#interview: Οι Blame Kandinsky μιλάνε στο Breakroom!

Επαναπροσδιορίζοντας την ύπαρξη στο χάος της δομημένης κοινωνίας.

Λίγες μόλις μέρες πριν την πολυαναμενόμενη εμφάνισή τους στο επικό διήμερο του New Long Fest, τα μέλη του παρανοϊκού πενταμελούς mathcore group της εγχώριας μουσικής σκηνής ανοίγουν τα φύλλα της καρδιάς τους και μας εξηγούν τι μύγα τους τσίμπησε και βάλθηκαν να διαπεράσουν το προφανές στη μουσική με τρόπο άναρχο, οργισμένο και φυσικά γοητευτικό.

Συνέντευξη στον Αλέξανδρο Νίκα

Φωτογραφίζει η Ιωάννα Κίτρου / IoannaKitrou Photography

Λένε ότι η κρίση δημιουργεί ευκαιρίες. Αυτή η ηλιθιότητα αποτελεί τον ιδανικό ανασταλτικό παράγοντα και αποθαρρύνει την ανάπτυξη και εξωτερίκευση στοιχειωδών συναισθημάτων, τα οποία υπό κανονικές συνθήκες οφείλουν να περιβάλλουν τη δυστοπία και να απορρέουν από τη δυστυχία. Και αυτή η τελευταία αποτελεί αναμφίβολα το πιο παραγωγικό λίπασμα στο χωράφι της δημιουργικότητας. Αν, λοιπόν, η ελληνική κρίση των τελευταίων χρόνων (σε κάθε πιθανή διάσταση της ανθρώπινης δραστηριότητας) δημιουργεί ευκαρίες για κάποιον, αυτός ο κάποιος είναι η Τέχνη. Και η εγχώρια μουσική σκηνή βρίσκεται σε έκδηλο, επιθετικό οργασμό, γέννημα του οποίου είναι και οι Blame Kandinsky.

Με τον Μάριο ή Marm (κιθάρα) μας συνδέει μία φιλία δεκαετίας, που ξεκίνησε στα πιο σουρεαλιστικά πηγάδια ανθρωπίνων σχέσεων. Μπορεί μουσικά να μου συστήθηκε καθώς τζάμαρε “deep down in the salty ocean”, “red lips” και μερικές άλλες από τις ομορφότερες local act μελωδίες που έχω ακούσει στη ζωή μου, όμως ποτέ άλλοτε δεν τον έχω δει πιο χαρούμενο και δημιουργικό από ό,τι τώρα με την παρέα του στους Blame Kandinsky. Λίγες, λοιπόν, μέρες πριν τους απολαύσουμε ως μέρος του εκρηκτικού lineup του New Long Fest στη Ν. Μάκρη το ερχόμενο σαββατοκύριακο, βρεθήκαμε με την Ιωάννα στην πρόβα του συγκροτήματος, πατήσαμε μερικά κλικ και τον φέραμε σε αμηχανία με τις πιο δύσκολες απορίες μας.

Πέντε χρόνια παρά κάτι μαζί. Ένα EP τρία χρόνια πίσω, συναυλίες, opening acts σε σπουδαία ονόματα, το πρώτο LP πριν λίγους μήνες και μέχρι πρόσφατα ένα αρκετά εντατικό tour στα πέριξ. Καταρχάς, κατά πόσο αισθάνεστε ότι έχει εξελιχθεί ο ήχος σας από το ξεκίνημά σας έως τώρα;

Πιθανότατα πολύ! Το ζούμε κάθε μέρα, ένα μικρό βήμα προς κάποια κατεύθυνση, δεν είναι εύκολο να το δεις. Χρειάζεται να πάμε πίσω και να ακούσουμε παλιότερες ηχογραφήσεις απο πρόβες μας ή live videos και να τα συγκρίνουμε με τα σημερινά ντοκουμέντα για να το καταλάβουμε κ εμείς οι ίδιοι! Δεν το σκεφτομαστε πολύ παρόλα αυτά, δοκιμάζουμε ηχητικά και συνθετικά ό,τι μας κεντρίζει το ενδιαφέρον και, αν μας αρέσει, το κρατάμε.

