#interview: Οι Big Nose Attack βρήκαν μια μουσική πιο νεκρή από την disco

Some noses are bigger than others.

Έχοντας πρόσφατα κυκλοφορήσει τον 4ο δίσκο του, (Deader Than Disco, Ikaros Records), το λίγο-μπλουζ, λίγο-ροκ ντουέτο των Big Nose Attack, ετοιμάζεται για την επίσημη παρουσίασή του την Παρασκευή 15 Νοεμβρίου στο Gazarte. Με αυτή την αφορμή, βρεθήκαμε με το μεγαλύτερο συγκρότημα του Μπραχαμίου και μιλήσαμε για το νέο άλμπουμ, την μουσική στην εποχή του streaming και βρήκαμε ένα είδος… πιο νεκρό από την disco.

Συνέντευξη στον Δημήτρη Φαληρέα

-Ξεκινάμε με τον ελέφαντα στο δωμάτιο… 4ος δίσκος (κάποιος ίσως έλεγε disco-ς), και ο πρώτος που δείχνει τέτοια διάθεση για πειραματισμό. Νέοι ήχοι, νέα όργανα, νέες φωνές. “Στιγμιαία” απόκλιση ή ο νέος ήχος που θα ακολουθήσετε;

Νομίζω πως είναι στιγμιαία η απόκλιση, όπως και στους παλιότερους δίσκους, κινούμαστε ανάλογα με τη διάθεση μας για πειραματισμό που στο δικό μας μινιμαλ line-up το να πειραματιστεις είναι και λίγο ανάγκη. Κακά τα ψέματα οι δίσκοι είναι δίσκοι, μένουν για πάντα όπως είχε πει και ο μέγας Bruce Springsteen και μας φαίνεται λίγο μιζέρια για παράδειγμα να μη γράψεις μια ωραία μπασογραμμή ή ένα funky πνευστο μόνο και μόνο για να κρατάς τη σημαία της "ντουετίλας". 

-Έχει περάσει ένα καλοκαίρι και σχεδόν ένα φθινόπωρο από την κυκλοφορία του Deader Than Disco και μάλλον είναι αρκετός καιρός για μια ασφαλή σφυγμομέτρηση. Πώς έχουν αφομοιωθεί αυτές οι αλλαγές από τους ακροατές σας;

Πέρασε τόσο ε; Νομίζω πως ο κόσμος περίμενε για αρκετό - ίσως και να αργήσαμε και λίγο - καιρό τη νέα δισκογραφική μας δουλειά και όλα τα σημάδια δείχνουν πως το "Deader" δεν τους απογοήτευσε. Τα νέα τραγούδια δουλεύουν πολύ καλά στα σετλίστ μας και υπάρχει ενα όμορφο interaction με τον κόσμο, οι djs μας σαπορτάρουν παίζοντας τα τραγούδια μας και η Ikaros records από πίσω φροντίζει η κυκλοφορία και το merch να είναι στην εντέλεια. Τους ευχαριστούμε όλους! 

-Με βάση το ανανεωμένο ενδιαφέρον του ελληνικού κοινού προς την funk και την soul τα τελευταία χρόνια και ταυτόχρονα το σταδιακό “ξεφούσκωμα” της stoner που μονοπώλησε τις αρχές της δεκαετίας, πιστεύετε ότι ανοίγει ένας νέος χώρος για τους Big Nose Attack;

Όχι δεν νομίζω αλλά ούτε και ελπίζουμε σε τέτοιες περιστασιακες συγκυρίες για να "γίνουμε" . Ο χώρος που υπάρχουν ήδη οι Big Nose είναι στην πραγματικότητα ένα fusion . Το underground rock των Εξαρχείων αλλά και τα κυριλέ κλαμπ που παίζουν τα hit τους, τα blues cult κατάλοιπα από το παρελθόν τους αλλά και η μοντέρνα hip αισθητική, μπορεί όλα αυτά να μην οδηγούν σε μια μεγάλη εμπορική αποδοχή και επιτυχία αλλά είναι αρκετά για να μας κρατήσουν ζωντανούς. Δεν πιστεύουμε πως κάποιο ρεύμα θα μας πάρει και θα μας πάει κάπου, να σου πω την αλήθεια ούτε και θέλουμε. Αν μας ρωτήσεις πιστεύουμε (όπως όλοι μάλλον) πως παίζουμε ροκεντρολ. 

-Ο τίτλος “Deader Than Disco” αφήνει το αποτύπωμα ενός παιχνιδιάρικου αυτοσαρκασμού όσον αφορά τις μουσικές επιρροές του συγκροτήματος γενικά και του δίσκου πιο συγκεκριμένα. Είναι όμως και κάτι που ασπάζεστε στην ουσία του; Κατά πόσον μπορεί να είναι νεκρή μια μουσική που αναβιώνει ως επιρροή;

The dead don't die είναι η απάντηση στην ερώτηση. Οι μουσικές επιρροές του δίσκου μας ίσως να ήταν νεκρές για εμάς για λίγο καιρό και μπορεί μετά από χρόνια να τις ξαναξεθάψαμε/ξανα-ανακαλύψαμε όμως  ποτέ δεν τις ξεχάσαμε. Είναι οι ρίζες μας, το αλφάβητο με το οποίο ξεκινήσαμε να γράφουμε, άνθρωποι που μας έκαναν να πιάσουμε τις κιθάρες και τα τύμπανα εξ αρχής και πάντα θα επιστρέφουμε εκεί για έμπνευση. 

