#interview: Οι Lower Cut μιλάνε στο Breakroom

Αν στη μουσική υπήρχε uppercut, θα λεγόταν Lower Cut!

H αγγλόφωνη μουσική σκηνή στην Ελλάδα ανέκαθεν, υπήρξε γενναιόδωρη μαζί μας, χαρίζοντας μας μουσικούς και μπάντες που διαμόρφωσαν και μεγάλωσαν γενιές. Πολλοί θα πουν πως οι εποχές αυτές έχουν παρέλθει. Κι όμως. Μέσα σε μικρά στούντιο και σπίτια ακόμη γράφονται μουσικές και κομμάτια που σε κάνουν να αισθάνεσαι. Μίσος, αγάπη, αγωνία, θλίψη, οργή. Να αισθάνεσαι όμως. Αυτό είναι και το ζητούμενο ενός κομματιού. Τα συναισθήματα. 

Οι Lower Cut είναι μία από τις μπάντες που σε κάνει να νιώθεις. Έχοντας μόλις κυκλοφορήσει το νέο βίντεο τους για το Ocean, το οποίο μπορείς να δεις και παρακάτω, μιλάνε για την αγγλόφωνη μουσική σκηνή στην Ελλάδα, την προσπάθεια τους να ξεφύγουν από όσα μας περιτριγυρίζουν, τις δυσκολίες της καθημερινότητας, τα άλμπουμ που θα ήθελαν να έχουν γράψει και τις δύο μπάντες με τις οποίες θα μοιραστούν τη σκηνή του Ρομάντσου και του Eightball, στις 9 και στις 16 Απριλίου αντίστοιχα. 

Συνέντευξη στον Νίκο Παπανικολάου

Γιατί Lower Cut και όχι Upper Cut; Δε θα ήταν πιο δυναμικό;

Ναι αλλά αλλιώς δεν θα μας ρώταγαν στις συνεντεύξεις! Joke aside, upper cut είχαμε πει στην αρχή και το τουμπάραμε γιατί μας φάνηκε ωραία η –μη υπαρκτή- αντίφαση.

Τι μπορείτε να μου αποκαλύψετε για αυτά που έχετε ετοιμάσει; Υπόσχομαι δε θα τα διαβάσει πολύς κόσμος. Βασικά θα τα διαβάσει, αλλά πείτε.

Αν ο προγραμματισμός μας πάει καλά αυτή τη στιγμή που βγαίνει η συνέντευξη πρέπει να βλέπεις ταυτόχρονα το καινούριο diy videoclip μας για το πρώτο single του δεύτερου δίσκου μας που θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο. Το κομμάτι λέγεται Ocean. Αν πάλι το βίντεο δεν έχει βγει αυτή τη στιγμή, θα απολύσουμε κόσμο, θα πέσουν μηνύσεις και τα λοιπά. Επίσης, ετοιμαζόμαστε για 2 δυνατά λάιβ, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη μαζί με τους Mani Deum και τους Jane Doe, 2 μπάντες που αγαπάμε πολύ.

Οι στίχοι σας σπάνια έχουν επαφή με την πραγματικότητα, με την έννοια πως περιγράφουν κάτι πιο ονειρικό. Είναι αυτός ένας τρόπος για να ξεφύγετε ή να οχυρωθείτε από τα άσχημα που μας περιβάλλουν;

Δυστυχώς και να θέλουμε δεν μπορούμε να ξεφύγουμε. Η αλήθεια είναι ότι αν και ο τρόπος γραφής μένει ο ίδιος, στο δεύτερο δίσκο μας οι επιρροές της θεματικής είναι περισσότερο γειωμένες στην πραγματικότητα. Δεν θα λέγαμε ότι ξαφνικά ο στίχος έγινε πολιτικός, αλλά μοιραία όταν βλέπεις να συμβαίνουν κάποια πράγματα δεν μπορείς να μην τα αποτυπώσεις.

