Prodigy: οι 9+2 καλύτερες στιγμές από συναυλίες τους

Magic people, voodoo people!

Όχι, αυτό το άρθρο δεν θα είναι η ελεγεία για την απώλεια ενός κομματιού από τα εφηβικά μας χρόνια. Ούτε, βέβαια, μια πομπώδης φανφαρολογία για το καλλιτεχνικό μέγεθος των Prodigy. Άλλωστε, ποτέ τους δεν διεκδίκησαν τιμητικούς τίτλους για τη μουσική τους τελειότητα. Ή ακριβέστερα, ποτέ τους δεν ζήτησαν τίποτα από κανέναν. Και για αυτό το λόγο, κατόρθωσαν να μπουν στις καρδιές όλων μας.

Γράφει ο Γιώργος Φακαλής

Ο Keith Flint με τους Prodigy κατάφερε να ενώσει τρεις γενιές, όχι (αποκλειστικά) με τη μουσική του, μα με την προσωπικότητά του και αυτήν την απόκοσμη, παρανοϊκή, μα συνάμα τόσο φυσική πάνω του, φυσιογνωμία. Την ώριμη γενιά των οπαδών του Bowie, που έψαχνε απεγνωσμένα έναν τρόπο να ξεφύγει μέσα από τη δυσωδία του κοινωνικοπολιτικού status quo στις αρχές των 90's με το ψυχροπολεμικό κλίμα, την γενιά του Cobain, η οποία μετά το θάνατό του αναζητούσε ένα αποκούμπι που θα αποτελούσε το καταφύγιο για να εξωτερικεύσουν την κατάθλιψή τους και, φυσικά, τους Millennials, για τους οποίους οι Prodigy δεν ήταν τίποτα λιγότερο από το ξέσπασμα που όλο και περισσότερο έπνιγαν μέσα τους, με τις απαιτήσεις από τον περίγυρο να μεγαλώνουν, καθώς οι τεχνολογικοί και οικονομικοί ρυθμοί αυξάνονταν ολοένα και περισσότερο. Μια μεγάλη φούσκα, σε τρεις διαφορετικές εκφάνσεις με τον Flint, τον “τρελό με τα πράσινα μαλλιά”, να κρατάει την καρφίτσα και να ετοιμάζεται για το μεγάλο μπαμ.

Αυτός ο θάνατος δεν θα πρέπει να μας θλίβει. Είναι τόσο βαθιά συνυφασμένη η μουσική των Prodigy με τις ζωές μας που ο σωματικός θάνατος του Keith δεν έχει σημασία. Για τα πρώτα λυκειακά ξύλα που παίξαμε στα pit των συναυλιών τους, για τα ξύλα που δεν παίξαμε με αυτούς που μας καταπίεζαν χάρη σε δύο ακουστικά που έγιναν η ασπίδα μας τότε που οι ορμόνες βαρούσαν κόκκινο, για τις δύσκολες ώρες που μπορεί να πέρασαν κάποιοι σε μια ηλικία που η κοινωνία επέβαλε να συμβιβαστείς στη ρουτίνα και την παρακμή, ενώ πότιζε τα γερασμένα μυαλά με “κύκλους” και τηλεντρόγκια, τους ευχαριστούμε. Για τα εκρηκτικά σόου που έδιναν πάνω στη σκηνή, για την απήθμενη χορευτική δυναμική και την ψυχική επικοινωνία του Flint με το κοινό, τους ευγνωμονούμε. Γιατί μπορεί οι καλές μπάντες να βγάζουν καλούς δίσκους, αλλά οι μεγάλες μπάντες φαίνονται στις ζωντανές εμφανίσεις, εκεί που η μουσική παίρνει μυσταγωγικό χαρακτήρα. Και οι Prodigy, αδιαμφισβήτητα, ανήκουν σε τούτη την κατηγορία, των μεγάλων.
 
1. The Prodigy - Voodoo People (V Festival 2008)

Ξεκινάμε με ένα χαλαρό σπάσιμο πληκτρολογίου και ένα από τα πιο iconic riff στην ιστορία της ηλεκτρονικής μουσικής.



2. The Prodigy - Breathe (Live in Tokyo 2008)

Καταλαβαίνεις ότι κάτι κάνεις σωστά όταν κατορθώνεις να μαζέψεις 30 χιλιάδες Γιαπωνέζους και να τους βάλεις να χτυπηθούν με το beat σου.



3. The Prodigy - Spitfire (Live in Amsterdam 2005)

Στο πιο matrix σκηνικό που έχει στηθεί ποτέ, ένας αφηνιασμένος Maxim ωσάν άλλος Nio φτύνει φωτιές μπροστά σε ένα κοινό σίγουρα πιο hardcore από το δικό σου.