-Υπάρχουν οι συνθήκες ή/και το περιθώριο για την ανάπτυξη ενός νέου genre στο ευρύ φάσμα της ροκ στην καινούρια δεκαετία ή θα συνεχίσουν να επικρατούν τα revivals και τα fusions;

Δε βλέπω κάτι πολύ-πολύ φρέσκο και διαφορετικό, μουσικά τουλάχιστον, νομίζω πως ακόμα ζούμε την εποχή του genre revival. Στο στιχουργικο κομμάτι τώρα, νομίζω τραγούδια που γράφτηκαν σήμερα θίγουν τους ίδιους κοινωνικούς και ταξικους προβληματισμους με παλιότερα, πράγμα που αποδεικνύει πως σαν κοινωνία έχουμε κάνει βήματα προς τα πίσω. Δες απλά το τι ζούμε αυτές τις μέρες. 

-Μπορεί η disco να είναι το μοναδικό είδος που είχε ημερομηνία θανάτου, αλλά υπάρχει κάποιο άλλο είδος, ακόμα πιο νεκρό;

Ξεκάθαρα η dubstep. 

-Είναι όντως τόσο διαφορετικό ένα “Booty Call” από ένα “Short Story About Love”;

Δεν υπάρχουν μικροί και μεγάλοι έρωτες, μόνο μικρά και μεγάλα expectations. 

-Οι αμοιβές των καλλιτεχνών μέσα από πλατφόρμες streaming όπως το Spotify ή το YouTube, είναι ελάχιστες, αλλά φαίνεται να είναι μονόδρομος πλέον για ένα σχήμα ή καλλιτέχνη για να διαθέσει την δουλειά του στο ευρύ κοινό. Πώς σχολιάζετε αυτή την κατάσταση;

Είναι αναγκαίο να ακολουθήσεις αυτό το δρόμο για φτάσεις τη μουσική σου πιο εύκολα στον κόσμο. Στο δικό μας λεβελ εννοείται δε το κάνεις για το κέρδος αλλά για τη διαφήμιση, ίσα-ίσα βγάζουμε τα έξοδα της συνδρομής. Παρόλα αυτά είμαστε αρκετά μεγάλοι ηλικιακά για να έχουμε ζήσει γιγάντιες πλατφόρμες όπως το MySpace, που κάποτε το θεωρούσαμε η ζωή μας, προσωπικά και επαγγελματικά, να σβήνουν απτό το χάρτη οπότε no worries kids, τίποτα δεν είναι για πάντα, όλα εν τέλει γυρνάνε στο παλιό παραδοσιακό τρόπο μουσικής διασκέδασης:  Βγάλε δίσκους-κάνε λαιβ-πιες μπύρες-πέρνα καλά. 

-Μπορεί με βάση αυτές τις συνθήκες ένας καλλιτέχνης σε μια μικρή αγορά όπως η Ελλάδα, να ζήσει από την μουσική του αν δεν απευθύνεται σε κοινό ανάλογο του λαϊκού ή της τραπ ή η εναλλακτική σκηνή όπως την ξέραμε εξελίσσεται σε ένα σπορ για λίγους;

Μπορεί να επιβιώσει κανείς (όπως εμείς) αλλά όχι να ζήσει, με αυτά τα μεγέθη και plays. Μπορούμε να επενδύσουμε σε ένα δίσκο μας ή στο μουσικό εξοπλισμό μας και να γίνεται μια ανακύκλωση αυτών των χρημάτων και μπορεί να μας κρατάει για να συνεχίζουμε να το κάνουμε αλλά σίγουρα δεν μπορούμε να αγοράσουμε ένα αμάξι πχ ή να ταΐζουμε τα παιδιά μας (γατιά). Στη δικιά μας περίπτωση, το να είσαι ντουέτο είναι πιο γλυκό στα έσοδα αλλά πιο πικρό στα έξοδα. 

-Τέλος, την Παρασκευή 15 Νοεμβρίου παρουσιάζετε τον νέο δίσκο στο Gazarte, τι θα δούμε εκεί που δεν μπορούμε να ακούσουμε με μια απλή ακρόαση;

Θα δείτε να παίρνει σάρκα και οστά ο νέος δίσκος μας ηχητικά και οπτικα, η ενορχήστρωση του να παίρνει ζωή, τα εξτρα όργανα που ακούτε στην ηχογραφηση να τα βλέπετε μπροστά σας στα χέρια 4 αγαπημένων guest μουσικών (6 δηλαδή σύνολο για μια και μοναδική φορά), θα δείτε τις εκφράσεις και τον ιδρώτα μας να τρέχει, τα πουκαμισα μας να τσαλακωνουν, να χαλαει η φρατζα μας, ενώ ζούμε τους στίχους των ερωτικών ιστοριών που πήγαν λάθος και τέλος και πιο βασικό: όλα αυτά θα τα απολαύσετε με μια κρύα μπύρα στο χέρι και φόντο την Ακρόπολη. ΤΣAΜΠΑ ΕIΣΟΔΟ είπαμε; 

Σας ευχαριστώ πολύ!

Εμείς! 

Δημήτρης Φαληρέας

Αρχισυντάκτης

back to top

Comments

marina diamonds 2019 breakroom athens

candlemass 2019 breakroom athens

lara fabian 2019 breakroom athens

deerhunter 2019 breakroom athens

AGENDA

No event in the calendar
December 2019
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31