Και, με αφορμή τα παραπάνω επιτεύγματα, τι άλλο πρέπει ή θα ήθελαν οι Blame Kandinsky να περιμένουμε από αυτούς στο άμεσο μέλλον, με εξαίρεση φυσικά την επικείμενη εμφάνισή τους στο New Long Fest;

Στα άμεσα πλάνα μας σίγουρα υπάρχει ενα ευρωπαϊκό τουρ, ίσως και παραπάνω από ένα, ενώ και κάποια φεστιβάλ εντός και εκτός Ελλάδος είναι μαρκαρισμένα στο ημερολόγιό μας. Για την ώρα, όμως, όντως κοιτάμε τι δείκτη θα έχει το αντηλιακό μας για το Σαββατοκύριακο στη Νεά Μάκρη!

Ξεφεύγουμε για λίγο από τη Νέα Μάκρη, ξεφεύγουμε και από τα βαρετά τυπικά της ταυτότητας που είμαι σίγουρος ότι έχετε μπουχτίσει να απαντάτε, και δε σκοπεύω να αρχίσω τα περί επιρροών ή να αναφερθώ στους Dillinger Escape Plan. Έχω, όμως, μία αρκετά σχετική απορία. Mathcore και αποδέσμευση από τη ρουτίνα της καθιερωμένης δομής και σύνθεσης που χαρακτηρίζουν τη σύγχρονη μουσική βιομηχανία: πόσο δύσκολο είναι εν τέλει να διαφέρεις από τα τετριμμένα καταλήγοντας να προδίδεις επιρροές ή να συγκαταλέγεσαι σε ένα είδος υπηρετούμενο από καλλιτέχνες που αναπόφευκτα μοιάζουν μεταξύ τους;

Χαίρομαι πάρα πολύ που προσπερνάς τα τυπικά! Νομίζω ότι εδώ υπάρχει, δυστυχώς, η παγίδα της βιομηχανίας... είναι δύσκολο να αντιμετωπίζουμε κατι πηγαίο, όπως μια σύνθεση, κατηγοριοποιώντας το ή ψάχνοντας ποια μανιέρα ακολουθείται, όπως και από την άλλη ειναι απάτη να μιλήσουμε για αποδεύσμεση απο την popular δομή· εκεί χωράει και η συζήτηση για το ότι δεν ύπαρχει παρθενογένεση. Πηγαίνοντας πίσω, όχι και πάρα πολύ, θα δεις ότι και στην κλασσική μουσική υπήρχαν φόρμες, ακόμη και αν δεν λέγονταν όπως τωρα κουπλέ, ρεφραίν κ.ο.κ. ή δεν ακολουθούσαν τον ίδιο ρυθμό επανάληψης αυτών. Για να μπω στο θέμα, δεν θεωρώ οτι ξέφυγε ποτέ η μουσική από το να δημιουργεί δομές και πλέον δεν υπάρχει μη καθιερωμένη δομή εκεί έξω. Συγκεκρίμενα, το mathcore είναι αρκετα δημοφιλές στα αυτιά μου και ανήκει στην σύγχρονη μουσική βιομηχανία ενεργά και πολύ δραστικά. Δεν ειναι απλά δύσκολο, λοιπόν, να διαφέρεις, είναι ακατόρθωτο. Θα ανήκεις πάντοτε κάπου γιατι υπάρχει η ανάγκη για σορτάρισμα και, βιομηχανικά μιλώντας, για target grouping.

Σίγουρα δεν κατηγορείτε τον Kandinsky (δε χάνετε ευκαιρία να το λέτε). Αν μη τι άλλο τον εξυμνείτε, αν παραλληλίσουμε τα δεσμά της καλλιτεχνικής εμμονής με την πιστή απόδοση της δομής του υλικού κόσμου που η Αφηρημένη Τέχνη επιδίωξε να σπάσει, με τα αντίστοιχα δεσμά του εξοργιστικά αναμενόμενου στη μουσική που η mathcore επιλέγει να αγνοήσει. Ωστόσο λίγα είναι γνωστά για τις θέσεις του Kandinsky στο τόσο ενδιαφέρον κοινωνικοπολιτικό σκηνικό της εποχής του. Για τους Blame Kandinsky γνωρίζουμε κάτι; Και πόσο εύκολη ή δύσκολη είναι η κοινωνικοπολιτική τοποθέτηση μίας μπάντας στην Ελλάδα του 2017;