4. The Prodigy - Warrior’s Dance (Glastonbury 2009)

Μπορεί να μην πολυπαιζόταν στα setlist, ωστόσο ήταν πάντα ένα από τα αγαπημένα του οπαδών. Προσωπική αδυναμία και breakbeats που ξεσηκώνουν και την πλέον μίζερη ύπαρξη. Και για άλλη μια φορά, ανατριχιαστική ενέργεια του κοινού στο Glastonbury.



5. The Prodigy - Out Of Space (World’s On Fire Tour 2011)

Όταν η rave συνάντησε τη reggae. Crowd surfing, ψυχεδελικά φωτορυθμικά και ένας εξωγήινος Flint να οργώνει το stage οργανώνοντας το πλήθος. Μαγεία!



6. The Prodigy - Smack My Bitch Up (Live at Pinkpop 2010)

Το απόλυτο crowd pleaser στην, ίσως, πιο χαρακτηριστική εκτέλεσή του. Highlight, ο πανζουρλισμός που επικρατεί στο τελευταίο σκάσιμο του κομματιού.



7. The Prodigy - Omen (Live at Pinkpop 2010)

Ναι, το καταλάβαμε, μάλλον έπρεπε να βρισκόμασταν στο Pinkpop εκείνη τη μέρα.



8. The Prodigy - The Day is My Enemy (Live in Russia 2015)

Τι μπορεί να συμβεί αν πετάξεις τους Prodigy μέσα σε μερικές χιλιάδες τρελαμένους Ρώσους; Αυτό.



9. The Prodigy - No Good (Live in Athens 1995)

Προφανώς και δε θα μπορούσε να λείψει αυτό το σκηνικό από τη λίστα. “Ευχαριστούμε Ελλάδα, ευχαριστούμε Αθήνα” φαίνεται να λέει ο Maxim στο ελληνικό κοινό, καθώς κάποιος (για την ιστορία, μεταλλάς) αποφάσισε να πετάξει πέτρες στη σκηνή, ως ένδειξη αποδοκιμασίας. Καταπληκτικό στιγμιότυπο που μας κάνει να φουσκώνουμε από υπερηφάνεια.



Η αλήθεια είναι πως ψάχνοντας να βρω κάποια (προφανώς και μπορούσαν να μπουν όλα) από τα καλύτερα live performances, συνειδητοποίησα ότι χάνεται ένα μεγάλο ποσοστό αυτής της μαγικής επικοινωνίας και της συσσωρευμένης ενέργειας που θα συναντούσες σε μια συναυλία των Prodigy. Πόσω μάλλον όταν πρέπει να συμβιβαστείς με τη χαμηλή ποιότητα ήχου που υπάρχει σε εμφανίσεις περασμένων ετών, εξ ου και ο περιορισμός στα της τελευταίας δεκαετίας. Ωστόσο, οφείλουμε να κάνουμε ειδική αναφορά στο θρυλικό live στο Θέατρο Βράχων το 1995, μια από τις σπουδαιότερες και εκρηκτικότερες μουσικές στιγμές στη χώρα μας. Ανέκδοτες ιστορίες για μπάχαλα, πετροβολισμούς, κυνηγητά θα μείνουν απλά στην ιστορία. Η απόλυτη rave εμπειρία (αν και οι ίδιοι οι Prodigy έχουν δηλώσει ότι παίζουν techno) που καθόρισε μια νέα γενιά Ελλήνων μουσικών που ασχολήθηκαν μετέπειτα με την ηλεκτρονική μουσική με κορυφαία στιγμή το Vogue στο 31:45.



Έρχεται κάποια στιγμή στην καριέρα κάθε καλλιτέχνη που τον στιγματίζει. Για τους Queen ήταν το Live Aid, για τους Led Zeppelin το live στο Royal Albert Hall. Έτσι, και για τους Prodigy αυτό συνέβη στο φεστιβάλ του Φοίνιξ, τη 18η του Ιουλίου 1996. Η μέρα κατά την οποία η τρέλα και η κατάθλιψη ενσαρκώθηκαν, η μέρα που ο Flint μας συστήθηκε με το τζοκερίστικο, πράσινο μαλλί, μια δήλωση για αυτούς που σε λυπούνται, ενώ θα έπρεπε να σε φοβούνται. Όσοι ήταν παρόντες υποστηρίζουν ότι αν έχεις παρευρεθεί σε κάποια άλλη συναυλία, σίγουρα δεν ήταν τόσο καλή όσο αυτή των Prodigy στο Φοίνιξ. Και φυσικά, ξεχωρίζει το "Firestarter", η εκτέλεση του οποίου έδειξε τον μπούσουλα σε πολλούς καλλιτέχνες και performer της ηλεκτρονικής μουσικής για το πώς γίνεται σωστά η δουλειά.



Αντίο Keith, σε ευχαριστούμε για όλα.

Γιώργος Φακαλής

Μουσικός συντάκτης

back to top

Comments

marina diamonds 2019 breakroom athens

candlemass 2019 breakroom athens

lara fabian 2019 breakroom athens

deerhunter 2019 breakroom athens

AGENDA

No event in the calendar
December 2019
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31