#interview: Οι Θραξ Πανκc μιλάνε στο Breakroom

Τα θρακιώτικα πανκ και η εκδίκηση της επαρχίας!

Η μουσική παράδοση, οι μουσικές ρίζες, η εξέλιξη τους στην Ελλάδα του 2017. Ολοένα και περισσότεροι είναι αυτοί που πλέον προσπαθούν να βάλουν στη μουσική τους, στοιχεία από την ελληνική παραδοσιακή μουσική, ανάμεσα σε αυτούς και ο πολύς Jack White, ο οποίος κυκλοφόρησε μέσω της Third Man Records συλλογή από Ηπειρώτικα. Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και οι Θραξ Πανκc, οι οποίοι λίγο πριν δώσουν τρεις μεγάλες συναυλίες σε Θεσσαλονίκη, Πάτρα και Αθήνα, μίλησαν στο Breakroom για τη μπάντα, αυτή την μουσική ταυτότητα, τις δυσκολίες των μουσικών στην Ελλάδα σήμερα και πως αυτό που κάνουν τους έχει κρατήσει σώους σε μία παρανοϊκή καθημερινότητα.

Συνέντευξη στο Νίκο Παπανικολάου 

Καταρχάς να ξεκινήσουμε από τα βασικά. Ποιοι είναι αυτοί οι Θραξ Πανκc και πως δημιουργήθηκαν;

Μια φορά και έναν καιρό ήταν δύο παιδιά απ’ την Ορεστιάδα όπου και γνωρίστηκαν τυχαία το 2004 λόγω της αγάπης τους για τη μουσική. Δειλά δειλά άρχισαν να παίζουν παρέα μέχρι που το 2010 αυτοβαφτίστηκαν ως Θράξ Πάνκc! Το γλυκό έδεσε και ολοκληρώθηκε το 2015 όταν συναντήσαμε και εντάξαμε στο σχήμα με μεγάλη μας χαρά τον Πάνο από την Αλεξανδρούπολη, ως κιθαρίστα.

Ποιανού ιδέα ήταν το όνομα;

Δική μου… όχι δική μου… ξεκόλλα ρε δική μου ήταν δε θυμάσαι?

Ξέρω πως όλοι σας έχετε όλοι σας δουλειές. Πόσο δύσκολο είναι να καταφέρετε να ισορροπήσετε τις απαιτήσεις που έχει μία καθημερινή δουλειά με τη μπάντα; Ποιες είναι αυτές οι δυσκολίες;

Ο καθένας μας κατά καιρούς κάνει πολλές θυσίες  για να είναι συνεπής στη μπάντα. Το κύριο πρόβλημα είναι οι αποστάσεις, καθώς και οι τρεις ζούμε σε διαφορετικές πόλεις και αν βάλεις μέσα και τα ωράρια των δουλειών μας, είναι αλήθεια, ότι οι χρόνοι δεν βγαίνουν. Όλοι όμως μετά από κάθε συναυλία είμαστε με ένα τεράστιο χαμόγελο που μας δίνει κουράγιο και έμπνευση για να συνεχίσουμε, να προσπαθούμε και να εξελίσσουμε τη μουσική μας

Σε ποιο είδος θα κατατάσσατε τη μουσική σας;

Λέτσ σέη φόλκ (πάνκ) ροκ ή και σαηκεντέλικ ή πανκοπαν… δύσκολα μπαίνει σε καλούπια. Δε θέλουμε να σκεφτόμαστε πάντως κατά αυτό το τρόπο, παίζουμε μουσική προσπαθώντας να  εκμεταλλευτούμε όλο το εύρος της.

Ποιες είναι οι μουσικές σας επιρροές;

Ως πιτσιρικάδες περάσαμε και μεις τη φάση των 90s-00s με ξένες μπάντες τύπου Rage Against the Machine, Radiohead, Porcupine Tree, Mode Plagal, Τρύπες αλλά και πολλή παραδοσιακή μουσική. Μεγαλώνοντας και εξερευνώντας περισσότερο στο ράδιο και στο ίντερνετ βρήκαμε μουσικούς κόσμους, που σε πιο νεαρή ηλικία δε μπορούσαμε να κατανοήσουμε, είτε αυτό λέγεται παραδοσιακή μουσική άλλων χωρών, είτε κλασσική, είτε ηλεκτρονική. Η ευρεία διάδοση της μουσικής στο διαδίκτυο, έχει αλλάξει πλέον εντελώς τα δεδομένα, καθώς με τόση μουσική εκεί έξω οι επιρροές είναι άπειρες.