Είναι το ίδιο σύνθετο όσο και απλό να τοποθετηθείς κοινωνικοπολιτικά ως μπάντα στο τώρα. Δεν είμαι σιγούρος για το πόσο εύκολα σε καταπίνει το να νομίζεις οτι πρεσβεύεις κάποια συγκεκριμένη στάση στο εν λόγω ζητημα ως σύνολο, ενώ ως μονάδα η καθημερινότητά σου δεν το επιδεικνύει πουθενά, σε καμία σου πράξη ή συνήθεια. Είναι πολύ εύκολο μια μπάντα να μεταμορφωθεί σε ενα φερέφωνο, επηρεασμένη απο την αισθητική και τις ιδέες του μουσικού ιδιώματος στο οποίο ανήκει, τα οποία (σ.σ. αισθητική και ιδέες) όμως είναι δομημένα και εγκατεστημένα στην αντίστοιχη δεκαετία που εμφανίστηκε το εκάστοτε ιδίωμα. Κάποτε, οι πάνκιδες ηταν αυστηρά από κάποια χαμηλή κοινωνικη τάξη, τώρα δεν είναι απαραίτητο· οι μπλακ μεταλλάδες λάτρευαν ενεργά τον Σατανά, πλέον επίσης δεν είναι απαραίτητο. Οπότε δεν ξέρω αν οφείλουμε περισσότερο να πάρουμε θέση στον κοινωνικοπολιτικό χάρτη μέσα απο τη μουσική μας όσο μέσα απο την ζωή μας ο καθένας ξεχωριστά. Φυσικά και δεν διαφώνω όταν μια μπάντα το θέτει ως αναγκαιότητα και το πράττει, αλλά εμάς ως Blame Kandinsky ίσως χρειαστεί να μας γνωρίσει κάποιος για να δει πού στεκόμαστε σε αυτό το ζήτημα. Μέσα απο τα κείμενα μας, θα συναντήσεις περισσότερο σκέψεις και βιώματα πανω σε υπαρξιακά και συνυπαρξιακά ερωτήματα.

Βλέποντας τη λίστα που προβάρετε, μου έρχεται στο μυαλό το εντυπωσιακό ‘Spotting Elegance in Chaos’ που κυκλοφόρησε μέσα στο 2017. Ποια ιδέα ή και υποσυνείδητη σκέψη σάς έφερε στην επιλογή του συγκεκριμένου τίτλου και πότε προβλέπετε να το «χορταίνετε»; Έχετε ήδη κάποιο έτοιμο υλικό για την επόμενη δισκογραφική σας δουλειά;

Συγκεκριμένα, κυκλοφόρησε την πρώτη μέρα του 2017 για το «καλή χρονιά» μαζί με ένα μήνυμα ακόμα που κρύβεται στον τίτλο: η φράση ‘Spotting Elegance in Chaos’ υπαγορεύει αυτό που οφείλει κατα την γνώμη μας να κάνει ο καθένας μας καθημερινά. Να επαναπροσδιορίζει την ύπαρξη του σε όλο αυτό το χάος που λέγεται δομημένη κοινωνία. Κάθε μέρα πρέπει να κοιταζόμαστε λίγο στον καθρέφτη και να θυμόμαστε ποιοι έιμαστε και τι κάνουμε εδώ.

Είναι πάρα πολύ εύκολο να τραφείς απο το μίσος, το άγχος, την εντάση, την ταχύτητα, την υπερπληροφόρηση, την παραπληροφόρηση, την κούραση, τα νεύρα και την απόγνωση που αιωρείται στην ατμοσφαίρα της δεκαετίας μας. Χρειάζεται μία μόνο αδύναμη στιγμή για να συμπεριφερθείς όπως ακριβώς δεν θες να συμπεριφέρονται οι άλλοι γύρω σου. Keep digging.

Μας αρέσει να είμαστε εργατικοί, παρολό που είμαστε μεγάλα ρεμάλια! Έχουμε ξεκινήσει να συνθέτουμε καινούριο υλικό πριν καν ηχογραφηθεί το ‘Spotting Elegance In Chaos’ οπότε ελπίζουμε σε επόμενη κυκλοφορία το συντομότερο δυνατό. Αλλά θα θέλαμε να το βολτάρουμε αρκετά πριν εμφανίσουμε τον απόγονο του, είναι η αλήθεια. Ελπίζουμε να μας ακολουθήσει για αρκετά χιλιόμετρα ακόμα.