Πόσο δύσκολο είναι να είσαι μουσικός στην Ελλάδα σήμερα; Τι είναι αυτό που σας κάνει να επιμένετε;

Η λάμψη στα μάτια του κόσμου όταν συνδέεται μαζί σου σε ένα λάιβ. Γι αυτό γίνονται όλα και γι αυτό θα γίνονται πάντα. Οι δυσκολίες είναι πολλές, παντού, αλλά δεν θα θέλαμε να σταθούμε σε αυτό. Αν θες πραγματικά να ανέβεις στη σκηνή και να παίξεις τη μουσική σου, θα βρεις τον τρόπο να το κάνεις.

Αν μπορούσατε να έχετε γράψει πέντε άλμπουμ, ποια θα ήταν αυτά;

Radiohead – Ok computer, A Place to Bury Strangers – Exploding Head, Joy Division – Closer, Blur – 13, Sigur Ros – ( ).

Ποια είναι αυτά τα στοιχεία που σας εμπνέουν για να κάτσετε να γράψετε μουσική;

Υπάρχει έντονη μουσική διάδραση στη μπάντα η οποία μετά από 6 χρόνια ύπαρξης ουσιαστικά σε φέρνει στο σημείο όπου δεν χρειάζεται να γίνει κάτι δραματικό για να γράψεις. Απλά συνδέεις τα όργανα και περιμένεις να δεις ποιος θα ξεκινήσει την κουβέντα.

Υπάρχουν αυτοί που λένε πως το ίντερνετ κατέστρεψε τη μουσική, υπάρχουν κι αυτοί που λένε πως τη μουσική την κατέστρεψε η βιομηχανία και τα συμβόλαια των δισκογραφικών. Ποια από τις δύο απόψεις ασπάζεστε και γιατί.

Δεν θεωρούμε ότι το ίντερνετ κατέστρεψε τη μουσική, ίσως το αντίθετο. Τη μουσική την καταστρέφουν άνθρωποι που βλέπουν τις μπάντες σαν μηχανές παραγωγής ρευστού.

Πιστεύετε στη δύναμη του κοινού ως προς τη χρηματοδότηση ενός άλμπουμ; Πιστεύετε υπάρχει μέλλον σε αυτές τις καμπάνιες; Δηλαδή δημιουργός και κοινό να γίνουν ένα κομμάτι αλληλένδετο και πρακτικά πλέον.

Έχουμε δει με τα παραδείγματα των Vodka Juniors και των 2L8 ότι το crowdfunding μπορεί να δουλέψει. Είναι μια πολύ ωραία λύση την οποία μακάρι να αρχίσουμε να τη βλέπουμε πιο συχνά. 

Τα τελευταία χρόνια έχω παρατηρήσει πως όλες οι μπάντες της αγγλόφωνης σκηνής στην Ελλάδα, υποστηρίζει η μία την άλλη και ενίοτε την προμοτάρει. Πόσο βασικό είναι να υπάρχει αυτή η αλληλεγγύη μεταξύ των μουσικών και των καλλιτεχνών;

Δεν θεωρούμε ότι υπάρχει αλληλεγγύη απλά για την αλληλεγγύη. Απλά όταν μπαίνεις στη σκηνή, συνειδητοποιείς ότι μοιράζεσαι τα ίδια πάθη και τους ίδιους προβληματισμούς με πολύ κόσμο ακόμα, οπότε η δημιουργία σκηνών, κύκλων αν θες, είναι σχεδόν αυτόματη. Είναι και ένας τρόπος εξέλιξης της κάθε μπάντας καθώς ανταλλάσσονται επιρροές και προσλαμβάνουσες και προσεγγίζονται ζητήματα συχνά από ένα κοινό πρίσμα.

Αν μπορούσατε να κλέψετε ένα κομμάτι από τους Mani Deum και ένα από τους Jane Doe, ποια θα ήταν αυτά;

Ένα κομμάτι δεν φτάνει, θα τα κλέβαμε όλα. Αν έπρεπε να διαλέξουμε θα λέγαμε το Ρωγμές This Pain Is Real από Jane Doe και το Εκεί στο Νότο Ι Feel The Vibrations Of The Earth των Mani Deum. 

 

 

 

Νίκος Παπανικολάου

Αρχισυντάκτης

back to top

Comments

AGENDA

No event in the calendar
August 2020
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

Editorial