Βλέπουμε ολοένα και περισσότερες μπάντες να προσπαθούν να εντάξουν την παραδοσιακή μουσική στην μουσική του. Τελικά είναι αυτή η μουσική κομμάτι της ταυτότητας μας, με τα καλά και τα άσχημα αυτής της ταυτότητας. Πόσο σημαντικό είναι να τη διατηρήσουμε;

Μπορείς να το ορίσεις όλο αυτό που γίνεται και σαν "την εκδίκηση της επαρχίας", αν αναλογιστούμε ότι οι μπάντες που το κατάφεραν τόσο αυθόρμητα και τόσο άνετα, είναι μπάντες που απέχουν πολύ από τα μεγάλα αστικά κέντρα και είναι απολύτως λογικό αυτό που συμβαίνει. Στις μεγάλες πόλεις πλέον υπάρχει πολύς κόσμος που δε ξέρει καν τι θα πει πανηγύρι. Η μουσική είναι η καθημερινότητα του καθενός, τα βιώματα του, τα προβλήματα του, τα πρώτα του ερεθίσματα. Η μουσική ταυτότητα στην Ελλάδα από τόπο σε τόπο διαφέρει. Άλλους σκοπούς θα παίξει ένας Ηπειρώτης και άλλους ένας Θρακιώτης. Το σημαντικότερο για αρχή είναι να διατηρούμε την ανθρωπινή μας φύση , να μη ξεχνάμε ποιοι είμαστε και να αντιλαμβανόμαστε το περιβάλλον γύρω μας. Αν ξεκινήσουμε από εκεί, το πόσο σημαντικό είναι να διατηρήσει ο καθένας τη "ταυτότητα" μας και σε τι ποσοστό, μπορεί να το βρει από μόνος του.

Αν και ζούμε σε μία εποχή κρίσης, βλέπουμε πως η ελληνική μουσική σκηνή γεννάει πολλά και αξιόλογα πράγματα. Ποια είναι η άποψη σας για τη σκηνή; Υπάρχει κάποια μπάντα που έχετε ξεχωρίσει;

Στην Ελλάδα πάντα υπήρχε καλή μουσική σκηνή απλά μετά τις Τρύπες και τα Σπαθιά η κατάσταση έγινε κάπως πιο underground, χωρίς αναγκαστικά να πέσει η ποιότητα. Η Θεσσαλονίκη για παράδειγμα είναι μια πόλη που ποτέ δε σταμάτησε να βγάζει όμορφες μουσικές από μπάντες όπως M.A.T.E, Underwater Chess, Baildsa και 63 High. Από Αθήνα σταθερές αξίες όπως Vodka Juniors, τους ανερχόμενους Puta Volcano και Planet of Zeus, που έχουν εξελίξει τρομερά τον ήχο τους και από την υπόλοιπη Ελλάδα τους πάντα πολύ καλούς V.I.C αλλά και τους κρητικούς Babel Triο.

Πως αντιμετωπίζετε τις δυσκολίες των τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα; Είναι ψυχοθεραπεία αυτό που κάνετε;

Ένα γνωστό και αγαπημένο τραγούδι ξεκινάει λέγοντας "Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή μωρό μου" και καταλήγει "Η ζωή είναι μεγάλη,  μη τη κάνεις καρναβάλι". Θα συμφωνήσουμε απόλυτα. Το να παίζεις μουσική είναι πρώτα τρόπος έκφρασης και μετά όλα τα άλλα. Τη ψυχοθεραπεία μας συνήθως τη βρίσκουμε σε βουνά, ποτάμια κλπ

Αν μπορούσατε να ανοίγατε τη συναυλία ενός μεγάλου ονόματος, ποιο θα ήταν αυτό και γιατί;

Χμμ.... Είναι κάτι που δεν το έχουμε σκεφτεί πολύ και η αλήθεια είναι ότι και οι τρεις έχουμε τόσο διαφορετικές προτιμήσεις που αν ρωτήσεις το καθένα μας θα σου πει κάτι διαφορετικό.

Που σας αρέσει να παίζετε περισσότερο; Θεσσαλονίκη ή Αθήνα; Και γιατί;

Κάθε πόλη έχει τα δικά της χαρακτηριστικά και τις δικές της όμορφες παραξενιές. Είναι μια ερώτηση που πιστεύουμε πως δεν υπάρχει απάντηση. Ζούμε το κάθε live, οπουδήποτε και να παίζουμε σαν να είναι το πρώτο μας και το τελευταίο μας μαζί.

Νίκος Παπανικολάου

Αρχισυντάκτης

back to top

Comments

bazooka victim of society banner gagarin breakroom banner

θραξ πανκc fuzz breakroom banner

gimme shelter film festival breakroom gagarin

AGENDA