Θέλετε να μοιραστείτε κάποιες εντυπώσεις από την πρόσφατη περιοδεία σας; Είδατε κάποιο βαλκανικό κοινό να σας αγκαλιάζει πιο ζεστά;

Πηγαίνοντας τον περίπατο μας σε 6 γειτονικές χώρες, καταλάβαμε (κάλλιο αργά παρά ποτέ) ότι το να περιοδεύεις είναι ο μόνος λόγος να συντηρείς μια μπάντα! Εννόω, να υπάρχει μία ομάδα μουσικών κάτω από ένα όνομα. Γιατί το να μην λες οτι ανήκεις σε μπάντα δεν σε σταματάει φυσικά από το να κάνεις μουσική. Το τουρ, λοιπόν, ήταν μοναδική εμπειρία για εμάς, και από όπου και αν περάσαμε νιώσαμε ότι μας αγκάλιασαν το ίδιο ζεστά.

Κάθε μέρα ένας καινούριος κόσμος, ένας καινούριος τόπος και άλλο ένα gig! Αν θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε κάποιους θα ήταν οι Ρουμάνοι. Εκτός του ότι κέρδισαν με διαφορά στα νούμερα προσέλευσης τις υπόλοιπες χώρες, να φανταστείς ότι ήρθε τύπος στο merch desk, όταν παίζαμε στο Ιάσιο, και αγόρασε 2 τεμάχια από το καθετί που είχαμε μαζί μας (tees, ep, lp, banner, totebag, badges) ως δώρο στον ίδιο και τη γυναίκα του, για την επέτειο του γάμου τους που ήταν την ίδια μέρα! *Γελάει* Είναι τρελοί αυτοί οι Ρουμάνοι! Ανυπομονούμε για το επόμενο!

Να περιμένουμε κάποια έκπληξη στο New Long Fest; Τι έχει στο βρώμικο μυαλό του ο Marm;

Δεν προσχεδιάζουμε ποτέ κάτι συγκεκριμένο. Ανεβαίνουμε πάντα στην σκηνή με την καλύτερη διάθεση και τον μεγαλύτερο αυθορμητισμό μας… και ό,τι προκύψει! Εγώ, πάντως, μία βουτιά ακόμά μετά από αυτή στη θάλασσα θα τη ρίξω!

Κλείνοντας, υπάρχει κάτι που θα θέλατε να πείτε στους Αθηναίους λίγο πριν την εμφάνισή σας την Κυριακή; Να περιμένουν ότι θα ζήσουν αυθεντικό αυθορμητισμό ή σκοπεύετε να αποδώσετε την—καθόλου ευκαταφρόνητη—στουντιακή παράνοιά σας;

Θέλουμε να πούμε στους Αθηναίους να φωνάξουν και τους Καρδιτσιώτες και στους Καρδιτσιώτες να φωνάξουν και τους Λαρισαίους κ.ο.κ. Και σίγουρα να περιμένουν λίγο περισσότερη παράνοια από ό,τι συμβαίνει καθημερινά στον ΗΣΑΠ, να έρθουν με πολλή όρεξη, να μην φάνε πολλά σουβλάκια πριν το σετ μας και να μην φοβηθούν να πλησιάσουν τη σκηνή αλλιώς θα κατέβουμε εμείς κάτω.

Ευχαριστούμε Αλέξανδρε, Ιωάννα, ευχαριστούμε Breakroom! Keep it real!

 

Το New Long Fest πραγματοποιείται στο Πολιτιστικό και Αθλητικό Πάρκο Νέας Μάκρης, το Σάββατο 15 και την Κυριακή 16 Ιουλίου 2017 (ώρα έναρξης: 17.30).


New Long Fest 2017

 

 

  • Blame1
  • blame10
  • blame11
  • blame12
  • blame13
  • blame14
  • blame15
  • blame16
  • blame17
  • blame18
  • blame19
  • blame2
  • blame3
  • blame4
  • blame5
  • blame6
  • blame7
  • blame8
  • blame9
Αλέξανδρος Νίκας

Διαχειριστής Σελίδας / Μουσικός Συντάκτης

back to top

Comments

release athens alice in chains breakroom

release athens cypress hill dub fx breakroom

release athens slayer rotting christ breakroom

lamb of god athens breakroom

AGENDA

June 2019
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29

Editorial