οι Queen συνδυάζοντας τις ατομικές τους επιρροές, τις τελειοποίησαν. Και στο σήμερα τις ακούμε και το μυαλό φέρνει κατευθείαν τους Queenστη μνήμη, είτε ακούμε Muse είτε ακούμε Blind Guardian. Και αν «μετρηθεί» η απόσταση που χωρίζει τους Muse από τους Blind Guardian, θα ξεκινήσει να αντικατοπτρίζεται η επιρροή των Queen στη μουσική.

Στο μεταξύ, ορίστε μία λίστα με φοβερές συνθέσεις των Queen που δεν έγιναν τόσο μεγάλες επιτυχίες.

1.      Liar (Queen – 1973)

2.      Father To Son (Queen II – 1974)

3.      White Queen (As It Began) (Queen II – 1974)

4.      The March Of The Black Queen (Queen II – 1974)

5.      She Makes Me (Stormtroopers In Stilettos) (Sheer Heart Attach – 1974)

6.      Good Old-Fashioned Lover Boy (A Day At The Races – 1976)

7.      Spread Your Wings (News Of The World – 1977)

8.      Let Me Entertain You (Jazz – 1978)

9.      Save Me (The Game – 1980)

10.   Life Is Real (Song For Lennon – Hot Space – 1982)

11.   Breakthru (The Miracle – 1989)

12.   These Are The Days Of Our Lives (Innuendo – 1991)

13.   Mother Love (Made In Heaven – 1995). Το τελευταίο τραγούδι που ηχογράφησε ο Mercury στο studio το διάστημα 13-16 Μαΐου 1991. Δεν ήταν ικανοποιημένος με το τελικό αποτέλεσμα και είχε πει ότι την επόμενη μέρα θα το δούλευε ξανά. Δεν κατάφερε να ξαναπάει στο studio.  

Μάρκος Σκυριανός

Συντάκτης

back to top

Comments

AGENDA

No event in the calendar
August 2020
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

Editorial